Могер: Колумб жолындағы қала және Хуан Рамон Хименестің туған жері

Кіріспе

Могуер – Испанияның Андалусия автономдық облысындағы Уэльва провинциясында орналасқан муниципалитет және шағын қала. 2022 жылғы халық санауы бойынша, халқы 22 623 адамды құрайды. Оның жер ауданы – , ал халық тығыздығы – . Қазіргі Могуер орналасқан жерде ежелгі заманнан бері көптеген адамдар қоныстанған. Дегенмен, қазіргі муниципалитет 1333 жылы «Могуер иелігі» (Señorío de Moguer) құрылғаннан бастау алады. Санта-Клара монастыры мен кейін Корпус-Кристи ауруханасына айналған францискандық монастырь одан төрт жыл өткен соң салынды. 1330 жылдардан бастап халық саны қарқынды өсіп, Могуерді ауыл шаруашылығы, балық аулау және қаланың өзен порты арқылы жүзеге асырылатын саудаға негізделген дамыған экономикасы бар маңызды орталыққа айналдырды. Могуер Христофор Колумбтың бірінші сапарында маңызды рөл атқарды, Колумб Санта-Клара монастырының әйгілі Инес Энрикес анасынан, дін қызметкері Мартин Санчестен және жер иесі Хуан Родригес Кабезудодан маңызды қолдау алды. Ниньо ағайындылары да сапарға үлкен үлес қосты, оның ішінде «Нинья» каравелін ұсынды. Америкадан қайтқаннан кейін Колумбтың бірінші уәдесі Санта-Клара монастырының шіркеуінде түн өткізу арқылы орындалды. Бүгінде Могуер және жақын орналасқан Палос-де-ла-Фронтера қалалары Колумб сапарымен байланысты орындарды қамтитын «колумбиялық жерлер» туристік маршрутының бөлігі болып табылады. Могуердің өзен порты теңіз саудасы үшін маңызды орталық болып қала берді, жергілікті шараптар мен басқа да тауарлар Америкаға, Ресейге және басқа да Еуропа елдеріне экспортталды. 20 ғасырдың басына дейін жүзім шаруашылығы экономиканың негізгі драйвері болып келді, содан кейін Уэльвадағы химия зауыты және, ең бастысы, бақша өсімдіктерін өсірудің дамуы экономикалық өсімнің жаңа кезеңін және демографиялық өсуді қозғады. 2008 жылғы мәліметтерге сәйкес, муниципалитет аумағында клубника өсіруге арналған жерлердің көлемі – , бұл еліміздегі жалпы көлемнің 27,5 пайызын құрайды, бұл Могуерді осы дақыл бойынша Испаниядағы көшбасшы муниципалитет етеді. Могуер муниципалитеті Могуер және Мазагон қалалық орталықтарынан, суармалы және жаңбырға тәуелді егіншілік аймақтарынан, сондай-ақ Могуер муниципалитетінің және қорғалатын табиғи аймақтардың Монте Публикосынан тұратын ормандық аумақтардан құралған. «Колумбиялық жерлердің» бірі болумен қатар, Могуер әдебиет саласындағы Нобель сыйлығының иегері және «Платеро мен мен» (Platero y yo) атты туындысының авторы, ақын Хуан Рамон Хименестің туған жері ретінде де танымал.

