Вивиан Хьюз Ридлер: Британдық баспагер, типограф және ғалым

Кіріспе

Британдық баспагер, типограф және ғалым (1913–2009)

Вивиан Хьюз Ридлер, CBE (2 қазан 1913–11 қаңтар 2009), Ұлыбританияда баспагер, типограф және ғалым болды. Ол 1958 жылдан 1978 жылға дейін Оксфорд университетінің баспасында баспагер қызметін атқарды, содан кейін зейнетке шықты; сонымен қатар, өзінің Perpetua Press баспасын құрды.

Өмірбаян

Ридлер 1913 жылғы 2 қазанда Уэльстің Кардифф қаласында дүниеге келді. Бала кезінде отбасымен Бристолге көшіп келді. Бристоль грамматикалық мектебінде оқып жүргенде баспа және типографияға қызығушылық танытты. Ол Адана платенін сатып алып, досы Дэвид Блэндпен (ол Wharfedale-ге ие болды) бірге Perpetua Press баспасын құрды, олар 1931 және 1936 жылдар аралығында жеке баспасын жүргізді. Бір жылы олардың «Он бес балалар әні» кітабы жылдың ең үздік 50 кітабының бірі деп танылды. Осы кезеңде Ридлер Эрик Гиллмен және Дуглас Клевердонмен танысты. Мектептен кейін ол Бристольдегі Э. С. және А. Робинсон фирмасында қысқа мерзімді шәкірттікке түсті. Ридлер Джон Джонсонмен, содан кейін Оксфорд университетінің баспашысы Джон Джонсонмен танысты, ал 1936 жылы Оксфордқа баспагердің көмекшісі Чарльз Бейтейге көмектесу үшін барды. 1930 жылдардың соңында Ридлер Оксфордтан Лондонға көшіп, Вольтерді зерттеуші Теодор Бестерман үшін Бунхилл баспасын құрды. Ол сондай-ақ Дэвид Блэнд өндіріс менеджері болған Faber and Faber баспаларына дизайн жасады. Блэнд арқылы ол Фаберде Т. С. Элиоттың хатшысы болып жұмыс істейтін Энн Брэдбимен танысты. 1938 жылы ол Эннге үйленді, олар төрт бала – Джейн, Кейт, Бенедикт және Колин тәрбиеледі. Энн Ридлер ақын ретінде танымал болды, алғаш Фабер, кейін Карканет баспасында жарық көрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ридлер Британ Корольдік Әуе күштерінде, Оркни, Нигерия және Германияда қызмет етті. Соғыстан кейін ол жеке дизайнмен айналысып, сондай-ақ Лондондағы Корольдік өнер колледжінде типография бойынша алғашқы оқытушы және Брэдфордтағы Lund Humphries & Co. үшін типограф болды. 1948 жылы Чарльз Бэти оны Оксфордқа қайтарды, Оксфорд университетінің баспасында жұмыс менеджері болып жұмысқа алды. 1950 жылы баспагердің көмекшісі, ал 1958 жылы баспагер болып тағайындалды. Баспагер ретінде ол фильмдік жинақтау, ротациондық және желілік баспа, сондай-ақ табақ және желілік офсеттік баспаны енгізді, коллотипияны 400 экрандық жарты тонмен алмастырды және толық механикаландырылған буып-түю цехын құрды. Баспа негізінен сөздіктер, анықтамалықтар, Киелі кітаптар және күрделі немесе ерекше шрифттерді талап ететін академиялық кітаптарды бастырды; сонымен қатар сыртқы баспагерлерден, ғылыми қоғамдардан және емтихан комиссияларынан тапсырыстар қабылдады. Ридлердің жұмыстарының ішінде Стенли Морисонның Фелл шрифттері туралы кітабы, Элиоттың «Шөл жері» және Констебльдің эскиздерінің факсимилелері, сондай-ақ Британдық қару колледжі үшін «Ұлы турнирлік тізімі» бар. Ридлер Оксфордтан тыс баспа саласында кеңінен танымал болды. Соғыс кезінде ол Double Crown клубына сайланды (1943), демобилизациядан кейін клубқа Эрик Гиллдің шрифттері туралы лекция оқыды; 1963 жылы ол оның президенті болды. Ол Баспа институтын құрушылардың бірі, Лондон институтының Сити және Гильдиялары үшін типографиялық дизайн бойынша сарапшы, сондай-ақ 1968 жылдан 1969 жылға дейін 4000 мүшесі бар Британдық баспагерлер федерациясының (кейін Британдық баспа өнеркәсібі федерациясы) президенті болды. 1971 жылы Ридлер CBE орденімен марапатталды. Ол Оксфордтың Санкт-Эдмунд-холл колледжінің мүшесі болды. 1978 жылы Оксфорд университетінің баспасынан зейнеткерлікке шықты. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Ридлер жеке баспаханасын ашты, онда қол баспасында Рождестволық ашық хаттар (көбінесе Энн Ридлердің өлеңдерін қамтиды), парақшалар, эфемералар және Перпетуа Пресс баспасының қайта жаңғырған кітаптарын шығарды; олардың бірі – «Бембодағы бүлік», оның әріптесі ОУП редакторы Джон Беллдің әжуалық өлеңдер жинағы. 1993 жылы Оксфорд университетінің Раскин сурет және көркемсурет мектебінде оның жұмыстарының көрмесі өткізілді. Ридлердің әйелі Энн 2001 жылы қайтыс болды. Ридлер 2009 жылғы 11 қаңтарда 95 жасында дүние салды.

