Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николай Павлович Пухов (25 қаңтар 1895 жыл, ескі стиль бойынша 13 қаңтар 1895 жыл) – Кеңес Армиясының генерал-полковнигі, Кеңес Одағының Батыры. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерлерге қолбасшылық еткен. Пухов Бірінші дүниежүзілік соғыста кіші офицер болып шайқасты, содан кейін Қызыл Армияға қосылып, Ресей азамат соғысына қатысты, дивизия штабының бастығына дейін өрледі. Соғыс аралық кезеңде бірнеше әскери академияларда оқытушы болып жұмыс істеді, ал Барбаросса операциясы, яғни немістердің Кеңес Одағына шабуылынан кейін 304-ші атқыштар дивизиясына қолбасшылық етуге тағайындалды. 1942 жылдың қаңтар айында Пухов 13-ші армияның қолбасшысы болып тағайындалды және соғыстың соңына дейін оған басшылық етті. 1943 жылдың қыркүйек және қазан айларында Днепр шайқасындағы армияны жетекшілік еткені үшін Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды. Соғыстан кейін Пухов 8-ші танк армиясы мен бірнеше әскери округтерге басшылық етті, содан кейін Румыния Халық Армиясына кеңесші болып тағайындалды, ол қайтыс болғанға дейін соңғы лауазымы болды.
Nikolay Pavlovich Pukhov (Lang ru; January 25 1895 [O. S. January 13 1895]–March 28, 1958) was a Soviet Army colonel general and a Hero of the Soviet Union who commanded troops during World War II. Pukhov fought in World War I as a junior officer, afterwards joining the Red Army and fighting in the Russian Civil War, rising to become chief of staff of a division. During the interwar period he served as an instructor at several military academies, and following the Operation Barbarossa, the German invasion of the Soviet Union, he was given command of the 304th Rifle Division. In January 1942 Pukhov was promoted to command the 13th Army, which he led for the rest of the war. He was awarded the title Hero of the Soviet Union for his leadership of the army during the Battle of the Dnieper in September and October 1943. Postwar, Pukhov commanded the 8th Tank Army and several military districts before becoming the head Soviet advisor to the Romanian People's Army, the last position he held before his death.
Жастық шағы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс
Пухов 1895 жылдың 25 қаңтарында Калуга губерниясындағы Гришово ауылында дүниеге келген. Әкімшілік қызметкердің ұлы, 1915 жылы Калуга діни семинариясын бітірген. Мәскеу университетіне қабылданған, бірақ оқуға қатыспай, жоғары бастауыш мектепте тарих және әдебиет пәнінің мұғалімі болып жұмыс істеді.
Pukhov was born on January 25, 1895, in the village of Grishovo in Kaluga Governorate. The son of an official, he graduated from the Kaluga Theological Seminary in 1915. He enrolled in the Moscow University but did not attend it, working as a history and literature teacher at the higher primary school
Ресейлік Азамат соғысы
Пухов 1918 жылы ақпанда Лискиде Қызыл гвардияға, Қызыл гвардия жасақтарын құру штабында адъютант ретінде қосылды. Бұл жасақтар Воронеж губерниясында мәжбүрлі түрде жинау жүргізіп, кеңеске қарсы күштермен күресті. Қызыл гвардия май айында Қызыл Армияға біріктірілгеннен кейін, ол 2-ші Воронеж полкінің адъютанты болды (Қызыл гвардия жасақтарынан құрылған). Полк Воронеж губерниясында Павловск және Бобров аудандарында Петр Краснов басқарған Ақ әскерге қарсы күресті. 1919 жылдың наурыз айының басында Пухов 8-ші армияға, оның Калач топтамасының штаб бастығы болып ауысты. Сәуірде ол топтамадан құрылған 1-ші арнайы дивизияның 3-ші бригадасының штаб бастығы болды, ал қазан айында Рязань атқыштар дивизиясының 1-ші бригадасының штаб бастығы болып тағайындалды. Бұл бригада Оңтүстік майданның тылына Константин Мамонтовтың ақ атты әскерінің шабуылына қарсы тұру үшін құрылған күштердің құрамына кірді. Қараша айында бригада 7-ші армияға жіберілді, онда ол Карелия операциялық аймағының 1-ші біріктірілген дивизиясының құрамына енді (21 қарашада 55-ші атқыштар дивизиясы болып қайта аталды) және Карелия тас жолында фин ақтарымен күресті. 