Кіріспе

Ағылшын жазушысы (1943 жылы туған)
американдық музыкант

Барри Майлз (21 ақпан 1943 жылы туған) – ағылшын жазушысы, 1960-шы жылдардағы Лондонның андеграунд және контрмәдениетіне қатысып, оны жазу арқылы танымал. Ол көптеген кітаптардың авторы, сонымен қатар оның еңбектері The Guardian сияқты солшыл газеттерде жиі жарияланады. 1960 жылдары ол Indica галереясының бірлескен иесі болды және International Times тәуелсіз газетін құруға көмектесті.

Өмірбаян

1960 жылдары Майлз Тони Годвин басқарған Better Books дүкенінде жұмыс істеді. Годвин Лоренс Ферлингеттипен дос болды, олар бір-біріне «Penguin» кітаптарын «City Lights» басылымдарымен алмастырып тұрды. 1965 жылы Аллен Гинзберг Better Books дүкенінде өнер көрсетті, соның нәтижесінде Майлз ұйымдастырған Халықаралық поэзия мерекесі өтті. 1965 жылы Майлз және оның әйелі, бұрынғы Сьюзан Крейн, Пол Маккартниге «Алиса Б. Токлас» кітабында кездескен «хаш фуджі» рецептісі арқылы хаш брауни таныстырды. Халықаралық поэзия мерекесінен кейін Майлз Индика галереясы мен кітап дүкенін ашты, бұл оған Лондонның жарқыраған өміріндегі көптеген жұлдыздармен танысуға мүмкіндік берді. Майлз Маккартниді «International Times» газетін құруды қалаған адамдармен таныстырды, ал Маккартни оны қаржыландыруға көмектесті. Джон Хопкинс пен Дэйв Хаусонмен бірге Майлз 1967 жылдың 29 сәуірінде Александра сарайында «International Times» газетіне қаражат жинау мақсатында «14 сағаттық Technicolor Dream» концертін ұйымдастырды. Бұл ақындар, суретшілер мен музыканттардың қатысуымен өткен көптеген өнер иелерінің жиыны болды. Pink Floyd іс-шараның басты орындаушысы болды; басқа да суретшілер: Йоко Оно мен Джон Леннон, Артур Браун, джаз-рок тобы Soft Machine, Tomorrow және The Pretty Things. Майлз 1969 жылы Apple компаниясының қысқа ғұмырлы Zapple Records лейблінің де-факто менеджері болды. Уақытша Калифорнияда тұрғанда Майлз Ричард Браутиганның поэзиясын оқығандағы әсерін бейнелейтін альбом шығарды. Майлздың Браутиганмен достығы Браутиганның қатысуында Валери Эстеспен болған қарым-қатынасынан кейін аяқталды. Альбом аяқталған кезде Майлз бен Браутиган бір-бірімен тек өздерінің адвокаттары арқылы ғана байланысты. Zapple Браутиганның альбомын шығарудан бұрын жабылды, бірақ ол ақырында 1970 жылы Harvest Records компаниясының АҚШ бөлімшесімен шығарылды. Майлз сонымен қатар Гинзбергтің 1969 жылы жазылған және келесі жылы шыққан «Songs of Innocence and Experience» LP альбомын шығарды. 1970 жылы Майлз әйелімен Нью-Йорк штатының ауылдық аймағына көшіп, Гинзбергпен бірге оның фермасында тұрды. Алайда Майлздың некесі көп ұзамай ажырасып, ол Англияға оралды. Майлздың «Hippie» (2004) кітабы – 1960-шы және 1970-шы жылдардың басындағы хиппи субмәдениеті туралы естеліктер, сондай-ақ сұхбаттар, цитаталар мен суреттерден тұрады. Ол Чарльз Перри мен Джеймс Хенкемен бірге «Мен сені биікке көтеруге тілеймін» (сол атпен танымал Rock and Roll Hall of Fame and Museum көрмесін сипаттайтын) кітабын жазды. Майлз Пол Маккартнидің ресми өмірбаянын жазды, «Many Years from Now» (1998). Майлз сонымен қатар Франк Заппа, Джон Леннон, Уильям С. Берроуз, Джек Керуак, Чарльз Буковски және Гинзбергтің өмірбаяндарын жазды, сондай-ақ The Beatles, Pink Floyd және The Clash туралы кітаптарды, сонымен қатар 1945 жылдан бері Лондонның контрмәдениетінің толық тарихын, «London Calling» кітабын жазды.

Саясат

1978 жылдың наурызында Майлз Rush тобы мен оның барабаншысы Нил Пиртті сынаған мақала жазды, онда топты оңшыл деп атады; ал Пирт өзін «солшыл либертариан» деп сипаттады. Ұлыбританияның New Musical Express газетінде жарияланған мақала Пирттің Айн Рэндтің объективистік философиясын қолдауына қарсылық білдірді. Пирт сонымен қатар Sex Pistols тобын «социалистік» мемлекеттің өнімі деп атады. Майлз Рэндті (орыс коммунистерге қарсы болған және америкалық азаматқа айналған адам) «ұльтра оңшыл америкалық» деп сипаттады. Майлз Пирттің саясатына назар аударды және топтың оқшауланғандығы мен либертариандық риторикасын сынады. 2005 жылы Франк Заппаның өмірбаянында Майлз Заппаны өнерге қатысты бизнеске бағытталған көзқарасы және еңбек одақтарының тиімсіз ережелеріне шағымдары үшін сынады. Заппа өзін «көңілді капиталист» деп атады және 1991 жылы Суық соғыс аяқталғаннан кейін бұрынғы Кеңес Одағындағы бизнес мүдделерімен бірлескен коммерциялық жобаларды ұйымдастыруға тырысты.