Соңғы шайқас: «Шаян операциясы» Итальяндық парашютистердің 1945 жылғы соңғы әскери операциясы
Operation Herring
Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы әуе шабуылы: «Шаян операциясы». Италиядағы соңғы шайқаста неміс қорғанысын бұзу, көліктерді тоқтату мақсатында жасалған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Херинг" операциясы (Herring 1) – Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы әуе шабуылымен жүзеге асырылған әскери операциясы.
Operation Herring (Herring 1) was the last World War II airborne combat drop in Europe.
Өмірбаян
1945 жылғы сәуірдегі Италия майданындағы одақтастардың шабуылы Италия кампаниясын және Италиядағы соғысты аяқтауға бағытталған болатын. Оның мақсаты – Германияның Готика сызығын, Апеннин таулары мен По өзені жазығы бойындағы Адриатика теңізіне дейінгі қорғаныс шебін бұзып, солтүстік Италияны басып алып, Австрия мен Югославия шекараларына мүмкіндігінше жылдам жету еді. Дегенмен, неміс бекіністері, сондай-ақ көпірлердің, жолдардың, жағалауларды қорғайтын бөгеттердің жарылуы, По аңғарындағы кездейсоқ қарсылықтар жоспарланған жылдам шабуылды баяулатуы мүмкін еді. Одақтас әскерлерінің жоспарлаушылары По өзенінен оңтүстікке орналасқан маңызды аймақтарға парашютистерді түсіру арқылы неміс тылында шатақ тудыруға, неміс байланыс және көлік колонналарына шабуыл жасауға, неміс әскерлерінің шегінуін одан әрі қиындатуға және неміс инженерлеріне одақтастардың алғы шебі жеткенше маңызды нысандарды жарылудан сақтауға көмектесетініне сенді. 8-ші армияның командирі генерал-лейтенант сэр Ричард Маккриридің бұл міндетті орындау үшін итальяндық парашютистер тобы қол астында болды.
The Allied April 1945 offensive on the Italian front, which was to end the Italian campaign and the war in Italy, was to decisively break through the German Gothic Line, the defensive line along the Apennines and the River Po plain to the Adriatic Sea and swiftly drive north to occupy Northern Italy and get to the Austrian and Yugoslav borders as quickly as possible. However, German strongpoints, as well as bridge, road, levee and dike blasting, and any occasional determined resistance in the Po Valley plain might slow the planned sweep down. Allied planners felt that dropping paratroops onto some key areas and locales south of the River Po could help wreak havoc in the German rear area, attack German communications and vehicle columns, further disrupting the German retreat, and prevent German engineers from blowing up key structures before Allied spearheads could exploit them. Lieutenant General Sir Richard McCreery, commander of the Commonwealth 8th Army, had a number of Italian paratroopers at hand for the task.
Тарих
1945 жылдың наурыз айында одақтас итальяндық соғыс армиясының әуедегі күштерінің құрамында: 114 сағаттық 1-ші барлау эскадрильясы "Фолгоре", ол капитан Карло Гейдің басшылығымен 12 бөлімшеден/топтан тұрды; және лейтенант Геррино Цейнер басқаратын 184-ші жаяу әскер дивизиясының "Нембо" қалдықтарынан құралған 112 сағаттық контингент: әрқайсысы үш бөлімшеден/топтан тұратын төрт взвод. "Операция Герингке" тағайындалғаннан кейін итальяндық парашютшілер британдық SOE офицері, майор Алекс Рамзидің қадағалауымен жедел, бірақ толыққанды оқудан өтті, ол итальяндық парашютшілердің өнеріне риза болған еді. Миссия По өзенінің оңтүстігінде, Феррараның оңтүстік-шығысында, Мирандола аймағында, Поджио Руско және Модена-Мантуя тас жолындағы сегіз аймаққа түсуді қамтиды. Ол 36 сағатқа созылар еді. Әрбір парашютші итальяндық Beretta MAB автоматтарымен 400 оқ, жоғары жарылғыш зарядтар, төрт қол гранатасы, қылыш, карталар және 48 сағатқа жететін тамақпен жабдықталуы керек еді. 1945 жылдың 19/20 сәуір түнінде итальяндық парашютшілер, сондай-ақ оларға қосылған кем дегенде бір британдық парашютші, АҚШ-тың 64-ші әскер тасымалдау тобының 14 Дуглас C-47 көлік ұшағынан секірді. Түсу кезінде олар кеңінен шашырап кетті, бірнешеуі қону кезінде тұтқындалды, ал 16 парашютші неміс күштері қоршап алғаннан кейін шаруа үйінде бекінді; итальяндықтардың екеуінен басқасы оқ-дәрісі бітіп қалғанша шайқасты. Парашютшілердің басқа топтары тиімдірек болды, ауыр зиян келтіріп, жеңіл шығынға ұшырады. "F" эскадрильясының екі тобы (18 адам) Раварино және Стуффионе деген екі шағын қаланы басып алды, 451 тұтқынға алды және одақтас жер күштері келгенше тұрды. Кейбір парашютшілер өте танымал болды – бірнеше неміс тұтқындары тұтқындаушыларымен суыққандықпен өлтірілгені хабарланды. Немістер де итальяндық тұтқындарды, сондай-ақ бірнеше бейбіт азаматтарды өлтіріп, жауап берді.
