АҚШ Тұрғын Үй-жай Басқармасы: «Жаңа келісім» дәуіріндегі тұрғын үй салу саясаты
United States Housing Authority
АҚШ Тұрғын Үй-жай Басқармасы (USHA) – «Жаңа келісім» аясында 1937 ж. құрылған федералдық агенттік. Төмен кірісті азаматтарға арзан баспана беру мақсатында несие берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Тұрғын үй басқармасы, немесе USHA – 1937 жылы «Жаңа келісім» аясындағы 1937 жылғы Тұрғын үй заңымен АҚШ Ішкі істер министрлігі құрамында құрылған федералдық агенттік. Оның мақсаты штаттар мен қауымдастықтарға қолжетімді бағадағы тұрғын үйлер салуға қарыз беру болған.
United States federal government agency created as part of the New Deal
The United States Housing Authority, or USHA, was a federal agency created during 1937 within the United States Department of the Interior by the Housing Act of 1937 as part of the New Deal. It was designed to lend money to the states or communities for low cost construction.
Тарих
Шамамен 650 000 аз қамтылған, бірақ көбінесе үйсіз адамдарға арналған тұрғын үйлер салына бастады. 20 ғасырдың басында прогрессивтік ойлаушылар кедей азаматтардың тұрғын ортасын жақсарту олардың өмір сапасын және сәттілікке жету мүмкіндіктерін арттырады (сондай-ақ, жақсы әлеуметтік мінез-құлыққа ықпал етеді) деп сарқылып айтқан. Нью-Йорк штатының губернаторы Аль Смит аз табыс табатын жұмыс істейтін адамдар үшін қоғамдық тұрғын үй бағдарламасын бастады. АҚШ сенаторы Роберт Ф. Вагнер (Нью-Йорк штатынан демократ) осы сенімдерді 1930 жылдарға жеткізді, ол АҚШ Конгресінде ықпалды тұлға болған кезде. 1933 жылдан 1937 жылға дейін Харольд Айкестің басшылығымен Қоғамдық жұмыстар басқармасы (PWA) 10 000 шаруашылық үйді бұзып, 22 000 жаңа тұрғын үй салды, оның басты мақсаты – құрылыс жұмыстарымен жұмыс орындарын қамтамасыз ету болды. Айкс афроамерикандықтардың адал досы болды және оларға арналған тұрғын үйлердің жартысын бөліп берді. Соттар PWA-ның шаруашылық үйлерді мәжбүрлеп алуға құқығы жоқ екенін шешті, сондықтан 1937 жылғы Тұрғын үй заңы жаңа агенттік – USHA аясында ұзақ мерзімді федералдық рөлді көздеді. 1937 жылғы Тұрғын үй заңына Кэтрин Бауэрдің зор ықпалы тиді. Ол екі жыл бойы оның Ақпарат және зерттеулер директоры қызметін атқарды. Жеке сектор мемлекеттік тұрғын үйді экономикалық қауіп деп қарастырып, негізгі тұрғын үй индустриясы мен сатып алуға мүмкіндігі жоқ, бірақ көмекке лайық және мұқтаж адамдарға бағытталған әлеуметтік бағдарламалар арасында нақты айырмашылық болуын қатыстырды. Сенатор Вагнердің айтуынша, жеке және мемлекеттік секторлар арасындағы «бәсекелестіктің алдын алу» үшін біріккен күш-жігер жұмсалды. Заң бойынша мемлекеттік тұрғын үй жобаларына қабылдау үшін жоғары табыс шегі мен жеке сектор лайықты тұрғын үйді қамтамасыз ететін ең төменгі табыс шегі арасында 20 пайыздық айырмашылық болуы керек болды. Вагнер екі партиялық тәсілді қамтамасыз ету үшін консервативті көшбасшылар Роберт А. Тафт пен Аллен Эллендерден қолдау алды. Эллендер талап етті және азаматтық құқықтар ұйымдары келісті, тұрғын үйлер нәсілдік бөлініс бойынша бөлінуі керек. Сыншылар ақырында «вертикальді геттода» гүлдеген кедейлік, зорлық-зомбылық, есірткі, қылмыс және үмітсіздік мәдениеті бастапқы прогрессивті теорияны жоққа шығарды. Қоғамдық тұрғын үйді қорғаушылар бағдарламаның бастапқыда шектеулермен шектелгенін, толыққанды қаржыландырылмағанын және жеке сектор жылжымайтын мүлік секторы ешқашан қызмет көрсетуге тырыспаған шектеулі табысты халыққа қызмет етуді жалғастырып келе жатқанын атап өтті.
