Кіріспе

Луис Фернандо Карвалхо (28 шілде 1960 жылы Рио-де-Жанейрода туған) – бразилиялық кинорежиссер және теледидар режиссері, бразилиялық аудиовизуалды эстетиканы жаңартатын әдебиетпен байланысты туындыларымен танымал. Ол Ариано Суассуна, Радуан Нассар, Машаду де Ассис, Эса де Квейрос, Ролан Барт, Клариса Лиспектор, Милтон Хатум, Жозе Линс до Рего және Грасильяно Рамос сияқты авторлардың шығармаларын экранға шығарған. Кейбір сыншылар Луис Фернандо Карвалхоның туындыларын бразилиялық «Синема Ново» және Лучино Висконти мен Андрей Тарковский сияқты кино тарихының иконаларымен салыстырады. Оның жұмысына визуалдық және лингвистикалық тәжірибелер, сондай-ақ Бразилияның мәдени сәйкестігінің көп қырлылығын зерттеу тән. Барокко стиліндегі қабаттасулар мен баяндау жанрларының араласуы, уақытқа қатыстылық, жердің архетиптік символдары және әлеуметтік және отбасылық мелодрама тілі туралы ойлар режиссердің поэтикалық тілінің ерекшеліктері болып табылады. Режиссердің туындылары сыншылар мен көрермендер тарапынан жоғары бағаланған. Ол 2001 жылы Радуан Нассардың осы аттас романы негізінде түсірілген «Әкесінің сол жағында» («Lavoura Arcaica») фильмін режиссерлік еткен. Француз журналы «Cahiers du Cinéma» сыншысы Жан Филипп Тессе бұл туындыны «Глаубер Рошадан бері бразилиялық кинода көрінбеген жаңарудың жарқын үміті» деп атап, ол 50-ден астам ұлттық және халықаралық наградаға ие болды. Бенедито Руй Барбозаның сценарийімен және Луис Фернандо Карвалхоның режиссерлігімен түсірілген «Жаңа өркен» (1993) және «Қозылардың патшасы» (1996) телесериалдары бразилиялық теледраманың эталоны ретінде танылып, 1990 жылдардағы ең жоғары рейтингтерге ие болды. Режиссердің телевизиялық туындылары арасында үлкен айырмашылық бар: «Әйелдер поштасы» (Correio Feminino) (2013) сериалының 60-шы жылдардың поп-дизайнынан «Майялар» (Os Maias) (2001) мини-сериалының классикалық қатаңдығына дейін, жұмысшы табының қала маңындағы аудандарының бейнесін көрсететін «Suburbia» (2012) мини-сериалынан «Менің кішкентай жерім» (Meu Pedacinho de Chão) (2014) мыл сабынының ойын-қуанышына дейін, «Ескі өзендегі» (Velho Chico) (2016) Сертаоның (жер шалқасы) эстетикалық зерттеуінен «Бүгін Марияның күні» (Hoje É Dia de Maria) (2005) мини-сериалының бразилиялық ертегісіне және «Екі бауырлас» (Dois Irmãos) (2017) отбасылық трагедияның реалистік әлеміне дейін. Режиссердің өндіріс процесі Бразилияның түкпір-түкпірінен жаңа таланттарды анықтау және актерлерді даярлаумен, драма өнерінің жаңа жұлдыздарын ашумен, мысалы, Летисия Сабателла, Элиан Гиардини, Бруна Линцмайер, Джонни Массаро, Ирандир Сантос, Симона Споладор, Како Цоцлер, Марчелло Антони, Марко Рикка, Изабель Филардис, Жизель Итие, Эмилио Орсио Нетто, Шерон Менезес, Джексон Антунес, Мария Луиза Мендонса, Эдуардо Московис, Джексон Коста, Леонардо Виейра, Кака Карвальо, Лучиана Брага, Джулия Далавия, Ренато Гоэс, Сирия Коентро, Марина Нери, Джулио Мачадо, Барбара Рейс, Ли Тейлор, Зезита де Матос, Мариен де Кастро және Люси Алвес сияқты актерлерді ашумен белгілі. Режиссердің актерлерді оқыту әдісі фотограф Леандро Пальяроның «Екі бауырластың актерлерін жасау процесі» («O processo de criação dos atores de Dois Irmãos») кітабында баяндалған әдіске жол ашты. «Бізде жаңарудың нақты үміті бар, Глаубер Рошадан бері бразилиялық кинода көрінбеген серпіліс. (Аудиоклип) Басында адам көзге көрінетін магманың бөлшектерінен басқа ештеңе қалдырмайды. Бірақ көп ұзамай бұл хаос өздігінен шешіледі, фильм өзінің бар байлығымен, ерекше күшті, галлюцинацияға жақын варварлық поэма сияқты ашылады. Алайда, оның негізгі аңыздарға оралуы ешқашан сезімдердің басымдығын жасырмайды немесе жеделдетеді. Егер фильмде осындай сиқырлы күш болса, себебі Луис Фернандо Карвалхо бәрі сол жерден басталатынын біледі, осылай дүниеге келгеннің алғашқы жолы, өзін оған ұшыратуға мүмкіндік беру, оның әрбір бұрылысынан ләззат алу». – «Cahiers du Cinéma» журналынан, Жан Филипп Тессе «Әкесінің сол жағында» («Lavoura Arcaica») фильмі туралы пікірінен. Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде (Испания) «Ең үздік қысқа фильм» (Алтын қабықша) және Канададағы Сент-Терез фестивалінде «Жюридің арнайы сыйлығы».

Суаз өзені (Риачо Досе)

90-жылдардың басында Луис Фернандо Карвалхо Агуинальдо Сильва жазған, Жозе Линс ду Регоның шығармаларына негізделген, 40 тараудан тұратын мини-сериалды түсірді. Басты рөлдерді Вера Фишер, Осмар Прадо, Себастиао Васконселос, Карлос Альберто Ричелли және Фернанда Монтенегро сомдады, костюмдерді Бет Филипеки жасады. Оқиға Бразилияның солтүстік-шығысындағы шағын балықшы ауылында өтеді, ал Фернандо-де-Норона (Пэ) аралы сол кезде құнарсыз, жатақ жер ретінде түсірілім алаңы болды.

Кангасейроның кек алуы (Os Homens Querem Paz)

1991 жылы Луис Фернандо Карвалхо бразилиялық телепионер Перикльс Леалдың сценарийін бейімдеп, Бет Филипеки салған костюмдермен түсірді. Телефильм Сеара штатының Канинде қаласында түсірілді және 34-ші Нью-Йорк телефестивалінің финалына ілікті. Бұл актриса Летисия Сабателланың теледидардағы дебюті болды. Сыншы Родриго Фонсека Летисия Сабателланың теледидардағы алғашқы есіндегі суретінің, сонымен бірге Луис Фернандоның режиссерлік шеберлігін ашқан сәт екенін айтты.

