Кіріспе

Итальян суретшісі және жазушысы граф Уль де Рико, сонымен қатар Ульдерико Конте Гропплеро ди Троппенбург (1944–2023) – итальяндық суретші және суреттелген балалар кітаптарының авторы. Оның ең танымал шығармалары – "Көңілді гоблиндер" (1978) және оның жалғасы "Ақ гоблин" (1996). Сонымен қатар, ол Майкл Энденің осы аттас кітабы негізінде түсірілген "The NeverEnding Story" (1984) балалар фантастикалық фильмінің маңызды көркемдік авторы болды.

Мансап

Уль де Рико 1944 жылы Италияның Удине қаласында дүниеге келген. Ол көп жыл бойы Мюнхенде тұрып, Мюнхен академиясында оқыды. Профессор Франц Нагельден сурет салуды үйренді, ал профессор Рудольф Генрихтің жетекшілігімен сахна және костюм дизайны бойынша диплом алды. Қазір Францияда тұрады. "Көкаламбүрлер" (The Rainbow Goblins) 1977 жылы Германияда жарық көрді, сол жылы Стэнли Барон оны ағылшын тіліне аударды. Бұл – әрқайсысы жеке-жеке көктемгі спектрдің түсіне боялған 7 көкаламбүр туралы әңгіме. Олар елді аралап, көктемгі спектрді ұстап, оның түсін ұрлап жүреді. Бұл туындының маймен оқшауға салынған көркем суреттері оқырманды көкаламбүрлердің әлеміне тартып, ал қарапайым сюжеті балаларды түстермен және табиғаттың сұлулығына деген құрметпен таныстырады. 1980 жылы Уль де Рико Рихард Вагнердің 26 жыл бойы жазған 15 сағаттық эпикалық операсы – "Нибелунг сақинасы: Вагнердің эпикалық драмасы" романын жазып, суреттеді. Де Риконың әңгімесі толық пьеса циклінің жеңілдетілген, қысқартылған нұсқасы болды, ол бірнеше шығармашылық еркіндіктерді алды. Олардың ең байқалатын бөлігі – үш Норнаның түпнұсқадағыдай тек "Готтердаммерунг" үшін ғана емес, бүкіл әңгіме бойына баяндаушылар ретінде қолданылуы. Суреттердің өзіндік ерекшелігі: суреттің үш Норна мен олардың алтын арқаны қоршап тұрғандығы, ал суреттің жоғарғы жартысы төменгі жағынан өзгеше көріністі көрсеткендігі. Жоғарғы және төменгі суреттер тақырыптық тұрғыдан байланысты болғанмен, оқиғада реттілікпен емес, біртұтас болды. 1980 жылы Уль де Рико "Флэш Гордон" фильміндегі аспан мен бұлттарды суреттеуге жауапты болды. 1982 жылы Уль де Рико Ричард Адамстың "Те-Туна туралы аңыз" атты қысқа романын суреттеді. Оның суреттері Адамстың поэзиялық өлеңдерін керемет толықтырды. 1984 жылы "NeverEnding Story" романы бойынша жұмысы да осындай жанды және фантастикалық болды; түсірілім тобы көптеген сюжеттік тақталарын және анимацияларын романнан алынған оның туындыларына негіздеді. Ол жасамаған қосымша кейіпкерлерді де ойлап тапты. 1996 жылы Уль де Рико өзінің алғашқы көкаламбүрлер әңгімесінің жалғасын – "Ақ көкаламбүр" деп атады. Суреттер оның бұрынғы жұмыстарына ұқсас болды, бірақ олардың көпшілігі түссіз болды және түпнұсқалардың жарқырауына қарама-қайшы келді. Бұл әдейі жасалды, өйткені Ақ көкаламбүрдің сюжеті өз бауырларына қарағанда экологиялық тұрғыдан қауіпті болды, ол тіршілік ортасын жою және табиғи ресурстарды жеке мүддесі үшін пайдалануды қамтыды. Бұл кітап бірінші кітаптан біршама үлкен жастағы оқырмандарға арналған. Моральдық сабақтар (әңгіме, суреттер мен тіл сияқты) бұрынғыдан гөрі күрделі және терең. Ul de Rico музыкалық альбомдардың мұқабаларын да суреттеді. 1981 және 1997 жылдары жапон музыканты Масаёши Таканака "The Rainbow Goblins" және "The White Goblin" атты джаз/рок альбомдарын шығарды. 1999 жылы шыққан Slowdeath (((The Permanent Cry) альбомында рэпер Дозоун "The Rainbow Goblins" әңгімесінің бірінші және соңғы тарауынан үзіндіні оқыды. 2017 жылы Primus тобы "The Desaturating Seven" тұжырымдамалық альбомын шығарды, ол "The Rainbow Goblins" мәтіні мен суретіне сүйенеді.

Стиль

Оның суреттеріндегі тақырып шамалы ғана сюрреалистік, ол оқырмандарды оның жарқын қиял әлеміне жеңе білуге мүмкіндік береді, сонымен қатар оларға шабыттандырған әдемі табиғат әлемін еске салады.