Units for about 650,000 low income people, but mostly for the homeless, were started. Progressives early in the 20th century had argued that improving the physical environment of poorer citizens would improve their quality of life and chances for success (and cause better social behavior). As governor of New York, Al Smith began public housing programs for low income employed workers. US Senator Robert F. Wagner (D New York) carried those beliefs into the 1930s, when he was a power in the United States Congress. From 1933 to 1937, the Public Works Administration (PWA) under Harold Ickes razed 10,000 slum units and built 22,000 new units, with the primary goal of providing construction jobs. Ickes was a strong friend of African Americans and reserved half the units for them. The courts ruled the PWA lacked eminent domain power to condemn slums, so the Housing Act of 1937 envisioned a long term federal role under the new agency, the USHA. This Housing Act of 1937 was strongly influenced by Catherine Bauer. She became its Director of Information and Research, a position she held for two years. The private sector saw an economic danger in nationalized housing, and insisted that there be a clear differentiation between the main housing industry and welfare programs focused on people too poor to buy but who were worthy and deserved help. As Senator Wagner said, there was a concerted effort at "avoiding competition" between the private and public sectors. The law required a 20 percent gap between the upper income limits for admission to public housing projects and the lowest limits at which the private sector provided decent housing. Wagner obtained support from conservative leaders Robert A. Taft and Allen Ellender to guarantee a bipartisan approach. Ellender insisted and civil rights groups accepted, that the units be racially segregated. Critics eventually pointed to the culture of poverty, violence, drugs, crime and hopelessness that thrived in the "vertical ghetto" as a refutation of the original Progressive theory. Defenders of public housing point out that the program was beset with limitations at its outset, has never been truly fully funded, and continues to serve a limited income population that the private real estate sector has never tried to serve.
Ұйым тарихы
Мемлекеттік құрылыс істері жөніндегі федералдық төтенше жағдай басқармасының тұрғын үй бөлімі 1933 жылдың 16 маусымында Ұлттық өнеркәсіптік қалпына келтіру туралы заңға сәйкес құрылды. Ол 1932 жылғы 21 шілдедегі Төтенше жағдайларды жою және құрылыс туралы заңға сәйкес шектеулі дивиденд бағдарламасын басқаруды Реконструкция қаржы корпорациясынан қабылдады. Сонымен қатар, ол жергілікті тұрғын үй органдарына тікелей федералдық гранттар мен несиелер беру бағдарламасын басқарды. АҚШ Тұрғын үй басқармасы (USHA) 1937 жылғы 1 қыркүйекте 1937 жылғы Тұрғын үй туралы заңмен Ішкі істер департаментінде құрылды және 1939 жылы Тұрғын үй бөлімінің міндеттерін өз мойнына алды. 1939 жылғы 1 шілдеде күшіне енген қайта ұйымдастыру жоспары № I арқылы ол Федералдық жұмыс агенттігіне берілді. USHA 1942 жылдың 24 ақпанында Федералдық қоғамдық тұрғын үй басқармасы (FPHA) деп қайта аталды және (Бірінші соғыс өкілеттігі туралы заң бойынша берілген өкілеттіктерді пайдалана отырып) Ұлттық тұрғын үй агенттігіне берілді. Бұл ретте, бұрынғыдағы Қоғамдық ғимараттар басқармасының, Қорғаныс тұрғын үй бөлімінің және Өзара меншік қорғаныс тұрғын үй бөлімінің (FWA), Соғыс және Әскери-теңіз департаменттерінің, сондай-ақ Фермалық қауіпсіздік басқармасына қарасты қоғамдық тұрғын үйге қатысты функциялар да біріктірілді. 1947 жылғы 3 шілдеде күшіне енген қайта ұйымдастыру жоспары № 3-қа сәйкес FPHA Тұрғын үй басқармасымен (PHA) алмастырылды, ол Тұрғын үй және үй шаруашылығы қаржы агенттігінің құрамында болды. PHA 1965 жылғы 9 қыркүйекте Тұрғын үй және қала құрылысы департаментімен таратылды және оның орнына Тұрғын үй және қала құрылысы департаменті енгізілді.
The Housing Division of the Federal Emergency Administration of Public Works was established pursuant to the National Industrial Recovery Act, June 16, 1933. It assumed, from the Reconstruction Finance Corporation, administration of the limited dividend program under the Emergency Relief and Construction Act, July 21, 1932. It also administered a program of direct federal grants and loans to local housing authorities. The United States Housing Authority (USHA) was established in the Department of the Interior by the Housing Act of 1937, September 1, 1937, assuming responsibilities of the Housing Division in 1939. It was transferred to the Federal Works Agency by Reorganization Plan No. I of 1939, effective July 1, 1939. The USHA was renamed the Federal Public Housing Authority (FPHA) and transferred to the National Housing Agency by (using authority granted under the First War Powers Act), February 24, 1942, also consolidating functions relating to public housing formerly vested in the Public Buildings Administration, Division of Defense Housing, and Mutual Ownership Defense Housing Division, FWA; the War and Navy Departments; and the Farm Security Administration. The FPHA was replaced by the Public Housing Administration (PHA) within the Housing and Home Finance Agency pursuant to Reorganization Plan No. 3 of 1947, effective July 27, 1947. The PHA was abolished and superseded by the Department of Housing and Urban Development by the Department of Housing and Urban Development Act , September 9, 1965.