Британдық инженерлік компания: Хик, Харгрейвс және Ко.

Кіріспе

Британдық инженерлік компания. Hick and Sons, кейіннен Hick, Hargreaves & Co, Англияның Болтон қаласындағы Soho темір зауытында орналасқан британдық инженерлік компания. Бенджамин Хик, Rothwell, Hick and Rothwell серіктестігінің мүшесі, кейін Rothwell, Hick & Co., 1833 жылы Джон (1815–1894) және кіші Бенджамин (1818–1845) екі ұлымен бірлесіп компанияны құрды.

Локомотивтер

Компанияның алғашқы булы локомотиві Сохо, аты жұмыс істеген шеберханасының құрметіне берілген, 1833 жылы тасымалдаушы Джон Харгривс үшін салынған жүк тасуға арналған локомотив болды. 1834 жылы Болтон заңгері және банкирі Томас Ливер Раштон (1810–1883) үшін конвенциялық емес, тісті дөңгелекпен қоздырылатын төрт дөңгелекті теміржол вагоны жасалды. Қозғалтқыш – алғашқы 3 цилиндрлі локомотив, оның дизайнында дәстүрлі спицалардың орнына пластиналы дискілері бар аэродинамикалық бұрылған темір дөңгелектері қолданылды. 3 цилиндрлі концепция 1840 жылы Хиктің эксперименталды көлденең қазандықты A 2 2 2 локомотивінде дамыды, ол тік қазандықты қозғалтқыштың негізгі ерекшеліктерін қабылдады. A үлгісі өндіріске енгізілмеген сияқты. 1835 жылы Нью-Орлеандағы Сент-Чарльз трамвай желісі үшін Нью-Орлеан мен Кэрроллтон, ал 1837 жылы сол желі үшін екінші Нью-Орлеан локомотивтері салынды. 10 ат күші бар стационарлық қозғалтқыш Луизиана штатының Джефферсон округінде орналасқан Кароллтон теміржол компаниясына темір өңдеу мақсатында жеткізілді, бірақ 1838 жылы өрттен зақымдалды. 1836 жылы Потомак және Луиза атты екі локомотив Фредериксбург және Потомак теміржолына, ал үшіншісі Вирджиния Солтүстік Каролинадағы Рали және Гастон теміржолына жеткізілді. 1837 және 1840 жылдар аралығында компания Эдвард Бьюри және Компанияға қосалқы келісімшарт жасады, Midland Counties Railway, Лондон және Бирмингем теміржолы, Солтүстік Одақ теміржолы, Манчестер және Лидс теміржолы және 1855 жылы Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолы арқылы Ұлы Қырым орталық теміржолына қозғалтқыштар жеткізді. Қозғалтқыштар Тафф Вейл теміржолы, Эдинбург және Глазго теміржолы, Чешир, Ланкашир және Биркенхед теміржолы, Честер және Биркенхед теміржолы, Шығыс округтер теміржолы, Ливерпуль және Манчестер теміржолы, Солтүстік Мидленд теміржолы, Париж және Версаль теміржолы және Бордо теміржолы үшін жасалды. 1841 жылы Бирмингем және Глостер теміржолы Американың Норрис локомотивтерін қатал Лики инклинде сәтті пайдаланды және Хик желіге үш ұқсас локомотив жасады. 1844 және 1846 жылдар аралығында фирма "ұзын қазандық" локомотивтерін сабандық оттықтарымен және 1848 жылы Солтүстік Стаффордшир теміржолы үшін төрт локомотивін жасады. Сол жылы компания Chester-ді, мүмкін, 6 дөңгелекті жүк локомотивінің ең алғашқы танымал прототипін жасады. Лондонға жеткізілді. Ағаштан жасалған панельдерді ағымды етіп пайдалану мысалдары Hick Hargreaves and Co. 120 ат күші бар конденсациясыз Corliss қозғалтқышының 16 футтық ұшқыр дөңгелегі мен арқан жарыстарына қолданылды, Каролина 1879 жылы Гуртиннің тоқыма фабрикасында, Хаверхилл, Саффолк қаласында жаңадан орнатылды. Дискілі дөңгелектер және дөңгелектердегі қаптамалар бронеавтомобильдерде, авиацияда, сүйрелістер жарысында, жер бетіндегі жылдамдық рекордтарын орнатуда, жер бетіндегі жылдамдық жарыстарында, мотоцикл жарыстарында, мүгедектер арбалы жарыстарында, мұздықта велосипедте, веломобильдерде және велосипед жарыстарында, әсіресе трек велосипедтерінде және уақыт сынақтарында пайдаланылды.

