Жак Одьяр: Француз режиссері мен сценаристісі

Кіріспе

Француз кинорежиссері және сценарий авторы Жак Одиард (жак оджар; 30 сәуір 1952 жылы туған) – француз кинорежиссері, продюсері және сценарий авторы. Ол Мишель Одиардтың ұлы, ол да кинорежиссер және сценарист болған. Ол «Ең үздік фильм» үшін «Сезар» сыйлығын және «Ағылшын тілінде емес ең жақсы фильм» үшін «BAFTA» сыйлығын екі рет жеңіп алды – 2005 жылы «Жүрегімнің соққысы» және 2010 жылы «Пайғамбар» фильмдері үшін. Оның 2012 жылғы «Қызыл тоң және сүйек» фильмі 2012 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» үшін бақ сынасты, «Ағылшын тілінде емес ең жақсы фильм» үшін «BAFTA» сыйлығына және «Ең үздік шетелдік фильм» үшін «Алтын глобус» сыйлығына ұсынылды, сондай-ақ «BFI» Лондон кинофестивалінің «Ең үздік фильм» сыйлығын жеңіп алды. Оның 2015 жылғы «Дхипан» фильмі 2015 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды.

Өмір және мансап

Аудиард Парижде дүниеге келген. Ол 1980-ші жылдары «Réveillon chez Bob!», «Mortelle randonnée», «Baxter», «Fréquence Meurtre» және «Saxo» фильмдерімен сценарий жазушылық жолын бастады. 1994 жылы ол «Көр, олар қалай құлайды» (француз тілінде: Regarde les hommes tomber) фильмін түсірді. Фильм «Ең үздік дебюттік фильм» үшін «Сезар» сыйлығы мен «Жорж Садуль» сыйлығын жеңіп алды. Екі жылдан кейін ол Кассовиц пен Тринтиньянмен бірге Жан Франсуа Дениудың романы негізінде «Un Héros Très Discret» – ағылшын тілінде «A Self Made Hero» фильмін жасады. 1996 жылы «Өзін-өзі жасаған батыр» Канн кинофестивалінде «Үздік сценарий» сыйлығын жеңіп алды және алты «Сезар» сыйлығына ие болды. 2002 жылы «Ойлағымды оқы» тоғыз «Сезар» сыйлығына ұсынылып, үш сыйлықты жеңіп алды: «Ең үздік әйел актриса» (Эммануэль Девос), «Ең жақсы сценарий» және «Ең жақсы дыбыс режиссурасы». Оның төртінші фильмі «De Battre Mon Cœur s'est Arrêté» «Сезар» сыйлығына 10 номинация алып, сегізін жеңіп алды, олардың ішінде «Ең үздік фильм», «Ең үздік режиссер», «Ең үздік сценарий», «Ең үздік кино музыкасы» және «Ең үздік операторлық жұмысы» сыйлықтары бар. 2009 жылы «Пайғамбар» Канн кинофестивалінде «Гран-при» жүлдесін және ағылшын тілінде емес фильмдер арасындағы «Ең үздік фильм» үшін «BAFTA» сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ 13 «Сезар» сыйлығына ұсынылып, тоғыз сыйлықты жеңіп алды: «Ең үздік фильм», «Ең үздік режиссер», «Ең үздік актер» және Тахар Рахим үшін «Ең үміткер актер», Нильс Ареструп үшін «Ең үздік қосалқы актер», «Ең үздік сценарий», «Ең үздік операторлық жұмысы», «Ең үздік монтаж» және «Ең үздік өндіріс дизайны». 2013 жылы «Руст және сүйек» екі «BAFTA» номинациясын, екі «Алтын глобус» номинациясын және тоғыз «Сезар» номинациясын (соның ішінде Марион Котияр үшін «Ең үздік әйел актриса») алды, төрт сыйлық жеңіп алды: «Ең үздік бейімделген сценарий», Маттиас Шонаертс үшін «Ең үміткер актер», Александре Десплат үшін «Ең үздік түпнұсқа музыка» және Джульетт Велфлинг үшін «Ең жақсы монтаж». 2015 жылы оның жетінші фильмі «Дхипан» Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» жүлдесін жеңіп алды және тоғыз «Сезар» сыйлығына ұсынылды. Ол бірнеше музыкалық бейнежазба шығарды, олардың ішінде Noir Désir тобының «Comme Elle Vient» бейнежазбасы, онда барлық актерлер саңырау-ағар болды және әннің мәтінін ым тілінде түсіндірді. Фильмнің басындағы (субтитрлермен) эпизод шағын дау тудырды; онда «бұл туралы тыңдаудың орнына саңырау болу жақсы» деген қорытындыға келген саясатты талқылаған үш әйел бейнеленді. 2018 жылдың 2 қыркүйегінде оның алғашқы американдық фильмі «The Sisters Brothers» Венеция кинофестивалінде әлемдік премьерасын өткізді.

Audiard was born in Paris. He began his screenwriting career in the 1980s with films including Réveillon chez Bob!, Mortelle randonnée, Baxter, Fréquence Meurtre, and Saxo. In 1994, he directed See How They Fall (French: Regarde les hommes tomber), a road movie starring Mathieu Kassovitz and Jean Louis Trintignant. The film won the César Award for best first film and the Prix Georges Sadoul. Two years later he reunited with Kassovitz and Trintignant for Un Héros Très Discret – A Self Made Hero in English, adapted from the novel by Jean François Deniau. In 1996, A Self Made Hero won the Best Screenplay Award at Cannes and received six César Awards nominations. In 2002, Read My Lips was nominated for nine Césars and won three, for Best Actress (Emmanuelle Devos), Best Screenplay and Best Sound. His fourth movie, De Battre Mon Cœur s'est Arrêté, received 10 nominations at the Césars and won eight, among them the Césars for Best Film, Best Director, Best Screenplay, Best Film Music and Best Cinematography. In 2009, A Prophet won the Grand Prix at Cannes and the BAFTA award for Best Film Not in the English Language, and was nominated for 13 César Awards, winning nine: Best Film, Best Director, Best Actor and Most Promising Actor for Tahar Rahim, Best Supporting Actor for Niels Arestrup, Best Original Screenplay, Best Cinematography, Best Editing and Best Production Design. In 2013, Rust and Bone received two BAFTA nominations, two Golden Globe nominations and nine César nominations (including Best Actress for Marion Cotillard), winning four: Best Adapted Screenplay, Most Promising Actor for Matthias Schoenaerts, Best Original Music for Alexandre Desplat and Best Editing for Juliette Welfling. In 2015, his seventh movie, Dheepan won the Palme d'Or at Cannes and received nine César nominations. He has released some music videos, among them Comme Elle Vient by Noir Désir in which all the actors were deaf mute and interpreted the lyrics of the song in sign language. The beginning of the feature (a sequence with subtitles) created a minor scandal; it displayed three women discussing politics who come to the conclusion that "it is better to be deaf than to listen to that". On 2 September 2018, his first American film The Sisters Brothers had its world premiere at the Venice Film Festival.