Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гау Альгесхайм – Германияның Рейнланд-Пфальц жеріндегі Майнц-Бинген ауданындағы қала. Бұл қала Гау Альгесхайм Verbandsgemeinde-нің, яғни бірлескен муниципалитеттің орталығы болып табылады.
Gau Algesheim is a town in the Mainz Bingen district in Rhineland Palatinate, Germany. It is the seat of the Verbandsgemeinde of Gau Algesheim, a kind of collective municipality.
Орналасқан жері
Гау Альгесхайм Майнц қаласынан шамамен 20 км батысқа қарай, Рейн өзенінен 3 км-ден аспайтын қашықтықта, Ингельхаймер Рейн жазығының шетінде, Рейндік Гессен батыс үстіртіндегі террасаларда орналасқан. Осы үстірттің әртүрлі топырақ құрылымын Westerberg төбелеріндегі "Геоэкологиялық оқу жолы" арқылы көруге болады. Қалалық аумақтан Велцбах өзені ағып өтеді.
Gau Algesheim lies roughly 20 km west of Mainz and just under 3 km away from the Rhine on the edge of the Ingelheimer Rheinebene (“Ingelheim Rhine Plain”) on the terraces at the Rhenish Hesse West Plateau, into whose varied soil structure the “Geo Ecological Teaching Path” on the Westerberg slopes allows a glimpse. Through the municipal area flows the Welzbach.
Көршілес муниципалитеттер
Солтүстіктен бастап, сағат тілі бойынша Ингельхайм, Аппенхайм, Оккенхайм және Бинген орналасқан.
Clockwise from the north, these are Ingelheim, Appenheim, Ockenheim and Bingen.
Құрылтайшы қауымдастықтар
Гау Алгесхайм қаласының аудандары – Гау Алгесхайм және Лоренциберг.
Gau Algesheim's Stadtteile are Gau Algesheim and Laurenziberg.
Тарих
Рим дәуірінде бұл шекаралық аймақ болған, бірақ орта ғасырларда ол Киелі Рим империясының орталық аймағына айналды. 766 жылы Лорш кодексінде қала туралы алғашқы жазба пайда болғанға дейін, Алагастесхаймның тарихы екі ғасырдан астам болған болуы мүмкін. 766-767 жылдардан бастап Лорш және Фулда аббаттықтарының иеліктерінің тізімдеріндегі Алагастесхайм және Берген (Лоуренциберг) туралы құжаттар егін өсіру, мал шаруашылығы, жүзім шаруашылығы, жеміс өсіру және жеке тұрғындардың байлығы туралы қорытынды жасауға мүмкіндік береді. Гау Альгесхайм 983 жылғы 14 маусымдағы "Вероналық сыйлық" арқылы Бингер жеріндегі басқа да барлық елді мекендермен бірге тарихқа енді, онда император Оттон II өзінің Веронадағы архиканцлері Виллигиске Бинген қаласын және Рейннің осы жағында Сельцбах арқылы өтетін көпірден Хеймбахқа дейінгі жерді сыйға берді, сондай-ақ Рейннің ар жағында Эльцбахлейн (кішкентай өзен) құятын жерден бастап Кауб ауылына дейінгі аймақты да сыйлады.
In Roman times this was a border area, but already by the Middle Ages it had grown into part of the Holy Roman Empire’s heartland. Before the town’s first documentary mention in the Lorsch codex in 766, Alagastesheim may already have had more than two centuries of history behind it. The documents about Alagastesheim and Bergen (Laurenziberg) in the lists of holdings from the Lorsch and Fulda Abbeys beginning in 766 767 allow inferences about cropraising, livestock raising, winegrowing, fruitgrowing and individual inhabitants’ wealth. Gau Algesheim came to the fore in history along with all the other places in the Binger Land with the ″Verona Donation″ on 14 June 983, when Emperor Otto II donated to his Archchancellor Willigis in Verona the town of Bingen and the land “that stretches this side of the Rhine from the bridge over the Selzbach as far as Heimbach, beyond the Rhine but from the spot where the Elzbächlein (a small stream) flows into the same, as far as the little village of Caub”.
