Брюс Чатвиннің 1977 жылғы «Патагония» кітабы Оңтүстік Америка аймағын, ежелгі жануарлар қалдықтарын және автордың жеке ойларын қамтиды. Патагония, саяхат, кітап.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1977 жылы ағылшын жазушысы Брюс Чатвиннің «Патагония» саяхат кітабы – Оңтүстік Американың оңтүстік бөлігі Патагония аймағы туралы 1977 жылы жарық көрген Брюс Чатвиннің ағылшын тіліндегі саяхат кітабы.
1977 travel book by English writer Bruce Chatwin
In Patagonia is an English travel book by Bruce Chatwin, published in 1977, about Patagonia, the southern part of South America.
Дайындықтар
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чатвин мен анасы әкесінің ата-анасының үйінде тұрды, олардың қызықты коллекциялар жинаған кабинеті болды. Оның ішінде "бронтозаврдың бір бөлігі" (іс жүзінде милодон, алып жалқау) бар еді, оны Чатвиннің әжесіне оның туысы Чарльз Амхерст Милвард жіберген. Чили Патагониясындағы үңгірде Милвард алып жалқаудың қалдықтарын тапты, кейін оны Британ мұражайына сатты. Ол өзінің туысына жануардың терісінің бір бөлігін жіберді. Тери кейін жоғалып кетті, бірақ ол ондаған жылдардан кейін Чатвинге Патагонияға баруға түрткі болды. 1972 жылы Чатвин Sunday Times Magazine журналында өнер және сәулет жөніндегі кеңесші болып жұмысқа қабылданды. 1972 жылы ол 93 жастағы сәулетші және дизайнер Эйлин Грейді оның париждік салонында сұхбатқа алды, онда ол Оңтүстік Америкадағы Патагония айманының суретін байқады. Брюс оған: "Мен әрқашан сол жерге баруды қаладым", - деді. "Мен де солай ойлаймын", - деп жауап берді ол. "Мен үшін барып кел".
During the Second World War, Chatwin and his mother stayed at the home of his paternal grandparents, who had a curiosity cabinet that fascinated him. Among the items it contained was a "piece of brontosaurus" (actually a mylodon, a giant sloth), which had been sent to Chatwin's grandmother by her cousin Charles Amherst Milward. In a cave in Chilean Patagonia, Milward had discovered the remains of a giant sloth, which he later sold to the British Museum. He sent his cousin a piece of the animal's skin. The skin was later lost, but it inspired Chatwin decades later to visit Patagonia. In 1972, Chatwin was hired by the Sunday Times Magazine as an adviser on art and architecture. In 1972, he interviewed the 93 year old architect and designer Eileen Gray in her Paris salon, where he noticed a map of the area of South America called Patagonia, which she had painted. "I've always wanted to go there," Bruce told her. "So have I," she replied. "Go there for me."
Патагонияда
Екі жылдан кейін, 1974 жылдың қараша айында Чатвин Перудің Лима қаласына ұшып, бір айдан соң Патагонияға жетті. Кейін ол редакторына "Патагонияға кеттім" деген жеделхат жібергенімді айтты. Бірақ шындығында ол хат жіберді: "Мен өзім үшін бір оқиға жазып жатырмын, мен әрқашан жазуды қалаған нәрсе". Ол сол аймақта алты ай бойы саяхаттап, басқа жерден келіп осы жерге қоныстанған адамдардың әңгімелерін жинады. Өзінің "бронтозаврдың бір бөлігін" (әжесі мен атасының шкафынан жылдар бұрын тастап кеткен) табуға жасаған тырысы арқылы саяхатының оқиғасын құрастырды. Чатвин "Патагонияда" кітабын "нақты және символдық саяхаттың баяны" деп сипаттады. Ол "Таңғажайып саяхат" санатына жатады немесе оның пародиязы болады деп есептеледі: баяндаушы алыс елге ерекше жануарды іздеуге барады, жолда оны ерекше жағдайларға түсіреді, ал адамдар немесе басқа кітаптар оған қызықты оқиғаларды айтады, олар біртіндеп хабарды құрайды.
Two years later, in November 1974, Chatwin flew out to Lima, Peru, and reached Patagonia a month later. He would later claim that he sent a telegram to his editor, merely stating: "Have gone to Patagonia." Actually, he sent a letter: "I am doing a story there for myself, something I have always wanted to write up." He spent six months in the area, traveling around, gathering stories of people who came from elsewhere and settled there. He used his quest for his own "piece of brontosaurus" (the one from his grandparents' cabinet had been thrown away years earlier) to frame the story of his trip. Chatwin described In Patagonia as "the narrative of an actual journey and a symbolic one It is supposed to fall into the category or be a spoof of Wonder Voyage: the narrator goes to a far country in search of a strange animal: on his way he lands in strange situations, people or other books tell him strange stories which add up to form a message."
