Тюдор кезеңінің теңіз кемелерінің тізімі: Энтони Роллы

Кіріспе

1540 жылдардағы ағылшын Тюдор флотының кемелерінің тізімі

Энтони роллы – 1540 жылдардағы ағылшын Тюдор флотының кемелерінің жазба тізімі, және оның авторы Энтони Энтонидің атымен аталады. Бұл тізім бастапқыда үш паршменттен тұрды, онда 58 кеме, олардың өлшемдері, экипажы, қару-жарағы және негізгі жабдықтары туралы ақпарат бейнеленген. 1546 жылы бұл роллдар король Генрих VIII-ге табыс етілді және патшалық кітапханада сақталды. 1680 жылы король Карл II роллдардың екеуін Сэмюэл Пеписке тапсырды, ол оларды кесіп, бір томдық кітапқа біріктірді, қазір ол Кембридж қаласындағы Магдалина колледжінің Пепис кітапханасында сақталады. Үшінші ролл король Уильям IV оны қызы, леди Мэри Фоксқа бергенге дейін патшалық коллекцияда қалды, ол 1858 жылы Британ мұражайына сатты; қазір ол Британ кітапханасына тиесілі. Энтони роллы – Тюдор дәуіріндегі ағылшын флотының кемелерінің толық суреттелген жалғыз тізімі. 16 ғасырдағы Англиядағы табысты мемлекеттік қызметкердің жұмысы ретінде Энтони роллының көркемдік құндылығы «жай сурет салу және үлгіге сәйкестік» деп сипатталған, бірақ оның көркемдік аспектілері «форма мен түсті жақсы түсінуді» көрсетеді. Оның мәтініндегі тізімдердің жоғары дәлдігі дәлелденгенімен, кемелердің көптеген суреттері қарапайым және белгілі бір формула бойынша жасалған. Кеме дизайнының, қару-жарағының, әсіресе, такелаждың егжей-тегжейлілігі шамамен ғана екені анықталды. Дегенмен, салтанатты безендірулерді бейнелеу арқылы роллдағы суреттер Тюдор дәуірінің геральдикасын, туларын және кеме безендіруін зерттеуге қатысты маңызды қосымша ақпарат ұсынды. «Генри Грейс-а-Дьё» және «Мэри Роуз» сияқты көрнекті Тюдор кемелерінің қазіргі кездегі жалғыз белгілі суреттері Энтони ролында сақталған. «Мэри Роуз» кемесі 1545 жылы апаттан суға батқаннан кейін 1982 жылы табылып, құтқарылғаннан кейін, роллдағы ақпарат пен «Мэри Роуз» кемесінің физикалық қалдықтарын салыстыру сол кезеңдегі теңіз тарихын зерттеуге жаңа көзқарас ұсынды.

The Anthony Roll is a written record of ships of the English Tudor navy of the 1540s, named after its creator, Anthony Anthony. It originally consisted of three rolls of vellum, depicting 58 naval vessels along with information on their size, crew, armament, and basic equipment. The rolls were presented to King Henry VIII in 1546, and were kept in the royal library. In 1680 King Charles II gave two of the rolls to Samuel Pepys, who had them cut up and bound as a single volume book, which is now in the Pepys Library at Magdalene College, Cambridge. The third roll remained in the royal collection until it was given by King William IV to his daughter Lady Mary Fox, who sold it to the British Museum in 1858; it is now owned by the British Library. The Anthony Roll is the only known fully illustrated inventory of ships of the English navy in the Tudor period. As the work of a successful state official in 16th century England, the artistic value of the Anthony Roll has been described as being characterised by "naive draughtsmanship and conformity to a pattern" though its artistic aspects display "a decent amateur grasp of form and colour". While the inventories listed in its text have proven to be highly accurate, most of the ship illustrations are rudimentary and made according to a set formula. The level of detail of the ship design, armament and especially rigging has therefore proven to be only approximate. Nevertheless, through their depiction of the ceremonial ornamentation the illustrations in the Roll have provided relevant secondary information to the study of Tudor period heraldry, flags and ship ornamentation. The only known contemporary depictions of prominent Tudor era vessels like the Henry Grace à Dieu and the Mary Rose are contained in the Anthony Roll. As the Mary Rose sank by accident in 1545 and was successfully salvaged in 1982, comparison between the information in the Roll and the physical evidence of the Mary Rose has provided new insights into the study of the naval history of the period.

