Галлиялық кардинал Ги де Малесек (Galliyalyq kardinal Gi de Maleseк)
Gui de Maillesec
Гай де Мальсек: французский кардинал, епископ, умерший в Париже в 1412 году. Биография, семья, религиозная деятельность и послушание в Тюле и Каркассоне.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз католик кардиналы (1412 жылы қайтыс болды)
French Catholic cardinal (died 1412)
Гай де Мальсек (Gui de Maillesec; сондай-ақ Малесек немесе Малесет деп жазылған; лат. Guido de Malesicco; итал. Guidone) (8 наурыз 1412 жылы Парижде қайтыс болды) – француз епископы және кардинал. Ол Туль епархиясындағы Мальсек (Maillesec) отбасының феодалында дүниеге келді. Оның екі әпкесі, Беруда мен Агнес, екеуі де Каркассон епархиясындағы Прулиано (Pruilly) монастырында кесіп алған, ал екі қызы Хелиота мен Флоренс Авиньондағы С. Прасседе монастырында кесіп алған. Ол Папа Григорий XI (Пьер Роджер де Бофор) немересі немесе, мүмкін, одан да алыс туысы болған. Сондай-ақ, ол Папа Иннокентий VI (Этьен Обер) немересі болды. Гай Тульден оңтүстік-шығысқа қарай 30 шақырым жерде орналасқан С. Приватус шіркеуінде крещениеден өтті. Ол 1394 жылы Авиньон бағыныштылығының Бенедикт XIII сайлануына қатысты, оның мәртебесі екінші ең жоғары кардинал болған. Ол Бенедикттің бас тартуы мен қызметтен шеттетілуіне одан да маңызды рөл атқарды. Гай де Мальсек кейде «Пуатье кардиналы» (Pictavensis) немесе «Палестрина кардиналы» (Penestrinus) деп аталды.
Guy de Malsec (Gui de Maillesec; also written Malésec or Malesset; Lat. Guido de Malesicco; It. Guidone) (d. 8 March 1412 at Paris) was a French bishop and cardinal. He was born at the family's fief at Malsec (Maillesec), in the diocese of Tulle. He had two sisters, Berauda and Agnes, who both became nuns at the Monastery of Pruliano (Pruilly) in the diocese of Carcassonne, and two nieces Heliota and Florence, who became nuns at the Monastery of S. Prassede in Avignon. He was a nephew of Pope Gregory XI (Pierre Roger de Beaufort), or perhaps a more distant relative. He was also a nephew of Pope Innocent VI (Étienne Aubert). Guy was baptized in the church of S. Privatus, some 30 km southeast of Tulle. He played a part in the election of Benedict XIII of the Avignon Obedience in 1394, in his status as second most senior cardinal. He played an even more prominent role in Benedict's repudiation and deposition. Guy de Malsec was sometimes referred to as the 'Cardinal of Poitiers' (Pictavensis) or the 'Cardinal of Palestrina' (Penestrinus).
Ерте мансап
Ол канондық құқық докторы (Тулуза) және Нарбонн шіркеуіндегі Корбария архидиаконы, сондай-ақ Папа Урбан V-нің капелланы болды.
He was Doctor of Canon Law (Toulouse) and Archdeacon of Corbaria in the Church of Narbonne, as well as Chaplain of Pope Urban V.
1370 жылдың 27 мамырында Грей XI Гю де Мальсекті Лодев епископы етіп тағайындады. Кейіннен ол Поатье епископы қызметіне көтерілді, бұл 1371 жылдың 9 сәуірінде Папа Григорий XI-мен бекітілді.
On 27 May 1370 Guy de Malsec was appointed Bishop of Lodève by Gregory XI. He was then promoted Bishop of Poitiers, approved by Pope Gregory XI on 9 April 1371.
