Фрэнкенштейн и Монстр из Ада (1974) – последний фильм Терренса Фишера и Hammer о Фрэнкенштейне. Питер Кушинг, безумный гений и эксперименты в психбольнице.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылы түсірілген британдық фильм, Теренс Фишердің туындысы
1974 British film by Terence Fisher
"Франкенштейн және тозақтан келген монстр" – 1974 жылы түсірілген британдық қорқыныш фильмі, режиссері Теренс Фишер, алдына алушысы Hammer Film Productions. Басты рөлдерде Питер Кушинг, Шейн Брайант және Дэвид Проуз. 1972 жылы Elstree Studios-та түсірілген, бірақ 1974 жылға дейін жарық көрмеген бұл фильм, Hammer компаниясының "Франкенштейн" сагасының соңғы бөлімі және режиссер Фишердің соңғы туындысы болды.
Frankenstein and the Monster From Hell is a 1974 British horror film, directed by Terence Fisher and produced by Hammer Film Productions. It stars Peter Cushing, Shane Briant and David Prowse. Filmed at Elstree Studios in 1972 but not released until 1974, it was the final chapter in the Hammer Frankenstein saga of films as well as director Fisher's last film.
Сюжет
Барон Виктор Франкенштейн алдыңғы фильмнің соңында болған өрттен аман қалғаннан кейін, психикалық ауруханада хирург ретінде өмір сүріп, жұмыс істейді. Оған көптеген жеңілдіктер беріледі, себебі ол аурухананың жемқор және іздесеңіз, бұзық директоры Адольф Клаусқа қарсы айыптау дәлелдерін сақтайды. Франкенштейн доктор Карл Виктор деген атпен өз қызметін пайдаланып, адам жаратудағы тәжірибелерін жалғастырады. Саймон Хелдер, жас дәрігер және Франкенштейннің еңбектерін құрметтейтін адам, «сырқаттық» және дене ұрлау қылмыстары үшін тұтқын ретінде келгенде, барон Хелдердің қабілетіне таңғалып, оны шәкірті ретінде қабылдайды. Олар бірлесіп жаңа тіршілік иесінің жобасын жасап шығарады. Бірақ Саймонның білмейтіні, Франкенштейн науқастарын өлтіру арқылы дене мүшелерін жинап жатыр. Франкенштейннің жаңа тәжірибесі – алып, маймылға ұқсайтын мырза Шнайдер, ол кісі өлтіруші тұтқын, зорлық-зомбылықпен өзін-өзі өлтіруге талпынғаннан кейін тірі қалдырылған және оған жақында қайтыс болған мүсіншінің қолы тігілген. Франкенштейннің қолы өртте қатты күйгендіктен, барлық тігіс жұмысын Сара атқарады, ол дәрігерге көмектесетін, «Ангел» деп аталған сұлу мылқау қыз. Саймон Франкенштейнге өзінің хирург екенін айтады, мәселе шешіледі. Франкенштейн Сара Клаустың қызы екенін және Клаус оны зорлауға тырысқаннан бері үнсіздікке тоңғанын айтады. Көп ұзамай жаңа көздер мен ми жаратылысқа орнатылады. Егер монстр – алып, жүнді және үнсіз болса, ол ашуланып, кек алуға бейім болады. Соңында ол ауруханада Клаустың ішіндегілердің бірі ретінде кісі өлтіруге кіріседі. Ақырында, ол тұтқындардың тобымен толық жеңіліп, жойылды. Саймон өмірінен айырылғандарға қайғырып, Франкенштейнге хабарлайды; бірақ барон бұл тіршілік иесі үшін ең жақсы нәтиже деп санайды және басқа ерікті емес донорлармен жаңа тәжірибе жасауды ойластырып жатыр. Саймон мен Сара Франкенштейн зертхананы жинағанда, кім бірінші болып «донор» болатынын ойлап, үнсіз қарайды.