Автор және суретші

Антоний Антоний (1530 ж. шамамен 1564 ж. дейін) мемлекеттік құжаттардағы қолжаз хаттарымен салыстырылған қолтаңбасы арқылы ақпаратты жинақтаған және иллюстрациялардың авторы ретінде танылды. Антонийдің әкесі Уильям Антоний (1535 ж. қайтыс болды) – Зеландияның Миддельбург қаласынан шыққан фламанд, ол 1503 жылы Англияға көшіп келген. Уильям әскерге сыра жеткізіп тұрды, ал Антоний әкесінің жолын жалғады. Ол 1530 жылдан кешікпей сыра экспорттаумен айналысып, теңіз күштеріне сыра жеткізуші болды. 1533 жылы Антоний Лондон мұнарасының қаругері болып тағайындалды, бұл лауазымды өмірінің соңына дейін номиналды түрде сақтап қалды. Ол қарулы күштерді артиллериямен жабдықтауға жауапты мемлекеттік орган – Орднанс кеңсесінің бақылаушысы деңгейіне көтерілді және осы қызметінде өзінің тізімін жасады. 1549 жылы ол Тауэрдегі, Каледегі, Булоньдегі және басқа да жерлердегі қару-жарақтардың бас инспекторы болып тағайындалды. Ол ағылшын әскерлерін қарумен қамтамасыз ету жұмысын жалғастырды және өмірінің соңғы айында Ле-Хаврға қарсы жорыққа қару-жарақ жеткізуге белсенді қатысты. 1939 жылы голланд тарихшысы Николас Битс фламанд суретшісі және картографы Корнелис Антониссон (немесе Антониш, шамамен 1507–1553 ж.ж.) Антоний Антонийдің бауыры болуы мүмкін деген гипотеза ұсынды. Битстің туыстық байланыс туралы ұсынысы болжамдық және тікелей дәлелдерден қолдау таппағанмен, 1963 жылы Джеффри Каллендер «Mariner's Mirror» журналында осы идеяны қолдады және басқа да бірнеше авторлар оны жеткізді. Уильям Антонийдің өсиеті басқа ұлдары туралы ештеңе айтпады, ал Антонис Якоб Корнелизуон ван Оостзаненнің қызы Антонис Эгбертсонның ұлы деп есептеледі. Энн Пейннің сөздерімен айтқанда, Корнелис пен Антонийдің туысқандығы «мүмкін емес деуге болмайды, бірақ олардың байланысы бар екенін көрсететін дәлел өте аз».

