Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1971 жылғы британдық фильм, Пит Уокердің туындысы
1971 British film by Pete Walker
"Қайқылап өл, Марианна" – 1971 жылғы британдық триллер фильмі, оны Пит Уокер өндіріп, режиссерлік еткен. Басты рөлдерде Сьюзан Джордж және Барри Эванс ойнаған. Уокердің фильмдері көбінесе қорқыныш немесе сексплуатация жанрында болғанымен, бұл – жеңіл қорқыныш элементтері бар нағыз триллер.
Die Screaming, Marianne is a 1971 British thriller film produced and directed by Pete Walker and starring Susan George and Barry Evans. Although Walker's films are mostly in the horror or sexploitation genres, this is a straight thriller, with mild horror undertones.
Сюжет
Марианна түнгі клубта би билеуші, ол Португалиядағы виллада Марианнаның жарты қарындасы Хильдегардпен тұратын зейнеткер сыбайлас жемқор судьядан қашып жүр. 21 жасқа толғанда Марианна анасының мұрасын алады. Мұра Швейцариядағы банктегі шотқа аударылады. Оған әкесін айыптайтын заңдық құжаттар да кіреді. Судья мен Хилдегард Марианнан осы дәлелдерге қол жеткізу және оларды жою үшін шот нөмірін сұрайды. Сотшының қолбасшыларынан қашып жүріп, Марианна Себастьянмен кездеседі, ол оны азғырып, оған үйленуге көндіреді. Той күні Марианна Себастьяннің ниеттерін күмәнмен қарайды және рәсімді саботаждайды. Ол тіркеу кеңсесін алдап, Себастьянның шаңырағы Илай Фромға үйленетінін ойлайды және неке куәлігіне Себастьянның орнына Илайдың атын қояды. Марианна Себастьяннан кетіп, Илаймен романтикаға түседі. Себастьян, ол шын мәнінде Хилдегардтың сүйіктісі, Португалияға барып, Марианның Елимен некеде екендігін Сотқа хабарлайды. Сотталушы Себастьянға, егер Марианнаны Португалияға әкелсе, көп ақша беремін деп уәде береді. Илайды Сотшының екі адамы ұрлап алады, бірақ олардың біреуін көкірекке пышақпен соғып, қашып кетеді. Себастьян қайтып келеді және Марианна әкесімен татуласуды қалайды, Себастьян мен Илаймен Португалияға қалады. Виллада Себастьян мен Хильдегард Марианнаны ыстық саунаға кіргізіп, есептік нөмірін азаптап алуға тырысқанда, мысық пен мысықтың өлімге әкелетін ойыны басталады. Марианнаның зардап шеккенін қаламаған Сот көмекке жүгінеді, бірақ ол өзінің көлігінен (Себастьян оның тормоздарын бұзған) басқаруды жоғалтып, жартастан құлап, төмендегі тасқа соқтығысады. Марианна саунадан қашып шығып, Себастьян мен Хильдегардтан қашады. Себастьян Иланы өлтіреді, содан кейін Хильдегардпен бірге Марианнаны тастап кеткен монастырға шақырады. Марианна екеуімен де күреседі, ал Себастьян, қуып жүріп, әлсіз еденнен құлап, ескі жертөлеге құлап, ауыр жарақат алады. Себастьянды өлтіруге қалдырып, Хильдегард виллаға қайта оралады, бірақ оны Сотшының адал қызметшісі Родригес ұрлап өлтіреді. Родригес пен Марианна полицияның келуін күтеді.
Marianne, a nightclub dancer, is on the run from her father, a retired corrupt judge who lives in a villa in Portugal with Marianne's half sister Hildegarde. On her 21st birthday, Marianne will receive her mother's inheritance, which is tied up in a Swiss bank account and includes legal papers incriminating her father. The Judge and Hildegarde seek the account number from Marianne so that they can access and dispose of this evidence. While evading The Judge's henchmen, Marianne encounters Sebastian, who seduces her and persuades her to marry him. On the wedding day, Marianne suddenly suspects Sebastian's motives and sabotages the ceremony by tricking the registry office into thinking that she is really marrying Eli Frome, Sebastian's best man, and putting Eli's name on the marriage certificate instead of Sebastian's. Marianne leaves Sebastian and she and Eli become romantically involved. Sebastian, who is actually Hildegarde's lover, travels to Portugal and informs The Judge of Marianne's marriage to Eli. The Judge promises Sebastian a large amount of money if he can bring Marianne to Portugal. Eli is abducted by two of The Judge's men but gets away after stabbing one of them in the chest. Sebastian returns and Marianne, wanting to make peace with her father, willingly flies to Portugal with Sebastian and Eli. At the villa, a deadly game of cat and mouse ensues as Sebastian and Hildegarde attempt to torture the account number out of Marianne by locking her in an overheated sauna. Not wanting Marianne hurt, The Judge drives away to get help but is killed when he loses control of his car (whose brakes Sebastian has sabotaged) and plunges off a cliff, crashing into the rocks below. Marianne breaks out of the sauna and evades Sebastian and Hildegarde. Sebastian kills Eli and then, with Hildegarde, lures Marianne to an abandoned nunnery. Marianne fights both of them off and Sebastian, giving chase, is seriously injured when he falls through a weakened floor into an old cellar. Leaving Sebastian to die, Hildegarde returns to the villa only to be strangled by Rodriguez, The Judge's loyal manservant. Rodriguez and a tearful Marianne wait for the police to arrive.