Moguer is a municipality and small city located in the province of Huelva, Andalusia, Spain. According to the 2022 census, it has a population of 22,623. Its surface area is , and its population density is
The present site of Moguer had been home to many human settlements since antiquity. Nonetheless, the founding of the present municipality is generally dated from the establishment of the Señorío de Moguer ("Seigneury of Moguer") in 1333. The Santa Clara Monastery and a Franciscan convent that later became the Corpus Christi Hospital were founded four years later. From the 1330s, the population grew rapidly, turning Moguer into an important town with a strong, economy based in agriculture, fishing, and trade through the town's river port. Moguer played an important role in the first voyage of Christopher Columbus, with Columbus receiving important support from the abbess of the Santa Clara Monastery, Inés Enríquez, the cleric Martín Sánchez and the landowner Juan Rodríguez Cabezudo. The Niño brothers played an important role in the voyage, including providing the caravel Niña. Upon the returning from the Americas, the first of Columbus's vows was fulfilled by spending a night in the church of the Santa Clara Monastery. Today, Moguer and nearby Palos de la Frontera are home to the lugares colombinos, a tourist route of places associated with undertaking that voyage. Moguer's river port continued to be an important site for seafaring and trade, exporting the local wines and other merchandise to the Americas, Russia and other European countries. Viticulture remained the economic engine into the early 20th century, when the chemical plant at Huelva and, above all, the development of the cultivation of the garden strawberry drove a new period of economic development and demographic growth. As of 2008, in the municipality are devoted to growing strawberries, 27.5 percent of the national total of , making Moguer Spain's leading municipality in this crop. The municipality of Moguer is formed by the urban centres of Moguer and Mazagón, the agricultural zones with both irrigated and rain fed crops, and forest areas composed of the Monte Público of the municipality of Moguer and of protected natural areas. Besides being one of the lugares colombinos, Moguer is also known as the birthplace of poet Juan Ramón Jiménez, winner of the Nobel Prize for Literature and author of Platero y yo.

Орналасқан жері

Могуер Иберия түбегінің оңтүстік-батыс бөлігінде, Хуэльва провинциясының "Жазық жер" деп аталатын Tierra Llana аймағында орналасқан. Солтүстік жағынан Рио Тинто өзені, Хуэльва, Нибла және Сан-Хуан-дель-Пуэрто муниципалитеттерімен; оңтүстігінде Атлант мұхиты және Палос-де-ла-Фронтерамен; батысында Рио Тинто өзені және Палос-де-ла-Фронтерамен; шығысында Альмонте және Лусена-дель-Пуэртомен шектеседі. Могуер қаласының орталығы 37° 16′ солтүстік ендігі, 6° 50′ батыс бойламында, провинциялық астана Хуэльвадан және Андалусия астанасы Севильядан , теңіз деңгейінен биіктікте орналасқан. Ол Палос-де-ла-Фронтераға өте жақын, ал Мазагон жағалауларына ; олардың барлығы Moguer Palos de la Frontera қауымдастығы және ірі Comarca Metropolitana de Huelva аймағының құрамында. Оның жалпы ауданы .

Жолға кіру

Могуерге негізгі кіру солтүстіктен A 49/E 1 тас жолы және автономиялық бағыт арқылы жүзеге асырылады. Сондай-ақ, оған ұлттық N 422 және Палос-де-ла-Фронтерадан провинциялық жол, Альмонте муниципалитетінен автономиялық A 494 және Лусена-дель-Пуэртодан автономиялық A 486 арқылы да жетуге болады. Могуер қалалық орталығына A 494 тас жолынан Hermanos Niño, Quinto Centenario, de la Virgen және de América даңғылдары арқылы, ал Carretera de la Marisma жолынан Calle de la Ribera көшесі арқылы кіруге болады. Мазагон қалалық орталығына A 494 тас жолынан Avenida de los Conquistadores (батыс) және Calle El Dorado, Avenida del Arroyo de la Miel, Avenida de los Conquistadores (шығыс) арқылы кіруге болады.

Жер бедері

Могуер Плиоцен-квартерлік кезеңдегі құмды сазды жерде орналасқан. Оны үш аймаққа бөлуге болады: шөл дала, ылғалды жерлер немесе батпақтар және жағалау. Рио Тинто өзені және оның батпағы муниципалитеттің солтүстік бөлігінің басым ландшафтын құрайды. Оңтүстік бөлігінде табиғи жағажайлар, Аренас Гордастың құмды төбелері мен шатқалдары орналасқан. Қалған аумақ – шөл дала, оны Рио Тинто өзенінің салалары Галарин және Монтемайор арқылы кесіп өтеді; басқа да арналар – Доминго Рубио құймасындағы Арройо де Ангоррилла, Арройо де ла Монхас, Канад дель Перал және Арройо де ла Грулла, ал Лас-Мадрес көлінде Арройо де ла Мадрес өзендері бар. Кейбір жерлерде төменгі қабаттар тозылып, «кабезос» (испан тілінен «cabeza» – бас) деп аталатын иілген тау жыныстарының шығыңдарын қалдырады.

