Компьен қамалы (1430): Жүз жылдық соғыстағы маңызды шайқас, Жанна д'Арк тұтқындалуы. Бургундия герцогі Филипп III қалаға шабуыл жасады. Тарих, соғыс, Франция.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1430 жылғы Жүз жылдық соғыстың шайқасы; Жанна д'Арктің соңғы шайқасы.
1430 battle of the Hundred Years' War; final battle of Joan of Arc
Компиеннің қоршауы (1430 жыл) Бургундия герцогы Филипп III жүргізді, себебі Компиен қаласы Франция королі Карл VII-мен жасалған шарт бойынша оған адалдыққа өтуден бас тартқан. Бұл қоршау Жанна д'Арктің 23 мамыр 1430 жылы қала сыртындағы шайқаста арманьяк әскерімен бірге жүрген кезде бургундиялық әскерлерге түскен тұтқынымен ең көп танымал. Саяси және әскери тұрғыдан алғанда, бұл қоршау маңызды болмаса да, және бургундтардың жеңілісімен аяқталса да, Жанна д'Арктің тұтқындалуы Жүз жылдық соғыстың маңызды оқиғасы болды.
The siege of Compiègne (1430) was conducted by Duke Philip III of Burgundy after the town of Compiègne had refused to transfer allegiance to him under the terms of a treaty with Charles VII of France. The siege is perhaps best known for Joan of Arc's capture by Burgundian troops while accompanying an Armagnac force during a skirmish outside the town on 23 May 1430. Although this was otherwise a minor siege, both politically and militarily, and ultimately ended in a defeat for the Burgundians, the capture of Joan of Arc was an important event of the Hundred Years' War.
Өмірбаян
Осы дәуірде, Жүз жылдық соғыстың аяқ жағында, саяси тәуелсіз Филипп Ізгі, Бургундия герцогы, Джон Бедфорд герцогының (Генрих VI бала корольдің інісі) регенттігімен Англиямен одақтасты. Осы екі одақтас алдыңғы он жылда Францияның солтүстігінің көп бөлігін бағындырған еді. 1429 жылы олар Жанна д'Арк және Альенсон герцогы Иоанн II басшылығындағы қайта жанданған француз армиясынан күрт жеңіліс көрді. Француздар 1429 жылдың 18 маусымында Патай шайқасында ағылшындарды жеңіп, Реймсте Франция королі Карл VII-ні кез келген қарсылықсыз таққа отырғызу үшін солтүстік-шығысқа қарай жол тартты, олардың жолындағы әрбір қаланың бейбіт түрде бағынуын қабылдады. Компинье сол жолда болмады – ол Париждің солтүстігінде орналасқан, бірақ корольдің тәж киюінен кейін көп ұзамай бірнеше басқа қалалармен бірге Карл VII-ге адалдық серт берді. Бұрын ол Бургундияның билігінде болған.
During this era, late in the Hundred Years' War, the politically independent Philip the Good, Duke of Burgundy, was allied with England under the regency of John, Duke of Bedford (who was the uncle of the child King, Henry VI). These two allies had conquered most of northern France during the preceding ten years. They suffered stunning losses in 1429 to a reinvigorated French army under the joint command of Joan of Arc and Duke John II of Alençon. The French had defeated the English at Patay on 18 June 1429 and had proceeded northeastward to crown King Charles VII of France at Rheims without further resistance, accepting the peaceful surrender of every town along their path. Compiègne was not along that road – its location is north of Paris – but along with several other cities it declared allegiance to Charles VII shortly after his coronation. It had previously been under Burgundian control.
