Кіріспе

Молюск түрлері

Оңтүстік көк сақиналы сегізқалқан (Hapalochlaena maculosa) – көк сақиналы сегізқалқандардың үш (немесе төрт) аса улы түрінің бірі. Ол көбінесе Австралияның оңтүстік жағалауындағы тас тоғандарында кездеседі. Ересек шағында денесінің ұзындығы дейін (жағасының үстіңгі жағы қолдың ұшына дейін) жетеді және орташа салмағы бар. Олар әдетте жайбаспайтын түр, бірақ аса улы, адамдарды өлтіруге қабілетті уы бар. Олардың көк сақиналары ашуланғанда немесе қауіп сезгенде қаттырақ көрінеді.

Сипаттама

Көк сақиналы түрлер кішкентай өлшемдерімен белгілі, бірақ оңтүстік нұсқасы осы туыстың ең ірісі деп есептеледі. Осының нәтижесінде олар жеке түр ретінде жіктелді. Осы сегізаяқтылардың көпшілігі қолдан қолға дейін 20 сантиметрден аспайды. Бұл, көк сақиналы сегізаяқтың басқа түрлеріне қарағанда орташа есеппен шамамен 5 сантиметрге ірі. Тыныш күйде олардың түсі көбінесе бозғылт, шырыш тәрізді болады. Дегенмен, олар өздеріне жеткілікті қауіп төндірілгенін сезгенде, аттарымен белгілі көк сақиналар кенеттен пайда болады. Осы сегізаяқтылардың орташа есеппен 60-қа жуық сақинасы бар, олар көп қабатты жарықтандырғыштарға ие, бұл оларға көк-жасыл түспен жыпылықтауға мүмкіндік береді. Бұл сақиналар әдетте жұмыртқадан шыққаннан кейін 6 аптадай уақыттан соң пайда болады (Mäthger және авторлар). Сақиналардың жарқырауы үшін сақиналардың айналасындағы бұлшық еттер жиырылуы керек, ал олардың үстіндегі бұлшық еттер босаңсуы керек (Mäthger және авторлар).

Мінез-құлық

Оңтүстік көк шатырлы сегізбұлақтар көбінесе тыныш және салыстырмалы түрде қауіпсіз: олар уларын әдетте тек аң аулағанда немесе мазаланғанда ғана қолданады. Олар түнгі жануарлар. Олар жылдам қозғалу үшін суды тартады. Олар осы туысқа жататын басқа да өкілдер сияқты, қуыстарда мекендейді.

Диета

H. maculosa-ның қорегі негізінен лобстерлер, қабылдақтар, шаяндар және моллюскалар, сондай-ақ сирек кездесетін шағын балықтардан тұрады.

Өмір сүру ұзақтығы және ұрпақтану

H. maculosa тіршілік ету ұзақтығы өте қысқа, көбеюге ерекше мән беріледі. Оңтүстік көк сақиналы сегізқарғыштың орташа өмір сүру мерзімі шамамен жеті айды құрайды. Сегізқарғыш шамамен төрт айлық шағында жыныстық жетілуге жетеді, содан кейін өмірінің соңғы айларын жұптасу мен көбейтуге жұмсайды. Бұл түрдің екі жынысы да көп әйелді, себебі олардың гаметаларының саны шектеулі. H. maculosa-ның жұптасу ритуалы әдетте аналықтың түсі мен дене күйін өзгерту арқылы көбеюді бастауымен басталады. Аталық аналыққа жақындасып, гектокотилін аналықтың мантиясының астына енгізеді және спермасын аналықтың жұмыртқа жолына босатады. Осы сегізқарғыш түрінде аналық шамамен екі ай ішінде бірнеше аталықтан сперма алып, сақтай алады. Содан кейін ол жұмыртқаларын өзімен бірге көшіреді, оларды бір орында қалдырмайды. Осы кезеңде аналық, мазаланбаса, сирек қозғалады. Қозғалуға мәжбүр болған жағдайда, ол локомоция үшін тек екі қолдарын ғана пайдаланады. Аналық осы кезеңде тамақтанбайды. Осы себепті аналық жұмыртқаларынан шабалдар шыққаннан кейін көп ұзамай өледі. Аталық немесе аналықтың бір жылдан артық өмір сүруі өте сирек. Бұл ерекше сегізқарғыш аналық күтім жүйесі түрдің эволюциялық дамуының жетілген деңгейі болып көрінеді. Бұл қызық болғанымен, аналықтар өмірінде бір рет қана көбейеді, сондықтан олар үшін жұмыртқаларының тірі қалуы өте маңызды. Шабалдар шыққаннан кейін H. maculosa өте жылдам өседі. Оңтүстік көк сақиналы сегізқарғыш басқа теңіз омыртқасыздарынан планктондық сатысының болмауымен де ерекшеленеді. Жас сегізқарғыштар шамамен бір айлық шағында аң аулауды бастайды, олар туғаннан бастап улы, ал көк сақиналары шабалдардан кейін алты аптадан соң ғана пайда болады. Морс пен Зенгердің зерттеуінде сегізқарғыштың мөлшері артқан сайын, жұптасуға деген құлшынысы да артатыны анықталды.