The company's first steam locomotive Soho, named after the works was a goods type, built in 1833 for carrier John Hargreaves. In 1834 an unconventional, gear driven four wheeled rail carriage was conceived for Bolton solicitor and banker, Thomas Lever Rushton (1810–1883). The engine was the first 3 cylinder locomotive and its design incorporated aerodynamic turned iron wheel rims with plate discs as an alternative to conventional spokes. The 3 cylinder concept evolved into Hick's experimental horizontal boiler A 2 2 2 locomotive about 1840, adopting the principle features of the vertical boiler engine. The A design appears not to have been put into production. New Orleans and Carrollton for the St. Charles Streetcar Line in New Orleans in 1835 and a second New Orleans for the same line in 1837. A 10 hp stationary engine was supplied to the Carrollton Railroad Company in Jefferson Parish, Louisiana, for ironworking purposes, but damaged by fire in 1838. Two tender locomotives Potomak and Louisa were delivered to the Fredericksburg and Potomac Railroad and a third, Virginia to the Raleigh and Gaston Railroad in North Carolina during 1836. Between 1837 and 1840 the company subcontracted for Edward Bury and Company, supplying engines to the Midland Counties Railway, London and Birmingham Railway, North Union Railway, Manchester and Leeds Railway and indirectly to the Grand Crimean Central Railway via the London and North Western Railway in 1855. Engines were built for the Taff Vale Railway, Edinburgh and Glasgow Railway, Cheshire, Lancashire and Birkenhead Railway, Chester and Birkenhead Railway, Eastern Counties Railway, Liverpool and Manchester Railway, North Midland Railway, Paris and Versailles Railway and Bordeaux Railway. In 1841 the Birmingham and Gloucester Railway successfully used American Norris locomotives on the notorious Lickey Incline and Hick built three similar locomotives for the line. Between 1844 and 1846 the firm built a number of "long boiler" locomotives with haystack fireboxes and in 1848, four s for the North Staffordshire Railway. In the same year, the company built Chester, probably the earliest known prototype of a 6 wheel coupled } goods locomotive. in London. Examples using wood paneling as streamlining are applied to the 16 ft flywheel and rope races of a Hick Hargreaves and Co. 120hp non condensing Corliss engine, Caroline installed new at Gurteen's textile manufactorary, Haverhill, Suffolk in 1879. Disc wheels and wheel fairings have been used for armoured cars, aviation, drag racing, Land speed record attempts, Land speed racing, motor racing, motorcycle speedway, wheelchair racing, icetrack cycling, velomobiles and bicycle racing, particularly track cycling, track bikes and time trials.