Тас үстіндегі тас (Pedra Sobre Pedra)

1992 жылы Агуинальдо Сильва жазған теленовелланы режиссерлік етті, ол Бразилия теледидары тарихында ең көп көрерменге ие болған 6-шы туынды деп есептеледі. Атақты актерлер: Лима Дуарте, Рената Сорра, Армандо Богус, Ева Вильма, Пауло Бетти, Андреа Белтрау, Педро Пауло Рангель және Эдуардо Московис. Кейбір кейіпкерлер теледрамадағы есімді тұлғалар ретінде танылады: Серхио Кабелейра (Осмар Прадо) және фотограф Хорхе Тадеу (Фабио Жуниор).

" Нұрлы әйел анамыздың " (O Auto de Nossa Senhora da Luz) әңгімесі

«Педра субре Педра» фильмін түсірілімі кезінде Луис Фернандо Карвалхо Ариано Суассунаның «Армориалдық қозғалысынан» (Movimento Armorial) шабыттанған маңызды эпизодты ойлап тапты. Эпизодтың үлкен сәттілігі, көрермендердің оны қайта көрсету туралы рекордтық санымен расталды, және бұл материалды телефильмге айналдыруда шешуші рөл атқарды. Браулио Таварес қосымша сахналар жазды, ал актер және музыкант Антонио Нобрега оларда ойнады. 1993 жылы ол Халықаралық Эмми сыйлығына үміткер болды.

Қайта тууы (қайта жаралу)

1993 жылы Бенедито Рюй Барбоза жазған және Луис Фернандо Карвальо режиссерлік еткен осы теленовелла сыншылар мен көрермендер тарапынан жоғары бағаланды, 90-шы жылдардағы ең танымал туынды болды және Бразилия теледидары тарихында көрермендер рейтингі бойынша 4-орынды иеленді. Мария Луиза Мендонса ойнаған Буба кейіпкері елде үлкен дау тудырды, себебі теленовелла жанрында гендерлік тақырып алғаш рет көтерілді. Ол APCA сыйлығын «Үздік теленовелла», «Үздік актер» (Антонио Фагундес), «Үздік қосалқы актер» (Осмар Прадо), «Үздік қосалқы актриса» (Регина Дорадо), «Жылдың жас актер» (Джексон Антунес) номинациялары бойынша жеңіп алды. Леонардо Виейра, Джексон Антунес, Кака Карвальо, Марко Рикка, Изабел Филардис және Мария Луиза Мендонса осы туынды арқасында танымал болды. Телевизия кәсіпкері Хосе Бонифасио де Оливейра бұл сюжетті «Бенедитоның шебер құрылымымен, Луис Фернандо Карвалхоның тамаша режиссерлік шеберлігімен жасалған керемет туынды» деп бағалады. Марилия Мартинстің сөзінше, «Жаңа өмір» теленовелласының бірінші тарауы осындай сапалы және шеберлікпен түсірілген аз ғана туындының қатарында.

Күнге жамылған әйел (Uma Mulher Vestida de Sol)

1994 жылы Луис Фернандо Карвальо режиссерлік еткен телефильм Ариано Суассунаның туындыларын теледидарда алғаш рет көрсетті. Жазушының осы аттас, жарияланбаған романы негізінде сценарийді Арианоның өзі, режиссермен бірлесіп жазды. Операторлық жұмысын Диб Луфти, костюмдерді Лучиана Буарке, көркем безендіруін Лия Ренха жасады. Сахналық суреттерді Grupo Corpo би тобының суретшісі Фернандо Велосо салса, музыкасын Армориал квинтетінің (Quinteto Armorial) мүшесі Антонио Мадурейра жазды. "Күнге киінген әйел" (Uma Mulher Vestida de Sol) фильмімен режиссер Солтүстік-Шығыс халық театрының элементтерін үйлестіріп, теледидар тілінің мүмкіндіктерін зерттеуді бастады. Луис Карлос Васкончелостың Grupo Piolim тобы қатысып, түсірілімге Тереза Сейблиц, Линеу Диас, Себастья Васкончелос, Ана Лусия Торре, Рауль Кортез және сол кездегі жаңа актер Флориано Пейхото қатысты. Әдебиет зерттеушісі Хелио Гимараестің сөзіне сәйкес, бұл туынды телеарнада дау тудырды: Луис Фернандо Карвалхо Глобо экраны үшін тым ірі тұлға бола ма?

Жақсы бос уақыттың фарсы (A Farsa da Boa Preguiça)

Бір жыл өткен соң, "Күнге киінген әйел" (Uma Mulher Vestida de Sol) фильмінен кейін, 1995 жылы Луис Фернандо Карвалхо жазушы Ариано Суассунамен байланысын жаңартты, бұл жолы "Жағымды жалқаулықтың фарсы" (A Farsa da Boa Preguiça) пьесасын телефильмге айналдырды. Режиссер теледидар үшін жаңа тіл іздеуді жалғастырды, бұл роман жанрындағы нақтылықты сынға алудың бір жолы болды. Юрика Ямасаки мен суретші Дантас Суассунаның декорациялары мен костюмдері, сондай-ақ Антонио Нобрега, Патрисия Франса, Арий Фонтура және Мариета Северо қатысты. Сыншы Рожерио Дурсттың пікірінше, бұл телефильм теледрамадағы маңызды жетістіктердің бірі болды.