Климат

Хуэльва провинциясының жағалауына жақын орналасқан Могуердің Атлантика мұхитының әсері бар Жерорта теңізі климаты (субтропикалық және қоңыржай климаттың арасындағы кезеңдік). Могуер Еуропадағы ең жылы және күн сәулесі көп шаһарлардың бірі. Температуралық режим теңіздік, жылдық орташа температурасы 17,9°C, ал қала жылына 2984 сағат күн сәулесін алады. Шілде ең ыстық ай, кейбір температуралар 34°C-тан асып түседі. Қаңтар ең суық ай, ең төменгі температурасы 6,9°C, ең жоғары температурасы 18°C.

Қаңтар Ақпан Наурыз Сәуір Май Маусым Шілде Тамыз Қыркүйек Қазан Қараша Желтоқсан Орташа жоғары температура (°C) 17 17.9 20.9 22 26.2 30 34 33 29.5 25 20.9 18 24.3 Орташа төменгі температура (°C) 6.9 7.9 8.5 11 15.2 17.9 20.5 22.2 20 15.9 13.8 10.2 14.1 Жауын-шашын мөлшері (мм) 62 43 72 40 28 82 42 05 26 26 38 38

Демография

1333 жылға дейін халық қазіргі муниципалитет шегіндегі әртүрлі жерлерге таралып орналасқан. 1333 жылы сеньория құрылғаннан бастап халық қазіргі қалалық орталықта шоғырлана бастады, 5000-ға жетіп, 20 ғасырға дейін осы санның шамасында ауытқып келді. 1900 мен 1970 жылдар аралығында Могуэр халқы 7000–8000 адамды құрады. 1970 жылдан бері халық саны қазіргі 22 061-ге (2021, INE) дейін өсті, бұл Могуэр тарихындағы ең көп халық саны. 22 061 тұрғынның 11 059-ы ер адам (50,13%), ал 11 002-сі әйел адам (49,87%). Могуэрдің демографиялық ерекшеліктері туралы толық мәліметтерді Андалусияның көп аймақтық ақпарат жүйесінен (S. I. M. A.) табуға болады.

Шығу тегі

Могуердегі адам қонысының бастауы тарихтың тереңдігінде жоғалған, Рио Тинто өзенінің сағасына жақын жерлердегідей, аңыздармен оралып жатыр. Қазіргі Могуер муниципалитеті ежелгі заманнан бері Иберияның ішкі аймақтары мен Шығыс Жерорта теңізі халқы үшін тартымды орталық болды, мұны неолиттік, финикиялық және римдік археологиялық ескерткіштер дәлелдейді. 150 – 114 жылдар аралығында испандық-римдіктер Уриум (Тинто) өзені бойында өнеркәсіп орындарын құрды, ол тарихта әртүрлі мәдениеттер үшін саяхат және сауданың табиғи жолы болды. Алғашқыда Уриум – б.з.б. 1-ғасым мен б.з. 2-ғасымы аралығында салынған қорғаныс мұнарасы бар римдік қала болды. Амфоралардың, монеталардың, кірпіштердің, қолөнершінің белгілері бар тегулалардың және б.з. 2-ғасырына жататын Terra sigillata (әшекейленген керамиканың бір түрі) қалдықтары қазіргі Могуер муниципалитетінің шегінде бірнеше римдік елді мекендер болғанын растайды. Осы ақсүйек адамның кезінде Могуер гүлденген қалаға айналды. Бар болған Альмохад қамалынан өзге, Могуер Санта-Клара монастырын және францискан монастырын иеленді. Оның қайтысынан кейін сеньория оның қызы Мария Тенориоға, Мартин Фернандес Портокаррероның әйеліне, содан кейін олардың ұлы Алонсо Фернандес Портокаррероға көшті, оның әулетімен байланысы сақталды. Портокарреро үйі 15 ғасырлық Сан-Франциско монастырының құрылысымен қаланы кеңейтті; ескі францискан монастыры кедейлерге арналған Корпус Кристи ауруханасына айналды. Портокарреро әулеті – патша сарайымен тығыз байланысы бар, бай жоғарғы дворяндық. 1375 жылы Могуер сеньориясы мажоратқа (lang es) айналды. Феодалдық мырзалар сияқты, Могуердің иелері муниципалдық басқаруға бақылау жасады. Могуер Портокаррероның қосымша қоныстарды тарту саясатының арқасында тез арада көрнекті Андалусиялық балық аулау қаласына айналды. Могуер қаласы оның із кешінен келген мырзаларының Корольге көрсеткен қызметтері үшін ерекше құрметке ие болды. 1369 жылы Кастилияның Генрих II оған "Muy Leal" ("Өте адал") атағын берді; 1642 жылы Испанияның Филипп IV Могуерді қала деп жариялады және оның кеңесіне Портокаррероның елтаңбасын пайдалану құқығын берді; ал 1779 жылы Карл III оны қайтадан "Muy Noble" және "Muy Leal" ("Өте асыл" және "Өте адал") атақтарымен марапаттады. Осы себепті Могуер "Өте асыл және екі рет Өте адал қала" деп танылады.

