Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық нацистік саясаткер Зигфрид Уйберрайтер (1908 жылдың 29 наурызы – 1984 жылдың 29 желтоқсаны) – Үшінші рейх кезінде Рейхсгау-Штирияның гаулейтері және рейхстатхальтері болған.
Austrian Nazi politician
Siegfried Uiberreither (29 March 1908 – 29 December 1984) was an Austrian Nazi Gauleiter and Reichsstatthalter of the Reichsgau Styria during the Third Reich.
Ерте өмір
Зальцбургте дүниеге келген, инженер Йозеф Уберрейтердің ұлы. 1933 жылғы маусымда отбасының тегі ресми түрде Уайберрайтер болып өзгертілді. Уайберрайтер Зальцбургтегі халық мектебіне (Volksschule) және нақты мектепке (Realschule) оқыды, 1924 жылы Герхард Россбах құрған оңшыл жастар ұйымы – «Шилл Жастары» (Schilljugend) қатарына қосылды. 1927 жылы ол Австрия нацистік партиясына мүше болды. 1927-1933 жылдары Грац университетінде заң және саясаттану пәндерін оқыды, сонымен қатар құрылысшы болып жұмыс істеді. 1930-1938 жылдары Грацтағы Жұмысшылардың медициналық сақтандыру қорында (Arbeiterkrankenkasse) хатшы, кейін атқарушы хатшы болып қызмет етті. 1933 жылы ол «Sturmabteilung» (SA) қатарына қосылып, Грацтағы SA Standarte 27 бөлімінде қызмет етті. 1933 жылғы шілдеде, Австрия канцлері Энгельберт Доллфусс Австрия нацистік партиясын тыйым салғаннан кейін бір ай өткен соң, Уайберрайтер заң ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Ол 1935-1937 жылдары идеологиялық офицер, ал 1937 жылғы қазаннан бастап Грацта орналасқан «Миттель Штайермарк» заңсыз SA 5-бригадасының басшысы (Führer) ретінде жасырын партияда белсенді болды.
Born in Salzburg, he was the son of an engineer named Josef Überreither. The family name was officially changed to Uiberreither in June 1933. Uiberreither attended Volksschule and Realschule in Salzburg and, in 1924, joined the Schill Youth (Schilljugend), a right wing youth organization founded by Gerhard Roßbach. In 1927, he joined the Austrian Nazi Party. From 1927 to 1933, he studied law and political science at the University of Graz while working as a construction worker. From 1930 to 1938, he was employed as a secretary and, later, executive secretary for the Workers' Sickness Fund (Arbeiterkrankenkasse) in Graz. In 1933 he joined the Sturmabteilung (SA), serving in SA Standarte 27 in Graz. In July 1933, the month after the Austrian Nazi Party was outlawed by Austrian Chancellor Engelbert Dollfuß, Überreither graduated from his studies with a Doctor of Law degree. He remained active in the underground Party as an ideological officer (1935 1937) and, from October 1937, leader (Führer) of the illegal SA Brigade 5, "Mittel Steiermark", based in Graz.