Малдың патшасы (O Rei do Gado)

"Қозылар патшасы" (O Rei do Gado), 1996 жылы режиссердің автор Бенедито Рюй Барбосамен келесі ынтымақтастығы, бразилиялық теледидар тарихында көрермендер саны бойынша 9-шы орынға ие болған теленовеллаға айналды. Ол замандас өнімдерден жоғары рейтинг алды және 30-дан астам елге сатылды. Марчелло Антони, Како Чиоклер, Мариана Лима, Эмилио Орсиольо Нетто және Лавиния Власак осы теленовеллада тұңғыш рет көрінді. Теленовелланың маңызды аспектілерінің бірі – әлеуметтік сын мен жерсіз қалған шаруалар қозғалысына (movimento dos sem terra) сезімтал көзқарас болды. Бұл контексте актерлер Джексон Антунес және Ана Беатрис Ногейра ерекше көзге түсті. Антонио Фагундес, Патрисия Пиллар, Летисия Шпиллер және Рауль Кортез теленовеллада басты рөлдерді ойнады, ал алғашқы эпизодтарда Тарцисио Меира, Ева Вильма және Вера Фишер қонақ ретінде қатысты. Озмар Прадо ойнаған Тиао Галинья кейіпкері оның мансабындағы маңызды рөлдердің бірі болып табылады. Теленовелла Сан-Франциско халықаралық кинофестивалінде "Құрмет грамотасын" және APCA сыйлығын "Үздік актер" (Рауль Кортес), "Үздік қосалқы актер" (Леонардо Брисио), "Үздік қосалқы актриса" (Вальдерес де Баррос) және "Жылдың жас актер" (Како Чиоклер) номинациялары бойынша жеңіп алды. Фернандо де Баррос-и-Силва "Фольха де Сан-Паулу" газетінде: "Қозылар патшасы (O Rei do Gado) бразилиялық киноны жалмап қояды" деп жазды. Сыншы Роджерио Дёрсттің пікірінше, теленовелла "бірінші сыныпты эпизодтармен және тамаша түсіріліммен жасалған драмалық эпос". Тиао Галинья кейіпкері "Жаңа өркендеу" теленовелласына жатады.

Джованна мен Хенрико (Giovanna e Henrico)

"Қозылар патшасы" романының алғашқы жеті тарауының сапасы, кофе циклінің құлдырауы және Бразилияның Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын бейнелегені, The Globo Network халықаралық бөлімшесін романның бірінші бөлігін "Джованна мен Хенрико" мини-сериалына айналдыруға түрткі болды. Басты рөлдерді Летисия Спиллер мен Леонардо Брисио ойнады. Бұл туынды Канададағы Банф әлемдік медиа фестивалінде "hors concours" аталымымен таңдалды.

(Қоянды) (Қоянды)

90-шы жылдардың соңына дейін Луис Фернандо Карвалхо "Әкесінің сол жағы" (Lavoura Arcaica) толық метражды фильмі үшін зерттеулер жүргізе бастаған еді. Роман авторы Радуан Нассармен бірге ол Жерорта теңізі мәдениетімен танысу үшін Ливанға сапар шекті. Сапарда жиналған материалдар 1997 жылы GNT телеарнасында көрсетілген "Көздерің нұрға толып жатсын" (Que Teus Olhos Sejam Atendidos) деректі фильмін жасауға қолданылды. Критик Родриго Фонсеканың пікірінше, деректі фильм "уақытты зерттеуін трагедиялық тағдырдың шегіне дейін қатайтты".

Әкенің сол жағында (Lavoura Arcaica)

2001 жылы режиссер өзінің алғашқы толық метражды фильмін – «Әкесінің сол жағына» (Lavoura Arcaica) фильмін түсірді. Онда ол режиссерлік, сценарий және монтаж жұмыстарын өзі жүргізді, операторлық жұмысты Уолтер Карвальо, көркемдік безендіруді Юрика Ямазаки, костюмдерді жасауды Бет Филипеки атқарып, актерлік құрамында Селтон Мелло, Рауль Кортез, Симон Споладор, Леонардо Медейрос, Каио Блат және Джулиана Карнейро да Кунья болды. Режиссер Радуан Нассардың кітабының поэтикалық мәтінімен байланысты сақталсын деп, нақты сценарийсіз, актерлердің тақырыпқа қатысты импровизациялары негізінде түсіруді жөн көрді. Фильмнің жасалу және өндіріс процесі «Әкесінің сол жағында» («Sobre Lavoura Arcaica») атты кітапта талқыланды, онда режиссерге Жозе Карлос Авелар, Геральдо Сарно, Мигель Перейра, Ивана Бентес, Арнольдо Каррильо және Лилиан Хейнеман сұхбат берді. Кітап португал, ағылшын және француз тілдерінде Ateliê Editorial баспасынан жарық көрді. Фильм сыншылар мен көрермендер тарапынан үлкен табысқа ие болды, тек Рио-де-Жанейро мен Сан-Паулудағы екі көшірме арқылы 300 мың көрерменге жетті. Бразилиялық киносыншылар қауымдастығы (Abraccine) оны барлық уақыттағы 100 үздік бразилиялық фильмнің бірі деп санайды. Фильм бірқатар ұлттық және халықаралық кинофестивальдарда сәтті көрсетілді, Монреаль әлемдік кинофестивалінде, Рио кинофестивалінде, Сан-Паулу халықаралық кинофестивалінде, Бразилия кинофестивалінде, Гавана кинофестивалінде, Картахена кинофестивалінде, Гвадалахара халықаралық кинофестивалінде, Буэнос-Айрес тәуелсіз кинофестивалінде және тағы да басқаларында 50-ден астам жүлде алды. Жазушы және психоаналитик Ренато Тардиво, «Porvir que vem antes de tudo – literatura e cinema em Lavoura Arcaica» еңбегінің авторы, бұл фильмді бразилиялық киноның барлық уақыттағы ең маңызды туындыларының бірі деп атады. Критик Карлос Альберто де Маттос оны XXI ғасырдағы бразилиялық киноның алғашқы өнер туындысы деп сипаттады. Фильм әртүрлі елдердің сыншыларынан мақтау алды, ал француз журналы Cahiers du Cinéma оны «күшті, галлюцинацияға жақын, барбарлық поэма» деп бағалады.

Майялар (Ос Майялар)

2001 жылы түсірілген, Эса де Квейростың осы аттас романы негізінде Мария Аделаида Амаралдың бейімдеуімен жасалған бұл шағын сериал режиссер мансабындағы тағы бір маңызды жетістік болды. "Маяс" 19 ғасырдың екінші жартысындағы португалиялық аристократияның құлдырауын, дәстүрлі Лиссабон отбасының трагедиялық тарихы арқылы көрсетеді. Костюмдерді Бет Филипеки, операторлық жұмысын Хосе Тадеу Рибейро жасады. Жазушы Луис Фернандо Вериссимоның пікірінше, "Луис Фернандо Карвальоның өте икемді камерасы сол кездегі жеңілтек Лиссабонды және романның барлық атмосферасын жай бейнелеуден гөрі, "барып көргендей" етіп көрсетті. Бірақ мұның бәрінің астында, алғашқы сахнадан бастап, соңына дейін, керемет даму болды. Қозғалыстағы камера бізді симфонияны еске түсіретін баяу, қайғылы әуенмен жетектеді. Ешқашан да телекамера осылайша жақын және тартымды болған емес, теледидар осылайша романтикалық болған емес".