Орта ғасырлар
Қаржылық қиындықтар кезінде Гау Альгесхайм Баден маркграфтарына аманатқа берілді. Марграф өзі 1461 жылы оны, сондай-ақ Дромерсхайм, Гау Бикельхайм, Оккенхайм, Виндесхайм, Кемптен, Мюнстер және Бюдесхайм ауылдарын қаржылық жағынан күшті Кацененленбоген графы Филипп I-ге кепілге берді. Оның тұсында “Wein vom Gau” термині пайда болды, яғни “Гаудан (немесе аймақтан) шарап” деген мағынаны білдіреді. Филипп 1479 жылы еркек мұрагерсіз қайтыс болғандықтан, Гау Альгесхайм Кацененленбоген мұрагерлік дауына қатысты. “Крузердің астында жақсы өмір сүру” әрқашан шындық болған жоқ. Көбінесе отандық немесе шетелдік әскерлер қаладан өтіп, соғыс салдарынан туындаған ауыртпалықтар мен қиындықтарды әкелетін, мысалы, 1248 жылы император Фридрих II мен король Вильгельм II әскерлері арасындағы күрес кезінде, 1553 жылы император Карл V-ке қарсы протестант княздарының соғысында, 1631 жылы швед королі Густав II Адольф әскерлері қаланың көп бөлігін өртеп жібергенде, немесе 1690, 1733 және 1792 жылдары француз әскерлері Гау Альгесхаймды өртеп немесе басып алғанда. Тіпті қала құқықтарының екі рет берілуі – 1332 жылы Люксембургтың Бальдуины Майнц архиепископының өтініші бойынша Бавария императоры Людовик I-ге, ал 1355 жылы король Карл IV Майнц архиепискобын қолдап, негізінен саяси және әскери мақсаттармен шақырылды, ал қала тұрғындарының қауіпсіздігі мен әл-ауқатын жақсарту екінші кезектегі мақсат болды. Дегенмен, апталық базар мен шарап базары пайда болды, сонымен қатар қала өмірімен бірге көптеген қолөнершілер мен кәсіпкерлер пайда болды, бұл тұрақты базарларға сұраныс пен ұсыныстың туындауына әкелді. Сонымен қатар, көптеген қаржылық кепілдемелер мен еврейлерден алынатын салымы туралы мәліметтер ақша мен бизнеске жоғары сұраныс болғанын көрсетеді. Соңында, 14 ғасырдың екінші жартысынан бастап Ескі империяның соңына дейін 400 жылдан астам уақыт бойы Майнц билеушілерінің Amtmänner, Landschreiber, Amtskeller (әр түрлі лауазымдардағы шенеуніктердің барлық атаулары) және Schultheißen (шамамен шерифтер) басқаруымен Альгесхайм аймағы құрылды. Майнц билеушілерінің күші, 15 шілде 1417 жылы қабылданған қалалық заңда көрсетілгендей, Гау Альгесхайм үшін өзін-өзі басқаруды қамтамасыз етуге жасалған әрекеттерге Бранденбург электоры Альбрехттың 3 қаңтар 1527 жылы Рейнгау көтерілісіне қатысқандығы үшін мемлекеттік заң шығару арқылы тоқтатқан кезде айқын сезілді. Ол қаланы Рейнгаудан мәңгілікке бөліп, “unser stadt Algeßheym von unserm landt dem Ringgaw” (“біздің қаламыз Альгесхайм біздің жерімізден, Рейнгаудан”) деп мәлімдеді. Бұған қоса, картограф Готфрид Маскоптың 1577 жылғы атласынан, 1590 және 1668 жылдардағы ауыл сипаттамаларынан және 1595 жылғы полиция заңынан алынған қала суреттері, кадастрлық жоспарлары және ауыл сипаттамалары шағын ауыл шаруашылығы қалашығының әлеуметтік және экономикалық өмірінің, сондай-ақ қала тұрғындарының өзін-өзі тануы мен еркінің қандай деңгейде және қандай әкімшілік құрылымдар шегінде дамығанын көрсетеді.
