Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корей ақыны және ғалымы (1916–1978)
Korean poet and academic (1916–1978)
Пак Могволь (박목월, 6 қаңтар 1916 – 24 наурыз 1978) – әсерлі корей ақыны және ғалымы.
Pak Mog wol (박목월, 6 January 1916 – 24 March 1978) was an influential Korean poet and academic.
Жеке өмір
Ол 1916 жылдың 6 қаңтарында Оңтүстік Кореяның Солтүстік Кёнсан провинциясы, Кёнжу қаласы, Со мён, Морян ауылында Пак Чжун пил мен Пак Ин дже отбасында дүниеге келді. Оның кіші інісі және екі әпкесі болған. 1935 жылы Тэгу қаласындағы Кейсун орта мектебін (қазіргі Кейсун орта мектебі) бітірді. 1937 жылдың сәуірінен 1939 жылдың соңына дейін Токиода тұрды, осы кезеңде өзінің уақытын жазуға арнады. 1939 жылдың қыркүйегінен 1940 жылдың қыркүйегіне дейін бірнеше өлеңдері «문장 (잡지)» журналында жарияланды. Содан кейін, жапон отаршылдық үкіметінің соғыс кезеңіндегі цензурасы күшейгендіктен, ол жеке жазуын жалғастырды, бірақ Корея азат болғанға дейін ешқандай өлең жарияламады. Ол Ю Ик Сунға үйленді, олардан төрт ұл мен бір қыз дүниеге келді. Пак 1946 жылдан бастап Кейсун орта мектебі мен Эхва қыздар орта мектебінде сабақ берді, ал 1953 жылы Хонгик университетінің ассистент профессоры болып жұмысқа орналасты. 1961 жылы Ханян университетінде доцент болып тағайындалды (онымен бірге оның құрметіне ескерткіш орнатылды), ал 1963 жылы толық профессор атанды. Кейін ол университеттің гуманитарлық факультетінің деканы болды. 1957 жылы құрылған Корея ақындары қоғамының мүшесі болды және 1968 жылы қоғам төрағасы болып сайланды. 1978 жылдың 24 наурызында Сеул қаласы, Юнсан ауданы, Вонхёро доңындағы үйінде қайтыс болды. Корея соғысының әсерінен кейін Пактың туындыларының стилі өзгерді. Ол енді өмірдің ауырлығын, өлімді және тіпті күнделікті өмірдің монотондығын өлеңдеріне енгізуге тырысты, бірақ лирикалық және сезімталдық сапаны сақтап қалды. Оның «Жабайы шамал гүлдері» (Сандохва) және «Орхидеялар және басқа өлеңдер» (Нан. Гита) атты өлеңдер жинақтарында адамның өмірдің қуаныштары мен қайғыларына деген көзқарасы бейнеленген. Алайда, оның кейінгі өлеңдері жергілікті мәдениеттің түстерін және жандылығын көрсететін қарапайым тілді пайдалануға қайта оралды. Оның осы стильдік кезеңдегі өлеңдер жинағы, «Кёнсандодағы құлаған жапырақтар» (Кёнсандоуи карангнип) арқылы ол жарық пен қараңғылық, бақыт пен қайғы, өмір мен өлім арасындағы қарым-қатынас туралы бұрынғы сұрақтарын одан әрі зерттей алады. Пактың поэзиясы, әсіресе оның кейінгі туындылары, өмірге деген ықыласын көрсетеді, тіпті өлімнің қаупін ескергеніне қарамастан, ол сөне қоймайды. Ол шығармаларының сақтықпен оптимизмге толылығымен және тәжірибелік шындықтың қайшылықтарын оның сырттай қарағанда қарапайым және диалектілік поэзиясында нәзік түрде ішкілендіру қабілетімен танымал.
