Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Денесіздік күйі немесе сапасы
State or quality of being bodiless
Денесіздік – "денесіз немесе материалдық болмау күйі немесе сапасы; заттық емес; денесіздік". Денесіз (грекше: ἀσώματος) – "материядан құралмаған; материалдық жаратылысы жоқ" дегенді білдіреді. Денесіздік – көптеген діндердегі жандардың, рухтардың және Құдайдың қасиеті, соның ішінде қазіргі уақыттағы ислам, христиандық және иудаизмнің басты ағымдары мен мектептері. Ежелгі философияда ауа, эфир, от немесе жарық сияқты жұқа "жеңіл" материялар денесіз деп есептелген. Ежелгі гректер қатты жерге қарағанда, ауаның қозғалысқа кедерісі аз болғандықтан денесіз деп сенген, ал ежелгі парсылар отты денесіз деп санаған, себебі әрбір жан одан туған деп есептелген. Қазіргі философияда денесіз және материалдық емес арасындағы айырмашылық міндетті түрде сақталмайды: егер дене материядан жасалмаса, ол денесіз деп сипатталады. Универсалиялар мәселесінде универсалиялар бір жағынан кез келген нақты формадан бөлінеді, екінші жағынан олардың ішкі қасиеттері бар сияқты көрінеді. Аристотель Платонның Идеялар әлеміне қарсы, абстракцияның гиломорфты тұжырымын ұсынды. Аристотель грек тіліндегі soma (дене) және hyle (материя, сөзбе-сөз "ағаш") терминдерін қолданды. Себептік әсер ететін денесіз дененің тіпті логикалық тұрғыдан дұрыс болуы үшін, әсер ету нүктесінде физикалық жаратылысы болмаса да, бір нәрсе материалдық нәрсеге әсер ете алады деген сенім қажет. Доп тікелей жанасу арқылы басқа допқа әсер ете алады және ол тікелей түсетін жарықтың шағылысуы арқасында көрінеді. Денесіз әсер ету өрісі немесе материалдық емес дене осы функцияларды орындай алмайды, себебі олардың осы функцияларды орындауға қажетті физикалық құрылымы жоқ. Ньютоннан кейін қашықтықтан әрекет етуді қарапайым факт ретінде қабылдау және осымен байланысты философиялық мәселелерді елемеу қалыпты жағдайға айналды.
Incorporeality is "the state or quality of being incorporeal or bodiless; immateriality; incorporealism." Incorporeal (Greek: ἀσώματος) means "Not composed of matter; having no material existence." Incorporeality is a quality of souls, spirits, and God in many religions, including the currently major denominations and schools of Islam, Christianity and Judaism. In ancient philosophy, any attenuated "thin" matter such as air, aether, fire or light was considered incorporeal. The ancient Greeks believed air, as opposed to solid earth, to be incorporeal, insofar as it is less resistant to movement; and the ancient Persians believed fire to be incorporeal in that every soul was said to be produced from it. In modern philosophy, a distinction between the incorporeal and immaterial is not necessarily maintained: a body is described as incorporeal if it is not made out of matter. In the problem of universals, universals are separable from any particular embodiment in one sense, while in another, they seem inherent nonetheless. Aristotle offered a hylomorphic account of abstraction in contrast to Plato's world of Forms. Aristotle used the Greek terms soma (body) and hyle (matter, literally "wood"). The notion that a causally effective incorporeal body is even coherent requires the belief that something can affect what's material, without physically existing at the point of effect. A ball can directly affect another ball by coming in direct contact with it, and is visible because it reflects the light that directly reaches it. An incorporeal field of influence, or immaterial body could not perform these functions because they have no physical construction with which to perform these functions. Following Newton, it became customary to accept action at a distance as brute fact, and to overlook the philosophical problems involved in so doing.
Соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуі
Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуінің мүшелері (Мормонизмді де қараңыз) Құдай Әке мен Иса Мәсіхтің екеуінің де "адам сияқты денесі мен сүйектері бар, қолға ұстауға болатын" физикалық денелері бар деп сендіреді. Олар, Құдайдың денесі жоқ екендігі туралы бағытталған христиандық сенімді, Апостолдардан кейін осы антропоморфты, денелі Құдай туралы ілімнен тайып кету нәтижесі деп есептейді, және бұл ілім дәстүрлі яһуди-христиандық сенімге сәйкес келеді деп мәлімдейді. Бағытталған христиандық, Киелі кітаптағы Құдайға қатысты антропоморфты сипаттамаларды әрқашан сөзбе-сөз емес, поэтикалық және символдық ретінде түсіндіріп келді.
Members of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (see also Mormonism) believe that both God the Father, and Jesus Christ have physical bodies "of flesh and bones as tangible as man’s". They view the mainstream Christian belief in God's incorporeality as being founded upon a post Apostolic departure from this doctrine of an anthropomorphic, corporeal God, a doctrine which they claim better aligns with the traditional Judeo Christian belief. Mainstream Christianity has always interpreted anthropomorphic references to God in Scripture as non literal, poetic, and symbolic.