Baron Victor Frankenstein, having survived the fire at the end of the previous film, lives and works in an insane asylum as a surgeon and is given a number of privileges, as he holds incriminating evidence on Adolf Klauss, the asylum's corrupt and perverted director. Frankenstein, using the alias of Dr. Carl Victor, uses his position to continue his experiments in the creation of man. When Simon Helder, a young doctor and an admirer of Frankenstein's work, arrives as an inmate for the crimes of ‘sorcery’ and body snatching, the Baron is impressed by Helder's talents and takes him under his wing as an apprentice. Together they work on the design for a new creature. Unknown to Simon, however, Frankenstein is acquiring body parts by murdering his patients. Frankenstein's new experiment is the hulking, ape like Herr Schneider, a homicidal inmate whom he has kept alive after a violent suicide attempt and on whom he has grafted the hands of a recently deceased sculptor. Since Frankenstein's hands were badly burned in the fire, all shabby stitchwork must be done by Sarah, a beautiful mute girl who assists the doctor, and who is nicknamed "Angel". Simon tells Frankenstein that he is a surgeon and the problem is solved. Frankenstein reveals that Sarah is Klauss' daughter and has been mute ever since he tried to rape her. Soon new eyes and a new brain are given to the creature. When The Monster – lumbering, hirsute and mute – is complete, it becomes bitter and intent on revenge. It ultimately embarks on a killing spree in the asylum, with Klauss as one of his victims. Eventually, it is fully overpowered and destroyed by a mob of inmates. Simon is devastated by the loss of life and reports to Frankenstein; however, the Baron feels that it was the best that could happen to such a creature, and is already considering a new experiment with other involuntary donors. Simon and Sarah watch silently as Frankenstein starts tidying up the laboratory while pondering who should be first to "donate".
Өндіріс
Бұл Питер Кушингтің Барон Виктор Франкенштейн рөлін сомдаған алтыншы және соңғы реті болды, ол бұл рөлді 1957 жылғы «Франкенштейннің қарғысы» фильмінде алғаш рет ойнаған. Кушинг өзінің мансабы бойында реквизиттерді жоспарлы түрде қолдану мен пайдалануда да егжей-тегжейлі назар аударуымен белгілі болды. Осы фильм үшін ол өзі киген шаштың дизайнын жасауға көмектесті, бірақ жылдар өткен соң нәтижесіне өкінді және оның американдық сахна және кино жұлдызы Хелен Хейске ұқсас екенін айтқан екен. Дегенмен, Кушингтің рөлге деген берілгендігі ешқашан азайған жоқ; тіпті 59 жасында және денсаулығы нашар болған кезде де, ол үстелден секіріп, ашуланған құбыжықты тыныштандыру үшін оның арқасына секіруді және айналып тұруды талап ететін трюк орындауға талап етті. 1967 жылғы «Казино Рояль» Джеймс Бонд пародиасындағы эпизодық рөлден басқа, Дэвид Проуз осы фильмде Франкенштейннің зертханасында жасалған құбыжық ретінде екінші рет пайда болды, алғашқысы «Франкенштейннің қорқынышы» фильмінде болған. Ол «Hammer» фильміндегі Франкенштейннің құбыжығын бірнеше рет ойнаған жалғыз актер. Бұл фильмге арналған DVD комментарийлерінде Проуз өзінің «Тозақтан келген құбыжыққа» айналуы шамалы уақыт алатынын, масканы киюге және киімді шешуге бар болғаны 30 минут жұмсалатынын айтты, ал бұрынғы «Hammer» құбыжығының рөлінде макияж жасауға әдетте бірнеше сағат кеткен. Проуз бен Кушинг 1977 жылғы «Жұлдызды соғыстар» IV эпизоды «Жаңа үміт» фильмінде сәйкесінше Дарт Вейдер және Гранд Мофф Таркин рөлінде бірге ойнады.
