Жойылып кеткен Кариб аралдарының егеуқұйрықтары (Nesophontes)
Nesophontes
Жойылып кеткен Nesophontes жануарлары туралы мақала. Кариб аралдарында өмір сүрген, егеуқұйрықтарға ұқсас, шағын жәндікқоректілердің сипаттамасы. Тарихы, жоғалу себептері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Незофонт (Nesophontes) – құрып кеткен сүтқоректілер туысы. Кейде Батыс Үндістанның бауыршақтары деп атайды. Бұл жануарлар 5-15 см шамасындағы кішкентай жәндіктермен қоректенетін, ұзын, жұқа мұрын мен бас және ұзын құйрыққа ие болған. Олар Ұлы Антиль аралдарында (Ямайкадан басқа), Кубада, Испаниолада (қазіргі Доминикан Республикасы мен Гаитиде), Пуэрто-Рикода, АҚШ-тың Виргин аралдарында және Кайман аралдарында мекендеген.
Extinct family of mammals
Nesophontes, sometimes called West Indies shrews, is the sole genus of the extinct, monotypic mammal family Nesophontidae in the order Eulipotyphla. These animals were small insectivores, about 5 to 15 cm long, with a long slender snout and head and a long tail. They were endemic to the Greater Antilles (except Jamaica), in Cuba, Hispaniola (now the Dominican Republic and Haiti), Puerto Rico, the United States Virgin Islands, and the Cayman Islands.
Құрып кету
Растамалы бағалаулар болмаса да, бұл жануарлар Плейстоценнің жойылуынан аман қалғандығы расталды, себебі Rattus және Mus түрлерінің қалдықтарымен бірге табылған. Кейбір мамандар олардың жойылуы 16 ғасырдың басында испандық кемелермен келген егеуқұйрықтардың пайда болуымен бірге болды деп санайды (1500 жыл). Морган мен Вудс сияқты зерттеушілер кейбір түрлер 20 ғасырдың басына дейін сақталған болуы мүмкін деп мәлімдейді. 2016 жылы жүргізілген филогенетикалық зерттеу, шамамен 750 жылдық нұсқадан алынған ДНК негізінде, олардың ең жақын туыстары соленодондар екенін көрсетті, бірақ екі топ 40 миллион жылдан астам уақыт бұрын бөлініп кеткен. Батыс Индия шыршалары тек ірі Антиль аралдары мен олардың төңірегіндегі аралдардағы сүйек қалдықтары мен сыртқы қабықтарынан табылған өліктер арқылы ғана сипатталған. Соңғы күш-жігерлер тірі қалған популяцияларды табуға бағытталған, бірақ нәтижесіз аяқталды. Кейбір Nesophontes қалдықтары сыртқы қабықтарда жаңа сияқты көрінгенімен, радиокөміртекпен талдау 16 ғасырдан кейінгі мерзімдерді растамады, бұл Nesophontes-тердің еуропалықтардың Ұлы Антиль аралдарын ашқан және қоныстанған кезеңде өте жылдам жойылғанын көрсетеді, бірақ Каймандардың Nesophontes-і шамамен 1632-1774 жылдарға дейін сақталған болуы мүмкін, ал жойылу мерзімі шамамен 1700 жылға жуық.
Although reliable estimates are unavailable, these animals are confirmed to have survived the Pleistocene extinction, since remains have been found among those of Rattus and Mus species. Some authorities estimate extinction coinciding with the arrival of rats aboard Spanish vessels in the early 16th century (1500). Others, such as Morgan and Woods, claim that some species survived until the early 20th century. A phylogenetic study in 2016, based on DNA extracted from a specimen about 750 years old, suggests their nearest relatives are the solenodons, although the two groups diverged more than 40 million years ago. The West Indies shrews have been described only from fossil records and skeletal material in owl pellets found in the Greater Antilles and surrounding islands. Recent efforts to locate surviving populations have been unsuccessful. Although some Nesophontes remains in owl pellets have been reported as fresh appearing, radiocarbon dating has failed to support any post 16th century dates, suggesting that the nesophontids became extinct very rapidly at approximately the time of European discovery and settlement of the Greater Antilles, although the Cayman nesophontes possibly survived until around 1632 to 1774, with a likely extinction date of c. 1700.