Бүгін Мария күні (Hoje é Dia de Maria)

Екі маусым бойы, Today is Maria's Day (Hoje É Dia de Maria) (2005) – режиссердің лингвистикалық зерттеулерін бекіткен, оның шығармашылығы мен сценарийіне де жауапты болған шағын сериал. Оның бірлескен авторлары Луис Альберто де Абреу және Карлос Альберто Софредини болды. Олар Бразилия халық ауыз әдебиетінен жиналған, Камара Каскудо, Марио де Андраде және Сильвио Ромеро жазған әңгімелер жинағына сүйенді. Суретші-қоюшысы Лия Ренха, арнайы суретшісі Раймундо Родригес, түсіруші операторы Хосе Тадеу Рибейро, костюмдері Лучиана Буарке. Жануарларды бейнелейтін 60 қуыршақты Минас-Жерайс штатындағы Grupo Giramundo тобы жасады. Бұл жұмыс режиссер мен психоаналитик Карлос Байнингтонның мәтіннің мифологиялық бейнелеуі бойынша кеңесші ретіндегі серіктестігінің басталуын белгіледі. Мини-сериал 360 градустык күмбез астында, рок-шоу сахнасының қалдықтарынан құрастырылды. Тим Рескаланың саундтрегі Хеитор Вилла Лобос, Сезар Гера Пейше және Франсиско Миньоненің цирандаларына (дәстүрлі билерге) негізделген. Дизайнер Жум Накао костюмдердің кейбір бөліктерін жасады, ал тоқтау анимациясының кадрларын Anima Mundi фестивалінің негізін қалаушы Сесар Коэльо жасады. Ол 2005 жылы APCA (Associação Paulista de Críticos de Arte) сыншылар таңдауы сыйлығын, ABC үздік операторлық сыйлығын, Contigo сыйлығын – үздік режиссер және үздік бала актрисасы үшін, сондай-ақ Бразилия сапасы сыйлығын (Prêmio Qualidade Brasil) – үздік режиссер, телевизиядағы үздік арнайы жоба, үздік автор және үздік жаңа актриса үшін алды. Сондай-ақ ол 2005 жылғы Халықаралық Эмми сыйлығының финалисі болды, «Үздік мини-сериал» және «Үздік актриса» номинацияларында. 2006 жылы Канададағы Банф Дүниежүзілік Медиа Фестивалінде және 2005 жылы Тайбэйдегі Input International Board-та номинациясыз қатысты. «Атасының сол жағы» сериалымен салыстырғанда, инновациялық телевизиялық тілімен ерекшеленеді. Ол сыншылар мен көрермендердің назарын өзінің жаңа, театрландырылған және ойын-сауықты тілімен, халық мәдениетінің әлемін жоғары деңгейдегі телевизиялық өндіріске жеткізу арқылы аударды, өзінің шынайылығын жоғалтпай. Сыншы Нильсон Ксавье оны соңғы жылдардағы ең поэтикалық, түпнұсқа және әдемі туындылардың бірі деп санайды. Француз журналы Cahiers du Cinéma-дағы Жан Филипп Тессенің сөзіне сүйенсек, мини-сериал өте амбициялық және формальды тұрғыдан жақсы жасалған, басқа да еңбекті жобалар сияқты, мысалы, The Maias (Os Maias).

Патшалық тасы (A Pedra do Reino)

2007 жылы режиссердің Ариано Суассунаның шығармалары негізіндегі үшінші туындысы «Романс д’А Педра до Рейню е о Принсипе до Сангу до Вай е Вольта» теледидар экранына шықты. Бұл мини-сериал режиссердің тағы бір эстетикалық жаңаруы саналады, «Әкенің сол жағында» (Lavoura Arcaica) және «Бүгін Мария күні» (Hoje é Dia de Maria) сияқты. Сценарийді Луис Фернандо Карвальо, Луис Альберто де Абреу және Браулио Таварес бірлесіп жазды, операторлық жұмысын Адриан Тейхидо, көркем безендіруін Жоао Ириньо Майя, монтажын Марсио Хашимото, костюмдерін Лучиана Буарке жасады. Түс операторы – Серджио Паскуалино. Суретші Раймундо Родригестің басшылығымен жергілікті суретшілер көркем өндіріске көмектесті. Музыкасын Антонио Мадурейра (Quinteto Armorial) және Марко Антонио Гимараес (Uakti) жазды. Актерлік құрам режиссердің Солтүстік-Шығыс аймағында талант іздеудің нәтижесі болды. Актерлер Ирандир Сантос пен Маяна Неева, сондай-ақ әнші Рената Роза көптегендермен бірге теледидарда алғаш рет пайда болды. Туынды Ариано Суассуна балалық шағын өткізген Тапероа қаласында түсірілді. Дайындық кезеңінде команда мен актерлер актриса Фернанда Монтенегро, психоаналитик Карлос Байнингтон және автордың өзінен сертаода лекция тыңдады. Ариано Суассуна Луис Фернандо Карвальоның «Романс д’А Педра до Рейню» туындысын жаңартуын «автор және жеке тұлға ретінде, сондай-ақ көрермен ретінде оны қозғатқан ерекше әдемі туынды» деп бағалады.

Quadrante жобасы (Projeto Quadrante)

"Көкше патшалығының тасы" (A Pedra do Reino) (2007) фильміне сүйене отырып, режиссер Бразилияның әр штатынан шыққан авторлардың әдеби туындыларын бейімдеу арқылы бразилиялық қиялдарды қайта жаңғырту мақсатымен аймақтық драмалық бағдарламалар сериясын жасау үшін "Квадранте" жобасын іске қосты. Осы мәтіндерді жергілікті актерлер ойнайды. Жобаның бағалылығы – аймақтық таланттарды ашуда: жазушылар, актерлер, композиторлар, жалпы өнер шеберлері. Жоба әр аймақтық мәдениеттің адамдық әлеуетін мойындап, әдемі суреттерге толы ашық хаттардың қарапайым бейнесінен асып түсті. "Көкше патшалығының тасынан" басқа, "Квадранте" жобасына Машаду де Ассис жазған "Dom Casmurro" романы негізінде түсірілген "Капиту" (2008) мини-сериалы және Милтон Хатумның "Дос Іргелі" (2017) туындысы кіреді.

