Кіріспе
Гийсендер Аусвандерангсхельшафтегі (Gießener Auswanderungsgesellschaft) (Гийсен эмиграциялық қоғамы) 1833 жылы Гийсен қаласында АҚШ-та неміс халқымен құрылған федеративтік штат құру мақсатымен құрылды. Саяси себептермен біріккен бес жүз мүшесінің көп бөлігі, орта және жоғарғы тапқа жататын азаматтар, 1834 жылы Миссури штатына қоныс аударды. Бұл әрекет сәтсіздікке ұшырады, бірақ оның жетекшілері 19 ғасырдың басында штатқа неміс тілінің және мәдениетінің ықпалын арттыруға үлкен үлес қосты.
Тарих
1824 жылы неміс адвокаты Готфрид Дуден Миссури өзенінің солтүстік жағалауында, Лейк-Крик (қазіргі Датзоу, Миссури) бойында қоныстанды. Ол өз отандастарының осы аймаққа қоныстану мүмкіндіктерін зерттеп жүрді. 1827 жылы ол Германияға оралды және 1829 жылы "Bericht über eine Reise nach den westlichen Staaten Nordamerika's und einen mehrjährigen Aufenthalt am Missouri" (1824, 25, 26 және 1827 жылдары) атты еңбегін жариялады, "Auswanderung und Ueberbevölkerung, oder: Das Leben im Innern der Vereinigten Staaten und dessen Bedeutung für die häusliche und politische Lage der Europäer" ("Солтүстік Американың батыс штаттарына саяхат туралы есеп") деген тақырыптағы бұл еңбек 1829 жылы Сент-Луис пен Герман, Миссури арасындағы Миссури өзені аңғарының романтикалық және жарқын суреттемелерін берді. АҚШ-тағы еркін өмірдің романтикалық бейнесі 1833 жылы протестант пасторы Фридрих Мюнхты және адвокат Пол Фоллениус/Пол Фолленді Гизен эмиграциялық қоғамын құруға ынталандырды. Мюнх пен Фоллениус 1832 жылғы француз шілде революциясына дейін және одан кейін Германияда өткен заңсыз студенттік төңкерістер мен саяси қозғалыстарға қатысқан. Жедел табысқа үміт болмағандықтан, олар "Ұлы Солтүстік Америка Республикасындағы жаңа және еркін Германияны" құру мақсатымен "Көптеген эмиграцияға шақыру" атты жарияланыммен Гизен эмиграциялық қоғамын құрды. Бұл кішкентай жарияланым Германияның барлық аймақтарында жеке таратылып, жасырын түрде қолдан-қолға беріліп, талқыланды. Мюнх пен Фоллениус жақтастарының саны артып, алғашқы шақыруға жауап бергендердің бәрін қабылдай алмай, 500 мүшеге жетті. Қоғамның уставы ұзақ болды және шығындары жоғары болды. Мүшелер сапарларының, сатып алынған жерлерінің және алғашқы жылдардағы тұрмысының шығындарын қамту үшін алдын ала жарна төлеуге, жеткілікті қаражат жинауға міндетті болды. Сондай-ақ, жақсы мінез-құлқы туралы анықтамалар да қажет болды. Мүшелер Германияның әртүрлі аймақтарынан, түрлі діни топтардан және көптеген мамандық иелерінен, соның ішінде фермерлерден құралды. Мүшелік жарналары дәрігерлер мен мұғалімдердің сапар және қоныстану шығындарын қамтиды, оларға тегін мүшелік берілді. Топ 1834 жылдың көктемінде Бременнен екі топқа бөлініп сапарға шықты. 1834 жылдың мамыр айында Пол Фоллениус басқаратын Олберлер тобы Бременнен Нью-Орлеанға бет алды, онда олар холерамен кездесті. Миссисипи өзенімен жоғары қарай, Сент-Луиске қарай бағыт алғанда, көптеген мүшелер ауырып, біреулері қайтыс болды. Сонымен қатар, бірінші топтың білмегені, Фридрих Мюнх басқаратын екінші топ Бременде қиындықтарға тап болып, бірнеше аптаға кешікті. Олар 1834 жылдың шілде айының соңында Балтиморға жетіп, Сент-Луиске асықты. Цинциннатиде олар Dutzow бароны фон Бокпен кездесті, ол оларға бірінші топтың келгені және бақытсыздықтары туралы айтты. Фридрих Мюнх пен Пол Фоллениус есімді екі жетекші де Готфрид Дуденнің Миссури штатының неміс халқы тұратын Датзов қаласының жанындағы фермасына жақын фермаларға қоныстанды. Олар Германияның жеке федеративтік мемлекет құру жоспарының утопия екенін тез түсінді. Басқа отбасылар жақын маңдағы Уоррен округіне, сондай-ақ жақын орналасқан Франклин және Сент-Чарльз округтеріне қоныстанды. Көптеген ертегі отбасылар өздерінің хаттарын үйлеріне жазып, одан әрі көшіп кетуге шақыра бастады. Көптегендері мамандығы бар және саяси мақсаттары болғандықтан, олар өздерінің қауымдастықтарының күш-жігері мен саясатына белсенді қатысты. Бұл отбасылар Азамат соғысы кезінде құлдықты жоюға қатысты күш-жігерге белсенді қатысты және көптегендері толығымен немістерден құралған Одақ армиясының роталарын құрып, оған қосылды. Бұл алғашқы бес жүздің ықпалы бүгінгі күнге дейін Миссури өзенінің бойындағы Сент-Луис пен Герман арасындағы аймақта байқалады — көбінесе "Кішкентай Германия", Миссури деп аталады. Бұл аймақ, сондай-ақ Миссури Вайнштрассе деп аталады, әлі де мәдениетінде және тарихи сәулетінде ертедегі неміс ықпалының көп бөлігін сақтайды.