Кардинал
1375 жылы 20 желтоқсанда өткен консисторияда Григорий XI оны кардиналдар алқасына көтерді және Римдегі Иерусалимдегі Санта-Кроче шіркеуінің кардинал діни қызметкері болып тағайындады. Ол 1376 жылы Римге оралған Григорий XI-ге еріп жүрді және 1378 жылы 27 наурызда Ватиканда Папаның қайтысына куә болды. Кардинал Гай 1376 жылы 24 мамырда Йорк шіркеуінде Стиллингтонның каноны және пребендісі болып тағайындалды; содан кейін ол сол жылы Йорк шіркеуіндегі Батыс аймағының архидиаконы болды; оны Урбан VI Римге адалдығынан айырды, бұл шамамен 1379 немесе 1380 жылы болды. 1376 жылы 15 маусымда Папа Григорий кардинал Гайды Краков соборының каноны етіп тағайындады. 1377 жылы 8 қаңтарда оған Вена епархиясындағы Верасенус приорлығы берілді, ол Ла-Шез-Дьё монастырының қарауында болды. Ол Льеж шіркеуіндегі Кондроз архидиаконы болды (1377 жылдан бастап). Бұл, әрине, тұрақты емес, табыс әкелетін лауазымдар еді; әдетте, тұрусыздық үшін папалық рұхсат үш жылда бір рет берілуі керек еді.
In 1375, in the Consistory of 20 December 1375, he was elevated to the College of Cardinals by Gregory XI, and appointed Cardinal Priest of the titular church of Santa Croce in Gerusalemme in Rome. He accompanied Gregory XI on his return to Rome in 1376 and was present at the Pope's death in the Vatican on 27 March 1378. Cardinal Guy was appointed Canon and Prebend of Stillington in the Church of York on 24 May 1376; he then became Archdeacon of the West Riding in the Church of York in the same year; he was "deprived" by Urban VI of the Roman Obedience, probably in 1379 or 1380. On 15 June 1376 Pope Gregory appointed Cardinal Guy to be a Canon in the Cathedral of Krakow. On 8 January 1377 he was granted the Priory of Verasenus in the diocese of Vienne, a dependency of the monastery of La Chaise Dieu. He was Archdeacon of Condroz in the Church of Liège (from 1377). These were, to be sure, income producing benefices rather than residential appointments; the custom was for a papal dispensation for non residence to be issued every three years.
Скизма
Ол 1378 жылдың сәуірінде болған дау-дамайлы сайлауға қатысты, одан Урбан VI (архиепископ Бартоломмео Пригнано) шықты, бірақ оны күш пен қорқыныш жағдайында (metus et impressio) сайлаған барлық кардиналдар жоққа шығарды. Пригнаноның өзі санкциялаған оқиғалар туралы "Casus Urbani VI" баяндамасына сәйкес, Лимузин кардиналдары Рим папасы Григорий XI-нің өлімінен кейін бірден кездесіп, олардың кандидаты Гю де Мальсек болатынын шешті. Алайда Лимузиннің папа туыстарына қарсылық көтерілгенде, олар Пьер де Верньеге қолдау білдірді. Кардинал де Луна сәуірдегі конклав басталғанға дейін Пьер де Вердж сайлаушылардың көпшілігін өз жағында ұстағанын айтты. Бірақ олардың бастауындағы Рим жұртының шулылығы бүкіл жағдайды өзгертті. 1378 жылы 20 қыркүйекте Фондиде қауіпсіз түрде өткен жаңа конклавта сол кардиналдар (бір адамнан басқа, қайтыс болған және Римге келген кардинал Жан де ла Гранжмен бірге) Женева кардиналасы Робертті сайлады, ол Папа Климент VII деген атау алды. 1378 жылы 18 желтоқсанда Климент Кардинал Гайды Апостольдық нунций ретінде Фландрияға, Брабантқа, Шотландияға, Англияға және Лиеж, Утрехт, Камбрей және Турнай епархияларына барып, оның паптығына адалдық ұстауын қамтамасыз ету үшін тағайындады; Кардинал Гай 31 желтоқсанда кетіп қалды және Пасха кезінде Парижде болғаны белгілі. 