Under financial pressure, Gau Algesheim was pledged to the Baden Margraves. The Margrave himself then further pledged it in 1461, and the villages of Dromersheim, Gau Bickelheim, Ockenheim, Windesheim, Kempten, Münster and Büdesheim to the financially strong Count Philipp I, Count of Katzenelnbogen. Under him, the term Wein vom Gau, meaning “Wine from the Gau (or Region)”, was coined. As Philipp died in 1479 without a male heir, Gau Algesheim ended up involved in the Katzenelnbogen succession dispute. “Living well under the crozier” was not something that held true at all times. Often domestic or foreign armies would sweep through the town bringing war's attendant burdens and havoc, for instance, in 1248 during the struggles between Emperor Frederick II's and King William II's troops, in 1553 in the war of Protestant princely opposition to Emperor Charles V, in 1631 when Swedish King Gustav II Adolf's troops burnt much of the town down, or 1690, 1733 and 1792, when French soldiers burnt or seized Gau Algesheim. Even the two conferrals of town rights, the one in 1332 at Elector of Mainz Baldwin of Luxembourg's request by Emperor Louis the Bavarian and the one in 1355 by King Charles IV in support of the Archbishop of Mainz, were primarily motivated by political and military considerations and were only secondarily meant to further the towsfolk's security and well being. Nevertheless, there arose a weekly market and a wine market along with a healthy number of craftsmen and businessmen with the urban life then creating supply and demand for regular markets. At the same time, a great many financial pledges and the mention of a Jewish head tax point to rather a high demand for cash and business. Eventually, for over 400 years, from the latter half of the 14th century until the end of the Old Empire, there arose the Amt of Algesheim under the governance of Amtmänner, Landschreiber, Amtskeller (all titles for various officials) and Schultheißen (roughly “sheriffs”) of the Mainz overlords. The overlords’ might, already demonstrated in the municipal law of 15 July 1417, was keenly felt by Gau Algesheim when Elector Albrecht of Brandenburg put an end to efforts to secure self administration for the town by issuing the state law of 3 January 1527 because the town had taken part in the “Rheingau Uprising” in 1525, and released “unser stadt Algeßheym von unserm landt dem Ringgaw” (“our town Algesheim from our land, the Rheingau”, in archaic German), cutting the town off from the Rheingau, supposedly in perpetuity. Alongside this, pictures of the town, cadastral plans and village descriptions from cartographer Gottfried Mascop's 1577 atlas, the 1590 and 1668 village descriptions and the 1595 Police Law give impressions of the extent to which, and within what bounds of administrative structures the small farming town's social and economic life, and also the townsfolk's self awareness and self will developed.
Француз төңкерісі және одан кейінгі жылдар
1797 жылдан 1815 жылға дейін Гау Альгесхайм, Рейн өзенінің сол жағалауындағы барлық аумақпен бірге, Франция Республикасының немесе Наполеон империясының құрамына кірді. 1811 жылдан 1813 жылға дейін және қайта 1814 жылдан 1815 жылға дейін мэр, ал 1815 жылдан 1822 жылға дейін бургермейстер (француз және неміс тілдеріндегі «мэр» сөзінің мағынасы) болған ғалым, инженер және офицер Рудольф Эйкмейердің арқасында Гау Альгесхайм француз үкімдігінен гессендік кезеңге дейін үздіксіз даму жолын ұстады. Эйкмейер өртке қарсы шараларды реформалау, қаржы жүйесін жаңарту, қала құрылысын кеңейту, білім беру және ауыл шаруашылығын дамыту арқылы қауымдастыққа заманауи келбет берді. Қаланың маңызының артуы нотариустың кеңсесінің ашылуымен (1809), Людвигсбанның (Майнц-Бинген темір жолы) салынуымен және станциясымен (1859), пошталық депоның (1861) салынуымен, одан пошта жөнелту және пошта бөлімі пайда болды, сондай-ақ Георг Прессердің (1862) және Авенариус ағайындыларының (1869) алғашқы фабрикаларымен байланысты. Католик дін қызметкері Питер Козердің 1869 жылдан 1890 жылға дейінгі Гау Альгесхаймда қалдырған іздері бүгінге дейін көрініп тұр. Баспагер Рейдельдің 1869 жылы алғаш жариялаған және отец Козердің редакторлық еткен «Рейн халық хабаршысы» (Rheinischer Volksbote) ондаған жылдар бойы Католик орталық партиясының маңызды аймақтық органы болды. Мұғалімдерді дайындау институты (мұғалімдер колледжіне студенттерді дайындау мекемесі), жергілікті тұрғындар арасында «Латын мектебі» (Lateinschule) немесе диалекттік неміс тілінде «Альжеземер Хохшшшкуль» (Алгесхайм колледжі) деп белгілі, балалар бағдарламасы, кооперативтік негізде несие және жинақ қоры, фермерлер мен тұтынушылар бірлестігі және, ең бастысы, жаңадан салынған католик шіркеуі және 1888 жылы шіркеу музыкасының құрылуы Питер Козердің саяси және идеологиялық күрес кезіндегі діни және әлеуметтік-саяси үлесін көрсетеді.