Қолжазбаның тарихы

"Кеме портреті" теңіз өнерінде ұзақ тарихқа ие, ортағасырлық мөрлер мен монеталардан бастап 15 ғасырдың басындағы гравюраларға дейін, ал желкенмен жүзетін кеменің қарапайым профилі, көбінесе экипажы көрсетілмейтін, кемелердің құрылысын тіркеудің ең тиімді тәсілі ретінде қалыптасты. Энтони Ролі патша мен әскери жетекшілік үшін екі мақсатқа қызмет ететін туындылар жанрына жатады: кемелердің немесе жағалаудың стратегиялық аймақтарының егжей-тегжейлі тізімі ретінде олардың күшті және әлсіз жақтарын анықтау үшін зерттелуі мүмкін, ал Тюдор әскери күшінің мақтанышпен және көрікпен бейнеленгені ретінде патшаны құрметтеу, сарайдағыларға әсер ету және шетелдік елшілерге әскери билікті көрсету үшін қолданылуы мүмкін. Сол кездегі карталар, немесе "пландар", су айдындарын белгілеу үшін де, суреттерді жандандыру үшін де кемелердің егжей-тегжейлі суреттерімен безендірілді. Мұндай карталар сол кезде кең таралған, тіпті суретшілер оларды тым қарапайым немесе көңілсіз деп санаса, оларды безендіретін. Генрих VIII тұсында теңіз флоты кеңейтілді, және ол соғыс кемелеріне қызығушылық танытқаны белгілі, 1520 жылы Франция королі Франциск I-мен кездесуге 29 жастағы патшаны алып барған кемелерді, егер нақты болмаса, Довердегі Генрих VIII-нің кемеге түсуінің эпикалық картинасы көрсеткендей. Бұл картина шамамен 1545 жылы салынған деп саналады және Энтонидің иллюстрацияларына шабыт көзі болған болуы мүмкін. Энтониге жатқызылатын үш пландар бар: Анна Клевскаяның Төмен елдерден Англияға (1539) сапары, жағалаудағы бекініске француз шабуылы (күні белгісіз) және Брайтонға француз шабуылы (1545 жылдың шілдесі). Осы картиналардағы кемелердің дизайны, әсіресе Брайтон шабуылындағы кемелер, ролдердегілермен жақын. Рольдер жұмысы қашан басталғаны және қашан аяқталғаны белгісіз. Оның 1546 жылы патшаға тапсырылғаны ғана белгілі. 1545 жылдың 19 шілдесінде Солент шайқасында батып кеткен Мэри Розаның кірісі оның осы күннен бұрын басталғанын білдірмейді, өйткені оны 1549 жылға дейін көтеру мүмкін деп саналды. Екінші ролдегі галеастар, Антилопа, Харт, Буль және Тигр 1546 жылдың наурызында салынып жатқан, ал Харт сол жылдың қазан айына дейін теңізде болған жоқ. Сонымен қатар, француздардан 1546 жылдың 18 мамырында қолға түскен Галле Бланшар кірмейді. Рольдер патшаға тапсырылғаннан кейін, патшаның мұрағатында сақталды. 1680 жылы Карл II екі ролді теңіз әкімшісі және кітап жинаушы Самуэль Пеписке сыйға берді. Пепис ролдердің қалай берілгенін нақты айтпады, бірақ бұл сыйлық король Чарльзбен кездесуден туындаған деп есептеледі, онда Пепис корольдің Вустер шайқасынан қалай қашқанын айтқан. Жоспар бойынша Пепис бұрыннан белгілі оқиғаны өңдеп, жариялауы керек еді, бірақ ол олай істемеді. Пепис теңіз флотының тарихын жазуды жоспарлап, осы мақсатта материал жинап жүргені де белгілі, бірақ бұл жоба да аяқталмады. Король Чарльз Пепис жоспарларын білген және оған екі ролді сыйлық ретінде немесе қашу туралы оқиғаны жариялағаны үшін төлем ретінде ұсынған болуы мүмкін. Екінші рол сол кезде табылмайды, ол 1690 жылы патша кітапханасының сақтаушысы Генри Тинн, 1677-89 жылдар аралығында Пеписке жақын дос, тапты. Тинн Пеписке кейбір иллюстрациялардың көшірмелерін жасауға жағдай жасады, бірақ 1690 жылы Карл қайтыс болды, ал Джеймс II жер аударылды. Пепис сол жылы Адмиралтейство хатшысы лауазымынан кетіп, Вильгельм III және Мэри II билігін мойындаудан бас тартты, бұл оның жинағы үшін соңғы ролді алу мүмкін еместігін білдірді. Сондықтан бірінші және үшінші ролдерден кодекс құрастыру сол уақыттан кейін біртіндеп аяқталды деп есептеледі. 1703 жылы Пепис қайтыс болғаннан кейін оның кітапханасы оның жүрегі Джон Джексонға өтті. 1724 жылы Джексон қайтыс болғаннан кейін кітапхана кодекспен бірге Пеписке таныс Кембридждегі Магдалина колледжіне берілді, ол бүгінге дейін сонда сақталады. Екінші рол 1780 жылдары жоғалған деп есептелді, бірақ ол шындығында патша отбасының қолында қалды. Уильям IV оны өзінің заңды емес қызы Мэри ФицКларенсқа 19 ғасырдың басында сыйға берді. 1824 жылы ФицКларенс генерал-майор Чарльз Роберт Фоксқа үйленді, ол 1832-1835 жылдары ордонанс инспекторы болды, бұл Энтони Энтони үш ғасыр бұрын атқарған лауазым. Фокс библиофил болған, ал тарихшы Чарльз Найтон оның құндылығын білгенін айтады, бірақ оның орны ғалымдарға белгісіз болып қалды. 1857 жылы Британ мұражайының қолжазбалар сақтаушысы Фредерик Мэдденге екінші рол көрсетілді және Мэри Фокс оны сатуға ниеттенгенін білді. Келіссөздерден кейін ол 15 фунт стерлингке Британ мұражайына сатылды және Add MS 22047 ретінде тіркелді. Ол бастапқы форматында рол ретінде сақталды және 1999 жылдан бері Британ кітапханасының Сент-Панкрастағы қолжазбалар жинағында сақталады. Энтони Ролі 16 ғасырдың ағылшын теңіз флотының тарихына арналған негізгі дереккөз ретінде жиі қолданылды, бірақ толық мәтін мен барлық иллюстрациялар 2000 жылға дейін бір томда жиналмады.