1380 жылы 10 ақпанда кардинал Англия, Шотландия және басқа жерлерге қатысты қосымша өкілеттіктер алды; ал 1381 жылы 6 наурызда олар Реймс епархиясына дейін кеңейтілді. Алайда ол Рихард II патшалығына қауіпсіз жолдама алған жоқ, сондықтан Британ аралдарына бармады. Франциямен соғысып жатқан Англия француз папасын қолдамауға шешім қабылдады, ал Англиямен одақтас Фландрия да соған ерді. Шотландия ағылшындарды жек көріп, француздың дәстүрлі одақтасы болғандықтан, Авиньонға адал болды. 1384 жылы Папа Климент VII оны Палестрина епископы етіп тағайындады, ол бұл лауазымда 1412 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Сол кезеңдегі шіліктің (1378-1416) салдарынан кардинал Гайдың Авиньонға тағайындалуын Римге адал Франческо Морикотти Пригнани, Пиза архиепископы, 1380-1394 жылдары Урбан VI-ның (Бартоломмео Пригнано) кардиналы наразылыққа түсірді. 1394 жылдың 18 қаңтарында кардинал Гю де Малесек пен кардинал Гийом д'Агрефеуилл Папа Климент VII-нің бұйрығымен Тулуза университетіндегі Сент-Екатерина колледжінің (Пампилоненсе) реформасын жүргізуге өкілеттік алды. Екі кардинал 23 шілдеде түзетілген жарғыны жариялады. 1394 жылдың 28 қыркүйегінде кардинал Педро де Луна Папа Бенедикт XIII болып сайланғаннан кейін, жаңа папаны дінге кіргізу Палестрина епископы ретінде кардинал Гай де Мальсектің құрметті міндеті болды. Бұл оқиға 3 қазан күні, сенбіде болды. 11 қазан, жексенбіде, ол Остия епископы кардинал Жан де Неуфшательдің қолынан епископқа бекітілді, содан кейін кардинал-диакон Хьюг де Сент-Марциал оны папа етіп тағайындады. Жаңа Папа әр кардиналға 4000 алтын флориннен тұратын тәж кигізу/сайлау сыйлығын берді. 1407 жылы Гю де Мальсек өсиет жазғанда бұл ақша әлі төленбеген еді. Бенедикт сондай-ақ кардинал де Мальсекке бірнеше игіліктер берді: Тулуза шіркеуіндегі Лантарио архидиакондығы, Ауш епархиясындағы Монтальто приораты және Нарбон епархиясындағы Лесинханно (Лесиньян) провископатиясы.
He participated in the riotous election of April 1378, from which came Urban VI (Archbishop Bartolommeo Prignano), who was, however, repudiated by all the cardinals who had elected him under conditions of force and fear (metus et impressio). According to the narration of events sanctioned by Prignano himself, the "Casus Urbani VI", the Limousin cardinals met immediately after the death of Pope Gregory XI, and decided that their candidate would be Guy de Malsec. When opposition to any Limousin papal relative developed, however, they switched their support to Pierre de Vergne. Cardinal de Luna testified that a few days before the April Conclave began, Pierre de Verge had a majority of the electors on his side. But the riotous Roman crowds, led by their Bandarenses, changed the whole situation. At a new Conclave, held in safety in Fondi on 20 September 1378, the same cardinals (minus one, who had died, and with the addition of Cardinal Jean de la Grange, who had arrived in Rome in the meantime) elected Cardinal Robert of Geneva, who took the name Pope Clement VII. On 18 December 1378 Clement assigned Cardinal Guy as Apostolic Nuncio to travel to Flanders, Brabant, Scotland, England and the dioceses of Liège, Utrecht, Cambrai and Tournai, to secure adherence to his papacy; Cardinal Guy departed on 31 December, and is known to have been in Paris at Easter. On 10 February 1380 the Cardinal received additional powers with respect to England, Scotland and elsewhere; and on 6 March 1381 these were extended to the diocese of Reims. He never received his safe conduct for the realms of King Richard II, however, and thus did not travel to the British Isles. England, however, which was at war with France, had chosen not to support a French pope, and Flanders, which was allied with England, followed suit. Scotland, which hated the English and was a traditional