Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық физик
British physicist
Дудделлдің құрылғылары. Жоғарғы сол жақта: май ваннасындағы айнасы бар Дудделлдің қозғалмалы катушкалы осциллографы. Жоғарғы ортада: Дудделл осциллографымен қолданылатын айналмалы жапқыш және жылжымалы айна жиынтығы, толқын пішінінің жанына уақыт белгілерін қою үшін. Жоғарғы оң жақта: толқын пішінін жазуға арналған жылжымалы кинокамера. Төменде: жоғары кернеулі тізбек ажыратылғанда, коммутатор контактілерінде пайда болатын ұшқындарды жазатын фильм. Уильям Дю Бойс Дудделл (1 шілде 1872, Кенсингтон, Лондон – 4 қараша 1917, Уандсворт, Лондон) – ағылшын физигі және электр инженері. Оның өнертабыстарының ішінде қозғалмалы катушкалы осциллограф бар. Төрт жасында ол ойыншық тышқанды сағат механизмімен біріктіріп, автомат құрастырды. Оның кіші әпкесі Глэдис Дудделл теннисші болған. Дудделл Англия мен Францияда жеке білім алып, стипендиялар арқылы беделді City & Guilds мектептерінде жылдам өрледі. Ол 45 жасында қайтыс болды.
Duddell's devices Top left: Duddell moving coil oscillograph with mirror in oil bath. Top middle: Rotating shutter and moving mirror assembly used with Duddell oscillograph, for placing time index marks next to the waveform pattern. Top right: Moving film camera for recording the waveform. Bottom: Film recording of sparking across switch contacts, as a high voltage circuit is disconnected. William Du Bois Duddell (1 July 1872, in Kensington, London – 4 November 1917, in Wandsworth, London) was an English physicist and electrical engineer. His inventions include the moving coil oscillograph, At the age of four he constructed an automaton by combining a toy mouse with clockwork. His younger sister Gladys Duddell was a tennis player. Duddell was privately educated in England and France and rose quickly through the prestigious City & Guilds Schools via scholarships. He died at the age of 45.
Дадделлдің "жырлау доғасы"
Жарық шамдары ойлап табылғанға дейін, көшелерді жарықтандыру үшін доға шамдары қолданылды. Олар екі көміртек электроды арасындағы электр доғасын пайдаланып жарық шығарды. Бұл шамдар көбінесе естілетін гуіл, сызыл немесе тіпті ұлығу дыбыстарын тудыратын. 1899 жылы Лондон Орталық техникалық колледжінде Уильям Айртонның студенті болған Дадделлге Айртон осы мәселені зерттеуді тапсырды. Дыбыстар доғаның теріс кедергісінен туындаған ток тұрақсыздығынан пайда болды. Дадделл индуктор мен конденсатордан тұратын резонаторлық тізбекті доғаға қосты. және плазма динамиктері. Бұл құбылысты алғаш рет ол ашпаса да, Герман Теодор Симон 1898 жылы жариялаған болатын. Дадделлдің тізбегі аудио жиіліктерімен шектелген. Алайда, Дания физиктері Вальдемар Пульсен және П.О. Педерсен Дадделлдің осцилляторының жиілігін радио диапазонына дейін арттыра алды және 1902 жылы үздіксіз толқындарды тудыратын алғашқы таратушы – Пульсен доғалы радио таратушысын патенттеді. 1906 және 1911 жылдары ол Корольдік институттың Рождество лекциясында қашықтан сигнал беру және қазіргі заманғы электр энергиясы тақырыбында дәріс оқуға шақырылды.
Prior to the invention of the incandescent light bulb, arc lamps were used to light the streets. They created light using an electrical arc between two carbon electrodes. These lamps often produced audible humming, hissing, or even howling sounds. In 1899 Duddell, a student of William Ayrton at London Central Technical College, was asked by Ayrton to look into this problem. The sounds were created by instabilities in the current caused by the arc's negative resistance. Duddell connected a tuned circuit consisting of an inductor and capacitor across an arc. and Plasma speakers. Although he was not the first to discover, as Hermann Theodor Simon published the phenomenon in 1898. Duddell's circuit was limited to audio frequencies. However, Danish physicists Valdemar Poulsen and P. O. Pederson were able to increase the frequency of Duddell's oscillator to the radio range, and in 1902 patented the Poulsen arc radio transmitter, the first transmitter which could generate continuous waves. In 1906 and 1911 he was invited to deliver the Royal Institution Christmas Lecture on Signalling to a Distance and Modern Electricity respectively.