The "ship portrait" had a long history in maritime art, from medieval seals and coins to early engravings in the 15th century, and the plain side on view of a ship under sail, often with no crew shown, was well established as the most effective way of recording the build of vessels. The Anthony Roll belongs to a genre of works that was intended to serve a dual role for the king and the military leadership: as reasonably informative overviews listing details of ships or strategic areas of coastlines they could be studied to determine strengths and weaknesses, and as boastful and lively depictions of Tudor military might they could be used to flatter the king, impress courtiers and impose martial authority on foreign ambassadors. Contemporary maps, or "plats", were routinely decorated with detailed pictures of ships, to mark bodies of water as much as to liven up the scenes. Such maps were common at the time, and were even embellished by artists if deemed too simple or drab. The navy was expanded during Henry VIII's reign, and he was known to take an interest in warships, as can be seen by the epic painting Embarkation of Henry VIII at Dover which portrayed, if rather unrealistically, the ships that took the 29 year old king to the summit meeting with Francis I of France at the Field of the Cloth of Gold in 1520. This painting, recently dated to around 1545, has also been suggested as a likely source of inspiration to Anthony for his illustrations. There are three such plats depicting naval actions and expeditions that are attributed to Anthony: the route of Anne of Cleves from the Low Countries to England (1539), a French attack on a coastal fort (date unknown) and a French raid on Brighton (July 1545). The design of the ships in these paintings, especially that of the Brighton raid, closely match those in the rolls. It is not known exactly when work on the rolls began nor when it was finished. It is only certain that it was presented to the king the year it was dated, 1546. The inclusion of the Mary Rose that sank at the Battle of the Solent 19 July 1545 does not mean it was necessarily started before this date, since it was still considered possible that she could be raised even as late as 1549. The galleasses, the Antelope, Hart, Bull and Tiger, all present in the second roll, were still being built around March 1546, and the Hart was not at sea until October that year. At the same time the Galley Blanchard, captured from the French 18 May 1546 is not included. After the rolls were presented to the king they were archived in the royal collections. In 1680 Charles II gave two of the rolls to Samuel Pepys, a navy administrator and avid book collector. Pepys did not disclose the details of how the rolls were given to him, but it is believed that the gift came out of a meeting with King Charles where Pepys took down the king's account of how he escaped from the Battle of Worcester (1651). The plan was that Pepys would edit and publish the already famous story, but he never did so. It is also known that Pepys was planning to write a history of the navy and that he was gathering material for this task, but this project also was never finished. It is considered likely that King Charles was aware of Pepys' plans and presented him with two of the rolls either as a gift or as payment for the intended publication of the escape story. The second roll could not be located at that time, and it was not until 1690 that it was discovered by Henry Thynne, keeper of the royal library 1677–89 and a close friend of Pepys. Thynne arranged for Pepys to make copies of some of the illustrations, but by 1690 Charles was dead and James II was in exile. Pepys had resigned from his position as Secretary of the Admiralty that same year and refused to recognize the reign of William III and Mary II, which meant that acquisition of the final roll for his collection was out of the question. The creation of the codex from the first and third rolls is therefore assumed to have been completed shortly after that time. After Pepys' death in 1703 his library passed on to his nephew John Jackson. After the death of Jackson in 1724 the library, along with the codex, was then passed on to Pepys' old college at Magdalene, Cambridge, where it remains to this day. The second roll was presumed lost by the 1780s, but actually remained in the hands of the royal family. William IV gave it to his illegitimate daughter Mary FitzClarance sometime in the early 19th century. In 1824, FitzClarance married Charles Robert Fox, a major general and from 1832–35 an officer of the surveyor of the ordnance, the same position Anthony Anthony had three centuries before him. Fox was a bibliophile, and historian Charles Knighton has suggested he knew the value of the roll, but its location nevertheless remained unknown to scholars. In 1857 Frederic Madden, keeper of manuscripts at the British Museum, was shown the second roll and learned that Mary Fox wished to sell it. After negotiations it was sold for £15 to the British Museum and was numbered Add MS 22047. It was kept in its original format as a roll and has been stored in the British Library's manuscript collection at St Pancras since 1999. The Anthony Roll has been used frequently as a primary source for histories of the English navy of the 16th century but the full text and all illustrations were not collected in one volume until 2000.

