Кіріспе

Ежелгі римдік термин
манга сериясы

Ежелгі римдіктер арасында, bestiarii (бірлік bestiarius) – жануарлармен шайқасқан немесе оларға тікелей қатысқан адамдар. Бұл екі санатты ажырату қалыпты: біріншісі – жануарлар арқылы өлім жазасына кесілгендер (damnatio ad bestias қараңыз), ал екіншісі – ақы немесе даңқ үшін ерікті түрде олармен күрескендер (venatio қараңыз). Соңғыларын кейде жаңылысқан түрде "гладиаторлар" деп атайды; алайда, олардың замандастары үшін латын тіліндегі "гладиатор" сөзі басқа адамдармен шайқасқандарды ғана білдірген. Аренадағы "аң аулауға" қатысып, осымен мансап құрғандарды қазіргі заманда "venatores" деп атайды.

Атқару нысаны ретінде

Азаптау түріндегі өлім жазасы ретінде жабайы аңдармен өлтіру – мемлекет жауына берілетін жаза еді, бұл санатқа тұтқынға алынғандар мен ауыр қылмыс жасаған құлдар кіретін. Олар жалаңаш күйінде, қорғануға мүмкіндіксіз жабайы аңдарға жіберілді. Егер біреуін өлтірсе де, үстіне тағы жаңа аңдар жіберіліп, барлығы өлгенше жалғастырылды. Көбінесе бір адамды өлтіру үшін екі аң қажет болмады. Керісінше, бір аң көбінесе бірнеше адамды өлтіретін. Цицерон бір арыстанның 200-ге жуық бестиарийді өлтіргенін айтады. "Не батыр жігіт!" – деді Сенека, – "Ол әрине өзінің тағдырын өзі таңдауға лайық еді! Ол қандай батырлықпен қылыш ұстаған болар еді!". Тағы біреуі ұйықтап жатқандай иеленіп, басын төмен салып, арба дөңгелегінің спицалары арасына тығып, мойнын сындырды. Симмах жиырма тоғыз саксон тұтқынының аренаға шығар алдында, камераларында бір-бірін тұншықтырып өлтіргенін жазды.

Ерікті ұрыс

Сенеканың мәліметінше, бастапқыда бұл өнерді кәсіп еткен, ақша үшін күрескен адамдар болған. Римде жабайы аңдармен (scholae bestiarum немесе bestiariorum) күресуге дайындайтын мектептер болған сияқты. Екінші түрі – бірнеше қаруланған бестіарилер бірден көптеген аңдарға қарсы жіберілген.