This was the sixth and last time that Peter Cushing portrayed the role of Baron Victor Frankenstein, a part he originated in 1957's The Curse of Frankenstein. Cushing had long been known throughout his career for his meticulous attention to detail, even in the planned handling and usage of props. For this film, he helped to design the wig that he wore, but years afterward regretted the outcome, and apparently quipped that it made him look like the American stage and screen star Helen Hayes. Cushing's dedication to the role was never truly dampened, however; even at the age of 59 and in poor health, he still insisted upon performing a stunt which required him to leap from a tabletop onto the hulking creature's back, spinning wildly in circles to subdue the monster gone amok with a sedative. Apart from an uncredited cameo in the 1967 James Bond spoof Casino Royale, David Prowse made his second appearance as a Frankenstein laboratory creation in this film, his first having been in The Horror of Frankenstein. He is the only actor to have played a Hammer Frankenstein's monster more than once. During the DVD commentary session for this movie, Prowse said that his daily transformation into "the Monster from Hell" went fairly quickly, being able to suit up and pull on the mask in only about 30 minutes – whereas his time in the make up chair for his previous Hammer monster role typically required several tedious hours. Prowse and Cushing later costarred in 1977's Star Wars Episode IV A New Hope as Darth Vader and Grand Moff Tarkin, respectively.
Шығарылымдар
Фильм Ұлыбританияда 2014 жылдың 28 сәуірінде DVD+Blu-ray форматында жарық көрді, барлық бұрын цензураланған сахналар фильмге қайта қосылды.
The film was released on U. K. DVD+Blu ray on 28 April 2014, with all previously censored scenes restored to the film.
Сыни
The Monthly Film Bulletin жазды: «Франкенштейн және тозақтағы жәндік» [Фишердің] ең жақсы туындыларының деңгейінен төмен көрінеді. Фильм баронды Уилд есімді денди рөлінде қайта жаңғырту арқылы үміт сыйлайды, онда Питер Кушинг, толығымен қара киім киген, әдемі қимылмен ақымақтардың шулаған тобын үнсіздікке мәжбүр етеді. Алғашқы жартысының көп бөлігінде авторитет пен атмосфера сақталады, әсіресе анимацияланған, құпия жерасты зертханасының табылуында, ол қауіпті химиялық өмірмен толы. Бірақ жинақталған шиденділік сценарийдің әрекетімен жойылады, ол Джимми Сангстер – алғашқы «Франкенштейн» фильмдерінің авторы – ешқашан қолдамаған комикстік мелодрамаға құлайды. Джон Эльдер кейіпкерлерді және негізгі жағдайды орнатқаннан кейін не істеу керектігін білмейді; Фишер серияның соңғы бөлігінде сценарийдің белгісіздігін пайдаланып, жобаға жеке сипат беруге қол жеткізсе, мұнда бұл мүмкін емес болып шықты. Дегенмен, кино әуесқойлары фильмнің бірінші жартысында ләззат алатын көп нәрсе табады, сонымен қатар Фишердің готикалық ландшафттар арқылы жасаған келелі саяхаттарын күтеді, оның арқасында ол – кездейсоқ болсын немесе жоқ – бірден танылатын британдық кинорежиссерлердің біріне айналды. «The Hammer Story: The Authorised History of Hammer Films» кітабында: «Теренс Фишердің соңғы, көңілді, қайғылы туындысы Hammer қорқыныш фильмінің эпиграфына айналар еді» деп жазылған.
The Monthly Film Bulletin wrote: Frankenstein and the Monster from Hell seems some way below the level of [Fisher's] best work The film begins promisingly by restoring the Baron to the role of Wildean dandy, with a superbly handled entrance in which Peter Cushing, a gaunt figure dressed entirely in black, silences with a gesture a howling mob of lunatics. The authority and atmosphere are maintained for most of the first half, notably in the inevitable discovery of the animated underground laboratory, seething with sinister chemical life. But the accumulated suspense is finally dissipated by a script which plunges into the kind of comic strip melodrama that Jimmy Sangster – author of the early Hammer Frankensteins would never have sanctioned. John Elder is evidently at a loss to know what to do once he has established the characters and basic situation; and where Fisher was able to exploit the script's general indecisiveness in the last of the series to lend a more personal tone to the whole project, this here proves impossible. Even so, aficionados will find much in the first half of the film to enjoy, and one would still relish further Fisher journeys through the Gothic landscapes that have made him – fortuitously or not – one of the few instantly recognisable British film makers. The Hammer Story: The Authorised History of Hammer Films wrote: "Terence Fisher's haunting, melancholy swansong would be an epitaph for Hammer horror itself."
Кассалық жинақ
Фильмнің өзі кассада жақсы көрсетілмеді.
The film itself performed poorly at the box office.