Хик, Харгривс және компания

Бенджамин Хик 1842 жылы қайтыс болғаннан кейін, фирма оның үлкен ұлы Джон Хик басқаруымен «Бенджамин Хик және Ұлы» ретінде жалғасты. Оның екінші ұлы Бенджамин-младший компания құрылғаннан бір жыл өткен соң, шамамен 1834 жылы Ливерпульдегі компанияда серіктес болу үшін кетіп қалды, бұл компания «Джордж Форрестер және Компания» болуы мүмкін. 1840 жылы ол «Механика журналының» бірінші бетіне шыққан египеттік қанатты мотиві бар Б. Хик пен Ұлына патент алды. Хиктің үшінші және кіші ұлы Уильям (1820–1844) 1834 жылдан бастап компанияда диірменшінің шәкірті, инженер болып жұмыс істеді, ал 1837 жылдан бастап «монтаждаушы» болды. 1843 жылы ол үлкен ағасы Джонмен бірге темір қорытушы ретінде тізілді, бірақ келесі жылы қайтыс болды. 1845 жылы Джон Хик өзінің қайын інісі Джон Харгривс-младшийді (1800–1874) серіктес етіп алды, содан кейін 1847 жылы кіші ағасы Уильям Харгривсті (1821–1889) қосты. Джон Харгривс-младший 1850 жылдың сәуірінде Беркширдегі Силвуд Парк сатып алуға кеткенге дейін фирмадан кетті. Келесі жылы Б. Хик пен Ұлы VI сыныптағы Ұлы көрмеде инженерлік модельдер мен машиналарын көрсетті: өндірістік машиналар мен құралдар, соның ішінде 6 ат күші бар тік оспен қозғалатын қозғалтқыш және Hibbert, Platt and Sons мақта машиналарын қозғалтатын диірмендік механизмдер, сондай-ақ Ryder соққы машинасымен жұмыс істейтін 2 ат күші бар жоғары қысымды тербелісті қозғалтқыш. Екі қозғалтқыш та египеттік стильде жасалған. Компания диірмендік механизмдері, радиалды бұрғылау мандрельдері және портативті балқымалары үшін Кеңес медалін алды. B. Hick & Son Лондон кеңсесі 1 New Broad Street мекенжайында орналасқан. Ұлы көрменің модельдерінің бірі, 1:10 масштабтағы 1840 жылғы египеттік стильде Джон Маршаллдың Лидстегі Temple Works зауыты үшін салынған қос сәулелі қозғалтқыш, Ғылым мұражайында көрсетіледі және Ватт қозғалтқышының соңғы жетістігі саналады. Екінші модель, Джон Хик салған және Ұлы көрмеде көрсетілген болуы мүмкін, ол Болтон мұражайында сақталатын ашық аяқты 3 цилиндрлі A 2 2 2 локомотиві. Локомотивтерді құрастыру 1855 жылға дейін жалғасты, барлығы 90-нан 100-ге дейін локомотивтер жасалды; сондай-ақ Ливерпульдегі жетекші кеме жасаушы Томас Уилсон және Компаниясы «Амазонас» кемесін, сонымен қатар «Корольдік Уильямды» салды, бұрандалы Жерорта теңізі бу кемелерін, «Нил» және «Оронт» және Александр Денни мен Думбартон бауырлары салған SS Don Manuel кемесін жасады. «Амазонас» 1851 жылы Тонелеро асуының шайқасына қатысты, ал 1865 жылы Риачуэло шайқасында күш көрсетті. Болат қазандықтар алғаш рет 1863 жылы, көбінесе Ланкашир типінде шығарылды, ал 1890 жылдарға дейін торпедалық қайықтар үшін 200-ден астам локомотив қазандықтары жасалды. 1891 жылы сұраныстың өсуіне байланысты «Феникс қазандық зауыты» сатып алынды. Компания 1864 жылы АҚШ-тан Ұлыбританияға Corliss клапандық механизмін енгізді және одан кейін онымен тығыз байланысты болды. Hargreaves және Inglis сапарлық механизмі алғаш рет Болтон маңындағы Eagley Mills-те 1800 ат күші бар Corliss қозғалтқышына қолданылды және компания 1885 жылғы Халықаралық өнертабыстар көрмесінде өнімдері үшін алтын медаль алды. 1886 жылы Hick, Hargreaves and Co. жасаған кернеулі, тік бір цилиндрлі Corliss қозғалтқышы, Спенсер Инглис клапандық механизмімен жабдықталған, Ford Ayrton and Co. компаниясының Бентхемдегі мақта иіру зауытын 1966 жылға дейін қызмет етті және қазір Болтон қалалық орталығында әйнек астында сақталады. Диірмендік механизмдерді жасау – бұл арнайылық, оның ішінде арқанды жетегі үшін үлкен дөңгелектер, мысалы, диаметрі 32 фут болатын және 56 арқанға арналған 128 тонналық дөңгелектер. Сондай-ақ, турбиналар мен гидравликалық машиналар да өндірілді. Көптеген құралдар мамандардың жұмысына сәйкес келеді, олар 15-40 тонна салмақты жылжымалы крандармен, үлкен токарлық станокпен, бүйірлік планермен, соққы машинасымен, шұңқыр планермен және төрт 32 фут арқанды дөңгелектерді бір мезгілде айналдыратын құралмен жабдықталған. Сонымен қатар, 80 тонналық гидравликалық қаптау машинасы да жұмыс істеді. Джон Хик 1868 жылы парламент мүшесі болған кезде бизнестен зейнеткерлікке шықты, Хик отбасының белсенді қатысуы тоқтады. Уильям Харгривс 1889 жылы қайтыс болды және оның үш ұлы Джон Генри, Фрэнсис және Перси басшылығымен бизнес 1892 жылы жеке меншік шектеулі серіктестікке айналды.