Аншлюстен кейінгі мансап
1938 жылдың 12 наурызында Австрияның нацистік Германиямен қосылуынан кейін Уайберрайтер SA бригада фюреріне көтеріліп, Грац қаласының полиция президенті міндетін атқарушы болып тағайындалды. 10 сәуірде ол Рейхстагқа сайланды. 1938 жылдың 24 мамырында Адольф Гитлер оны Гау-Штирияның гауляйтері етіп тағайындады. Сонымен қатар, 9 маусымда ол Штирияның Ландесхауптманны атанды, осылайша өзінің билігі астында ең жоғары партиялық және үкіметтік кеңселерді біріктірді. 1938 жылдың 1 қазанында Уайберрайтер ресми түрде нацистік партияға 6,102,560 нөмірімен мүше болды. Сол жылдың 9 қарашасында ол SA Gruppenführer шеніне көтерілді. 1939 жылдың мамырында Уайберрайтер Альфред пен Эльза Вегенердің қызы Кете Вегенерге (1918–2012) үйленді. Олардың төрт ұлы болды. 1939 жылдың қазанында ол 3-ші тау дивизиясының тау әскері (Gebirgsjäger) құрамында әскери қызметке қатысып, Норвегияға неміс десантына қатысты. Ол 2-дәрежелі Темір крестімен және 1- және 2-дәрежелі Соғыс еңбегі үшін крестпен марапатталды. 1940 жылдың шілдесінде ол запастағы лейтенант шенімен Вермахттан босатылды. 1940 жылдың 1 сәуірінде Австрияда жаңа, орталықтандырылған әкімшілік құрылым күшіне енді. Федералдық штаттар таратылып, ел жеті рейхсгауға бөлінді, олардың әрқайсысын тікелей Гитлерге есеп беретін рейхштатхальтер (рейх губернаторы) басқарды. Уайберрайтер Рейхсгау Штирияның рейхштатхальтері болып тағайындалды. 1941 жылдың 14 сәуірінде Югославияны басып алғаннан кейін, ол Төменгі Штирияның (қазіргі Словенияның бөлігі) оккупацияланған аймағындағы азаматтық әкімшілік басшысы болып тағайындалды. Бұл аумақтың ауданы 6050 шаршы километрді құрады және шамамен 530 000 адам тұрды. Гитлер Уайберрайтерге «Бұл аумақты маған қайтадан неміс тілінде сөйлейтін етіңдер» деген тапсырма берді. Осыған сәйкес, Уайберрайтер аяусыз германизация саясатын жүргізді. 1941 жылдың 6 мамырында Марибор қаласында өткен кездесуде 1941 жылдың шілдесінен бастап үш толқынмен Сербияға ондаған мың словендерді депортациялауды жоспарлаған шаралар талқыланды. Словения тіліне тыйым салынды және жер-су аттары неміс тіліне аударылды. Бұл репрессивтік шаралар неміс оккупациялық биліктеріне және олардың жергілікті серіктестеріне қарсы партизандық шабуылдардың күшеюіне әкелді. Сонымен қатар, бұл уақытта Штирия мен Төменгі Словенияда психикалық мүкіяттігі бұзылған адамдарға қатысты «Aktion T4» эвтаназия бағдарламасы іске асырылды. Линцке жақын орналасқан Хартхайм эвтаназия орталығында түрлі психикалық ауруханалардан 500-ден астам науқас газбен уландырылды. Сонымен қатар, Грац қаласындағы Фендхоф ауруханасында 62 бала мен жасөспірім қаза тапты. 1939 жылдың 30 қаңтарында Уайберрайтер партияның алтын белгісімен марапатталды. 1942 жылдың 16 қарашасында ол өзінің рейхсгау үшін рейх қорғаныс комиссары болып тағайындалды. 1943 жылдың 9 қарашасында ол SA Obergruppenführer шеніне көтерілді. 1944 жылдың қыркүйегінде ол Штириядағы Фольксштурмның басшысы болды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында құрылған және нацистік «Вервольф» ұйымымен байланысты нацистік партияның соңғы милициясы. Ол 16-60 жас аралығындағы, әскери қызметке шақырылмаған еркектерден тұрды. Уайберрайтер сонымен қатар Қызыл Армияның күтілетін шабуылына қарсы қорғаныс позицияларын салумен айналысты, бұл мәжбүрлі азаматтық еңбекті пайдалануды білдірді.