Дайындық
1430 жылдың наурыз айында француз сарайы Бургундия герцогы Филипп Жақсының қалаға қоршау салуды жоспарлап отырғанын білді. Клермон графы қалаға хабар жеткізді, Компиень заңды келісім бойынша оған тиесілі екенін айтты. Ол Бургундияның қайтыс болған герцогы Иоанн Қорқытсыздың қызы, Бургундиялық Агнесқа үйленген еді және қаланың бас тартуын талап етті. Қала тұрғындары бұл талапқа қарсы күшті наразылық білдірді, ал француз гарнизонының командирі Гульельмо ди Флави қаланы әрекетке дайындады. Люксембург графы Иоанн 4 сәуірде авангардты басқарып экспедицияға шықты. Филипп Жақсы 22 сәуірде Перонненің бағытында жолға шықты. Осы уақытта Бедфорд герцогы Каледе Англия королі Генрих VI-ны күтіп отырды, ол Англияның жаңадан таж кигізілген тоғыз жасар баласы еді. Режин Перно мен Мари Вероника Клиннің сөзінше, Филипп Жақсы Оаз өзенін бақылайтын қалаларды қайта бағындыруды жоспарлаған. Бедфорд бұл стратегияны қолдады, себебі сол кезде Англо-Бургундияның бақылауында болған Франция аралы мен Парижды қорғау қажеттігі туды. Франция королі Карл VII Бургундиямен бейбіт келісімге келуді үміттенеді, бірақ 6 мамырда жалған уәделермен алданып қалғанын түсінді. Жанна д’Арк патшадан бұрын қауіпті сезіп, қалаға көмекке шақыру үшін аймақтағы бірнеше корольдік командирлермен кездесуге кірісті. Сәуір айында ол бірнеше командирлерді, соның ішінде fr және итальяндық жалдамалы командир Бартоломео Бареттаны көндіріп, шамамен 300-400 еріктілерден тұратын жасақ құрды. Ол, мүмкін патшаның білмеуімен, Компиеньге аттанды және 14 мамырда қалаға жетті.
In March 1430 the French court learned that Philip the Good, duke of Burgundy, planned to lay siege to the city. The count of Clermont delivered a message to the city that Compiègne was his according to legal treatyHe was married to Agnes of Burgundy, daughter of the late Duke of Burgundy, John the Fearless. and demanded a surrender. Residents of the city expressed strong opposition to the demand and the French garrison commander Guglielmo di Flavy readied the city for action. Count John of Luxembourg departed for the expedition in command of the vanguard on 4 April. Philip the Good departed from Péronne on 22 April. Meanwhile, the Duke of Bedford was waiting at Calais for the arrival of King Henry VI of England, a nine year old boy who had recently been crowned king of England. According to Régine Pernoud and Marie Veronique Clin, Philip the Good planned to retake command of the cities that controlled the Oise river. Bedford supported the strategy in order to protect Île de France and Paris, which was then under Anglo Burgundian control. King Charles VII of France had been hoping for a peace treaty with Burgundy but realized on 6 May that he had been duped by false promises. Joan of Arc had realized the danger before the king did, and began meeting with a few Royal commanders in the area in an attempt to convince them to come to the city's aid. By April she had convinced several commanders, including fr and an Italian mercenary commander named Bartolomeo Baretta, resulting in a company of about 300–400 volunteers. She departed for Compiègne, possibly without the king's knowledge, and arrived at the city on 14 May.
Жауынгерлік
Кейінгі күндері бірнеше ұсақ оқиғалар болды. Екі күннен кейін капитан Луи де Флави Шои-о-Бактағы артиллериялық оқшашудан қашып, Компиеньге синып келді. 18 мамырда Жанна д'Арк бастаған топ, енді Реголь де Шартр мен Вендом графы да олардың қатарында болды, Сойссон қаласының жанында бургундтарды күтпеген шабуылға алуға тырысты. Сойссон тұрғындары оларға қабылдаудан бас тартып, ертесі күні Бургундияға адалдықтарын жариялады. 23 мамыр күні таңертең Компиеньді қорғағандар Марньиде бургундтарға шабуыл жасады, негізгі күштен алшақ қалған алдыңғы қадамға шабуылдады. Люксембург графы Иоанн аумақты қарап шығу кезінде бұл оқиғаны кездейсоқ байқап, қосымша күш шақырды. Осы қосымша күштер шабуылдаушылардан көп болды, ал Арманьяк командирлері Жанна д'Арк қарсылығына қарамастан, шегінуге бұйрық берді, ол оларды тұрып шайқасуға көндіруге тырысты. Олар бас тартты және қалған әскерді қалаға қарай шегіну кезінде қорғау үшін артқы күзетке бұйрық берді. Жанна д'Арк артқы күзетпен бірге қалып, атында байрағын алып жүрді.