After the death of Benjamin Hick in 1842, the firm continued as Benjamin Hick & Son under the management of his eldest son, John Hick; his second son, Benjamin Jr left the company after a year of its founding for partnership in a Liverpool company about 1834, possibly George Forrester & Co. In 1840 he filed a patent governor for B. Hick and Son using an Egyptian winged motif, that featured on the front page of Mechanics' Magazine. Hick's third and youngest son William (1820–1844) served as an apprentice millwright, engineer in the company from 1834 and a 'fitter' from 1837, he was listed as an iron founder in 1843 with his eldest brother John, but died the next year. In 1845 John Hick took his brother in law John Hargreaves Jr (1800–1874) into partnership followed by the younger brother William Hargreaves (1821–1889) in 1847. John Hargreaves Jr left the firm in April 1850 before buying Silwood Park in Berkshire. The following year B. Hick and Son exhibited engineering models and machinery at The Great Exhibition in Class VI. Manufacturing Machines and Tools, including a 6 horse power crank overhead engine and mill gear driving Hibbert, Platt and Sons' cotton machinery and a 2 hp high pressure oscillating engine driving a Ryder forging machine. Both engines were modelled in the Egyptian Style. The company received a Council Medal award for its mill gearing, radial drill mandrils and portable forges. The B. Hick & Son London office was at 1 New Broad Street in the City. One of the Great Exhibition models, a 1:10 scale 1840 double beam engine built in the Egyptian style for John Marshall's Temple Works in Leeds, is displayed at the Science Museum and considered to be the ultimate development of a Watt engine. A second model, apparently built by John Hick and probably shown at the Great Exhibition, is the open ended 3 cylinder A 2 2 2 locomotive on display at Bolton Museum. Locomotive building continued until 1855, and in all some ninety to a hundred locomotives were produced; and Amazonas by the leading shipbuilder in Liverpool, Thomas Wilson & Co. also builders of the Royal William; the screw propelled Mediterranean steamers, Nile and Orontes and the SS Don Manuel built by Alexander Denny and Brothers of Dumbarton. and took part in the Battle of The Tonelero Pass in 1851; the Amazonas participated in the Battle of Riachuelo in 1865. Steel boilers were first produced in 1863, mostly of the Lancashire type, and more than 200 locomotive boilers were made for torpedo boats into the 1890s. The Phoenix Boiler Works were purchased in 1891 to meet an increase in demands. The company introduced the highly efficient Corliss valve gear into the United Kingdom from the United States in about 1864 and was closely identified with it thereafter; Hargreaves and Inglis trip gear was first applied to a large single cylinder 1800 hp Corliss engine at Eagley Mills near Bolton and the company received a Gold Medal for its products at the 1885 International Inventions Exhibition. An 1886 Hick, Hargreaves and Co. inverted, vertical single cylinder Corliss engine with Spencer Inglis valve gear, used to run Ford Ayrton and Co.'s spinning mill, Bentham until 1966 is preserved under glass at Bolton Town Centre. Mill gearing was a speciality including large flywheels for rope drives, one example of 128 tons being 32 ft in diameter and groved for 56 ropes. Turbines and hydraulic machinery were also manufactured. Many of the tools were to suit the specialist work, with travelling cranes to take 15 to 40 tons in weight, a large lathe, side planer, slotting machine, pit planer and a tool for turning four 32 ft rope flywheels simultaneously. The workshops also featured an 80ton hydraulic riveting machine. John Hick retired from the business in 1868 when he became a member of parliament (MP), active involvement of the Hick family ceased. William Hargreaves died in 1889 and, under the directorship of his three sons, John Henry, Frances and Percy, the business became a private limited company in 1892. started an apprenticeship, followed by his younger brother Geoffrey about 1900.

Түрлендіру

1885 жылы Гросвенор галереясын қайта құру кезінде «Хик Харгривс & Co» компаниясы Себастьян Зиани де Феррантипен байланыс орнатып, электр энергиясын өндіруге арналған бу машиналарын, соның ішінде Феррантидің Дептфорд электр станциясы үшін машиналарын жасауды бастады. Бұл станция сол кездегі әлемдегі ең ірі электр станциясы болатын. 1908 жылы компанияға бір ағынды қозғалтқыштарды жасауға лицензия берілді. 1911 жылдан бастап компания ірі дизельді қозғалтқыштарды өндіруге кірісті, алайда олар табысты болмады және кейіннен тоқтатылды. Қазандықтарды жасау 1912 жылы аяқталды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания соғысқа қатысты жұмыстармен айналысты.

