Кіріспе
Ал, қорғалған крейсер "Алжир" француз флоты үшін салынған соңғы келісім шартты крейсері болды. Италияның 8 дюймдік қарулы крейсерлеріне жауап ретінде жобаланып, салынған ол, бұрынғы кемелерге негізделмейтін, толығымен жаңа жоба болды. Француз крейсерлері "Foch" және "Dupleix"-те қолданылған броньды кассиондық жүйе, оқ-дәрі қоймалары мен машина бөлімдерін қамтитын толық броньды белдеуге алмастырылды. Бұрын қолданылған жеке қозғалтқыш жүйесінен бас тартып, қазандықтары алға жинақталды, нәтижесінде бір түтікке дейін азайтылды. Ол суперқазандықтарды пайдаланған алғашқы кемелердің бірі болды. Бұрынғы кемелердегі дәстүрлі қадаудың орнына, дәнекерлеу басым қолданылды. Басты қару-жарағы сақталды, бірақ қосымша қарулары 100 мм-ге дейін арттырылды. Қызметке кіргеннен кейін Жерорта теңізінде қызмет етті, содан кейін соғыс басталғанда неміс беткейлік шабуылдаушыларын іздеді. Бітімгерлік кезінде Францияның Тулон портында болды және 1942 жылдың қарашасында батырылғанға дейін сол жерде қалды. Әдетте, Франция теңіз күштерінің ірі кемелері танымал тұлғалардың немесе мемлекет қайраткерлерінің есімдерімен аталатын, бірақ оның орнына ол Алжирдің 100 жылдық француз отаршылдық үкімдігін құрметтеу үшін аталды.
Algérie was the last treaty cruiser constructed for the French Navy. Designed and built in response to the Italian's of 8 inch gun cruisers, she was a totally new design and not based on the previous ships. The armoured caisson system used in French cruiser Foch and French cruiser Dupleix was abandoned in favour of a full armoured belt enclosing both the magazines and machinery spaces. She abandoned the unit propulsion system used previously and grouped her boilers forward leading to the reduction to a single funnel. She was one of the first vessels to utilize super heating boilers. Welding was used primarily in place of the normal rivetting in previous vessels. She maintained the same main armament but her secondary guns were increased to 100 mm guns. She served in the Mediterranean Sea after entering service then searched for German surface raiders at the beginning of the war. She was at Toulon, France, at the time of the Armistice and remained there until scuttled in November 1942. Normally major ships of the Marine Nationale were named after famous people or statesmen but instead she was named to honour the 100 years of French colonial rule of Algeria.
Қаптама және қорғаныс
1930 жылғы 15 мамырда тапсырыс беріліп, 1931 жылғы 19 наурызда "Арсенал де Брест" кемежайында "Проект С4" деп аталып, корпусы No 141 болып бекітілді. "Алжир" 1932 жылғы 21 мамырда суға түсірілді. Оның корпусы перпендикулярлар арасындағы ұзындығы және ені болды. Қалыпты жүктемесі кезінде су сызығынан төменгі қашықтығы болды, ал толық жүктемесі кезіндегі қашықтығы болды. Оның корпусы тұйық палубалы, көтерілген бастионсыз болды. Көпір құрылымы мұнара тәрізді болды, бұрынғы кемелердегі үш аяқты конструкция орнатылмады. Оның қорғанысы – жоғары кернеулі 80 килограммдық болаттан жасалған қалыңдығы бар брондалған белдік. Бұл белдіктің биіктігі алдыңғы басты журналдардан бастап машина бөлімшелерінің арт жағына дейін өзгеріп, машина бөлімшелерінен артқы басты журналдардың соңына дейін біркелкі биіктікте болды. Белдік қалыпты жүктеме кезінде су сызығынан төмен қарай созылды. Белдіктің екі шеті кеме палубасының 80 кг болаттан жасалған көлденең брондалған бөлімдерімен біріктірілді. Кеменің палубасы 80 кг болаттан жасалған қалыңдығы бар еді. Бақылау мұнарасының қабырғалары және шатыры болды. Бұл кеме корпусының бұзылуына қарсы кеңейтілген су асты қорғаныс жүйесіне ие болған алғашқы келісімді крейсер болды. Қос түбі негізгі палубаға дейін созылды. Оның ішінде отын бункерлері орналасқан. Машина бөлімшелері мен отын бункерлері арасында кеңістік болды. Машина бөлімшелерінің сыртқы қабырғасы 60 кг болаттан жасалған, ұштарында журналдар мен машина бөлімшелерін сынықтардан қорғау үшін қалыңдығы артты.
