Кіріспе
1985 жылғы халықаралық сенім құқығы шарты
Трасттарға қолданылатын құқық және оларды тану туралы Гаага конвенциясы, немесе Гаага сенім конвенциясы – бұл Гаага жеке халықаралық құқық конференциясы әзірлеген, трасттарға қолданылатын құқық туралы көпжақты шарт. Ол 1 шілде 1985 жылы жасалды, 1 қаңтар 1992 жылы күшіне енді және 2017 жылдың қыркүйегіне қарай 14 ел ратификациялады. Конвенция траст – дегеніміздің үйлесімді анықтамасын пайдаланады, ол конвенцияның тақырыбы болып табылады, және қолданылатын құқықты таңдауда туындайтын мәселелерді шешу үшін қақтығыс ережелерін белгілейді. Конвенцияның негізгі қағидалары: әрбір тарап трасттардың болуын және заңдылығын мойындайды. Дегенмен, конвенция тек жазбаша сенім аманатына ие трасттарға ғана қатысты. Жазбаша сенім құжатысыз туындайтын трасттарға (әдетте, ортақ құқық жүйесінде) қолданылмайды. Конвенция конвенция шеңберінде трасттардың ерекшеліктерін анықтайды. Конвенцияда шекаралық элементтері бар трасттарды басқаратын құқықты анықтау үшін нақты ережелер қарастырылған.
each party recognises the existence and validity of trusts. However, the Convention only relates to trusts with a written trust instrument. It would not apply trusts which arise (usually in common law jurisdictions) without a written trust instrument. the Convention sets out the characteristics of trusts under the convention. the Convention sets out clear rules for determining the governing law of trusts with a cross border element.
Босату мерзімі
9- және 10-баптар қолданылатын заң арқылы сенім қордың жарамдылығы белгіленген жағдайда, сенім қордың және оны басқарудың кейбір аспектілерін бөліп, әрбір құрамдас бөлікке жеке заңдар қолданылуын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Шындығында, қор құрушы әрбір құрамдас бөлік үшін қолданылатын заңды тікелей таңдауы мүмкін, ал сот оның қалауын құрметтеуі керек. Бірақ, жалпы алғанда, басқаруға бір заң қолданылуы тиіс, ал активтер бөлек мемлекеттерде орналасқандығының өзі сенім қорды бөлуге себеп болмауы керек. Тиісті lex situs активтерді басқарушылардың микродеңгейде басқаруына қолданылуы мүмкін, бұл ретте аталған мемлекетте сенім қорды басқаруға сол мемлекеттің заңын қолданудың қажеті жоқ. Сонымен қатар, бұл басқару орнының заңын қолданылатын заң ретінде бағалайтын сот тәсіліне дәлел бола алмайды. Басқару жалпы мақсаттар үшін жергілікті заңдарға бағынуға міндетті болғанымен, қор құрушының ниеттерін құрметтеу міндеті осы ниеттің ең маңызды бөлігі іске асырылатын жердің заңын ең маңызды заң ретінде анықтауы мүмкін.
Қатысушы мемлекеттер
2017 жылдың қыркүйегіне қарай 14 ел конвенцияны ратификациялады: Австралия, Кипр, Канада (9 провинция: Квебек провинциясынан басқа барлығы, және ешқандай территория), Қытай (тек Гонконг), Италия, Люксембург, Лихтенштейн, Мальта, Монако, Нидерланды (тек еуропалық территориясы), Панама, Сан-Марино, Швейцария және Ұлыбритания (12 тәуелді территория/монархиялық тәуелділіктерді қоса алғанда: Акротири және Декелия, Бермуд аралдары, Британдық Антарктика территориясы, Британдық Виргин аралдары, Фолкленд аралдары, Гибралтар, Гернси, Мэн аралы, Джерси, Монтсеррат, Сент-Хелена, Оңтүстік Джорджия және Оңтүстік Сандвич аралдары және Түрк және Кайкос аралдары).