Кіріспе
Қасиетті Еорменхильд (немесе Эрменильда, Эрменильдис, Эрменгильд, барлығы "үлкен шайқас" мағынасын береді, eormen "үлкен", hild "шайқас") (шамамен 700/703 жылдары қайтыс болды) – 7 ғасырдағы ағылшын-саксон қасиеттісі, Шығыс православие және Рим-католик шіркеулерінде құрметтеледі.
Өмір
Ол Кент патшалық аңызының 11-ші және 12-ші ғасырлардағы әртүрлі нұсқаларының шежірелерінде есімдері тіркелген. Онда ол Кент патшасы Эорценберхт пен Элидің Әйелі Сент-Сексбурдың қызы және Мерсияның Вулфхерінің әйелі ретінде сипатталады, одан ол Әйелі Сент-Вэрбурх және ұлы Коенредті дүниеге келтірді. Еорменхильд күйеуі 675 жылы қайтыс болғаннан кейін кесіп, монах болды. Біраз уақыттан соң, ол анасы құрған Шеппидегі Минстер монастырінің әйелі болды. Кейін ол Эли монастырінің әйелі болды. Оның өмірі туралы замандас деректері жоқтың қасы. Вулфхер туралы айтқанда Беда оның өзі де, қызы Вэрбурх та есімдерін атамайды. Дегенмен, оның есімі Кент патшасы Вихтредтің 699 жылғы жарғысында, абыстай ретінде көрсетілген, сол жарғы шығарылған кезде қатысқан үш абыстайдың қатарында: "Ирминбург, Эаба және Нериенда". Оның мерекесі 13 ақпан.
Негізгі дереккөздер
Патша Витредтің жарғысы, Сойер № 20 (б.з. 699) Кент патшалық аңызы, сонымен қатар Þá hálgan (Кембридж, CCC, MS 201,), ред. Феликс Либерман, "Англияның қасиеттілері". Ханновер, 1889. 1–10. Аларик Холл көшірген нұсқасы. Кенттік патшалық аңызы / Þá hálgan (Лондон, Ламбет сарайы 427, f. 211), Аларик Холл көшірген анонимдік ескі ағылшын тіліндегі Сент-Милдрит өмірі (Калигула), ред. және ауд. Освальд Коккэйн, "Ерте Англияның емдеу өнері, шөп тану және жұлдыжайлар", 3-том. Лондон, 1866. 422 9 (Калигула), 428 32 (Ламбет сарайы). Калигула мәтінінің бір бөлігі Аларик Холл көшірген, ал Коккэйннің томы Google Books-тен PDF түрінде қолжетімді. Госселин, Вита Део делектае виргинис Милдрета, 11 ғасыр. Латын тілінде жарияланған, Ролласон, Д, (1982) "The Mildrith Legend", Лестер университетінің баспасы. Патша Кнуттың жарғысы, Сойер № 958 (б.з. 1022), мүмкін жалған. Госселин, Lectiones in natale S. Eormenhilde, ред. және ауд. Розалинда С. Лав, Сент-Бертиннің Госселин. Елидің әйел қасиеттілерінің хагиографиясы. OMT. Оксфорд, 2004. 11 және одан кейінгі беттер. Liber Eliensis, ред. Э. О. Блейк, Liber Eliensis. Camden Society 3.92. Лондон, 1962; ауд. Дж. Фэрвезер. Liber Eliensis. Іле аралының VII ғасырдан XII ғасырға дейінгі тарихы. Вудбридж, 2005.
The Kentish Royal Legend, also known as Þá hálgan (Cambridge, CCC, MS 201,), ed. Felix Liebermann, Die Heiligen Englands. Hanover, 1889. 1–10. Edition transcribed by Alaric Hall. Kentish Royal Legend / Þá hálgan (London, Lambeth Palace 427, f. 211), transcribed by Alaric Hall
Anonymous Old English Life of St. Mildrith (Caligula), ed. and tr. Oswald Cockayne, Leechdoms, Wortcunning, and Starcraft of Early England, vol. 3. London, 1866. 422 9 (Caligula), 428 32 (MS Lambeth Palace). Caligula text partially transcribed by Alaric Hall and Cockayne's volume available as PDF from Google Books. Goscelin, Vita Deo delectae virginis Mildrethae, 11th century. Published in Latin, in Rollason, D, (1982) The Mildrith Legend, Leicester University Press. Charter of King Cnut, Sawyer no. 958 (AD 1022), possibly a forgery. Goscelin, Lectiones in natale S. Eormenhilde, ed. and tr. Rosalind C. Love, Goscelin of Saint Bertin. The Hagiography of the Female Saints of Ely. OMT. Oxford, 2004. 11 ff. Liber Eliensis, ed. E. O. Blake, Liber Eliensis. Camden Society 3.92. London, 1962; tr. J. Fairweather. Liber Eliensis. A History of the Isle of Ely from the Seventh Century to the Twelfth. Woodbridge, 2005.