Following Austria's Anschluss with Nazi Germany on 12 March 1938, Uiberreither was promoted to SA Brigadeführer and was named Acting Police President for Graz. On 10 April he was elected to the Reichstag. On 24 May 1938, Adolf Hitler appointed him Gauleiter of Gau Styria. Additionally, on 9 June he was named Landeshauptmann of Styria, thus uniting under his control the highest party and governmental offices in his jurisdiction. On 1 October 1938, Uiberreither officially joined the Nazi Party with membership number 6,102,560. On 9 November of the same year, he was advanced to the rank of SA Gruppenführer. In May 1939 Uiberreither married Käte Wegener (1918–2012), the daughter of Alfred and Else Wegener. They had four sons. In October 1939 he entered military service as a mountain trooper (Gebirgsjäger) with the 3rd Mountain Division and participated in the German landings in Norway. He was awarded the Iron Cross, 2nd class and the War Merit Cross, 1st and 2nd class. In July 1940, he was discharged from the Wehrmacht with the rank of Leutnant in the reserves. On 1 April 1940, a new more centralized administrative structure went into effect in Austria. The federal States were abolished and the country was divided into seven Reichsgaue, each headed by a Reichsstatthalter (Reich Governor) reporting directly to Hitler. Uiberreither was appointed Reichstatthalter of Reichsgau Styria. On 14 April 1941, after the conquest of Yugoslavia, he was named the Chief of Civil Administration in the occupied area of Lower Styria (now part of Slovenia). This was an area of 6,050 square kilometers with a population of approximately 530,000. Uiberreither was given a mandate by Hitler to "Make this territory German again for me." Accordingly, Uiberreither oversaw a policy of ruthless Germanization. He convened a meeting on 6 May 1941 at Maribor to plan measures that resulted in the expulsion to Serbia of tens of thousands of Slovenes in three waves beginning in July 1941. The Slovene language was banned and place names were Germanized. These repressive actions led to increased partisan attacks upon German occupation authorities and their local collaborators. In addition, the Aktion T4 program of euthanasia involving mentally impaired individuals was operational within Styria and Lower Slovenia at this time. It is estimated that over 500 patients from various mental care facilities were gassed to death at the Hartheim Euthanasia Center near Linz. Also, 62 children and teenagers were killed at the Fendhof hospital in Graz. On 30 January 1939, Uiberreither was awarded the Golden Party Badge. On 16 November 1942, he was appointed the Reich Defense Commissioner for his Reichsgau. On 9 November 1943, he was promoted to SA Obergruppenführer. In September 1944 he became the leader of the Volkssturm in Styria, a last ditch Nazi Party militia set up towards the end of the Second World War and associated with the Nazi "Werwolf" organization. This consisted of conscripted males between the ages of 16 and 60 who were not already in the military. Uiberreither was also charged with construction of defensive positions against the anticipated assault by the Red Army, which involved the procurement of forced civilian labor.
Соғыстан кейінгі өмір
1945 жылдың мамыр айында одақтастар Рейхті жеңіп алғаннан кейін және Гитлер өлген соң, Уайберритер Мурауда британдық билік өкілдерімен тұтқындалды және кейін Нюрнберг процесінде қорғау куәгері ретінде куәлік берді. Ол бұрынғы Дахау концлагерінде қамауда болды, бірақ оны Югославияға соттау үшін тапсыру жоспары туралы білгенде 1947 жылы қашып кетті. Оның Аргентинаға қашып кеткені туралы нақтыланбаған хабарлар бар, бірақ бұл мәселе даулы. Ол отбасымен Синдельфингенде Фридрих Шёнхартинг деген жасанды есіммен өмір сүргені белгілі болды. Ол 1984 жылы Альцгеймер ауруынан қайтыс болды деген хабар бар.
In May 1945, after the Allies had overrun the Reich and Hitler was dead, Uiberreither was arrested in Murau by British authorities and later testified as a defense witness at the Nuremberg Trials. He was held at the former Dachau concentration camp but he fled in 1947 when he learned of plans to hand him over to Yugoslavia for prosecution. There were unconfirmed reports that he escaped to Argentina, though this is disputed. It is known that he eventually lived with his family in Sindelfingen under an assumed name, Friedrich Schönharting. He died there in 1984, reportedly of Alzheimer's disease.