Басты

2008 жылы Луис Фернандо Карвалхо Мачадо де Ассистің «Дом Касмуро» кітабының бейімделуіне режиссерлік етіп, сценарийді аяқтады. Мини-сериалды Евклидс Мариньо, Даниэль Пиза, Луис Альберто де Абреу және Эдна Палатник бірлесіп жазды. Арт-директоры – Раимундо Родригес, оператор – Адриан Тейхидо, костюмдер – Бет Филипеки. Түс операторы – Серджио Паскуалино. Бұл Летисия Персилес және Мишель Меламед сияқты актерлердің теледидардағы дебюті болды. Мини-сериал Рио-де-Жанейро қаласының орталығындағы тастап кетілген «Автомобиль клубы» ғимаратында түсірілді, барлық декорациялық элементтер газет және қайта өңделген материалдардан жасалған. Ашылу титрлерін режиссер ойлап тапты және дизайнер Карлос Бела жасады. Бұл туынды Quadrante жобасының бөлігі болып табылады және режиссердің Мачадо де Ассистің қайтыс болғанының 100 жылдығына арналған құрметі болды. Ол APCA (Associação Paulista de Críticos de Arte) сыншыларының таңдау сыйлығын (2009), ABC үздік операторлық сыйлығын (Associação Brasileira de Cinematografia) және «Кітап және дизайн» және «Арт-директор» номинацияларында «Creative Review» сыйлығын алды. Сыншы Гюставо Бернардоның пікірінше, «Мини-сериалды оның әрбір кадрының сұлулығы үшін сансыз рет көруге және қайта қарауға тұрарлық». Театр режиссері Габриэль Вильеланың айтуынша, Луис Фернандо Карвалхо экранда өнер туғызады, көрерменнен ойлау қабілетін талап етеді, оған дайын нәрсені ұсынбайды, керісінше, Касмуромен бірге ойлануға шақырады. UCLA Латын Америкасы институтының директоры Рэндалл Джонсон: «Луис Фернандо Карвалхо бүгінде Бразилиядағы теледидар және кино өндірісіндегі ең авторлық стильдегі режиссер, оған күмән жоқ».

Әйел не қалайды? (Ақыр соңында, O Que Querem como Mulheres?)

2010 жылы Луис Фернандо Карвалхо Зигмунд Фрейдтің "Әйел не қалайды?" деген танымал сұрағынан шабыдаланып, шағын сериалды жасады, режиссерлік етті және сценарийін жазды. Сценарийді Жауа Пауло Куэнка, Сесилия Джаннетти және Мишель Меламед бірлесіп жазды. Меламед актерлік еткенімен қатар, сериалға саундтрек те жазды. Операторлық жұмысын Адриан Тейхидо, костюмдерді Бет Филипеки, суретшілер тобын Раймундо Родригес басқарды. Бұл жоба актриса Бруна Линцмайердің мансабын бастауға көмектесті. Осмар Прадо Фрейд рөлін Анима Мунди фестивалінің негізін қалаушы Сесар Коэльо жасаған анимациялық модельмен бөлісті, анимация тоқтату әдісімен жасалған. Сериалдың кіріспесінде неміс суретшісі Олаф Хаектің жұмыстары көрсетілген, ол режиссердің шақыруымен сериалға арнайы иллюстрациялар да жасады. Сериал ең үздік операторлық жұмысы үшін ABC (Associação Brasileira de Cinematografia) сыйлығын жеңіп алды. Журналист Патрисия Когуттың пікірінше, "бұл – түс көру сияқты саяхат, шындықты үйлестіретін көркем өлең, өткен шақтарға, өткен оқиғаларға және есте қалған нәрселерге толы".

Қала маңы

2012 жылы Луис Фернандо Карвалхо теледрамада барлық басты кейіпкерлері африка тегінен шыққан туындыны ұсынды. Режиссер Пауло Линспен серіктестікте жазған шағын сериал Адриан Тейхидо (суретке түсіруші), Лучиана Буарке (костюмдер), Марсио Хашимото (монтаж), Серхио Паскуалино (түс операторы) сынды мамандардың қатысуымен жасалды. Бұл режиссердің тағы бір зерттеу циклінің басталуын білдірді, онда режиссер реалистік эстетикаға баса назар аударды, бұл тілдің барлық аспектісіне, әсіресе басты рөлдерге актер емес адамдарды таңдауға әсер етті. Шағын сериалда дебют жасаған 40-қа жуық актердің арасында Nós do Morro және Afroreggae топтарының өкілдері де бар. Бұрын Минас-Жерайс штатының шалқарысындағы мектеп хатшысы болған Эрика Януза оқиғаның басты кейіпкеріне таңдалды. Фабрисио Боливейра, Роза Мария Колин, Харольдо Коста, Мария Сальвадора, Пауло Тифенталер және Дани Орнеллас сияқты қонақ актерлер де болды. 2012 жылы Globo телеарнасы жоғары көрермендер рейтингісіне байланысты 2013 жылы сериалды екінші маусымға қайта жаңартуға шешім қабылдады. Бірақ, кейін режиссер Луис Фернандо Карвалхо жаңа маусымды тоқтатуды жөн көрді. Антрополог Луис Эдуардо Соарес бұл туындыны "кариока қоғамын жаңартуға арналған және тамаша нәтиже берген жұмыс" деп бағалады.

Әйелдер поштасы (Correio Feminino)

Сегіз эпизодтан тұратын шағын сериал, Луис Фернандо Карвалхоның режиссерлігімен, 1950-1960 жылдары Кларис Лиспектордың Хелен Палмер псевдонімімен жазған әйелдер күнделіктеріне негізделген. Визуалдық тілі мен повествованиесі 60-шы жылдардағы поп-арт пен дизайнға сүйенген, костюмдерден бастап жарықтандыру мен декорацияларға дейін; түсірілімнің барлығы бір жарық қорабында жүзеге асты, ол талқыланатын тақырыптарға қарай түсін өзгертетін. Мария Камарго бейімдеген бұл сериал 2013 жылы «Фантастико» бағдарламасы аясында көрсетілді, костюмдерін Танара Шонарди мен Лучиана Буарке, операторлық жұмысын Микас, монтажын Марсио Хашимото жасады. Актриса Мария Фернанда Кандидо Хелен Палмер рөлінде барлық эпизодтарды баяндады. Луиза Брунет ересек әйелді, ал Алессандра Маэстрини жас әйелді сомдады. Жасөспірім рөлінде халықаралық модель Синтия Диккер ойнады, оның актерлік мансабы осы шағын сериалмен басталды. Критик Патриция Когуттың пікірінше, сериал «Кларистің Хелен Палмер ретінде жазған мәтіндері сияқты шабыттандырады, ұнайды, дәмді және әдемі, қарапайым».