ally of the French, supported the Avignon Obedience. He was then named Bishop of Palestrina in 1384 by Pope Clement VII, a position he held until his death in 1412. Given the schism of the time (1378 1416), Cardinal Guy's appointment in the Avignon Obedience was contested by Francesco Moricotti Prignani, Archbishop of Pisa, a cardinal of Urban VI (Bartolommeo Prignano) in the Roman Obedience, from 1380 to 1394. On 18 January 1394, Cardinal Guy de Malesec and Cardinal Guillaume d'Aigrefeuille were empowered by a Bull issued by Pope Clement VII to proceed to the reform of the College of Sainte Catherine (Pampilonense) at the University of Toulouse, to the exclusion of Hugues, Bishop of Agde, the Provisor of the College. The two cardinals issued a Revised set of Statutes on 23 July. After the election of Cardinal Pedro de Luna as Pope Benedict XIII on 28 September 1394, it was the privilege of Cardinal Guy de Malsec, as Bishop of Palestrina, to ordain the new pope a priest. This took place on Saturday 3 October. On Sunday 11 October, he was consecrated a bishop by Cardinal Jean de Neufchatel, Bishop of Ostia, and then crowned pope by the Cardinal Deacon, Hugues de Saint Martial. The new Pope granted each of the cardinals a coronation/election gift of 4,000 gold florins. When Guy de Malsec wrote his will in 1407 the money had not yet been paid. Benedict also granted Cardinal de Malsec certain benefices, the Archdiaconate of Lantario in the Church of Toulouse, the Priorate of Montalto in the diocese of Auch, and the Provostship of Lesinhanno (Lesignan) in the diocese of Narbonne.
Қайтару, татуласу, қайтару
1398 жылы Галлия шіркеуінің мәжілісінде кардинал Гай Бенедикт XIII-ге адалдығын жоққа шығарды, оның мойынсұнбауы Шизманы аяқтау және шіркеуді қайта біріктіру жоспарларына бөгет болды. Кардинал Гай 1399 жылдың қаңтарында кардинал Пьер де Тюри және кардинал Амедео ди Салуццомен бірге Шіркеу Кеңесінің шешімдерін түсіндіру және король Карл VI-ның адалдығын жоққа шығаруға келісімін алу үшін Парижге жіберілді. Кардиналдар маусым айының соңына дейін Парижде болды, онда оба індетінің пайда болуы Корольдік сарайдың барлығын жолға шығарды. Келесі кездесулер, Кеңестер және келіссөздер бірнеше жылға созылды, содан кейін 1403 жылдың 28 мамырында Францияның татуласуы және Бенедикт XIII-ге адалдығын қайтару туралы жарияланды. Кардинал де Мальсек маңызды рөл атқарды, ол кардинал де Салуццомен бірге 15 мамырда француз дін қызметкерлерінің жиналысын көндірді және 25 мамырда король мен Орлеан герцогінің қатысуымен татуласуды қолдады. Кардинал Гай де Мальсек 1405 жылдың тамызынан қайтыс болғанға дейін Авиньон адалдығында Кардиналдар коллегиясының деканы болды. Алайда Бенедикт XIII-ке Шизманы аяқтау үшін үнемі қысым көрсетіліп тұрды. Ол бұл мақсатқа жету үшін бар күшін салатынын бірнеше рет уәделеді, бірақ оны жүзеге асыруға кедергілерге тап болды. 1408 жылдың мамырында ол Рим папасы Григорий XII (Анжело Корраро)пен келіссөздер жүргізу үшін Италияға елшілік жіберді. Елшілікті төрт кардинал басқарды: Гай де Мальсек (Палестрина епискобы), Пьер де Тюри, Пьер Блау (1409 жылдың 12 желтоқсанында қайтыс болды) және Антуан де Шалан. Кардиналдарға берілген жазбаша нұсқауларға сәйкес, олар Григорий XII-нің кардиналдарымен байланысқа шығып, Шіркеутің Бас Кеңесінің болашағы туралы пікірлерін білуі керек болды. Ливорнода елшілік Григорий XII-нің сол кезде Луккада жер аударылып жүрген сарайынан қашқан бірнеше кардиналдарымен кездесті. Кардиналдар 11 және 12 мамырда Папаның қатыгез жүйесі Паоло Коррароның қолынан қамаудан және одан да жаман нәрседен қорқып қашып кетті. Паоло Лиеж кардиналы Жан Жильді ұстауға әрекеттенген еді (1408 жылдың 1 шілдесінде қайтыс болды). Григориандық кардиналдар Франческо Угуччон (Бордо кардиналы), Джордано Орсини, Николо Бранкаччо және Анжело де Соммарива болды. 