Пак Ту Джин: Корея ақынының өмірі мен шығармашылығы
Pak Tu-jin
Пак Ту Джин (1916-1998) – көрнекті корей ақыны. Табиғат тақырыбындағы өлеңдерімен, Кореяның жаңа ұлттық жағдайының символы ретінде танылды. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Корея ақыны (1916–1998)
South Korean poet (1916–1998)
Пак Ту Цзин (hangul=박두진, 10 наурыз 1916 – 16 қыркүйек 1998) – корей ақыны. Табиғат тақырыбында көптеген өлеңдер жазған Пак Ту Цзин есімді ақын, ең бастысы, Кореяның 20 ғасырдың екінші жартысындағы жаңадан қалыптасқан ұлттық ахуалын бейнелейтін символдық тұрғыдан тақырыптарын өңдеуімен көзге түседі.
Pak Tu jin (hangul=박두진, 10 March 1916 – 16 September 1998) was a Korean poet. A voluminous writer of nature poetry, Pak Tu jin is chiefly notable for the way he turned his subjects into symbols of the newly emerging national situation of Korea in the second half of the 20th century.
Өмірбаян
Пак Ту-джин Жапония империясының Кореядағы Кейкидо провинциясының Ансон қаласында дүниеге келген. Кейіннен ол өзінің туған жеріне жиі ностальгиямен толы өлеңдер арнады. Оның отбасы өте кедей болғандықтан, оған формальды білім беру мүмкіндігі болмады, бірақ оның екі ерте өлеңі 1939 жылы «Мунжан» (Әдеби композиция) басылымында жарияланды. Корея Жапон империясының үстемдігінен азат болғаннан кейін Пак Ким Донни, Чо Ёнхён және Со Чжонджумен бірге Кореяның жас жазушылар қауымдастығын құрды. Ол кезде ол Пак Мог Уль және Чо Чи Хун сияқты ақындармен бірлесіп өлеңдер жинағын шығарды. Бұл «Көк бұғы жинағы» (Чеоннокип, 1946) болды, одан кейін оның жеке жинақтары жарық көрді: «Хэ» (Күн, 1949), «Одо» (Түскі намаз, 1953) және табиғатты бейнелеуімен ерекшеленетін тағы бірнеше жинақ. Пак 1945 жылға дейін басқарушылық қызметте, содан кейін баспа саласында, ал кейін әртүрлі университеттерде профессор болып жұмыс істеді. Оның өлеңдеріне берілген наградалардың арасында Азияның еркін әдебиет сыйлығы (1956), Сеул қаласының мәдени сыйлығы (1962), Самил мәдениет сыйлығы (1970), Корея өнер академиясының сыйлығы (1976) және Инчхон сыйлығы (1988) бар.
Pak Tu jin was born in Anseong, Keiki dō, Korea, Empire of Japan. He later often referred nostalgically to his birth place in his poetry. His family was too poor to give him any formal education, but two early poems of his appeared in the publication Munjang (Literary Composition) in 1939. After Korea's liberation from Imperial Japanese rule, Pak co founded the Korean Young Writers' Association alongside Kim Dongni, Cho Yeonhyeon, and Seo Jeongju. During that time, he shared a first collection of poetry with fellow poets Pak Mog wol and Cho Chi hun. This was the Blue Deer Anthology (Cheongnokjip, 1946), which was followed by individual collections of his own, Hae (The Sun, 1949), Odo (A Prayer at Noon, 1953) and several more, all distinguished by their treatment of nature. Pak worked in a managerial position until 1945, then in publishing, and later as a professor in various universities. Among the awards given his poetry were the Asian Free Literature Prize (1956), Seoul City Cultural Award (1962), Samil Culture Award (1970), Korean Academy of Art Prize (1976) and the Inchon Award (1988).
Мұра
1998 жылы Пак Тужиннің қайтысынан кейін, оның "Ностальгия" өлеңі жазылған тас Ансеон қалалық кітапханасының кіреберісінде естелік ретінде орнатылды. Кітапхананың үшінші қабатындағы Пак Тужин залы 2008 жылы ашылды. Бұл зал ақынның әдеби еңбектері мен өміріне арналған, сондай-ақ оның өлеңдерімен жазылған каллиграфиясы мен керамикалық туындылары да қойылған. Ақынның туған жері Ансеондағы Пак Тужин еске алу қоғамы оның құрметіне ұлттық эссе сайысын және жыл сайынғы Пак Тужин әдебиет фестивалін ұйымдастырады.
After Pak Tu jin's death in 1998, a boulder with his poem "Nostalgia" inscribed on it was erected in his memory at the entrance of Anseong Municipal Library. The Pak Tu jin Hall on the library's third floor was opened in 2008. This is dedicated to the poet's literary work and life and also has on display examples of his calligraphy and ceramics on which he had inscribed his poems. The Pak Tu jin Memorial Society, based in the poet's home town of Anseong, hosts a national essay contest in his memory as well as the annual Pak Tu jin Literature Festival.