The origin of human settlement in Moguer is lost in the remoteness of history and is surrounded by legend, as is the case for all the lands near the mouth of the Río Tinto. The current municipality of Moguer was a focus of attraction for the people of the Iberian interior and of the eastern Mediterranean since ancient times, as evidenced by Neolithic, Phoenician and Roman archaeological remains. Between the years 150 BCE – 114 BCE Hispano Romans established industries along the river Urium (Tinto), a natural route for travel and commerce used by various cultures over the course of history. Originally Urium was a Roman town with a tower for defense, built roughly between the 1st century BCE and 2nd century CE. Remains of amphorae, coins, bricks, tegulae with potter's marks and a fragment of 2nd century CE Terra sigillata (a type of decorated pottery) confirm the existence of several Roman settlements with the limits of the present day municipality of Moguer. Under this nobleman, Moguer became a prosperous town. Besides the existing Almohad castle, Moguer acquired the Monastery of Santa Clara and a Franciscan convent. On his death, the seigneury passed to his daughter María Tenorio, wife of Martín Femández Portocarrero, and later to their son Alonso Femández Portocarrero, to whose lineage it would remain connected. The Casa de Portocarrero enlarged the town with the construction of the 15th century San Francisco Convent; the old Franciscan convent became the Corpus Christi Hospital, a hospital for the poor. The House of Portocarrero were Grandees, wealthy upper nobility, with close connections to the royal court. In 1375 the Señorío de Moguer became a majorat (lang es). Like any feudal lords, the lords of Moguer exercised control over the municipal government. Moguer soon became a prominent Andalusian fishing town, thanks mainly to the Portocarrero's policy of attracting additional settlement. The town of Moguer gained distinction for various services provided to the Crown by its successive lords. In 1369, Henry II of Castile granted it the title of Muy Leal ("Very Loyal"); in 1642, Philip IV of Spain designated Moguer a city, and gave its council the right to use the coat of arms of the Portocarrero; and in 1779, Charles III distinguished it again with the titles of Muy Noble and Muy Leal ("Very Noble" and "Very Loyal"). Because of this, Moguer is known as the "Very Noble and twice Very Loyal City" of Moguer.

Могуер мен Колумбтың алғашқы сапары

Могуердің экономикасы 15 ғасырда ауыл шаруашылығына, балық аулауға және сауда-саттыққа негізделген. 1489 жылы католик патшалары Изабелла мен Фердинанд Канар аралдарынан, Солтүстік Африкадан және Атлантикалық Еуропа елдерінен Могуердің өзен портына келетін кемелерге сақтандыру құқығын (seguro) берді. 15 ғасырдан бастап Могуерде тауарларды тиеу және түсіру үшін жүк тиеу алаңы, көлік жолы, кеме жасаушылықтар және Хуэльва мен Палоспен бірге Хуэльва жағалауындағы ең белсенділердің бірі болған алота болды. 15 ғасырдың соңында қалада шамамен 5000 адам тұратын, қала орталығы бірнеше маңызды жолдармен, Гранаданың біздің әйеліне арналған Париж шіркеуі, қамал, Сан-Франциско монастыры және Санта-Клара монастырымен ерекшеленді. Экономикалық белсенділік жоғары болды және көптеген кемелер портқа келіп тұрды. Осы кезде Могуер Христофор Колумбтың алғашқы сапарында маңызды рөл атқарды. Комиссия арқылы Могуер қаласына осы талапқа сәйкес келуі тапсырылды. Колумб Могуерде нотариус Алонсо Пардоның куәлігінде екі қайықты тәркіледі; бірақ Мартин Алонсо Пинзонның кеңесі бойынша бұл қайықтар жарамсыз деп танылды. Кейіннен Америкадан оралғаннан кейін, Колумб оралған сапарында "Нинья" кемесі қатты дауылға тап болғанда берген уәдесін орындау үшін Санта-Клара монастырының шіркеуіне келді.