1408 жылдың 29 маусымында екі бағыныштылықтың кардиналдары келісімге келген құжатты жариялады, олар бүкіл Шіркеутің Бас Кеңесін шақыруға уәде берді, және егер екі папалық талапкерлер өзара тоқтату (қайтару) арқылы Шіркеуге бейбітшілік бермесе, Бас Кеңес шаралар қабылдайды. Олар ешқайсысына адалдық танытпауға келісті. Олар 1408 жылдың 1 мамырынан кейін екі талапкердің бірі немесе барлығының мәртебесін төмендетуге назар аудармайтындықтарына келісті. Олар сондай-ақ, егер талапкерлердің бірі қайтыс болса, оның кардиналдары тірі қалған талапкер туралы Шіркеумен кеңеспей немесе талапкер отставкаға кеткенше сайлауға бармайды деп келісті. Манифестке Кардинал Гай де Мальсек бастаған он үш кардинал қол қойды, кейін тағы алты кардинал қосылды. Кардинал Жан Жиль өліп бара жатқандықтан қол қоймады. 1409 жылдың 25 наурызында Пиза соборының салтанатты ашылуы соборда өтті. Кардинал Гай де Мальсек, Палестрина епискобы, қатысушылардың ең жоғары дәрежелі кардиналы болды. 10 мамырда кардиналдар екі папаны қызметтен шеттету туралы алдын ала дауыс берді, бұл Бранкаччи және Мальсек кардиналдарынан басқа толық қолдау тапты, олар одан әрі қарау үшін уақыт сұрады. 1409 жылдың 5 маусымында өткен он бесінші мәжілісте папалық талапкерлер Бенедикт XIII (Педро де Луна) және Григорий XII (Анжело Корраро) жаһандық схизматиктер, еретиктер және жалған ант берушілер деп жарияланды және анафемаға ұшырады.
In 1398, at a meeting of the Church of Gaul, Cardinal Guy renounced his obedience to Benedict XIII, whose stubbornness was obstructing plans for an end of the Schism and a reunion of the Church. Cardinal Guy was sent to Paris in January 1399, along with Cardinal Pierre de Thury and Cardinal Amedeo di Saluzzo, to explain the decisions of the Church Council and to seek the assent of King Charles VI to the withdrawal of obedience. The Cardinals were in Paris until the end of June, when the appearance of the plague caused the entire Royal Court to take to the highway. Other meetings, Councils, and negotiations continued for several years, until finally, on 28 May 1403, a reconciliation and return of France to the Obedience of Benedict XIII was announced. A major part had been played by Cardinal de Malsec, who, along with Cardinal de Saluzzo, had persuaded an assembly of the French clergy on 15 May, and had spoken personally in the presence of the King and the Duke d' Orleans on 25 May in favor of the reconciliation. Cardinal Guy de Malsec was Dean of the College of Cardinals, a matter of seniority, in the Obedience of Avignon from August 1405 until his death. Benedict XIII, however, continued to be under intense pressure to end the schism. He repeatedly promised to do everything he could to achieve that goal, and then found obstacle after obstacle to its realization. In May 1408 he sent an embassy to Italy to negotiate with Pope Gregory XII (Angelo Corraro). The embassy was led by four cardinals, Guy de Malsec (Bishop of Palestrina), Pierre de Thury, Pierre Blau (who died on 12 December 1409), and Antoine de Chalant In accordance with the written Instructions given them, the Cardinals were to get in touch with the cardinals of Gregory XII and sound them out as to the prospects for a General Council of the Church. At Livorno the embassy happened to meet some of the cardinals of Gregory XII who had fled from