Александр және басқа батырлар (Alexandre e Outros Heróis)

2013 жылы түсірілген телефильм, сценарийін Луис Альберто де Абреу мен Луис Фернандо Карвалхо жазған, негізінде Алагоас жазушысы Грасилиано Рамостың екі әңгімесі. Луис Фернандо Карвалхоның актерлермен жұмысы Марсело Серрадо мен Ней Латорракаға жаңа түсіндіру кодын ашты, сондай-ақ орындау сапасының үйлесімділігін көрсетті. Операторлық жұмысын Микиас, суретшісі Раймундо Родригес, костюмдерін Лучиана Буарке жасады. Музыкалық сүйемелдемесін Тим Рескала жазды. Ашылу тақырыбын Пернамбукалық Сиба орындады. 2014 жылғы Халықаралық Эмми сыйлығының финалисі болған телеарналық қойылымда Флавио Баураки, Флавио Роша, Марселия Картако және Лучи Перейра да ойнады. Сынақшы Патрисия Когут бұл телефильмді теледидардағы миниатюралық өнер туындысы деп атады.

Менің кішкентай жер телім (Мей Педасиньо де Чуао)

Бұл 2014 жылғы туынды режиссердің 12 жыл бойы өзін мини-сериалдар мен авторлық жобаларға арнағаннан кейін теленовела форматына қайта оралуын белгіледі. «Менің кішкентай жерім» (Meu Pedacinho de Chão) романын Беннедито Руй Барбоса жазды, ал режиссерлігін Луис Фернандо Карвальо жасады. Көркемдік жетекшісі – Марко Кортез, декорациясын Раимундо Родригес, костюмдерін Танара Шёнарди жасады. Тәжірибелі мамандар актерлік шеберлігінің сапасынан бастап, монтаж, режиссура, костюмдер, декорациялар мен эстетикаға дейін романың әртүрлі аспектілерін жоғары бағалады. Бұл эстетика батыс фильмдері мен жапон мангаларынан (комикстерден) шабыт алды. Луис Фернандо Карвальоның актерлермен жұмысы Джулиана Паэс және Родриго Ломбарди сияқты актерлерде сыншылар атап өткен жаңа интерпретация кодексін ашты. «Гальпао» деп аталатын TVLiê студиясы, 2013-2017 жылдар аралығында жұмыс істеді. Бұл кеңістік барлық шығармашылық топтарды біріктірді және Луис Фернандо Карвальо Projac-та бірлескен жобаларды жасау және таланттарды дамыту үшін құрды. «Гальпаода» «Менің кішкентай жерімнен» (Meu Pedacinho de Chão) басқа «Әйелдер хаттары» (Correio Feminino), «Александр және басқа батырлар» (Alexandre e Outros Heróis), «Ескі өзен» (Velho Chico) және «Екі бауыр» (Dois Irmãos) туындылары да жасалды. Журналист Мелина Далбони романың «Гальпаодағы» туындау және өндіріс процесін «Менің кішкентай жерім» (Meu Pedacinho de Chão) кітабында сипаттады. Кітапта режиссер мен команданың суреттері, эскиздері мен фотосуреттері бар (Casa da Palavra баспасынан шықты). Декорациялар мен костюмдер балалық шақтың көзқарасымен ойластырылды. Колумнист Патрисия Когуттың сөзіне сәйкес, бұл телеарнада көруге дағдыланғаннан мүлдем өзгеше, әдемі және фантастикалық әлем құруға көмектесті. Үйлердің қабырғалары суретші Раимундо Родригестің жұмыстары негізінде қайта өңделген банкалармен жабылды. Көрмеге қойылған костюмдер технологиялық маталар мен пластик материалдардың үйлесімін ұсынды. Anima Mundi фестивалінің директоры Сезар Коэльо анимация үшін стоп-моушн және таймлапс әдістерін қолданды. Романдағы ең үздік актерлік рөлі үшін Ирандир Сантосқа APCA (Associação Paulista de Críticos de Arte) сыйлығы, ең үздік бала актер рөлі үшін Томас Сампайоға Contigo Magazine сыйлығы, ең үздік режиссер сыйлығы, ең үздік костюмдер және макияж үшін (Рубенс Либорио) Extra телеарнасының сыйлығы, сондай-ақ ең үздік актер (Ирандир Сантос), ең үздік қосалқы актер (Джонни Массаро) және ең үздік автор (Бенедито Руй Барбоса) үшін Quem Magazine сыйлығы табысталды. Критик Кристина Падильоне романына тұрғылықты қол соғуға лайық деп баға берді, ал Александра Мораес пікірінше, «алғашқы көзқараста балаларға арналғандай көрінетін суреттер түстер мен драмалық эффекттердің арқасында маңызға ие болады. Жақсы актерлік ойын мен режиссердің шеберлігі сюжетке мән береді».

Ескі өзен (Velho Chico)

