Кіріспе

1828 жылы Виктор Гюго жазған бес актілі пьеса. Марион де Лорме – Виктор Гюгоның 1828 жылы жазған, бес актілі пьесасы. Ол Людовик XIII патшалығы тұсында өмір сүрген, сол аттас әйгілі француз куртизанкасы туралы. Пьеса алғаш рет 1831 жылы Théâtre de la Porte Saint Martin театрында қойылды, бірақ кейіннен король Карл X оны тыйым салды.

ІІ акт

"Кездесу". Оқиға кабаре есігінде өтеді, онда мырзалар Паристен келген жаңалықтармен бөлісіп жатыр. Олар Корнельдің соңғы пьесаларының сапасын талқылайды, әр жерде кездесетін және өте қуатты кардинал Ришельеге деген жек көрушіліктерін білдіреді, сондай-ақ Марион Де Лормның жоғалуы туралы әңгімелейді. Бірі оның соңғы рет Блуада көрінгенін, бірінші актіден оқиғаларды айтқанын, бірақ кейін із-түзсіз жоғалып кеткенін хабарлайды. Сонда патшаның жарлығын оқып жариялайтын дауысшы пайда болады: енді дуэльдерге тыйым салынады, бұзушылар өлім жазасына кесіледі. Дидье кабареге келіп жетеді, ол Савернимен (оны танымай) дауласа бастайды. Олар жекпе-жекке түседі, бірақ Мэрионның кіріп келіп айқай салуымен және күзетшілерді шақыруымен бұл жекпе-жек тоқтатылады. Саверни өзін құтқару үшін өлі сықылдайды. Дидье тұтқындалады.

ІІІ акт

"Комедияшылар". Оқиға Жанлис шатосында өтеді. Саверни жасырын түрде кіреді, ол судья Лаффемасқа өзінің өлімі туралы айтқан болатын. Бірақ сөйлесіп тұрғанда Саверни өзімен төбелес жасаған адамның Дидье екенін және оның өмірін Марионның сүйіктісі құтқарғанын біледі. Біраз уақыттан соң Лаффемас Дидьенің қашқанын және, мүмкін, Марионның онымен бірге кеткенін хабарлайтын хат алады. Ол олардың ізімен қуалайды. Марион мен Дидье кіреді. Олар саяхатшы комедияшылар тобының арасына жасырынып, актерлік рөлдер алады. Дидье Марионмен бірге қашуға асығыс, оған тағы да үйленуге ұсыныс жасайды. Марионды Саверни көреді және ақпаратты Лаффемасқа жеткізеді. Ол іздеп жүрген қашқын актерлердің арасында екенін түсінеді. Дидье өзі сүйген әйелдің Марион де Лорм, куртизанка екенін біледі. Ол қатты ашуланып, өзін Лаффемасқа таныстырады, соның салдарынан тұтқындалады. Саверни Дидьені құтқаруға тырысып, өзінің кім екенін ашады, бірақ ол да тұтқындалады.

IV акт

Патша. Сцена Шамборд қамалының күзет бөлмесінде ашылады. Лаффемас Марионды сүйіндирмекке тырысады, бірақ ол бас тартады. Марион патшаға сенуге шешім қабылдайды. Луи XIII ашумен кіреді, оны биліктен ығыстырған кардинал Ришельеге қанағаттанбайды. Марион мен маркиз де Нангис (Савернидің ағасы) екі айыптыға патшалық кешірім сұрайды. Бірақ патшаның ниеті өзгермейді; ол кардиналға қарсы тұрудан бас тартады. Патшамен жеке қалған Л’Анжели, оның әзілкеші, патшаны екі айыптының бүркітші екеніне (патша аң аулауды жақсы көреді) көндіріп, инабатқа алуға тырысады. Оның әрекетімен әлсіз және шешімін таба алмай жүрген патша екі адамға кешірім беруге келіседі, ал Марион кешірімді алып кетеді.

V акт

Кардинал. Оқиға Богенсидің түрмесінде орын алады. Марион патшаның кешірімін алып, Дидерді босатуға келеді, бірақ кардинал патшалық кешірімді күштен қайтарып алды. Лаффемаспен кездескенде, ол ақыры мойынсынып, Дидьедің бостандығы үшін өзін оған ұсынуға келіседі. Ол Дидье мен Саверни өлімге күтіп тұрған аулаға кіреді, бірақ Дидье, әлі де ашулы және наразы болып, оның не істегенін сезіп, онымен бірге келуден бас тартады. Қорғаушылар оларды алып кетуге келеді. Соңғы сәтте Дидье Марионға өзінің махаббатын білдіреді, ол оны кешіреді және өзі де кешірім сұрайды. Сотталғандар азаптауға қарай бет алады. Марион сахнада жалғыз қалады, және дәл қазір өлім жазасын орындауға қатысқан кардиналдың атпен жүрген көлігін көреді.

Киноға бейімделу

1912 жылы Альберт Капеллани бас режиссерлік еткен қысқа үнсіз фильм жасалды. 1918 жылы Генри Краусс режиссерлік еткен, Пьер Ренуар мен Жан Вормс түскен «Марион Делорм» толық метражды екінші фильм шығарылды.