his Court, which was living in exile in Lucca at the time. Those cardinals had fled on 11 and 12 May, fearing arrest and worse at the hands of that Pope's violent nephew, Paolo Corraro. Paolo had already tried unsuccessfully to seize Jean Gilles, the Cardinal of Liège (who died on 1 July 1408). The Gregorian cardinals were Francesco Uguccione (the Cardinal of Bordeaux), Giordano Orsini, Niccolò Brancaccio and Angelo de Sommariva. On 29 June 1408 the cardinals of both Observances published a document on which they had reached agreement, pledging themselves to summon a General Council of the entire Church, and that if both papal claimants did not give peace to the Church by mutual cessation (resignation), the General Council would take action. They agreed that they would not maintain their adherence to either claimant. They agreed that they would pay no attention to the diminution in the status of any or all of them made by either claimant after 1 May 1408. They also agreed that if one of the claimants died, his cardinals would not proceed to an election, until consultation with the Church had been undertaken concerning the surviving claimant, or the claimant had resigned. The manifesto was signed by the thirteen cardinals who were present, led by Cardinal Guy de Malsec, and later subscribed to by six other cardinals. Cardinal Jean Gilles was dying and did not sign. The opening solemnities of the Council of Pisa took place in the Cathedral on 25 March 1409. Cardinal Guy de Malsec, Bishop of Palestrina, was the senior cardinal in attendance. On 10 May the Cardinals took a preliminary vote on the deposition of the two popes, which was completely in favor, except for Cardinals Brancacci and Malsec, who asked for time for further consideration. At the fifteenth session, which took place on 5 June 1409, the two papal claimants, Benedict XIII (Pedro de Luna) and Gregory XII (Angelo Corraro), were declared to be notorious schismatics, heretics and perjurers, and were anathematized.
1409 жылғы конклав
Жер тазаланғаннан кейін, кардиналдар папа сайлау рәсіміне кірісті. Конклав 15 маусымда Пизадағы Епископ сарайында ашылды, бұл өлі папа үшін дәстүрлі тоғыз күндік аза тұту рәсіміне ұқсас болды (Novendiales). Ашылу күні жиырма үш кардинал Конклавқа қатысты, ал келесі күні кардинал Антонио Кальви оларға қосылды. Кардинал Гай де Мальсек төрағалық етті. Авиньон бағыныштылығынан он кардинал және тағы он төрт кардинал болды. Конклав басталғанға екі күн бұрын кардиналдар екі бағыныштылықтың әрқайсысынан кем дегенде үштен екі дауыспен ғана сайлаудың дұрыс болары туралы келісімге келді, осылайша екі бағыныштылықтың да нәтижелерді мойындауын қамтамасыз етті. Бір үлкен мәселе болды. Француздық топтың дауыстары жеткілікті болғандықтан, олар француз папасын оңай сайлай алатын еді. Бәрі мұны білді. Сондай-ақ, француз папасын Григорий XII-нің және Бенедикт XIII-нің жақтастары қабылдамайтынын, ал соның салдарынан жарылыс жалғаса беретінін де бәрі білді. Сондықтан француздар өздерінің тобына ұнайтын және басқалары да қолдайтын кандидатты табуы керек еді. Бұл кандидат француз болмауы керек еді. Бірақ француздар Италиядағы өз жауларының бірімен, әсіресе Неапольдің Ладиславымен байланысы бар папаны ешқашан қабылдамас еді. Соңында, 1409 жылдың 26 маусымында кардиналдар бірауыздан Венецияда тәрбиеленген, Криттен шыққан францискандық Пьетро Филаргиді, О. Min., сайлады, ол Александр V есімін алды. Папа Александр сайланғаннан кейін он айдан астам уақыт өмір сүрді, 1410 жылдың 3-4 мамыр түнінде Римге қайтып бара жатқанда Болоньяда қайтыс болды.