2016 жылы «Ескі өзен» (Velho Chico) Луис Фернандо Карвалхоның прайм-таймға оралуын қадағалады, ол Бенедито Руй Барбоса мен Бруно Лупери жазған романда режиссерлік жұмысын атқарды, бұл теледрамадағы жаңа эстетикалық бағыттың іздерін тағы да көрсетті. Романда екі кезең болды, суретке түсіруді Александр Фруктуозо, костюмдерді Танара Шонарди жүргізді. Ерекше көзге түскендері – суретшілігі және Антонио Фагундес, Люси Альвес, Домингос Монтагнер, Ли Тейлор, Маркос Пальмейра, Чико Диас, Ренато Гоес, Родриго Ломбарди, Дира Пейс, Ирандир Сантос, Фабиула Насименто, Джулия Далавия, Сирия Коентро, Барбара Рейс, Хулио Мачадо, Умберто Магнани, Камила Питанга, Кристиан Торлони, Марсело Серрадо, Габриэль Леоне, Джулия Бускаччо, Мариен де Кастро, Гесио Амадеу, Хосе Дюмонт, Марселия Картахо және тағы да басқалардың актерлік шеберлігі болды. Романдағы актерлік құрам сирек кездесетін біртектілікке ие болды, нәтижесінде актерлері көптеген марапаттарға ие болды, соның ішінде APCA (Associação Paulista de Críticos de Arte) сыйлығы Сельма Эгрейге «Ең үздік әйел актриса» номинациясы бойынша, ал Домингос Монтагнерге «Сыншылар таңдауы» сыйлығы (өлімнен кейін) берілді. Сонымен қатар, өндіріс «Ең үздік қосалқы рөлдегі әйел актриса» (Сельма Эгрей), «Ең үздік қосалқы рөлдегі ер адам актриса» (Ирандир Сантос), «Жылдың жаңа жұлдызы» (Люси Альвес) және «Жылдың жаңа жұлдызы» (Ли Тейлор) номинацияларында жеңіске жетті, ал Veja Rio журналының «Жылдың кариокасы» сыйлығы Луис Фернандо Карвалхоға прайм-тайм теледидарының жаңа эстетикасы үшін табысталды. Команданың шығармашылық процесі мен актерлерді даярлау үш айға созылды және 2013-2017 жылдар аралығында Projac-та орналасқан Луис Фернандо Карвалхоның бірлескен шығармашылық кеңістігі TVliê-де өтті, ол Galpão деп белгілі болды. Сыншылардың мақтауына ие болған алғашқы кезең актер Родриго Сантороның Globo қатарына оралуын және Карол Кастроның бұрын-соңды ашылмаған талантын көрсетті. Тарсисио Мейра тек екі эпизодта өте әсерлі ойын көрсетті, сондай-ақ романың екі кезеңіне қатысқан актриса Сельма Эгрей де солай істеді. Актерлік құрамды солтүстік-шығыстан келген актерлерді кеңінен іздегеннен кейін таңдалды, бұл Люси Альвес, Ренато Гоес, Марина Нери, Барбара Рейс, Дио Коэльо, Шанхай, Вероника Кавальканти, Ли Тейлор, Зезита де Матос, Мариен де Кастро, Яра Чарри, Райза Алкантара, Лукас Велосо, Суэли Биспо және комедия актері Баторе романдағы дебюттері болды. Романдағы соңғы эпизодтар актер Домингос Монтагнерге (Санто) құрмет көрсетіп, ол сериал аяқталуға екі апта қалғанда Сан-Франсиску өзенінде суға батып қайтыс болды. Актер қайтыс болғаннан кейін де Луис Фернандо Карвалхо жасаған тіл арқылы кейіпкер сюжетте сақталды, онда бір субъективті камера Сантоның көзқарасын бейнеледі, сондықтан оның қатысуы сезілді, соңғы эпизодқа дейін барлық басқа кейіпкерлермен өзара әрекеттесті. Романда Globo желісінің драмалық бөлімінен қатты қысым түсіп, мәтінге, сюжетке және эстетикаға өзгерістер енгізуді талап етті. Режиссер және автор Бенедито Руй Барбоса өз ұстанымдарында тұрып, «Ескі өзен» (Velho Chico) романына өзгерістер енгізуден бас тартты. Бұл жағдай теледидар бағаналарында жарияланды және Луис Фернандо Карвалхоға жасалған қоғамдық қысым ретінде сипатталды. Сыншы Маурисио Стайсердің айтуынша, «Ескі өзен» (Velho Chico) өзінің эстетикалық амбициясы мен мәдени маңыздылығымен Бразилия теледидарының жақындағы тарихындағы маңызды оқиға болып табылады. Нильсон Ксавьердің пікірінше, романда «режиссерлік, суретке түсіру, дыбыс жолы және актерлердің ойыны» тұрғысынан даусыз техникалық және көркемдік сапаға ие болды. Ол 2017 жылғы ең үздік теленовела номинациясы бойынша Халықаралық Эмми сыйлығына ие болды.

Лавура Аркаика, 15 жылдан кейін

2017 жылы «Әкенің сол жағына» фильмі түсірілгеніне 15 жыл толғанда, Рио Халықаралық кинофестивалі мен Сан-Паулу Халықаралық кинофестивалінде 35 мм көшірмесі көрсетіліп, ол барлық уақыттағы ең маңызды бразилиялық фильмдердің бірі деп мойындалды. Рио Халықаралық кинофестиваліндегі құрмет көрсету аясында суретші Раимундо Родригес фильмнен естеліктер, сын-пікірлер және режиссердің жазбаларын қамтитын Estação Net Botafogo-да бір ай бойы көрмеге қойылған инсталляция жасады. Исмаил Ксавьер мен Илана Фельдман үшін «Лавура» 2001 жылы дүниеге келді, ол реализмімен және Бразилияның әлеуметтік және қалалық мәселелерімен тікелей қақтығысымен 21-ғасырдың басындағы бразилиялық киноның аясында шетелдік дене ретінде пайда болды. Операторлық – Александр Фруктуозо, костюмдер – Танара Шонарди, декорация – Даниэли Рамос, Джулиана Карнейро және Мариана Виллас Боас, арт-директоры – Марко Кортез және Мириам Мендес. Бұл туынды Quandrante жобасының бөлігі болып табылады және жазушы Милтон Хатумның теледидардағы дебютімен атаққа ие болды. Companhia das Letras баспасының мәліметінше, мини-сериалдан кейін кітап сатылымы шамамен 500%-ға өсті. «Екі бауыр» фильмінде актерлік жолын бастағандар: Матеус Абреу (жасөспірім Омар мен Якуб), тумаша Захи Гуаджаджара (индия Домингас) және әнші Бруна Карам (есейген Рания). Ливандық актер Мунир Маасри мини-сериалда эпизодтық рөлде ойнады және актерлердің прозодиясын (дыбыс үлгісін) жасауға жауапты болды. Бүкіл актерлік құрамның шеберлігі сыншылармен және әлеуметтік желілерде жоғары бағаланды, соның ішінде Элиан Гиардини мен Джулиана Пейс (Зана), Антонио Фагундес пен Антонио Каллони (Халим), Кауа Реймонд пен Матеус Абреу (егіз Омар мен Якуб) – бүкіл әлемде және Бразилияда трендке енді. Фильм 2015 жылы түсірілді, бірақ Globo желісінің өтініші бойынша режиссер 2017 жылдың қаңтар айында көрсетілген «Екі бауыр» фильмін монтаждауды аяқтамай тұрып, «Ескі өзен» (Velho Chico) романын жасауға келісті. Режиссердің тіліндегі жаңашылдықтар атап өтілді: әдебиет пен бейнеге көшіру арасындағы байланыс, операторлық жұмыс, кадрлар, поэтикалық тіл және саундтрек, онда әртүрлі онжылдықтардың хиттері қолданылды. Сонымен қатар, Луис Фернандо Карвалхо теледидардағы ойдан шығарылған көріністер мен Бразилия тарихының архивтерінен алынған бейнелер арасындағы диалогты Ракель Кутоның тарихи материалдарды зерттеуі арқылы бастады. «Фольха де Сан-Паулу» газетінде жарияланған мақаласында сыншы Маурисио Стайсер Netflix компаниясының Бразилияға инвестициялауы туралы айта келіп, мини-сериалды Бразилиядағы жер сілкінісі деп сипаттады, осыған дейін тек эфирлік арналарға қол жеткізе алған көрермендер үшін бұл жаңалық болды. Луис Занин үшін бұл мини-сериал Бразилия және көпұлтты, сезімтал және еркін ұлттың іске аспаған арманы туралы болды. «Бұл жұртшылыққа ұсынылатын тамаша деликатес, одан кейін көбірек көруге ниеттісіңіз». Сыншы Карлос Альберто де Маттос «Екі бауыр» фильмінде көрінгендердің «реалистік бейне емес, керісінше, жарқын образ, мифологиялық сага, өнер туындысы» екенін жазды. 2017 жылдың ақпан айында Луис Фернандо Карвалхо 30 жыл қызмет еткен Globo Network (Rede Globo) телеарнасын тастап кетті. 2017 жылы режиссер «Екі бауыр» (Dois Irmãos) үшін APCA сыйлығын, «Ескі өзен» (Velho Chico) үшін Халықаралық Эмми сыйлығының номинациясын және «Жылдың суретшісі» (Prêmio Bravo) сыйлығын «Ескі өзен» (Velho Chico) және «Екі бауыр» (Dois Irmãos) фильмдеріндегі еңбектері мен теледидардағы эстетикалық жаңаруы үшін алды, сондай-ақ «Әкенің сол жағына» (Lavoura Arcaica) фильмінің 15 жылдығына орай марапатталды.

