Кіріспе

Арношт Люстиг (1926–2011) – чех еврей жазушысы, роман, әңгіме, пьеса және сценарийлер авторы. Оның туындылары көбінесе Холокост тақырыбына арналған.

Өмір және жұмыс

Лустиг Прагада дүниеге келген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Чехословакияда еврей бала болған ол 1942 жылы Терезиенштадт концлагеріне жіберілді, одан кейін Аушвиц концлагеріне жеткізілді, содан кейін Бухенвальд концлагерінде болды. 1945 жылы ол Дахау концлагеріне апарып бара жатқан пойыздың қозғалтқышы американдық истребитель-бомбалаушысымен жойылғанда, пойызбен бірге қашып құтылды. Ол Прагаға 1945 жылдың мамыр айында неміс оккупациясына қарсы көтеріліске қатысу үшін үлгерді. Соғыстан кейін Прагадағы Карл университетінде журналистиканы оқыды, кейін бірнеше жыл Прага радиосында жұмыс істеді. Ол Израильде тәуелсіздік соғысы кезінде журналист болып жұмыс істеді, сол кезде болашақ әйелімен танысты, ол сол уақытта Хагананың еріктісі болған. 1996 жылы Карел Чапек сыйлығының үшінші иегері атанды. Лустиг Остравадан шыққан жиһаз жасаушының қызы Вера Вайслицоваға (1927-2009) үйленген, ол да Терезин концлагерінде тұтқынға алынған. Ата-анасынан өзгеше, ол Аушвицке депортацияланбаған. Ол отбасының Холокост кезіндегі тағдыры туралы "Ольга мен Леоның қызы" атты өлеңдер жинағында жазды. Олардың екі баласы бар: Йозеф (1951) және Ева (1956). Лустиг 2011 жылдың 26 ақпанында Прагада 84 жасында Ходжкин лимфомасынан бес жыл бойы ауырып қайтыс болды. Оның ең танымал кітаптары: "Катерина Хоровицова үшін дұға" (1974 жылы жарияланған және Ұлттық кітап сыйлығына ұсынылған), "Дита Саксова" (1962, 1979 жылы "Dita Saxova" деп аударылған), "Түн және үміт" (1957, 1985 жылы аударылған) және "Сұлу жасыл көздер" (2004).