In March 1945, the airborne forces of the Allied aligned Italian Co belligerent Army comprised: the 114 strong 1st Reconnaissance Squadron "Folgore", which was made up of 12 sections/squads under Captain Carlo Gay, and; a 112 strong contingent, led by Lieutenant Guerrino Ceiner drawn from the remnants of the 184th Infantry Division "Nembo": four platoons, each made up of three sections/squads. After being assigned to Operation Herring, the Italian paratroopers received a rapid but thorough training update under the supervision of a British SOE officer, Major Alex Ramsay, who was reportedly pleased by the Italian paratroopers' performance. The mission would entail eight drops on as many areas south of Po River, southeast of Ferrara, the Mirandola area, and Poggio Rusco and the Modena Mantua highway. It would last 36 hours. Every paratrooper was to be equipped with an Italian Beretta MAB submachine gun with 400 rounds, high explosive charges, four hand grenades, dagger, maps, and food for 48 hours. On the night of 19/20 April 1945, the Italian paratroopers, plus at least one British paratrooper who had joined them, jumped from 14 Douglas C 47 transport aircraft of the US 64th Troop Carrier Group. During the drop, they were scattered considerably, a few were captured upon landing, and 16 paracadutisti barricaded themselves in a farmhouse, after becoming surrounded by German forces; all but two of the Italians died while fighting until running out of ammunition. Other groups of paracadutisti proved to be more effective, inflicting heavy damage and suffering light casualties. Two squads from "F" Squadron (18 personnel) captured two small towns, Ravarino and Stuffione, took 451 prisoners and held out until the arrival of Allied ground forces. Some paracadutisti were effective to the point of notoriety – several German prisoners were reportedly murdered in cold blood by their captors. The Germans reciprocated by killing some Italian prisoners, as well as a few civilians
Салдары
"Елжапырақ" операциясы бастапқыда жоспарланған 36 сағаттың орнына 72 сағаттан астам уақытқа созылды, бірақ ол сәтті аяқталды. Жергілікті партизандық топтардың көмегімен, деректерге сәйкес, 481 неміс әскері қаза тапты, 1983 әскері тұтқынға берілді, 44 техника құрылды, көптегені, соның ішінде танктер, бронеавтомобильдер және қарулар қолға түсті, 77 телефон желісі үзілді, үш көпір зақымсыз басып алынды, бір оқ-дәрі қоймасы жарылды. Бұл сәттілік үшін итальяндықтар 31 адамды жоғалтты (оның ішінде британдық десантшы сержанты) және 10-12 адам жараланды. Италиялық лейтенант пен қатар тұрған әскер қайтыс болғаннан кейін Батырлық үшін алтын медальмен марапатталды.
Operation Herring lasted over 72 hours instead of the 36 initially foreseen, but it turned out to be a success. With some help on the part of the local partisan groups, according to some sources 481 German soldiers were killed, 1,983 surrendered, 44 vehicles were destroyed and many captured including some tanks, armored cars and guns, 77 telephone lines severed, three bridges taken intact, an ammunition storage site blown up. The price the Italians paid for the success was 31 dead (including a British paratrooper sergeant) and 10 12 wounded. An Italian lieutenant and a private were posthumously awarded the Gold Medal for Valor.