Сот әкімшілігі

Могуер – Хуэльва провинциясының 6-шы сот округінің (partido judicial) орталығы болып табылады, және Могуер, Нибла, Бонарес, Лусена-дель-Пуэрто және Палос-де-ла-Фронтера қалаларын қамтиды. Сот мекемелері Сан-Франциско көшесінде орналасқан, олар екі бірінші инстанция сотынан және алдын ала тергеу судьясының сотынан тұрады.

Қолөнер және гастрономия

Могуер бай қолөнер дәстүрінің мұрагері: шелек жасау, бобиндік тігу, кестелеу, ер-тұздық жасау және дәстүрлі Андалусиялық киімдерді тігу сияқты көптеген өнерлер. Могуер асханасының ерекшелігі – бұршақпен пісірілген калмар (чокос), паприкамен дайындалған шағалақ, адобо соусында маринадталған мектеп акуласы, Parapenaeus longirostris, бұршақ қабықшалары (кокиналар) және басқа да қабықшалар (алмехалар), тік мүйізді балық, нағыз тік мүйізді балық және шоқ балықтары. Оның жемісті ақ шараптары мен апельсиннен жасалған шарап Huelva Condado аталымымен (DO) шығарылады. Басқа да ерекше өнімдерге "La Victoria" атты тәттілер, Саэнц шарап қоймаларының вермуты және, әрине, клубника жатады. Мәсіх Денесі мерекесінде процессияның барлық жолы қамыспен безендіріліп, паломниктер мен құрбандық шалу орындарымен толады. Жыл бойы Американың ашылуымен және Хуан Рамон Хименеспен байланысты басқа да мәдени шаралар ұйымдастырылады. 16 наурызда Колумбтың уәдесін орындауы және Санта-Клара монастыры тойланады, ал 3 тамызда Колумбтың саяхаты, ал 12 қазанда ашылуы атап өтіледі. Хуан Рамон Хименес қоры Хуан Рамонды түрлі жолдармен еске алады. Олардың ең жоғары наградасы – "Perejil de plata" ("Күміс ақшөп") жыл сайын табысталады, сондай-ақ "Премио Hispanoamericano de poesía Juan Ramón Jiménez" ("Хуан Рамон Хименес атындағы Испаниялық-Америкалық поэзия сыйлығы") де беріледі.

Шілде айының екінші демалыс күнінде Могуерде Фламенко әні фестивалі өтеді, оны Могуердегі Cante Jondo қауымдастығы ұйымдастырады.

Ағылшын тіліндегі шығармалары

Вашингтон Ирвинг, Колумбтың серіктерінің саяхаттары мен жаңалықтарынан Могуерге жасаған сапары туралы үзінді, Google Кітаптарында онлайн қолжетімді.

