Кіріспе

С. Вивекананның "Раджа-йога" кітабы. Бұл кітап – Патанджалидің "Йога-сутраларына" Вивекананның батыс оқырмандарына бейімделген түсіндірмесі. Кітап 1896 жылдың шілде айында жарық көрді, бірден үлкен сәттілікке ие болып, батыстың йоганы түсінуіне зор әсер етті.

Мазмұны мен идеялары

Раджа Йога кітабында Вивекананданың «Раджа Йога» тақырыбындағы лекцияларының түсірілген нұсқалары, оның Патанджалидің Йога Сутраларын түсіндіруі, сондай-ақ Патанджалидің Йога Сутраларының «еркін аудармасы» және Вивекананданың түсініктемелері бар. Бұл кітап Вивекананданың Патанджалидің Йога Сутраларын қабылдауын және түсіндіруін, сонымен қатар оның шәкірттерімен бөліскен сенімдеріне негізделген хатха йоганың таңдаулы оқуларын ұсынады. Онда дәстүрлі индуизмнің элементтерімен қатар, батыс ғылымының, идеализмнің және «Брахмо Самадждың неоведанттық эзотерикасы мен батыс оккультизмінің» идеялары, оның ішінде мезмеризм және «американдық гармониялық дін» де қамтылған. Вивекананда батыс аудиториясының қажеттіліктері мен түсініктеріне сәйкес келу үшін дәстүрлі индуистік идеялар мен дінділікті бейімдеді, олар батыс эзотерикалық дәстүрлерімен, трансцендентализм және жаңа ой сияқты қозғалыстармен қызығушылық танытты. Оның индуизмді бейімдеуіндегі маңызды элемент – төрт йога моделін енгізуі болды, оның ішінде Раджа йога, Патанджалидің Йога Сутраларын түсіндіруі, ол ішкі құдайлық күшті іске асырудың практикалық жолын ұсынады, бұл қазіргі заманғы батыс эзотерикасының орталық ұғымы. Қалған үш йога – классикалық Карма Йога (Карма Йога), Бхакти Йога және Джняна Йога (Джняна Йога). Вивекананданың Патанджалидің Йога Сутраларын түсіндіруі негізінен аштанга йогаға, яғни йоганың сегіз буынына негізделген, ол Садхана Падада немесе практикалық бөлімде сипатталған. Де Михелис айтуынша, Вивекананданың Раджа Йога туралы идеялары негізінен екі түрлі модельден тұрады, кейде үшінші «ойлау тәсілінен» де құралады: Прана моделі, көбінесе бірінші бөлімде қолданылады, ол сол кезде танымал болған мезмерикалық сенімдерге күшті әсер етеді және хатха йоганың оқуларын қамтиды. Бұл модельде прана, яғни Раджа Йога арқылы бақыланатын өмірлік күшке ерекше мән беріледі. Прананың жинақталуы босануға әкеледі және «адепттерді соңғы мақсатқа жету жолында эволюциялық дамуға жетелейді». Самадхи моделі ақыл-ойының күшіне баса назар аударады және трансцендентализм, жаңа ой және Уильям Джеймстің функционалдық психологиясымен күшті байланысты. Бұл жерде йога – медитациялық тәжірибе арқылы ақыл-ойының бастауына қайта оралу жолы ретінде ұсынылады. Вивекананданың айтуынша, «әрбір жеке ақыл – «жалпы ақыл-ойының» бір бөлігі», оны самадхиға жету арқылы қайта біріктіруге болады. Де Мишелис «Нео-Адвайтик» деп атаған үшінші ойлау түрі басқа дүниеге бағдарланған. Ол «барлық билік пен жетістіктерді» тастап, «толық трансценденттік күйге» жетуді талап етеді. Бұл күй самадхидың соңғы сатысына жеткенде қол жеткізіледі және пурушамен немесе «Бірлікпен немесе Эмерсонның Жоғарғы жанымен c.q. Абсолютпен» тең. Қосымшада Патанджалидің Йога Сутраларының аудармасы берілген. «Раджа Йога» бірден сәттілікке жетіп, батыстың йоганы түсінуіне үлкен әсер етті. Элизабет Де Мишелис бұл заманауи йоганың басталуы деп санайды, бірақ кейіннен ол өте әртүрлі формаларға ие болды. Ол «идеологиялық тұрғыдан таныс рухани өмірдің практикалық формаларын» іздеген діни ортаға экзотикалық ілімдерді ұсынады.