Мазмұны
Кітап құрылымы жағынан эксперименттік. Ол барлығы 97 бөлімге бөлінген, олардың кейбіреуі бір абзацтан ғана тұрады. Бұл құрылыс, сызықтық емес, жиі ойша қабысулар арқылы жасалғандықтан, туындының негізгі тақырыптарының бірін – адам өміріндегі саяхаттау мен көшпелілік туралы толғаныстарды бейнелейді. Бұл фактіні Чатвин кітапта кездесетін адамдардың көптеген әңгімелерінің көшпелі өмірге қатысты әңгімелерден құралуы күшейтеді. Чатвиннің жолы Буэнос-Айрестен Аргентина арқылы оңтүстікке қарай Ушуаяға дейін, содан кейін Пунта-Аренасқа, Пуэрто-Наталес және Чилидегі Милодон үңгіріне дейін созылады. Кітапта талқыланатын көптеген тақырыптардың ішінде Патагонияның ландшафты мен жануарлар дүниесі, еуропалықтардың зерттеу және қоныстану тарихы, Буч Кэссидидің Патагониядағы өмірі, анархистер мен ереуілшілер, сондай-ақ жергілікті халықтың тағдыры бар.
The book is experimental in the way that it is structured. It is divided into a total of 97 separate sections, some of which are as short as a lone paragraph. In a sense this construction with its frequent use of digression, rather than a linear structure, mirrors one of the underlying themes of the work as a whole: a meditation upon wandering and nomadism in human life. This is accentuated by the fact that many of the narratives of the people that Chatwin meets in the work involve discussions of the nomadic life. Chatwin's route takes him from Buenos Aires south through Argentina as far as Ushuaia, and thence to Punta Arenas, Puerto Natales and the Cueva del Milodon in Chile. The many topics he discusses in the book include the landscape and wildlife of Patagonia, the history of European exploration and settlement, Butch Cassidy's time in Patagonia, anarchists and strikers, and the fate of the native inhabitants.
Қабылдау
Бұл еңбек Чатвиннің саяхат жазушысы ретінде беделін қалыптастырды. Оның биографы Николас Мюррей «Патагонияда» кітабын «соғыстан кейінгі ағылшын саяхат әдебиетінің ең көрнекті және ерекше туындыларының бірі» деп атады және ол саяхат жазу жанрын қайта жандандырды деді. «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «саяхат, тарих және оқиғалар туралы шағын шедевр» деп сипаттады. Кейбір сыншылар оны сэр Джон Мандевиллдің «Саяхаттары», Александр Кинглейктің «Эотен» және Роберт Байронның «Оксианаға жол» сияқты саяхат әдебиетінің классикалық туындыларымен салыстырды. Дегенмен, аймақ тұрғындары Чатвиннің кітабында баяндалған оқиғаларға қарсы шықты. Бұл оның мансабындағы алғашқы, бірақ соңғы рет емес, Чатвин шындық деп ұсынған әңгімелер мен кейіпкерлердің кейінірек ойдан шығарылған екені анықталды. Оның биографы Николас Шекспирдің сөзімен айтқанда, «Сыншылар Чатвиннің бірнеше бронтозаврларының шындығында милодон болғанына күдік келтірді». «Патагонияда» кітабының кейбір басылымдарында Чатвиннің түсірген 15 қара-ақ фотосуреті бар. Сусанна Клэпптің айтуынша, «Ребекка Уэст Чатвинге осы суреттердің өте жақсы болғандықтан кітаптың барлық мәтінін артық етіп жібергенін айтып, оны күлдірді».
This work established Chatwin's reputation as a travel writer. One of his biographers, Nicholas Murray, called In Patagonia "one of the most strikingly original postwar English travel books" and said that it revitalised the genre of travel writing. The New York Times described it as a "little masterpiece of travel, history, and adventure." Some reviewers compared it with classics of travel literature such as Travels by Sir John Mandeville, Eothen by Alexander Kinglake and The Road to Oxiana by Robert Byron. However, residents in the region contradicted the account of events depicted in Chatwin's book. It was the first time in his career, but not the last, that conversations and characters which Chatwin presented as fact were later alleged to be fiction. In the words of his biographer Nicholas Shakespeare, "Critics suspected that a number of Chatwin's brontosauri were mylodons." Some editions of In Patagonia contain 15 black and white photographs by Chatwin. According to Susannah Clapp, who edited the book, "Rebecca West amused Chatwin by telling him that these were so good they rendered superfluous the entire text of the book."
Сыйлықтар
"Патагония" үшін Чатвин Хоторден сыйлығы мен Америка өнер және әдебиет академиясының Э. М. Форстер сыйлығымен марапатталды.
For In Patagonia Chatwin received the Hawthornden Prize and the E. M. Forster Award from the American Academy of Arts and Letters.