From 1797 to 1815, Gau Algesheim, along with the whole of the territory on the Rhine's left bank, belonged to the French Republic or the Napoleonic Empire. In the person of scientist, engineer and officer Rudolf Eickemeyer, who was from 1811 to 1813 and again from 1814 to 1815 the maire and from 1815 to 1822 the Bürgermeister (“mayor” in French and German respectively), Gau Algesheim had a personal continuity from the time of French rule on into Hessian times. Eickemeyer gave the community a modern shape by reforming fire control, restructuring finances, expanding the town's building work, and furthering schooling and agriculture. The town's growing importance found expression in the institution of a notary's office (1809), the building of the Ludwigsbahn (Mainz Bingen railway) with a station (1859), the building of a postal depot (1861) out of which grew postal shipping and a post office, and in Georg Presser's (1862) and the Avenarius Brothers’ (1869) first factories. The traces left in Gau Algesheim by the Catholic priest Peter Koser from 1869 to 1890 are still apparent today. The Rheinischer Volksbote (“Rhenish Messenger”), first published by the printer Reidel in 1869 and under Father Koser's editorship, was for decades a regionally important organ of the Catholic Centre Party. A teacher preparation institute (an institution that prepared students for teacher's college), known to locals as the Lateinschul (“Latin School”) or the Aljesemer Hochschul (“Algesheim College”, in dialectal German), a childcare centre, a credit and savings union on a coöperative basis, a farmers’ and consumers’ association, and not least of all the newly built Catholic parish church and the establishment of church music in 1888 confirm Peter Koser's religious and sociopolitical contributions in a time of political and ideological struggles.
Үшінші рейх
1933 жылғы 5 наурыздағы Рейхстаг сайлауында қаланың католиктік сипаты тағы да айқын болды, Орталық партиясы 46,6% дауыспен ең күшті партия болып сақталды, бұл көрсеткіш Ұлттық социалистердің 26,6% дауысынан жоғары болды. Социал-демократтар мен коммунистер тиісінше 16,2% және 6,9% дауыс алып, шамалы үстемдік танытты. Демократиялық саяси партиялар мен діни бірлестіктер таратылғаннан немесе тыйым салынғаннан кейін, ал клубтардың «Глайхшальтунг» процесінен өткен соң, Ұлттық социализмге қарсылар бірте-бірте оқшауланып, қорқытуға ұшырады. Германия империясы мен Рим Куриясы арасындағы Рейхсконкордат дауының аясында Орталық партиясының мүшелері, сондай-ақ екі социал-демократ сепаратистер және Отанға сатқын деп айыпталды, осының салдарынан олар Оштофен концлагеріне жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапқан немесе хабарсыз жоғалған шамамен 80 адамға тағы 200-ге жуық қаза тапқан, өлтірілген және жоғалып кеткен адамдар қосылды.
In the 5 March 1933 Reichstag elections, the town's Catholic character showed itself once again with the Centre Party holding its own as the strongest party with 46.6% of the vote, against the National Socialists with 26.6%. The SPD and the Communists trailed rather badly with 16.2% and 6.9% respectively. After the dissolution or banning of democratic political parties and ecclesiastical associations, and the Gleichschaltung of clubs, opponents of National Socialism were progressively isolated and intimidated. In the context of the dispute over the Reichskonkordat between the German Empire and the Roman Curia, members of the Centre, and also two Social Democrats, were defamed as separatists and traitors to the Fatherland, resulting in their being delivered to Osthofen Concentration Camp. When the Second World War ended, the roughly 80 dead and missing from the First World War were joined by a further 200 or so dead, murdered and missing.
Соғыстан бері
1355 жылы Гау Алгесхаймның қала мәртебесіне ие болуының 600 жылдығы 1955 жылдың жазында бірнеше күнге созылған фестивальмен еске алынды, бұл дәстүрлі құрылымдарды қайта жаңарту және қалпына келтіру кезеңінің шыңына жеткені және аяқталуы болды. Бірнеше жылдың ішінде теміржол желісі арқындағы (1957) көпір, велосипед спорты залы (1960), жаңа католик балабақшасы (1961), Альбертус ауруханасының (1962) және бастауыш мектептің (1963) кеңейтілуі қаланың сыртын өзгертіп жіберді. 1969 жылы қала әкімшілігі базардағы қалалық әкімшіліктен Ардек сарайына (қалқа) көшіп келгеннен кейін, әкімшілік реформаның нәтижелері көріне бастады, олардың ішінде Рейнхессен-Пфальц аймақтық округі (1968), Майнц-Бинген ауданы (1969) және Гау Алгесхайм Verbandsgemeinde (1972) жаңа Ардек сарайының бастауыш мектебі (1979), Ардек сарайының спорт залы (1981) және Христиан Эрбах аймақтық мектебі (2003) болды. Көптеген клубтардағы өмір мен бірлескен демалыс тарихи негізде қалыптасқан: дәстүрлі мерекелер, Әулие Лаврентий күнінен кейінгі жексенбідегі (10 тамыз) Лавренцибергке қажына сапары, Успен күніне (15 тамыз) арналған шіркеу тойы (жергілікті жерде Керб деп аталады), қазан айының екінші демалыс күніндегі жас шарап фестивалі және Рождество базары (Advent айының бірінші жексенбісі).
