Кіріспе

Мифтер мен аңыздарда ғана кездесетін жылан.

Жыландар көптеген мәдениеттердегі мифтерде жиі кездеседі. Солтүстік Американың хопи халқы жыландарды емделу, өзгеру және құнарлылық символы ретінде қарастырған. Мексика халық мәдениетіндегі жыландар жүкті әйелдерге жыланның қорқынышы туралы айтады, онда жылан ананың омыртқа бауырына шабуыл жасайды. Ұлы Құдай кейде өзінің қасиетті таяғының айналасында жыланмен оралған, ежелгі Криттегідей, және олар оның тууы мен қайта жаралуының құпияларын сақтаушы ретінде құрметтелген. Бұл жылан толығымен жылан емес, бірақ қауырсынды жылан – Кетцалькоатль, Мезоамерика мәдениетінде, әсіресе майя және ацтектерде, құдай ретінде көптеген рөлдер атқарды. Ол құдай және адам, сондай-ақ адам және жылан бейнесінде қарастырылды, бірақ құнарлылықпен тығыз байланысты болды. Ежелгі ацтек мифологиясында Кетцалькоатль – жер анасы Сихуакоатль мен бұлт жыланы және аңшылық құдайы Максикоаттың ұлы болған. Оның рөлі таңғы жел мен жарқын күн сәулесін әкелуден бастап, өсімдіктердің өсуіне жағдай жасаудан, тіпті үлкен су тасқынына әкеп соқтыратын теңіз құдайына дейін болды. Суреттерде көрсетілгендей, аузында құйрығы бар аспан жыланының бейнелері бар, бұл күнге деген құрмет деп есептеледі, себебі Кетцалькоатль де осымен тығыз байланысты болған. Серер халқының космогониясы мен дінінде жылан – панголь, Батыс Африканың серер халқының қасиеттілері мен ата-бабаларының рухтарының символы. Адам қайтыс болғанда, серерлер оның жаны Жааниуге (жақсы жандар баратын орын) жолына түсуі керек деп санайды. Жанның қайта тууы үшін (серер тілінде – ciiɗ), ол Жааниуге жету үшін қара жыланға айналуы керек. Осы түрге айналу кезінде жылан ағашта жасырынады. Сондықтан, серер мәдениетінде жыландарды өлтіруге тыйым салынған. Серерлер жыландарға үлкен құрметпен қарайды, себебі олар олардың қасиеттілері мен ата-бабаларының рухтарының өзінің бейнесі және символы. Серерлерге ұқсас, Малидің догон халқы да жыланға үлкен құрметпен қарайды. Жылан догон діні мен космогониясында белсенді рөл атқарады. Догонның түп атасы Лебе мифологиясы негізінен жылан мифологиясына құрылған. Олардың дәстүрлі Африка діни сенімдерінде, догон халқы Исламнан және қуғын-сүргіннен қашуға шешім қабылдаған кезде жылан Лебе оларды Мандеден Бандиагара жарлығына (олардың қазіргі мекеніне) бастап алып барды дейді. Догондар Лебе – догонның алғашқы ата-бабасының жаңадан тууы деп санайды, ол жылан түрінде қайта тірілген. Шумер мәдениетінде жыландар емделу символы ретінде де маңызды болған. Хаммурапи заң кодексінде (б.з.д. 1700 ж.) Ниназу құдайы емделудің қамқоршысы ретінде танылған, ал оның ұлы Нингишзида жылан мен таяқ символымен бейнеленген (Бунн 1967:618).