Өндіріс
1970 жылдың шілдесінде түсірілімдер Англияда және Португалияның Альбуфейра қаласында өтті. Джуди Хакстеблге түсірілім барысында жігіті Питер Кук қосылды. Питер Уокер осыған өте қуанғандықтан Кукке кеткен шығындарын өтеді.
Filming took place in July 1970, with shooting on location in England and Albufeira, Portugal. Judy Huxtable was joined during filming by her boyfriend Peter Cook. Peter Walker was so pleased by this he paid for Cook's expenses.
Сыни жауап
Айлық кино бюллетені былай деп жазды: "Атауы режиссерлердің ниеттерін аңғартуға мүмкіндік береді, бірақ шындығында "Марианна, қатты айқайла" фильмі көрерменді қорқыта да, қызықтыра да алмайды. Бұл, негізінен, дәйекті емес сценарий мен нашар режиссураның қасысынан, олар жанжал тудыруға барлық мүмкіндікті жіберіп алады. Кейбір қолдан жасалған монтаж – ең байқалатыны Марианнаның бу бөлмесінде тұтқынға алынуы мен судьяның тау жолында көлігін басқаруға күресуі арасындағы тікелей ауысулар – күтілген нәтижеге жете алмайды, тіпті кульминациялық апат та дұрыс бұрыштан түсірілмеген. Бұлдың бәрі актерлердің үстіне артық жауапкершілік жүктейді, олардың барлығы да өте қатал және ыңғайсыз рөлдеріне наразы болып көрінеді; олардың сахналық көріністері көбінесе таза мелодрама, мағыналы қараулар мен тым ұзақ үнсіздіктерге көп сүйенген. "Торонто Now" авторы Эндрю Даулер "Марианна, қатты айқайла" фильмінің жақсы басталатынын, бірақ "көңіл көтермейтін кульминацияға дейін мәліметтер батпағында қалып қоятынын" жазды. "Жайсыз армандар: британдық қорқыныш фильмдерінің алтын ғасыры, 1956–1976" кітабында Гари А. Смит фильмді "бірқатар тиімді эпизодтарға" қарамастан, "шамадан тыс әсерлі туынды" деп бағалады. DVD Talk-тың Иан Джейн Сьюзан Джорджтың ойынын жоғары бағалап, фильмді жақсы темппен жүретін "жақсы триллер" деп санайды, тіпті оның өзіне зиян келтіретін кейбір аяқталмаған тұстары болғанымен. "So Deadly, So Perverse: Giallo Style Films From Around the World" кітабының авторы Трой Ховарт фильмнің қараңғы юморын мақтап, оның кейбір эпизодтарын "тамаша" деп сипаттайды, бірақ фильм "өзінің артық салмағына төтеп бере алмайды" және "бөліктерінің жиынтығынан кем" болып шығады деген қорытындыға келеді. Ол фильмді көп мәлімет беруге тырысқан және тым ұзақ деп санайды, сондай-ақ Уокердің фильмдерін оқиғалармен тым толықтыруға бейім екенін айтады.
Monthly Film Bulletin said "The title provides some clue to the makers' intentions, though in fact Die Screaming, Marianne fails either to horrify or thrill, thanks chiefly to an incoherent script and sloppy direction which misses every opportunity to introduce tension. Some contrived editing – most noticeable in the cross cutting between Marianne trapped in the steam bath and the judge battling to control his car on a mountain road – also fails to achieve its desired effect, and even the climactic crash is flatly shot from the wrong angle. All of this throws an undue responsibility on to the actors, who all appear stiff and unhappy with their awkward lines; their set scenes are often pure melodrama, heavily reliant on meaningful glances and over long pregnant pauses." Andrew Dowler of the Toronto Now wrote that Die Screaming, Marianne begins well but "founders in an exposition quagmire until the not particularly shocking climax". In Uneasy Dreams: The Golden Age of British Horror Films, 1956–1976, Gary A. Smith sums up the film as a "fairly cheesy affair" despite "some effective sequences". Ian Jane of DVD Talk praises Susan George's performance and regards the film as a well paced "decent little thriller, even if there are a few too many loose ends for its own good". In So Deadly, So Perverse: Giallo Style Films From Around the World, Troy Howarth praises the film's dark humour and describes some of its set pieces as "marvellous" but concludes that it "ultimately strains under the weight of its own excess" and ends up being "less than the sum of its parts". He regards the film as exposition heavy and over long, arguing that it "suffers from Walker's tendency toward over stuffing his movies with incident".