Several minor actions took place in the days that followed. Two days later Captain Louis de Flavy fled artillery bombardment at Choisy au Bac and took refuge at Compiègne. On 18 May Joan of Arc's group, which by that point included Regnault of Chartres and the Count of Vendôme, attempted to surprise the Burgundians at Soissons. Residents of Soissons refused them entry and declared allegiance to Burgundy the following day. On the morning of May 23, the defenders of Compiegne launched an assault against the Burgundians at Margny, attacking an outpost while it was separated from the main force. Count John of Luxembourg noticed the action by chance while taking a survey of the territory and called in reinforcements. These reinforcements outnumbered the attackers and the Armagnac commanders ordered a retreat over the objections of Joan of Arc, who urged them to stand and fight. They refused, and ordered a rearguard to screen the rest of the force as it retreated toward the town. Joan of Arc chose to remain with the rearguard, carrying her banner on her horse.
Жанна д'Арктың тұтқындалуы
Келесі сәттер әлі күнге дейін ғалымдар арасында пікірталас тудырып келеді. Қала қақпасы артқы жасақ қалаға қайтып оралар алдында жабылды. Бұл бургундтардың көпірдің соңын басып алғаннан кейін қалаға кіруіне кедергі келтіру үшін жасалған орынды әрекет болуы мүмкін; немесе Гийом де Флавидің жасаған сатқындығы. Келли ДеВристің сөздерімен айтқанда, "айыптаушылар да, қорғаушылар да өз кезегінде Компиень губернаторы Гийом де Флавидің мінез-құлқын айыптауға немесе ақтауға тиіс, сондай-ақ ол сол күні Жанна д'Аркқа қашу мүмкіндігін жабуда атқарған рөлін бағалау керек". Сыртта қалған француз арьергардының тұтқынға түспеудің қандай да бір мүмкіндігі болмады. Бургундиялық жылнамашы Жорж Шастеленнің және басқа да дереккөздердің мәліметінше, бургундиялық әскерлер тез арада артқы жасақты қоршап алып, Жанна д'Аркқа осындай танымал тұлғаны тұтқындауға құштарлықпен берілуді талап етті. Ол бас тартты. Соңында, бургундиялық садақшы, "қатал және өте ашкөз адам", жанынан атты өткеліп, "оның алтын тоқымадан тігілген дублетінің шетін ұстап, оны аттан жерге құлатты". Одан кейін ол Лигни графының қызметінде болған Вендомның заңды емес ұлы Лионельге берілді. Кейбір дереккөздер Гийом де Флавиді артқы жасақтың артынан көпірді көтеруге бұйрық бергендігі үшін кінәлады. Компиеньді қорғау бірнеше айдан кейін сәтті аяқталғанымен, бургундиялық әскер шегінуге мәжбүр болды, бірақ Жанна д'Арк тұтқындалуына қатысты бұзық әрекеттер туралы айыптаулар де Флавидің мансабының құлдырауына әкеп соқты.
The next moments remain a source of scholarly debate. The city gate closed before the rearguard could return to the town. This was either a reasonable action to prevent the Burgundians from entering the city after they had seized the end of the bridge; or an act of betrayal by Guillaume de Flavy. In the words of Kelly DeVries, "both the accusers and defenders must in turn either indict or vindicate the character of Compiègne's governor, Guillaume de Flavy, and the role he played in shutting off any escape possibility for Joan of Arc on that day." The French rearguard that remained outside had no means of avoiding capture. According to the Burgundian chronicler Georges Chastellain and other sources, Burgundian troops soon surrounded the rearguard and shouted at Joan of Arc to surrender, eager to capture such a famous figure. She refused. Finally, a Burgundian crossbowman, "a rough and very sour man", maneuvered his horse behind her and "grabbed the edge of her cloth of gold doublet, and threw her from her horse flat to the ground". She then surrendered to Lionel, Bastard of Vendôme, who was in the service of the Count of Ligny. Guillaume de Flavy was blamed by some sources for allegedly ordering the drawbridge raised behind the rearguard. Although the defense of Compiègne was eventually successful several months later when the Burgundian army was forced to withdraw, nonetheless accusations of misconduct regarding Joan of Arc's capture caused the decline of de Flavy's career.