The 600th anniversary of Gau Algesheim's elevation to town in 1355 was recalled by a days long festival in the summer of 1955, which formed the high point, and indeed the completion of the phase of reconstruction and restoration of traditional structures. Within a few years, the roadbridge (Bundesstraße 41) over the railway line (1957), the cycling sport hall (1960), the new Catholic kindergarten (1961) and the expansion of the Albertus Hospital (1962) and the primary school (1963) changed the town's face. Once the town administration had moved from the Town Hall on the marketplace to Schloss Ardeck (castle) in 1969, the results of administrative reform made themselves known, among which were the Regierungsbezirk of Rheinhessen Pfalz (1968), the Mainz Bingen district (1969) and the Verbandsgemeinde of Gau Algesheim (1972) as well as the new Schloss Ardeck Grundschule (primary school, 1979), the Schloss Ardeck Sporthalle (1981) and the Christian Erbach Regional School (2003). Life in the many clubs and the conviviality are anchored in an historical foundation: in the traditional festivals, the pilgrimage on the Laurenziberg on the Sunday after Saint Lawrence's Day (10 August), the kermis (church consecration festival, locally known as the Kerb) around Assumption Day (15 August), the Young Wine Festival on the second weekend in October and the Christmas Market on the first Sunday in Advent.
Елтаңба
Қаланың қаруын былай сипаттауға болады: қызыл түсті фонға крест-паттейі крест орналасқан, жоғары және төменгі жағы дөңгелектермен қиылысқан, әр дөңгелектің алты сәукесі күміс түсті. Бұл қару Майнц қаласының қаруынан алынған, бұл тарихи байланыспен түсіндіріледі. Гау Альгесхайм 1803 жылға дейін Майнц архиепископтығының құрамында болды. Қару 1853 жылы, кем дегенде ресми түрде бекітілді. Дегенмен, дөңгелек пен крест композициясы қалалық мөрлерде кем дегенде 15 ғасырдан бері кездеседі.
The town's arms might be described thus: Gules a cross crosslet pattée couped top and bottom by a wheel in each of chief and base spoked of six lozengy argent. The arms are derived from those borne by Mainz, which is explained by an historical connection. Gau Algesheim was an Archbishopric of Mainz holding until 1803. The arms were conferred in 1853, at least officially. The wheel and cross composition had, however, been appearing in town seals since at least the 15th century.
Экономика және инфрақұрылым
Қала Франкфурт, Кобленц және Майнц қалаларына қарайтын сол Рейн темір жолында, Бад-Кройзнахқа баратын желіде, сондай-ақ Нахе аңғарының Саарбруккенге дейінгі тармағында және А60 автобанымен байланысқандықтан, көлік үшін қолайлы жерде орналасқан. Қаланың танымал орындары – католик шіркеуінің кешені, қала әкімдігі, қала тұрғындарының үйлері мен сауда алаңы, Ардек сарайы (қамал), Граултурм (мұнара) және евангелистік шіркеу. 2002 жылдан бері Ардек сарайында Рейн-Гессен велосипед мұражайы орналасқан. Ол наурыз айынан бастап қазан айының екінші демалыс күніне дейін, жас шарап фестиваліне дейін әр жексенбі және мереке күндері сағат 11:00-ден 17:00-ге дейін ашық. 2005 жылдың соңынан бастап Gau Algesheim қала шегінде, Landesstraße (Мемлекеттік жол) 419-да жаңа "Rheinwelle" ойын-сауық бассейні ашылды. Оны Gau Algesheim, Ingelheim және Bingen қалалары бірлесіп басқарады.
The town lies in a favourable location for transport on the Left Rhine railway towards Frankfurt, Koblenz, and Mainz and the line to Bad Kreuznach, which connects to the Nahe Valley line to Saarbrücken and on Autobahn A 60. The town's landmarks are the ensemble of the Catholic parish church, the Town Hall, townsmen's houses and marketplace, Schloss Ardeck (castle), the Graulturm (tower) and the Evangelical church. Schloss Ardeck has housed since 2002 the Rhenish Hesse Bicycle Museum. It is open every Sunday and holiday from 11:00 to 17:00 from Easter to the Young Wine Festival on the second weekend in October. Since late 2005, the new regional “Rheinwelle” adventure pool on Landesstraße (State Road) 419 within Gau Algesheim town limits has been open. It is run jointly by Gau Algesheim, Ingelheim and Bingen.