Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік мұхит экспедициясы (1830–1833) Антарктидаға жасалған экспедиция болды.
The Southern Ocean Expedition (1830–1833) was an expedition to Antarctica.
Өмірбаян
1830 жылы ағылшын кит аулау компаниясы Сэмюэл Эндерби мен ұлдары Джон Бисконы «Тула» бригінің капитаны және Оңтүстік мұхитта жаңа теңіз есірткіштері аулауға арналған экспедицияның жетекшісі етіп тағайындады. «Лайвли» катерінің сүйемелдеуімен «Тула» Лондоннан шығып, желтоқсан айында Оңтүстік Шетланд аралдарына жетті. Экспедиция одан әрі оңтүстіске қарай сапар шегіп, 1831 жылғы 22 қаңтарда Антарктика шеңберін кесіп өтті, содан кейін 60° оңтүстік ендігінде шығысқа бұрылды. Бір айдан астам соң, 1831 жылғы 24 ақпанда экспедиция мұзды мұхит арқылы жалаңаш тау шыңдарын көрді. Биско бұл құрлықтың бөлігі екенін дұрыс болжады және аймақты меценаттарының құрметіне Эндерби жері деп атады. 28 ақпанда мүйіс байқалды, Биско оны Кейп-Энн деп атады; мүйістің үстіндегі тау кейін Биско тауы деп аталды. Биско экспедицияны сол аймақта ұстап тұрды, ол жағалауды картаға түсіруді бастады, бірақ бір айдан кейін оның және экипажының денсаулығы нашарлай бастады. Экспедиция Австралияға қарай жолға шығып, мамыр айында Тасманиядағы Хобартқа жетті, бірақ бұл алдында экипаждың екі мүшесі қызыл жегіден қайтыс болды. Экспедиция Антарктикаға қайта бет бұру алдында Хобартта қыстады. 1832 жылғы 15 ақпанда Аделаида аралы, ал екі күннен кейін Биско аралдары табылды. Тағы төрт күннен кейін, 21 ақпанда, жағалаудың кеңірек бөлігі көрінді. Тағы да құрлыққа тап болғанын болжап, Биско бұл аймақты Адмиралтействоның бірінші лорды сэр Джеймс Грэмнің құрметіне Грэм жері деп атады. Бір дерек көздері Джон Биско Анверс аралын көріп, Антарктика құрлығын емес, ал екіншісі экспедиция сол жерге түскенін көрсетеді. Үйге қайтар алдында Биско экспедиция тапқан жаңа жағалаудың картасын жасауды қайта бастады және 1832 жылғы сәуір айының соңында ол Джеймс Кук пен Фабиан фон Беллинсгаузеннен кейін Антарктика құрлығын айналып өткен үшінші адам болды. Үйге қайта оралу жолында экспедицияға бір қайғы оқиға орын алды: шілдеде «Лайвли» Фолкленд аралдарында сүңгіп кетті. Дегенмен экспедиция 1833 жылдың басында Лондонға қауіпсіз оралды. Антарктика жағалауын зерттеумен қатар, экспедиция Аврора және Нимрод аралдарын қайта табуға тырысты. Бұл аралдар Оңтүстік мұхитта орналасқан, басқа теңізшілер оларды тапқандарын мәлімдеген, бірақ ақырында, ХХ ғасырда, олар мифтер екені жарияланды.
In 1830, the English whaling company Samuel Enderby & Sons appointed John Biscoe master of the brig Tula and leader of an expedition to find new seal hunting grounds in the Southern Ocean. Accompanied by the cutter Lively, the Tula left London and by December had reached the South Shetland Islands. The expedition then sailed further south, crossing the Antarctic Circle on 22 January 1831, before turning east at 60°S. Just over a month later, on 24 February 1831, the expedition sighted bare mountain tops through the ocean ice. Biscoe correctly surmised that they were part of a continent and named the area Enderby Land in honour of his patrons. On 28 February a headland was spotted, which Biscoe named Cape Ann; the mountain atop the headland would later be named Mount Biscoe. Biscoe kept the expedition in the area while he began to chart the coastline, but after a month his and his crews' health were deteriorating. The expedition set sail toward Australia, reaching Hobart, Tasmania in May, but not before two crew members had died from scurvy. The expedition wintered in Hobart before heading back toward the Antarctic. On 15 February 1832 Adelaide Island was discovered, and two days later the Biscoe Islands. A further four days later, on 21 February, more extensive coastline was spotted. Surmising again that he had encountered a continent, Biscoe named the area Graham Land, after First Lord of the Admiralty Sir James Graham. One source suggests John Biscoe had sighted Anvers Island rather than the Antarctic continent and another that the expedition made a landing there. Before heading homeward, Biscoe again began charting the new coastline the expedition had found and by the end of April 1832 he had become the third man (after James Cook and Fabian von Bellingshausen) to circumnavigate the Antarctic continent. On the journey home, one calamity befell the expedition: in July, the Lively was wrecked at the Falkland Islands. The expedition nonetheless returned to London safely by the beginning of 1833. As well as exploring the Antarctic coastline, the expedition had also tried in vain to rediscover the Aurora Islands and Nimrod Islands. These were islands in the Southern Ocean that other mariners had claimed to have found, but eventually, during the twentieth century, they were declared to be phantoms.