He was born Pak Yeongjong on January 6, 1916, in Moryang Village, Seo myeon, Gyeongju, North Gyeongsang Province, in present day South Korea, to parents Pak Jun pil (labels=no) and Pak In jae (labels=no). He had a younger brother and two younger sisters. He graduated from Keisung Middle School (today Keisung High School) in Daegu in 1935. He lived in Tokyo from April 1937 until late 1939, during which period he devoted his time to writing. From September 1939 to September 1940, he had several of his poems published in the magazine 문장 (잡지). Afterwards, due to increasing wartime censorship by the Japanese colonial government, he continued writing privately but did not publish any further poetry until after the liberation of Korea. He was married to Yu Ik sun (labels=no), with whom he had four sons and a daughter. Pak taught at various schools including Keisung Middle School and Ewha Girls' High School beginning in 1946, before joining the faculty of Hongik University as an assistant professor in 1953. In 1961 he took up a position as associate professor at Hanyang University (at which a statue was erected in his honor), and in 1963 he became a full professor there. He was later named the dean of the university's College of Humanities. He was a board member of the Society of Korean Poets from its founding in 1957, and was chosen as the society's chairman in 1968. He died on March 24, 1978, at his home in Wonhyoro dong, Yongsan District, Seoul. After his experiences during the Korean War, Pak's work shifted in style. Now he strove to incorporate the pain, death, and even monotony of daily existence into his poetry without maintaining a standard of sentimental and lyrical quality. His poetry collections, Wild Peach Blossoms (Sandohwa) and Orchids and Other Poems (Nan. Gita) encapsulate his artistic aim to depict the shifting human response to both the joys and sorrows of life. His later poems, however, represent a return to the use of vivid colloquial language as the medium through which to express the color and vitality of local culture. His collection of poems from this later stylistic phase, Fallen Leaves in Gyeongsang do (Gyeongsang doui garangnip) provides the artistic forum through which he is able to further explore his earlier questions of the relationship between light and dark, happiness and despair, and life and death. Pak's poetry, especially his later work, reveals a fervent love for life that does not wane despite his diligent acknowledgment of the ever present threat of the end. He is celebrated for the cautious optimism of his work and his ability to subtly internalize conflicts of empiric reality in his deceptively localized and dialectal poetry.
Сыйлықтар мен мұра
Пактың марапаттарына "Азаттық әдебиет сыйлығы", "Мамыр әдебиет және өнер сыйлығы", "Сеул қалалық мәдениет сыйлығы" (1969) және "Азаматтық еңбегі орденінің" Моран медалі кіреді (1972). 2007 жылы Корея ақындарының қауымдастығы оны ең маңызды қазіргі заманғы корей ақындарының ондығына енгізді. Пак 1965 жылдан бастап 1978 жылы қайтыс болғанға дейін Воньёродоңдағы бір үйде тұрды. Сеул қалалық әкімдігі үйді мәдени мұра ретінде сақтап қалуға ниет білдіргенімен, оның ұлы 2002 жылы қарыздарын өтеу үшін оны жылжымайтын мүлік салушыға сатуға мәжбүр болды, ал салушы 2004 жылы ғимаратты бұзды. Осы оқиға, сондай-ақ Чхо Нам Сон және Со Чжон Джу сияқты басқа да мәдени қайраткерлердің ескі үйлеріне қатысты ұқсас жағдайлар немесе олардан құтылу әрекеттері мәдени мұраны сақтау мәселесіне қоғамның қызығушылығын күшейтті.
Pak's awards include the Freedom Literature Awards, May Literature and Art Awards, the Seoul City Culture Awards (1969), and the Moran Medal of the Order of Civil Merit (1972). In 2007, he was listed by the Korean Poets' Association among the ten most important modern Korean poets. Pak lived in a house in Wonhyoro dong from 1965 until his death in 1978. The Seoul Municipal Government had expressed interest in preserving the house as a cultural heritage asset, but his son had to sell it to a real estate developer to cover debts in 2002, and the developer demolished the building in 2004. The demolition, along with similar incidents or near misses involving the old houses of other cultural figures such as Choe Nam seon and Seo Jeong ju around the same time, sparked increasing public interest in the issue of cultural heritage preservation.
Аудармадағы шығармалары
Пак Могвольдің таңдамалы өлеңдері, ағылшын тілінде (박목월 시선집. Учанг Ким, аудармашы. Беркли: Азия гуманитарлық баспасы, 1990. .) Le Passant, француз тілінде (나그네. Ким Хён Джу және Пьер Месини, аудармашылар. Марсель: "Autres Temps", 2000. .) 《过客》, қытай тілінде (나그네. Хио Сеук [許世旭], аудармашы. Тяньцзинь: Байхуа Вэньи Чубанше [百花文艺出版社], 2003. .)
Selected Poems of Pak Mogwol, English (박목월 시선집. Uchang Kim, translator. Berkeley: Asian Humanities Press, 1990. .) Le Passant, French (나그네. Kim Hyeon ju and Pierre Mesini, translators. Marseille: Autres Temps, 2000. .) 《过客》, Chinese (나그네. Heo Se uk [許世旭], translator. Tianjin: Baihua Wenyi Chubanshe [百花文艺出版社], 2003. .)