With the ground cleared, the cardinals then proceeded to a papal election. The Conclave opened in the Episcopal Palace in Pisa on 15 June, a sort of Novendiales (the traditional nine days of mourning for a dead pope) being observed. Twenty three cardinals entered Conclave on the opening day, and they were joined the next day by Cardinal Antonio Calvi. Cardinal Guy de Malsec presided. There were ten cardinals of the Avignon Obedience and fourteen others. Two days before the Conclave began the cardinals had entered into an agreement that it would take at least a two thirds vote of each of the two Obediences for a valid election, thereby ensuring that both Obediences would accept the result as valid. There was a major problem. The French faction had enough votes that they could easily elect a French pope. Everyone knew that. Everyone also knew that a French pope would probably be rejected both by the followers of Gregory XII and those of Benedict XIII, and the Schism would continue. The French, therefore, had to find a candidate who would be agreeable to their faction and who would be embraced by the others as well. That person could not be a Frenchman. But the French would never accept a pope who was associated with one of their enemies in Italy, especially Ladislaus of Naples. Eventually, on 26 June 1409, the Cardinals agreed unanimously on a Franciscan from Crete who had been raised in Venice, Pietro Filargi, O. Min., who took the throne name Alexander V. Pope Alexander survived his election a little over ten months, dying at Bologna on his way back to Rome on the night of 3 4 May 1410.
Кейінгі жылдар
Ол өзінің соңғы өсиеттемесін 1407 жылдың 12 қыркүйегінде Авиньонда жазды, оған 1411 жылдың 8 наурызында ескі стиль бойынша (яғни 1412 жылы) "ауру төсегінде жатып, қарттығымен әлсіреп, денесі нашарлағанмен, санасы сау, анық сөйлеп, рухы тыныш, дінінде берік, үмітінен күмәнсіз, өкінішпен және көңіл толым" деп қосты. Оның қалған мүрагері – Шевалье Рейнод де Россиняктың екінші ұлы Гвилем де Мальсек. Ол 1410 жылы Александр V-нің ізбасары Иоанн XXIII тарапынан Францияға жіберілді. 1408 жылдың 27 шілдесінде Нарбоннаның қарасты епископы, Агде епискобы (Агат епархиясы) Хью де Монтрук қайтыс болғаннан кейін, кардинал Гай епархияның басқарушысы болып тағайындалды, 1411 жылдың 8 маусымында жаңа епископ тағайындалғанға дейін. 1411 жылы Париж университеті кардиналдың жасы мен шектеулі табысына қатты мән берді және Агде епархиясының кірісін басқа біреуге беруді жоспарлап отырғаны туралы естіген соң, Папа Иоанн XXIII-ке оны жасаудан бас тартуды сұрап хат жіберді.
He wrote his Last Will and Testament at Avignon on 12 September 1407, adding a Codicil on 8 March 1411 Old Style (i. e. 1412), "laying on my sickbed, and, although weak with old age and unsound of body, healthy in mind, speaking clearly, composed in spirit, constant in faith, by no means doubting in hope, contrite and humble of heart " His residual legatee was Guillaume de Malsec, the second son of Chevalier Reynaud de Rossignac. He was sent to France in 1410 by John XXIII, the successor of Alexander V.
On the death of Hugh de Montruc, Bishop of Agde (dioecesis Agathensis), a suffragan of Narbonne, on 27 July 1408, Cardinal Guy was appointed Administrator of the diocese, until a new bishop was named on 8 June 1411. In 1411, the University of Paris was so moved by the age and limited income of the Cardinal that they sent a letter to Pope John XXIII, having heard that he was about to assign the income of the diocese of Agde to someone else, begging him not to do so.
Өлім
Кардинал Гай де Мальсек 1412 жылдың көктемінде Парижде қайтыс болды, 8 наурызда (нақтырақ айтқанда, оның өсиетіне қосымша жасалған құжатқа қол қойылған күні) немесе 4 сәуірде (Апостольдық камера оның қазасын алғаш тіркеген күні). Шын мәнінде, оның өсиеті 12 наурызда Париж Парламентіне, оның қосымша құжатына сәйкес тіркелді, ал құжатта ол "қайтыс болған" (ledit defunt) деп көрсетілген. Ол қазір бұзылған Кувен-де-Жакобендер шіркеуіне Парижде жерленді.
Cardinal Guy de Malsec died in Paris in the spring of 1412, either on 8 March (actually the date of the signing of the Codicil to his Will) or on 4 April (actually the date on which the Apostolic Camera first records his passing). In fact his Will was registered with the Parliament of Paris, in accordance with his Codicil, on 12 March, and in the document he is spoken of as 'deceased' (ledit defunt). He was buried in the now demolished church of the Couvent des Jacobins in Paris.