Жаратылыс туралы аңыздар

Адам мен Хауаның аса кең танымал діни жаратылыс оқиғасынан өзге, жыландар көптеген жаратылыс мифтерінің ортақ бейнесі болған. Мысалы, Калифорния мен Австралияда көптеген халықтарда Жарқыраған Жылан туралы мифтер болған, ол барлық жануарларды дүниеге келтірген Жер-Ана немесе өзендерді, арналарды және мұхиттарды жасаған су құдайы болған. Ежелгі үнді мифологиясында құрғақшылық жыланы Ахи немесе Вритра бастапқы мұхитты жұтып қойған, және Индра оның қарнына найзағаймен соққанға дейін жаратылған барлық тіршілік жабылып қалған. Тағы бір мифте, қорғаушы Вишну әлем жыланы Шешаның (немесе "Ананта – шексіздің") орамдарында ұйықтаған. Шеша өз кезегінде Құрмаға тіреліп тұрған, ал Құрма қозғалғанда Шеша қимылдап, аңқыған, ал оның аузының ашылуы жер сілкінісін тудырған. Қытай мифологиясында, басы әйел басынан тұратын жылан Нюва алғашқы адамдарды жасаған. Ол адамдарды бірінен соң бірін саздан қалыптаған. Қуаныштан, ол тағы бір мүсін жасап, содан кейін тағы да, тағы да жасаған, және әрқайсысы сол күйінде тірілген. Күннен-күнге Нюва саздан мүсіндер жасап, олардың тіріліп жатқанын көруден ләззат алған. Күшін сақтау үшін, ол арқанды сазға малып, оны лақтырып жіберген, сонда саз тамшылары әр жерге шашырап, әрқайсысы жеке адамға айналған. Оның жасаған алғашқы адамдары жоғары топқа жатқан, ал кейінгілері төмен топқа жатқан. Грек космологиялық мифтерінде жылан Офион бастапқы жұмыртқаны қалай күтіп, одан барлық жаратылыстар пайда болғаны айтылады. Уроборостың классикалық символы өзінің құйрығын жеп жатқан жыланды бейнелейді. Бұл символдың көптеген түсіндірмелері бар, олардың бірі – жылан өмір мен өлімнің айналымын көрсетеді, өмір жаратылыс процесінде өзін-өзімен қоректенеді.

Су

Жыландар сумен де байланысты, әсіресе, алғашқы мұхиттың үлкен, оралған жыланнан пайда болғаны туралы мифтер, мысалы, ерте үнді мифологиясындағы Ахи/Вритра және скандинавия мифологиясындағы Йормунганд. Теңіз монстрлары барлық мұхиттарда мекендеді, еврей мифологиясындағы жеті басты крокодил-жылан Левиафаннан бастап Солтүстік Американың Зуни халқының теңіз құдайы Колоовисиге және алты жылан мойны бар грек монстры Сциллаға дейін. Кейбір мәдениеттерде бақалар (есейгенде теңізге қайтып оралатын, бірақ алдымен тұщы суда өмір сүретін) сиқырлы жаратылыстар саналды. Өзендер мен көлдерде жылан құдайлары немесе жылан қорғаушылары болды, оның ішінде Миссури өзенінің қауіпті су рухы Унтеки. Соңғы уақытқа дейін, кейбір солтүстік еуропалық қауымдар ауылдық құдықтарда тұратын жылан рухтарын ынаятқа алу үшін құдық безендіру рәсімдерін өткізді және қаскөйлек көл жыландарын жеңген қасиеттілер туралы әңгімелер айтты, мысалы, әулие Георгий қызды жеп жатқан жыланды өлтірді немесе әулие Колумба Лох-Несс монстрына насихат айтты, ол адамдарды жеуді тоқтатты және адамдардан ұялды. Шри-Ланкадағы ежелгі суару жүйелерінің шлюздерінің жанында жеті басты кобра бейнеленген ойылған тастар жиі табылады; олар судың күзетшілері ретінде қойылған деп есептеледі.

