Кіріспе
Жеті қазына (THL: Dzö Dün) – тибет буддасының шебері Лонгченпаның (1308–1364) жеті еңбегінің жинағы. Бұл оның ең ықпалды ғылыми еңбектерін құрайды және Ньиңма мектебінің Дзогчен дәстүрінің тұрғысынан экзотерикалық және эзотерикалық тақырыптардың жүйелі шолуын ұсынады. "Тілектерді орындайтын қазына" (Tib. ཡིད་བཞིན་མཛོད་, Yishyin Dzö; Wyl. yid bzhin mdzod, YZD) – Ақ лотос (padma dkar po) атты ұзын прозалық түсіндірмесі бар. Бұл мәтін негізінен тибет буддизмінің барлық мектептеріне ортақ классикалық буддалық тақырыптарды қамтиды және Германоның пікірінше, Ламрим түріндегі еңбек ретінде жіктелуі мүмкін. "Құдайдың қазынасы" (Tib. མན་ངག་མཛོད་, Mengak Dzö; Wyl. man ngag mdzod, MND) – медитативтік ойларға кеңес беретін қысқа мәтін, Дзогчен тақырыптарына тек тоқырап тоқталады. "Философиялық жүйелердің қазынасы" (Tib. གྲུབ་མཐའ་མཛོད་, Drubta Dzö; Wyl. grub mtha' mdzod, GTD) – буддалық философиялық көзқарастарды жүйелі және доксографиялық тұрғыдан баяндайтын "тенеттер" (grub mtha', Skt. siddhanta) жанрының еңбегі. Лонгченпа бұл еңбегінде түрлі буддалық философияларды талқылау үшін тоғыз яна схемасын қолданады және Дзогченді табиғи түрде ең биік деңгейге қояды. "Сөздер мен мағыналар қазынасы" (Tib. ཚིག་དོན་མཛོད་, Tsik Dön Dzö; Wyl. tshig don mdzod, TDD) – "он бір ваджра тақырыбының" жоспарымен сәйкес келетін Дзогчен ой-пікірлері мен практикасының қысқаша шолуы. "Жоғарғы көліктің қазынасы" (Tib. ཐེག་མཆོག་མཛོད་, Tekchok Dzö; Wyl. theg mchog mdzod, TCD) – Он жеті тантрада кездесетін Дзогчен дәстүрінің барлық тақырыптарына арналған кеңінен талқыланған және жүйелі еңбек, ол Цик Дон Дзодан әлдеқайда егжей-тегжейлі. "Дхармадхату қазынасы" (Tib. ཆོས་དབྱིངས་མཛོད་, Chöying Dzö; Wyl. chos dbyings mdzod, CBD) – "Жазбалардың қазынасы" (lung gi gter mdzod) атты прозалық түсіндірмесі бар өлең. Бұл Дзогчен тақырыптарын одан да аз жан-жақты талқылайтын еркін өлең. Германоның айтуынша, бұл "ағартушылық санаға арналған гимн (Ұлы кемелділікпен мағынасы бірдей)." "Табиғи күй қазынасы" (Tib. གནས་ལུགས་མཛོད་, Neluk Dzö; Wyl. gnas lugs mdzod, NLD) – Desum Nyingpo (sde gsum snying po) атты прозалық түсіндірмесі бар өлең. Бұл еңбек негізінен Дзогченнің төрт самаясын немесе міндеттемелерін (айтуға болмайтын, ашық, өздігінен туындайтын және біртұтас) талқылайды. Германоның пікірінше, Цик Дон Дзо және Текчок Дзо бірге Лонгченпаның Ұлы кемелділік дәстүріндегі негізгі оқу еңбегін құрайды және оны Он жеті тантраға жасалған "түсіндірме" ретінде қарастыруға болады, ол классикалық Ұлы кемелділік дәстүрінде кездесетін философиялық және ой-сарап мәселелерінің барлық ауқымын жүйелі түрде баяндауға тырысады. Сондай-ақ, екі еңбек те Лонгченпаның ең қиын еңбектерінің бірі болып табылады, әсіресе олардың жиі ұзын мәтіндердегі түсініксіз өлеңдерге сілтеме жасауы. Осы себепті, бұл еңбектер Лонгченпаның басқа поэзиялық туындыларының көркемдігіне ие болмаса да, олардың құрылымдық дәлдігімен, кең ауқымдылығымен және ғаламның бастапқы күйінен немесе өзінің мәнінен, инволюция, эволюция және рухани жол арқылы ғаламның өзін-өзі зерттеуінің соңғы нәтижесіне дейін саяхаттағандағы драмалық күшімен өтеуге мүмкіндік береді. Германо бұл мәтіндерді зерттеудің дәстүрлі тәсілін былайша сипаттайды: Кенпо Жикфун (яғни, Джигме Пунтсок) (мен білетін жалғыз тірі тибет шебері, ол Лонгченпаның Ұлы кемелділік жазбаларының барлық ауқымын жалпы монахтар қауымына ашық және жиі оқытады) бойынша, Жеті қазынаны оқытудың табиғи тәртібі YZD-ден басталады, ол классикалық Үндістандағы төменгі буддалық және буддалық емес ілімдер жүйелерін, сондай-ақ экзотерикалық космологиялық негізді кеңінен зерттейді; екіншісі – GTD, ол осыған ұқсас ілімдермен айналысады, сонымен қатар рухани жолдың жоғары деңгейлерін қысқаша қарастырады (яғни Ұлы кемелділік); үшіншісі – MND, ол экзотерикалық ақыл-ойды оқытуды (bLo sByong) және Ұлы кемелділіктің кейбір аспектілерін оқытады; төртінші және бесіншісі – CBD және NLD, олардың ілімдері Ұлы кемелділікке жетуге, біріншісі – көзқарасына, ал екіншісі – міндеттемелеріне бағытталған; алтыншысы – TDD, ол Ұлы кемелділіктің өзіндік рухани қағидаларын, соның ішінде Тікелей Трансценденция тәжірибесін оқытады және осы ең терең ілімнің негізгі мәселелерімен ғана шектеледі; және жетіншісі – TCD, ол TDD-нің қарастыруын толықтырып, осыған байланысты қосымша тақырыптарды қамтиды.