Ridler was born in Cardiff, Wales on 2 October 1913. When he was a boy, he and his family moved to Bristol. While still at Bristol Grammar School, he became interested in printing and typography. He bought an Adana platen, and with his friend, David Bland (who had a Wharfedale), established the Perpetua Press, a private press which they ran between 1931 and 1936. One year their Fifteen Old Nursery Rhymes was chosen as one of the 50 best books of the year. During this time, Ridler met Eric Gill and Douglas Cleverdon. After school he served a short apprenticeship at the Bristol firm of E. S. and A. Robinson. Ridler got to know John Johnson, then Printer to the University of Oxford, and in 1936 went to Oxford to help the Assistant Printer, Charles Batey. In the late 1930s, Ridler moved from Oxford to London, to establish the Bunhill Press for Theodore Besterman, the Voltaire scholar. He also designed for the publishers Faber and Faber, where David Bland was Production Manager. Through Bland he met Anne Bradby, who was working at Faber's as secretary to T. S. Eliot. In 1938 he and Anne were married, and they went on to have four children Jane, Kate, Benedict, and Colin. Anne Ridler became well known as a poet, published first by Faber and later by Carcanet. During the Second World War, Ridler served in the British Royal Air Force, in Orkney, Nigeria, and Germany. After the war he resumed free lance designing, and also became the first tutor in typography at the Royal College of Art in London and typographer to Lund Humphries & Co. in Bradford. In 1948 Charles Batey brought him back to Oxford, engaging him as Works Manager at the Oxford University Press. He was appointed Assistant Printer in 1950, and Printer in 1958. As Printer, he introduced film setting, rotary and web fed letterpress and sheet and web fed offset, replaced collotype with 400 screen halftones and established a fully mechanised bindery. The Press mainly published dictionaries, reference works, bibles and academic books demanding complicated settings or exotic type; it also accepted commissions from external publishers, learned societies and examination boards. Among Ridler's productions were Stanley Morison's book on the Fell types, facsimiles of Eliot's The Waste Land and the Constable Sketchbooks and The Great Tournament Roll for the British College of Arms. Ridler was widely known in printing beyond Oxford. During the war, he had been elected to the Double Crown Club (1943) and on demobilisation had lectured to the club on the typefaces of Eric Gill; in 1963 he served as its president. He was a founder of the Institute of Printing, an examiner in typographic design for the City and Guilds of London Institute, and served as President of the British Federation of Master Printers (later the British Printing Industries Federation), with its 4,000 members, from 1968 to 1969. In 1971 Ridler was made a CBE. He became a fellow of the Oxford college of St Edmund Hall. He retired from the Oxford University Press in 1978. After his retirement, Ridler ran his own printing shop, where he produced on his hand press Christmas cards (often incorporating poems by Anne Ridler), broadsides, ephemera, and some small books under the revived imprint of the Perpetua Press; one was Mutiny on the Bembo, a set of comic verse lampooning publishing by his colleague OUP editor John Bell. An exhibition of some of his work was held at The Ruskin School of Drawing and Fine Art in Oxford University in 1993. Ridler's wife, Anne, died in 2001. Ridler died on 11 January 2009, aged 95.