Машиналар
Ол 325 °C (617 °F) қысымды өндіретін супержылыту қазандарымен жабдықталған алғашқы ірі кемелердің бірі болды. Ол Indret компаниясы салып шығарған 6 тік, кішкентай құбырлы қазандықты тасымалдайтын. 1- және 2- қазандықтарда жылыту беті бар 4 бірдей қазандық орналасқан. 3- қазандықта оң жақта жылыту беті бар үлкен модель, ал сол жақта жылыту беті аз модель болды. Кішкентай қазандық қосымша жүйелер үшін қолданылып, турбиналарды іске қоспады. Барлық қазандықтар кеменің ортасының алғы бөлігінде орналасқан, бұл кеменің бір түтін шығару құбырына ие болуына әкелді. Төрт Rateau Bretagne бір редукциялы бу турбинасы орнатылды. Олар 84 000 ат күші (шево немесе жылқы) қуаттылығын беретін, жобаланған жылдамдыққа ие болды. Ол 3,190 тонна мұнай отынын тасымалдайтын, бұл оған толық отынмен жүзуге мүмкіндік берді, яғни сағатына немесе сағатына .
Қару-жарақ
Алжирде соғыс кезінде төрт броньды мұнарада орналасқан сегіз негізгі қаруға 120 оқтан және ең көп 150 оқтан тұратын қару-жарақ қоймасы сақталды. Қолданылған қару – 203 мм/50 (8 дюйм) 1924 жылғы үлгідегі теңіздік зеңбірек. Зеңбіректер 74 дюйм арақашықтығымен орналасқан төрт Cruiser Two Gun Turret 1931 мұнарасында орнатылды. Мұнараның бронясы күшейтілген. Алдыңғы беті 41 градус бұрышпен орналасқан 80 кг никель-хромды болаттан жасалған, ал қабырғалары мен төбесі артқы жағында бірдей қалыңдыққа ие болды. Орнату қондырғысы минус 5 градустан плюс 45 градусқа дейін көтерілуді, секундына он градус жылдамдықпен қамтамасыз етті. Зеңбіректер кеменің орта сызығынан плюс немесе минус 90 градусқа дейін бұрылуға болады, бұрылу жылдамдығы секундына алты градусқа жетеді. Зеңбіректерді кез келген бұрылу бұрышында, бірақ тек минус 5 және плюс 10 градус көтерілу аралығында зарядтауға болады. Зарядтау циклі зеңбіректердің кері соққысымен раманың дайындалуымен басталды. Дредж-лифт снарядты және екі жартылай зарядты қапты зеңбірекке жеткізді. Рама снарядты зеңбірекке кіргізіп, ұнтақты қолмен жүктеді. Зеңбірек жабылып, оқ атылды. Зеңбіректер минутына 4-5 оқтан атуға қабілетті болды. Орташа ауырлықтағы зениттік қарулар төрт 37 мм/50 (1.46 дюйм) 1925 жылғы үлгідегі зеңбіректермен күшейтілді, олар 1925 жылғы үлгідегі жеке орнатуларда орналасқан. Тек 85 градусқа дейін көтерілуге мүмкіндігі болғандықтан, олардың атыс жылдамдығы төмен болды (минутына 15-21 оқ), сондықтан орнатылған кезде қазіргі заманғы ұшақтарға қарсы тиімді болмады. Жеңіл зениттік қаруларды толықтыру үшін 1931 жылғы үлгідегі төрттік орнатуларда он алты 13,2 мм (0,5 дюйм) 1929 жылғы үлгідегі пулеметтер орнатылды. Екі пулемет алдыңғы жақтағы төменгі мостик қанаттарында, ал екінші жұп артқы жақта орналастырылды. Торпедалар үшін екі 1929T үлгісіндегі 550 мм торпедалық ұшырғыш сол және оң жаққа орнатылды. Құбырлар құлыпталған күйде болғанда, оң