1939 жылдың сәуір айында Пухов Қызыл Армияның әскери-экономикалық академиясында оқытушы болып жұмыс істеді және 1940 жылдың сәуір айында комбриг шеніне көтерілді. 4 маусымда Қызыл Армия генерал шендерін қайта енгізген кезде ол генерал-майор атанды. Армия Чернигов-Припять операциясында Украинаға басып кірді. 26 тамызға дейін армия бір айдан кем уақыт ішінде 300 километрден астам жол жүрді. 9 қыркүйекте армия Оболонная және Спасское ауданында Десна өзенін кешіп, алты күн бойы неміс контршабуылдарын тойтарды, содан кейін шабуылды жалғастырды. 15-16 қыркүйек аралығында армия Чернигов және Моровск ауданындағы Десна өзенінің иілімінен өтті. Көпір басын кеңейтіп, армия 21 қыркүйекте Черниговты басып алды. 23 қыркүйекте армияның екі корпусы Днепрден, ал 30 қыркүйекте Припять өзенінен өтті. 16 қазанда Пухов шабуылдағы басшылығы үшін Кеңес Одағының Батыры атағымен және Ленин орденімен марапатталды. 20 қазанда Воронеж майданына қосылды, ол 1-ші Украина майданы болып қайта аталды, және Оң жағалау Украинаны және Польшаның оңтүстік-шығысын қайтару үшін шайқасты. 1943 жылдың соңынан 1944 жылдың ортасына дейін Киев шайқасы, Житомир-Бердичев операциясы, Ровно-Луцк операциясы, Проскуров-Черновцы операциясы және Львов-Сандомир операциялары кезінде армия 750 километрден астам алға жылды. 1944 жылдың 26 тамызында Пухов генерал-полковник шеніне көтерілді.
Pukhov joined the Red Guards in February 1918 at Liski as an adjutant in the headquarters for formation of Red Guard detachments, who conducted forced requisitioning in Voronezh Governorate and fought anti Soviet forces. After the Red Guards were incorporated into the Red Army in May, he became the adjutant of the 2nd Voronezh Regiment (formed from the Red Guard detachments), fighting against the White Army led by Pyotr Krasnov in Voronezh Governorate in the areas of Pavlovsk and Bobrov. In early March 1919, Pukhov transferred to the 8th Army as chief of staff of its Kalach Group of Forces after the regiment was disbanded. In April, he became chief of staff of the 3rd Brigade of the 1st Special Division, formed from the group, and was appointed chief of staff of the Ryazan Infantry Division's 1st Brigade in October. The brigade was part of the screening force against White cavalry commander Konstantin Mamontov's raid into the rear of the Southern Front. In November, the brigade was sent to the 7th Army, where it became part of the 1st Consolidated Division of the Karelian Combat Sector (redesignated the 55th Rifle Division on 21 November), fighting the Finnish Whites on the Karelian Isthmus. In April 1939, Pukhov transferred to become an instructor at the Red Army Military Economic Academy, and was promoted to Kombrig in April 1940. He became a Major General on 4 June when the Red Army reintroduced generals' ranks. The army advanced into Ukraine in the Chernigov Pripyat Offensive. By 26 August, the army had advanced over 300 kilometers in less than a month. On 9 September, the army crossed the Desna River in the area of Obolonnaya and Spasskoye, repulsing German counterattacks for six days before resuming the advance. Between 15 and 16 September, the army crossed the bend of the Desna in the Chernigov and Morovsk area. Expanding the bridgehead, the army captured Chernigov on 21 September. On 23 September, two corps from the army crossed the Dnieper and on 30 September the Pripyat River. On 16 October, Pukhov was awarded the title Hero of the Soviet Union and the Order of Lenin for his leadership in the offensive. Joining the Voronezh Front, which became the 1st Ukrainian Front on October 20, the army fought to recapture Right bank Ukraine and southeastern Poland. During the Battle of Kiev, Zhitomir–Berdichev Offensive, Rovno–Lutsk Offensive, Proskurov–Chernovtsy Offensive, and the Lvov–Sandomierz Offensive from the end of 1943 to mid 1944, the army advanced more than 750 kilometers. On 26 August 1944, Pukhov was promoted to Colonel General.