Даналық

Жыландар көптеген мифологияларда даналықпен байланысты болған, мүмкін, олар соққы беруге дайындалған кезде өз әрекеттерін ойластырып тұрғандай көрінуінен, батыс Африканың кейбір аймақтарында сиқыршылар пайғамбарлық жасау алдында осы мінезді көшіріп алған. Әдетте жыландардың даналығы ежелгі және адамдарға пайдалы деп есептелген, бірақ кейде ол адамдарға қарсы қолданылуы мүмкін. Шығыс Азияда жылан-дракон жақсы егін, жаңбыр, құнарлылық және жыл мезгілдерінің айналымын қадағалаған, ал ежелгі Грекия мен Үндістанда жыландар бақытты саналған және жылан амулеттері зұлымдыққа қарсы талисман ретінде қолданылған. Адамның күнәға іріккені туралы Киелі кітаптағы оқиға (Исламның Құранында да кездеседі) Адам мен Хауаның жыланның алдауына ілігіп, Құдайға бағынбағандығын айтады (Пауыл мен Жохан І Коринфтіктерде және Аян кітабында оны Шайтан деп атаған). Аңызда жылан Хауаны жақсылық пен жамандықты білу ағашының жемісін жеуге көндіреді, содан кейін ол Адамды да солай істеуге ықпал етеді. Нәтижесінде Құдай Адам мен Хауаны бақтан қуғынға шығарып, жыланды қарғысқа ұшыратады. Үндістанның Керала штатында көптеген үйлерде жыланға арналған киіз үйлер (ғибадатханалар) бар. Кераланың жаратушысы Парасурама тұзды жерді құнарлы ету үшін жыландарды шақырып алған. Манарасала Шри Нагараджа ғибадатханасы – негізгі құлшылық орталықтарының бірі. Мұндағы басты құдай – Нагараджа, бес баслы жылан құдайы, ол жыландарға қамқорлық жасаған адам ата-анасына сый ретінде дүниеге келген. Нагараджа жер бетінен кетіп, самадхиға ие болған, бірақ әлі де ғибадатхананың бір бөлмесінде тұрады деп есептеледі. Еврей жазбалары жыланның даналығы туралы айтады, ал Иса шәкірттерін: «Мен сендерді қасқырлардың арасына қой сияқты жіберемін, сондықтан жылан сияқты ақылды болыңдар» (Маттай 10:16) деп насихаттайды. Осы жазбаларда жыландармен байланыстар көп, олар сонымен қатар айлакер және зиянды, бірақ бәрібір дана.

Емдеу

Көне грек мифологиясында ем мен жыландар Асклепиймен байланысты болған, оның жылан серіктері науқастардың храмдарында түнде ұйықтағанда денелерімен жүріп, оларды жалап сауықтыратын. Солтүстік Еуропа мен Батыс Азияда жыландар емдеумен байланысты болса, Оңтүстік Азияның кейбір аймақтарында жыландар құмарлықты қоздыратын қасиеттері бар деп есептеледі. Грек мифологиясында адамдардың құлақтарын немесе көздерін жылан жаласа, есту және көру қабілеттері артатыны айтылған.

Жылан құдайлары

[[Файл:Нингиззада. jpg|thumb|right|300px|"Гудеяның құрбандық ішетін ыдысы" Мушуссу аждаһасымен, Нингишзидаға арналған (б.з.д. XX ғасырдың қысқа мерзімі). Кадукей құдайдың өзінің бейнесі ретінде түсіндіріледі. Екі өрілген жыланның бейнелері шумер өнерінде және неошумер өнерінде жиі кездеседі. Тайпалар арасында түсіндірмелер әртүрлі, көптеген аңыздар осы мистикалық тұлғаны сумен, жаңбырмен, молниямен және дауылмен байланыстырады. Мүйізді жыландар Солтүстік Американың ежелгі тарихының оңтүстік-шығыс обрядтық кешенінің маңызды бөлігі болды.

Әдет-ғұрыптар

Солтүстік Америкадағы хопи халқы Жылан Жастар (көк рухы) мен Жылан Қыз (жер асты рухы) арасындағы одақты тойлау және Табиғаттың құнарлылығын жаңару үшін жыл сайынғы жылан биін орындаған. Би кезінде тірі жыландар қолға алынып, би соңында олар егістікке жіберіліп, мол өнімді қамтамасыз етуге сенген. "Жылан биі – бұлттардың, күн күркірі мен найзағайдың рухтарына жаңбыр жаусын деп тілеу." Үндістанның солтүстік-батысындағы Банарас қаласында шілде/тамыз айларындағы Шравана маусымында Нага Панчами фестивалі өткізіліп, құдайлар немесе табиғаттан тыс күштерге ие жыландарға құрмет көрсетіледі. Мыңдаған адамдар Нагалокаға, осы жылан құдайларының немесе Нагалардың керемет су асты әлеміне алып баратын деп саналатын Нага құдықтарының маңына жиналады. Сенушілер оларды құрметтеу және жер мен халқының құнарлылығын, сондай-ақ олардың уы (ашуы) мен шағуынан қорғауын қамтамасыз ету үшін құдықтарға шомылып, олардан секіреді. Осы аймақта Нагаға табынушылардың арасында әйелдер көптеп кездеседі, бұл діни ғұрыпқа ең жақын нәрсе.