жақ ұшырғыш алға қарай, ал сол жақ ұшырғыш артқа қарай бағытталған. Құбырларды жергілікті жерде немесе брондалған бақылау мұнарасынан басқаруға және атуға болады. Кемелер бастапқыда 55 см (21,65 дюйм) 23DT, Тулон торпедасын тасыды. Тоғыз торпеда тасымалданды, алтысы құбырларда, ал үш қосалқы торпеда болды. Оның катапульті қысылған ауамен жұмыс ісетін типті болды. Катапульттің ұзындығы 22,3 метр, ал ұшыру жүйесі ұзындығының 21 метрін пайдаланды. Ол екі GL 811/812 монопланын пайдаланды. GL сериясы 1939 жылға қарай Loire Nieuport 130 гидропланымен ауыстырылды. Оның катапульті орталық сызыққа емес, сол жаққа орнатылды.
Соғыс қызметі
Алжир Екінші дүниежүзілік соғысты 1-ші крейсерлік эскадрильяның флагманы ретінде бастады, құрамында француз крейсері «Дюплек», француз крейсері «Фох», француз крейсері «Дюкесн», француз крейсері «Турвиль», француз крейсері «Кольбер» және 5-ші, 7-ші және 9-шы контр-торпедалық дивизияларының эсминецтері болды. «Алжир», «Дюплек», француздық «Страсбург» және британдық авиатасығыш француздық Батыс Африкадағы Дакар портында орналасқан, неміс ауыр крейсері «Адмирал Граф Шпее»ді іздеумен айналысты. 1940 жылғы наурыз айында Тулон портында жөндеуден өткен соң, ол француздық «Бретань» соғыс кемесімен бірге 3000 жәшік француз алтынын Канадаға жеткізді. Сәуір айында «Алжир» Жерорта теңізіне қайта оралды, ал Италия Францияға соғыс жариялаған кезде маусым айында Генуя қаласын атқылауға көмектесті. Француз әскері жеңіліске ұшырағанға дейін оның соңғы міндеті конвойды сүйемелдеу болды. 1940 жылы Франция жеңілгеннен кейін «Алжир» Тулон портына дислокацияланған Виши флотының құрамында қалды. Виши флоты үшін оның жалғыз миссиясы – француздық «Прованс» соғыс кемесін Тулонға қайтару болды, себебі бұл кеме 1940 жылы Мерс-эль-Кебирге жасалған британдық шабуылда алған зақымдардан кейін жедел жөндеуден өткен еді. 1941 жылы оның қосымша және зениттік қарулары күшейтілді, ал 1942 жылы француздық радармен жабдықталды. 1942 жылғы 27 қарашада немістер «еркін аймақ» деп аталған аймақты басып алғанда ол әлі де сол жерде болды. Ол Тулон портындағы француз флотын суға батыру кезінде батырылған кемелердің бірі болды. Кемеге жарылғыш зарядтар орнатылды. Немістер кеме экипажына суға батыру армистиция шарттарымен рұқсат етілмейтінін түсіндіруге тырысты; капитан жоғары бастығының кеңесін күтуге өтінді, себебі қозғалтқыштар іске қосылған еді. Адмирал Лакруа келген соң, кемені эвакуациялауға бұйрық берді; немістер кемеге түсуге дайындалып жатқанда, ол оларға крейсердің жарылатынын хабарлады. Ол 20 күн бойы жарылып, өртеніп жатты. Итальяндықтар оны 1943 жылғы 18 наурызда бөліктерге бөліп судан көтерді. Қалдықтар 1944 жылғы 7 наурызда бомбаға түсіріліп қайтадан батырылды, содан кейін 1949 жылы қайтадан көтеріліп, металл тескілеріне жіберілді.