«Викерс» 18 фунттық жылдам атуға арналған зеңбірек үшін жасалған компанияның кері серпіліс механизмі өте табысты болды, сондықтан соғыс аяқталғанға дейін зауыттың маңызды бөлігі оның өндірісіне жұмсалды. Азаматтық өндіріс толығымен тоқтап қалған жоқ, 1916 жылы компания «Hick Bréguet» екі сатылы бу реактивті ауа шығару құрылғыларын және электр энергиясын өндіруге арналған жоғары вакуумды конденсациялау станцияларын, соның ішінде «Йоркшир электр энергетикасы» компаниясымен келісімшарт жасады. Ұлыбританияда орталықтандырылған электр энергиясын өндіру қабылданған кезде «Хик Харгривс» өндірісі күрт өсті.

1930 жылдары компания төрт тоқтатылған бу машиналарын өндірушінің құжаттарын, суреттерін және үлгілерін сатып алды: «J & E Wood», «John Musgrave & Sons Limited», «Galloways Limited» және «Scott & Hodgson Limited». Осының нәтижесінде Ұлы депрессия кезінде жөндеу жұмыстарында және қосалқы бөлшектерді жеткізуден табысқа кенелді. 1940 жылдары 3 және 4 цилиндрлі үш есе кеңейтілген теңіз бу машиналарын жасады. Соғыстан кейін компания электр энергиясын өндірудегі жұмысын кеңейтіп, қайтадан «CEB»-тің маңызды жеткізушісіне айналды, сондай-ақ тамақ өңдеу, мұнай өңдеу және теңіздегі мұнай жабдықтарын өндіруге кірісті. 1946 және 1947 жылдар аралығында «Викерс Армстронгс» компаниясы үшін Барнс Уоллис жобалаған «Стратосфералық камераға» вакуумдық сорғыларды жеткізді, ол өте жоғары биіктіктегі жоғары жылдамдықты ұшуды зерттеу үшін салынған. 1960 жылдардың басында «Хик Харгривс» ядролық энергияны практикалық қолдану саласында беделді компания ретінде танылды, «Кальдер-Холл», «Чапелкросс» және «Даунрей» атом электр станцияларына ауадан тазарту жабдықтарын, ал «Хантерстон» үшін толық ағынды жылу жүйесін, конденсациялау станциясын және буды шығаратын конденсаторларды жеткізді. Компания «Windscale»-дегі газбен суытылатын озық реактордың прототипі үшін эжекторларды, деаэраторларды және конденсаторларды жасауға тапсырыс алды, сондай-ақ «Токай Мура»дағы алғашқы 175 000 кВт жапон атом электр станциясының конденсациялау станциялары мен қоректендіру жүйелерін жобалауға тапсырыс алды. «Madden» логотипі жаңартылды, ал «Madden»-нің қалыптасқан және сәтті мамандандырылған өнімдерін сату жалғасты.

Меншік иесінің өзгеруі

1968 жылы Харгривс отбасы өз акцияларын Electrical & Industrial Securities Ltd компаниясына сатты, ол TI Group құрамына, кейіннен Smiths Group құрамына енді. Smiths Group Soho Iron Works компаниясын Sainsbury's компаниясына сатты және ол 2002 жылы жабылды. Екі коммутациялық панель, зауыт сағаты және Хиктің кадуцей логотипі бар құйма темір қақпалар жұбы Солтүстік Милл қозғалтқыштары қоғамымен сақталды. 170 жылдық фирманың мұрағаттары Болтон кітапханасына тапсырылды. 2001 жылы BOC бизнесті Smiths Group-тан сатып алып, кеңселерді Уэстхогтондағы Уингейтс индустриалды аймағына, содан кейін Эдвардстың бөлігі ретінде Лостоктағы Линсток Уэйге көшірді. Өндірістік жабдықтардың бір бөлігі Чехословакиядағы төмен құнмен жұмыс істейтін зауытқа ауыстырылды.