Жұбайы мен әке болуды таңдау

Көптеген зерттеулер Оңтүстік көк сақиналы сегізқарғыштардың жұбайларын қалай таңдайтыны және аналықтары жұмыртқаларын ұрықтандыру үшін қолданылатын сперматозоидтарды таңдай алатыны туралы жүргізілді (Морс және басқалар, 2018). Зерттеушілердің осы тақыпқа қызығушылығының себебі – аналық өмірінде бір рет ғана көбейе алатыны және көптеген жұбайларынан сперматозоидтарды сақтай алатыны (Oceana). Зерттеушілер аналықтың жасырын таңдауы немесе сперматозоидтар арасындағы бәсекелестік болуы мүмкін деп болжады (Морс және басқалар, 2018).

Уыт

Бұл осьтің уы оны әйгілі етеді. Оңтүстік көк сақиналы осьтің сілекей бездерінен қауіпті нейротоксин – макулотоксин бөлінеді. Нейротоксин – тетродотоксин (ТТХ) осьтің ішек қан ағысы жүйесінде орналасқан артқы сілекей безінен шығарылады. Бұл токсин оның қан ағысына енуіне мүмкіндік береді. Бұл у осьтің жұмыртқаларынан да табылды. Улану механизмі әлі толыққанды түсініксіз, бірақ H. maculosa уын сілекейімен араластырып, олжасының төңірегіндегі суға шашыратып жібереді немесе мүсік тәрізді аузымен олжасын немесе жыртқышын тікелей шағады деп есептеледі. Дереу медициналық көмек көрсетілмесе, тістеу адам үшін көбінесе өлімге алып келеді. Халық арасындағы әртүрлі сілтемелер оңтүстік көк сақиналы осьті өлімге әкелетін уыттарымен адамдарға шабуыл жасауға күтіп отырған қатыгез теңіз құбыжыны ретінде көрсетеді. Шындығында, у негізінен аң аулауға немесе қорғануға қолданылады. Адамдарға қарсы негізсіз агрессияның тіркелген жағдайлары жоқ. Оған қарсы уыт жоқ.

Қорғау

Қазіргі уақытта оңтүстік көк сақиналы сегізқарғаштарды қорғауға бағытталған шаралар белгілі емес. Дегенмен, H. maculosa түрi өз экожүйесінде маңызды рөл атқарады, мысалы, шаянкөздер популяциясын реттеу арқылы. Сондықтан, осы түрді сақтауға жасалған әрбір күш-жігер сол мекендегі басқа түрлерге де пайда әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, H. maculosa-ның таралу мүмкіндігі шектеулі болғандықтан, түрдің әртүрлі популяциялары арасындағы байланыс ортаның фрагментациясына немесе географиялық тосқауылдарға өте осал.