Кіріспе

Үндістан мен Қытай арасындағы тау асуы
Пакистан мен Қытай арасындағы жол

Қаракорум асуы – Қаракорум жотасындағы Үндістан мен Қытай арасындағы тау асуы. Бұл Тарим алабындағы Лейх пен Ярқанд арасындағы ежелгі керуен жолындағы ең биік асу. "Қаракорум" сөзі моңғол тілінде "қара қиыршық тас" деген мағынаны білдіреді. Тарихи тұрғыдан алғанда, асудың жоғары биіктігі және жемшөптің жетіспеуі сансыз жүк көліктік жануарларының өліміне себеп болды, ал жол бойында қаңқалардың көптеп кездесуімен әйгілі болды. Асуға жақындағанда өсімдік жамылғысы дерлік жоқ. Асудан оңтүстіске қарай саяхаттау келесі үш күн бойы шөл даласы – Депсанг жазымен жүруді қамтиды. Солтүстікке қарай жер біршама аз шөлді және саяхатшылар Қарақаш өзенінің жоғарғы аңғарындағы Шахидулла немесе Хаидулла маңындағы жасыл жайылымдарға жету үшін салыстырмалы түрде оңай және төменгі Сугет Даван (немесе Сугет асуы) арқылы өтуді қамтиды. Асу екі таудың арасындағы қуысқа орналасқан және шамамен ені бар. Бұл жерде өсімдіктер мен мұздықтар жоқ, және желдің күшінен қар жиналмайды. Ауа температурасы төмен, жиі қатты жел соғады, қарлы борандар жиі болады, және биіктік салдарынан денсаулыққа зиян келтіруі мүмкін. Осының бәріне қарамастан, Қаракорум асуы екі жағынан да біртіндеп көтерілуіне және жылдың көп бөлігінде жазғы қар мен мұздың болмауына байланысты салыстырмалы түрде оңай деп есептелді. Осы себепті, асу жыл бойы ашық болды. Асу арқылы автомобиль жолы жоқ, және қазіргі уақытта асу барлық көлік түрлері үшін жабық.

Геосаяси мәселелер

Қаракорум асуы Үндістанның Ладакх одақтық аумағы мен Қытайдың Синьцзян автономиялық аймағы арасындағы шекарада орналасқан. Ол сонымен қатар, Пакистан мен Үндістан арасындағы Сиачен мұзылы аймағын бақылаудағы дауға маңызды географиялық рөл атқарады, бұл асудың оңтүстік-батысында орналасқан. Бұл аймақ 1984 жылдан бері Үндістанның бақылауында (қазіргі уақытта Ладакх одақтық аумағының бір бөлігі ретінде басқарылады). Бұл жағдай 1972 жылы Үндістан мен Пәкістан арасында қол қойылған Симла келісімінен туындады, онда атысты тоқтату желісінің соңынан Қытай шекарасына дейінгі соңғы бөлігі нақты көрсетілмеген. 1963 жылғы Қытай мен Пәкістан арасындағы Транс-Қаракорум жолы туралы келісімде Қаракорум асуындағы Қытай-Үндістан-Пәкістан үшбұрышты шекарасы туралы мәлімделген, бірақ Үндістан бұл келісімге де, ешқандай үшбұрышты келісімге де қатысушы болған жоқ. Қазіргі де-факто үштік нүкте Сиачен Музтагтың Индира Кол маңында, асудан шамамен 100 км батысқа қарай орналасқан, мұнда Үндістан мен Пәкістан күштері арасындағы нақты жағдай сызығы Қытаймен шекараға қосылады.

Ресурстар

Шмидт, Джереми. Гималай жолы: Тибет, Непал, Қытай, Үндістан және Пәкістанның жоталы аймақтарында жеті ай. 1991 жыл. "Таушылар кітаптары", Сиэтл.