Г. Х. бойынша азаптау (A Paixão Segundo G. H.)

2018 жылы Карвальо Кларис Лиспектордың "G. H. бойынша құмарлық" романының бейімделуін түсірді. Қазір пост-өндірісте. Бұл режиссердің марапатқа ие болған "Әкесінің сол жағында" (2001) фильмінен кейінгі екінші толық метражды фильмі, сонымен қатар бразилиялық әдебиет классикасының кинонұсқасы. Луис Фернандо Карвалхо "Lavoura Arcaica" фильмін монтаждау кезінде Кларис Лиспектордың туындысының орталық романы – Г. Х. романымен танысты. Фильмнің барлық түсірілімі Рио-де-Жанейро қаласының Копакабана ауданындағы пентхауста өтті, және басты рөлде Мария Фернанда Кандидо ойнайды. "G. H. бойынша құмарлық" фильмі IFFRotterdam фестиваліне іріктелді.

Тәуелсіздік

IndependênciaS – Карвальо жасаған 16 сериялық драмалық сериал, Луис Альберто де Абреу, Алекс Молетта, Пауло Гарфункел және Мелина Далбони, сондай-ақ Кака Вера Джекупе, Йнаэ Лопес дос Сантос, Сидинья да Силва және Тигана Сантананың қатысуымен жазылған. Сериалдың тұсаукесері Бразилияның екі жүз жылдық мерейтойына орай 2022 жылдың 7 қыркүйегінде өтті. Бұл сериал 19 ғасырдағы ел тарихының фактілерін, 1808 жылы Португалия корольдік отбасының Бразилияға қашуынан бастап, 1834 жылы Бразилия королі Педроның Португалиядағы өліміне дейін заманауи көзқараспен қайта қарастырады. Орындаушылар құрамында Антонио Фагундес, Даниэль де Оливейра, Изабель Зуа, Габриэль Леоне, Илана Каплан, Андре Фратеши, Цельсо Фратеши, Кассио Скапин, Рафаэль Кортез, Вальдерес де Баррос және Мария Фернанда Кандидо сияқты танымал актерлер мен Алана Айока, Марсела Виван, Верония Мукуна, Джамила Казумба және Юйзар Гуаджахара сияқты жаңадан келгендер бар. Серияның негізі – Бразилияның тәуелсіздік алған сәтін бейнелейтін, ең қасиетті және кең таралған «Тәуелсіздік немесе өлім» картинасы сияқты тарихи процестерді бейнелеуді қайта қарау қажеттілігі болды. Режиссер Луис Фернандо Карвалхо Педро Америконың портретіне сілтеме жасап: «Барлығы жалған, сол кездегі жалған жаңалықтар, империалистік және оқшаулаушылық сияқты көрінеді. Біз: «Әйелдер қайда?» деп ойладық. Мария Фелипа, Леопольдина, Мария Квитерия және Жоана Анжелика, Хосе Бонифасио, Фрей Канека және Чагуинхас секілді шейіт болғандар қайда? Ал басқа адамдар, көптеген халық көтерілістерінің аты-жөнін білмейтін батырлар? Марискирас де Итапарика қайда?» деді. Сериал сыншылар тарапынан жақсы қабылданды. Estado de S. Paulo газетінің сыншысы Убиратан Бразил үшін бұл сериал «тарихқа енетін бағдарлама. Бұл – жылдың ең үздік туындыларының бірі». Философ, социолог және Sesc SP өңірлік директоры Данило Сантос де Миранданың айтуынша, алғашқы эпизод «бізге көркемдік сұлулығымен және тарихымыздың осы тарауына жаңаша көзқараспен қарауымен әсер етті». Folha de S. Paulo газетінің журналисі Найф Хаддад: «Карвалхоның туындыларын сипаттайтын визуалды және баяндау тұрғысынан түпнұсқалық, серияның тағы бір белгісі болып табылады. (Ipiranga Cry) 200 жыл өткеннен кейін, ерекше және қателікке ұшырайтын император Педро Америконың портретіндегі мәңгілік кейіпкерсіз қалды». Критик Родриго Фонсеканың мақаласында: «Бірінші эпизод () – ауылдардың, фотосуреттердің, суреттердің файлдық суреттерін және Карлота Хоакина рөлінде Илана Капланның таңғажайып ойынын араластыратын синестетикалық сән. Драматургиясында (бір мезгілде барокколық және поп) бұл алғашқы тарау Латын Пангеясы мен құл болған африкалықтарға салынған адам абыройының картографиясына назар аударады. Бұл – Годардтың бүкіл семиотикасымен, кешегісі мен бүгінгісі «La Chinoise» (1967) романына ұқсайды». Жетекші Габриэль Приолли үшін «IndependênciaS» қазіргі сапуна операларының, тіпті бразилиялық сериалдардың да, ата-бабаларының эволюциясы деп есептелетін, амбициясыз эстетикасынан жарық жылдары алда. Бұл ойын-сауық өнімі емес. Қайта, ол – өнер туындысы».

Жеке өмір

Ол суретші Сандра Бургосқа үйленген. Ол актриса Тереза Сейблицке үйленген. Ол актриса Летисия Персилеспен үйленген.