Чехословакия авангардыстық өнер бірлестігі "Деветсил"

Кіріспе

Чех көркемдік және әдеби бірлестігі "Девециль" 1920 жылы Прагада құрылған чех авангардыстық суретшілер мен жазушылардың бірлестігі. 1923 жылдан бастап Брнода да белсенді топ жұмыс істеді. Қозғалыс 1930 жылы (Брнода 1927 жылы) қызметін тоқтатты.

Тарих

Ірі суретшілер одағы (Devětsil Көркемдік одағы) ретінде құрылған, оның атауы бірнеше рет өзгерді. 1925 жылдан бастап ол Қазіргі заманғы мәдениеттің Devětsil одағы (Svaz moderní kultury Devětsil) деп аталды. Оның мүшелерінің көркем шығармашылығы әртүрлі болды, бірақ көбінесе сиқырлы реализм, пролеткилт және 1923 жылдан бастап Витезслав Незвал мен Карел Тейге жасаған көркемдік бағдарлама – Поэтизм бағытталды. Бұл топ сол кездегі чех өнерін ұйымдастыруда өте белсенді болды. Мүшелері ReD (Revue Devětsilu), Disk және Pásmo сияқты бірнеше өнер журналдарын, сондай-ақ Devětsil және Život сияқты маңызды антологияларды жариялады және бірнеше көрме ұйымдастырды. Devětsil суретшілері көбінесе поэзия мен иллюстрация шығарды, бірақ олар мүсін, кино және тіпті каллиграфия сияқты көптеген басқа өнер түрлеріне де үлес қосты. Шамамен екі жыл бойы Devětsil ешқандай нақты теориялық негізсіз жұмыс істеді, бірақ мүшелері өзгерген сайын және қалғандары өз стилін дамытып, өзгерткен сайын, олар өздерінің қызметіне негізделген теорияларды құрастыруды бастауды шешті, әсіресе Карел Тейге ынталанды. Бұл теориялардың көпшілігі топ жариялаған манифесттер арқылы таратылды. Кез келген жақсы теоретик секілді, Тейге өз идеяларын өзгертуге әрдайым дайын болды және кейде бір эстетикадан қарама-қарсысына ауысты. Топ Поэтизм деп аталатын қозғалысты қалыптастырды. «Жаңадан жаса» деген ұзын созылған шақыру Поэтистердің ойлау жолының өзегі болды. Devětsil мүшелері ғылым, сәулет және өнеркәсіптегі жаңалықтармен қоршалған еді. Тіпті олардың елі де жаңа болды. Өнердің өмір сүруі үшін, немесе кем дегенде құнды болуы үшін, ол өмірдегі басқа өзгерістерден үнемі озып кетуі керек еді. Поэтистер қарама-қайшылық заңын жақтады. Бұл заң тарихи прогрестің үздіксіздікке байланысты екенін түсіндіреді. Даму үшін өнердің жаңа түрлері мен стильдері үнемі қажет, ал осы өзгерістер үшін қарама-қайшылық жағдайлары маңызды. Devětsil-дің алғашқы манифесті жаңа суретшілерді қарапайым заттардың тереңдігінен поэтикалық сапаны іздеуге шақырды. Көк үйлер, ұшақтар, мимдер және плакат әріптері – жаңа өнер салалары болды. Берлиндегі дадаистерден шабыт алған Сейферт «сурет өлді» деп мәлімдеді. Оған ілесіп, Тейге: «Бүгінгі ең әдемі суреттер – ешкім салған жоқ суреттер» деді. 1923 және 1925 жылдар аралығында сурет-өлең Devětsil суретшілері арасында танымал болды. Типография және оптикалық поэзия – жаңа лексикалық стандарт болды. Тейге тілдің көркем өнерге айналуын фотосурет, киноның пайда болуымен және кітап басудың жаңа жетістіктерімен байланыстырды. Devětsil мүшелерінің біразы үшін сурет-өлең сурет салуды алмастырды, ал ақырында суреттер мен өлеңдер парақтан киноға көшті. Тейге мен Сейферт киносценарийлер жаза бастады және заттардың басқа заттарға поэтикалық түрде түрленуі үшін еріту әдісін қолданды.

Founded as Umělecký Svaz Devětsil (Devětsil Artistic Union), its name changed several times. From 1925, it was called the Svaz moderní kultury Devětsil (the Devětsil Union of Modern Culture). The artistic output of its members was varied, but typically focused on magic realism, proletkult, and, beginning in 1923, Poetism, an artistic program formulated by Vítězslav Nezval and Karel Teige. The group was very active in organizing the Czech art scene of the period. Members published several art magazines ReD (Revue Devětsilu), Disk and Pásmo, as well as occasional anthologies (most importantly Devětsil and Život) and organized several exhibitions. For the most part, Devětsil artists produced poetry and illustration, but they also made contributions to many other art forms, including sculpture, film and even calligraphy. For about two years Devětsil functioned without any particular theoretical grounding, but as the members changed and those that remained developed and modified their style, it was decided, particularly by Karel Teige, that they begin formulating theories behind their activity. Most of these theories were to be spread through manifestos published by the group. Like any good theorist, Teige was always ready to change his ideas and sometimes moved from one aesthetic to an opposite one. The group formulated a movement that they called Poetism. The long echoed cry, “make it new,” was vital to the Poetists way of thinking. The Devětsil members were surrounded by the new in science, architecture and industry. Even their country was new. In order for art to survive, or at least in order to be worthwhile, it had to constantly be ahead of other changes in life. The Poetists advocated the law of antagonism. This law explains historical progress as reliant on discontinuity. New types and styles of art are continuously necessary for development and vital to these changes are conditions of contradiction. The first manifesto of Devětsil urged new artists to look deeper into ordinary objects for poetic quality. Skyscrapers, airplanes, mimes, and poster lettering were the new arts. Inspired by the Berlin Dadaists, Seifert claimed “art is dead.” Following him, Teige remarked, “the most beautiful paintings in existence today are the ones which were not painted by anyone.”

Between 1923 and 1925, the picture poem was a popular form among the Devětsil artists. Typography and optical poetry was the new lexical standard. Teige explained this transformation of language into visual art as relating to the rise of photography, film and new developments in book printing. For several members of Devětsil, the picture poem replaced painting and eventually both pictures and poems made their way from the page to film. Teige and Seifert began writing film scripts and using the dissolve technique as a way of poetically morphing objects into other objects.