Индо-коринфтік капиталдар: ежелгі Грек-Бүкілүндік өнері мен Үнді мәдениетінің біріккен элементтері. Б.з. дейінгі ғасырларда пайда болған, маңызды архитектуралық стиль.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Индо-коринфтік астаналар – Үнді субконтинентінің солтүстік-батыс бөлігінде кездесетін, бағаналар мен пилястрларды тәждейтін астаналар. Олар көбінесе эллинистік және үнді элементтерін үйлестіреді. Бұл астаналар әдетте біздің заманымыздың бірінші ғасырларына датылады және грек-буддалық өнерінің маңызды бір бөлігін құрайды.
Indo Corinthian capitals are capitals crowning columns or pilasters, which can be found in the northwestern Indian subcontinent, and usually combine Hellenistic and Indian elements. These capitals are typically dated to the first centuries of the Common Era, and constitute an important aspect of Greco Buddhist art.
Коринфтік жоба
Индо-коринфтік капиталдар Грецияда дамыған академиялық коринфтік капиталдан мұраға алған дизайн мен жапырақтар құрылымын көрсетеді. Оның Үндістанға таралуы Александр Македонскийдің жаулап алуларынан кейінгі ғасырлардағы эллинистік кеңеюдің Шығысқа қарай созылған жолымен байланысты. Греко-Бактрия патшалығы, орталығы Бактрияда (қазіргі Ауғанстанның солтүстігі), біздің заманымызға дейінгі 2 ғасырдың соңына дейін Ай-Ханум сияқты жерлерде Үндістанның алдында осы үлгіні сақтап келді. Үндістанда бұл дизайн көбінесе өзгертіліп, әдетте созылған формаға ие болып, кейде буддалық ступалар мен храмдар контекстінде өрнектермен үйлестірілетін.
Indo Corinthian capitals display a design and foliage structure which is derived from the academic Corinthian capital developed in Greece. Its importation to India followed the road of Hellenistic expansion in the East in the centuries after the conquests of Alexander the Great. In particular the Greco Bactrian kingdom, centered on Bactria (today's northern Afghanistan), upheld the type at the doorstep of India, in such places as Ai Khanoum until the end of the 2nd century BCE. In India, the design was often adapted, usually taking a more elongated form and sometimes being combined with scrolls, generally within the context of Buddhist stupas and temples.
Бейнелер
Индо-коринфтік астаналар Будданың немесе Бодхисаттвалардың бейнелерін де қамтиды, көбінесе коринфтік ою-өрнектерінің әсем жапырақтарымен қоршалған және олардың көлеңкесінде орталық тұлғалар ретінде бейнеленген. Бұл практика Үндістанмен ғана шектелмеді, сонымен қатар Орталық Азияның түрлі аймақтарында да қолдау тапты. Коринфтік астаналардың жапырақтарындағы мүсіндердің бейнеленуі – шығыстың өзіндік дамуы емес. Ежелгі Грекияда, Жерорта теңізі аймағында мүсіндер осылай бейнеленуі жиі кездесетін.
Indo Corinthian capitals also incorporated figures of the Buddha or Bodhisattvas, usually as central figures surrounded by, and often under the shade of, the luxurious foliage of Corinthian designs. This practice was not limited to India, and also found favor in various areas of Central Asia. The depiction of figurines within the foliage of Corinthian capitals is not in itself an eastern development. In the ancient Greek world in the Mediterranean, figurines were often represented this way:
Буддистік сәулетпен біріктіру
Индо-коринфтік капиталдар буддалық ступалар сияқты архитектуралық элементтермен де қолданылған. Олардың ең жақсы мысалы Сырқапта қазылып, қайта құрастырылды. Батыстық функционалдық тұжырымдамасынан ең айқын ерекшелік, мүмкін, Калаван, Таксилада кездеседі, онда лотос тұғырына орнатылған үлкен акант капителі, дәстүрлі шаршы негіз бен цилиндрлі күмбездің арасына қойылған. Бұдан әрі, Гандара өнерінде Будданың өмірін бейнелейтін фриздерде бөліп тұратын пилястрлардың үстінде Индо-коринфтік капиталдар кеңінен қолданылған. Бұл қолданыс 5 ғасырға дейін жалғасты.
Indo Corinthian capital were also used in combination with architectural elements, such as Buddhist stupas. One of the best example was excavated and reconstituted at Sirkap. Perhaps the most notable divergence from the western concept of function occurs at Kalawan, Taxila, where a large acanthus capital set on a lotus base was inserted between the conventional square basement and cylindrical dome of a votive stupa. Further, in the art of Gandhara, Indo Corinthian capitals on top of separating pilasters are used extensively in narrative friezes of the life of the Buddha. This usage continued as late as the 5th century.