Испан тіліндегі шығармалары

, Могуер 500 жыл. Көрме каталогы. (Иглесия де Сан Франсиско де Могуер, 3 тамыз – 2 қыркүйек 1992). Могуер қаласы әкімдігі, 1992. Альварес Хосе, Аурелио, Могуер Карл III дәуірінде. Диего Роперо Регидордың құжаттарын редакциялау, кіріспе, жазбалар және транскрипциялау. "Biblioteca Nueva Urium" жинағы, № 1. Муниципалдық тарихи мұрағат; Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2002. Борда Камачо, Герман, Американы ашқан Перо Алонсо Ниньоның көзқарастары. Бас редакторы: Муниципалдық тарихи мұрағат; Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2001. Диас Домингес, Мануэль: Могуер қаласындағы халық діншілігі (1400–1936). "Biblioteca Nueva Urium" жинағы, № 4. Муниципалдық тарихи мұрағат; Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2005. Диас Рока, Хосе Антонио: Фрай Хоакин Инфантес Масиас – өмір және бейнесі. Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2007. Фернандес Виал, Игнасио; Оллеро Марин, Альваро, Үш каравелла. Уэльва провинциясының әкімдігі, Уэльва, 1998. Фернандес Виал, Игнасио, Онбуэла теңізші-жаңашылары. Уэльва провинциясының әкімдігі, Уэльва, 2004. Гонсалес Гомес, Антонио, Могуер және Кейінгі орта ғасыр. Уэльва провинциясының әкімдігі, Уэльва, 1976. Гонсалес Гомес, Хуан Мигель, Могуердегі Санта-Клара монастыры. Уэльва провинциясының әкімдігі, Уэльва, 1978. Морено Орта, Хуан Мануэль, Эулалия Руис де Клавихо, Испаниядағы соттардың алғашқы әйел прокуроры. "Biblioteca Nueva Urium" жинағы, № 3. Муниципалдық тарихи мұрағат; Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2004. Роперо Регидор, Диего. "La "Niña II" – Колумбтың бірінші саяхатының жолымен трансокеандық оқиға: тарих және құжаттар. Caja Provincial de Ahorros, 1987). Роперо Регидор, Диего. Колумбиялық жерлер және олардың айналасы. Рамон Аресес қоры, Мадрид, 1992. Роперо Регидор, Диего. Могуер және Америка жаңалықтар дәуірінде. "Biblioteca Nueva Urium" жинағы, № 2. Муниципалдық тарихи мұрағат; Муниципалдық мәдениет қоры, Могуер, 2003. Вилаплана, Мария Асунсьон, Могуердегі Санта-Клараның дипломатиялық жинағы. Севилья университеті. Баспасөз хатшылығы. Севилья, 1975.

——, Moguer 500 Años. Catálogo de la Exposición. (Iglesia de San Francisco de Moguer, 3 agosto – 2 septiembre 1992). Ayuntamiento de Moguer, 1992. Álvarez Josué, Aurelio, Moguer en la época de Carlos III. Edición, introducción, notas y transcripción de documentos de Diego Ropero Regidor. Col. "Biblioteca Nueva Urium", n° 1. Archivo Histórico Municipal; Fundación Municipal Cultura, Moguer, 2002. Borda Camacho, Germán, Visiones de Pero Alonso Niño, descubridor de America. Ed. Archivo Histórico Municipal; Fundación Municipal Cultura, Moguer, 2001. Díaz Domínguez, Manuel: Religiosidad popular en la ciudad de Moguer (1400–1936). Col. "Biblioteca Nueva Urium", n° 4. Archivo Histórico Municipal; Fundación Municipal de Cultura, Moguer, 2005. Díaz Roca, José Antonio: Vida y semblanza de Fray Joaquín Infantes Macías. Fundación Municipal Cultura, Moguer, 2007. Fernández Vial, Ignacio; Ollero Marín, Álvaro, Las tres carabelas. Diputación Provincial de Huelva, Huelva, 1998. Fernández Vial, Ignacio, Los marinos descubridores onubenses. Diputación Provincial de Huelva, Huelva, 2004. González Gómez, Antonio, Moguer en la Baja Edad Media. Diputación Provincial de Huelva, Huelva, 1976. ( )
González Gómez, Juan Miguel, El Monasterio de Santa Clara de Moguer. Diputación Provincial de Huelva, Huelva, 1978. Moreno Orta, Juan Manuel, Eulalia Ruiz de Clavijo, primera mujer procuradora de los Tribunales en España. Col. "Biblioteca Nueva Urium", n° 3. Archivo Histórico Municipal; Fundación Municipal Cultura, Moguer, 2004. Ropero Regidor, Diego. La "Niña II" Aventura transoceánica por la ruta del primer viaje colombino : historia y documentos Caja Provincial de Ahorros, 1987)
Ropero Regidor, Diego. Los lugares colombinos y su entorno. Fundación Ramón Areces, Madrid, 1992. Ropero Regidor, Diego. Moguer y America en la era de los descubrimientos. Col. "Biblioteca Nueva Urium", n° 2. Archivo Histórico Municipal; Fundación Municipal Cultura, Moguer, 2003. Vilaplana, María Asunción, La colección diplomática de Santa Clara de Moguer. Universidad de Sevilla. Secretariado de Publicaciones. Sevilla, 1975.

Бауырластар мен қауымдастықтар

Хдад. Нтро. Падре Хесус де Могуер
Хдад. Вера Круз де Могуер
Хдад. Могуердің Боррикитасы