Сипаттама

Антонийдің тізімі бастапқыда үш жеке пергамент тізімшеден тұратын. Бүгінде ол бірінші және үшінші тізімшелерді қамтитын кітап түрінде сақталады, ал екінші тізімше бастапқы түрінде сақталған. Алғашқы үш тізімше 17 жеке мембранадан құралған, олар келесі мембрананың артқы жағына жабыстырылған. Мембраналардың ені белгілі бір шамада болса, биіктігі әртүрлі болды. Бірінші және үшінші тізімшелерді алғаннан кейін Пепис өзінің хатшыларына тізімшелерді кесіп, бір томға жинап, кітап етіп баулап, қазір Пепис 2991 деп аталады. Екі тізімшенің өзгеруі көлденең беттік құрылымды жасады, ал кесілген әшекейлердің кейбіреулері томға қолмен көшірілді. Пепис екі тізімшенің арасына түйіндемелерді және Антонийге жатпайтын, Пепис тізімшелерді баулауға дейінгі қорытынды кестені енгізді. Бұл түпнұсқа құжатты радикалды түрде өңдеу кейбір суреттерге зиян келтірді және қазір ол қолданылмайды. Генри Грейс-а-Диу, Мэри Роза және Питер Романың алғашқы үш суреті бір бетке сыймағандықтан екі беттікке айналдырылды. Суреттердің ортасынан иілуі егжей-тегжейлі бөлшектердің жоғалуына әкелді. Осыған қарамастан, бірінші және үшінші тізімшелердің бастапқы құрылымын қайта жаңарту жоспарланбаған. Екінші тізімше, Ұлыбритания кітапханасының қосымшасы MS 22047, 1857 жылы Мэри Фокс жасаған жазбадан басқа, түпнұсқа күйінде сақталған, сондай-ақ сусыған жазуды ашықтау үшін химиялық заттар қолданудан зақымдалған. Үш тізімшеде шамамен көлемі мен құрылысына қарай жіктелінген 58 кеме тізімделген. Әр кеме өз аты, тоннажы, экипаж мөлшері және Энтонидің сөзімен айтқанда, "жауынгерлік қару-жарақ, артиллерия, оқ-дәрі және жабдықтарымен" таныстырылады. Бірінші тізімшеде ең үлкен кеме Генри Грейс-а-Диуден бастап, карактар мен бір пинац тізімі берілген. Екінші тізімшеде желкенді және ескекпен жүретін кемелердің аралас түрі – галейсалар мен бір галерея туралы мәліметтер келтірілген. Ал үшінші тізімшеде негізінен кішірек галейсалар түріндегі "пинасе" және "рельстік баржалар" тізімделген.

The Anthony Roll was originally a set of three separate vellum rolls. It exists today in the form of a bound volume containing the first and third rolls while the second roll is preserved in its original form. The three original rolls were made up out of a total of 17 individual membranes glued to the back of the next membrane. The membranes were of a width of and a height varying from After receiving the first and third rolls Pepys had his clerks cut the rolls up and bound in a single volume as a book, now known as Pepys 2991. The transformation of the two rolls created a horizontal page structure, and some of the ornamentation that was cut in process was copied into the volume by hand. Pepys also inserted abstracts between the two rolls and a summarizing table that was not Anthony's, but pre dated Pepys' binding of the rolls. This radical treatment of the original document has damaged some of the illustrations and is today deprecated. The first three illustrations of the Henry Grace à Dieu, Mary Rose and Peter Pomegranate were all too large to fit on one page and were therefore converted to two page spreads. The resulting bend down the centre of the illustrations led to noticeable loss of detail. Despite this, there are no plans to attempt a recreation of the original structure of the first and third rolls. The second roll, British Library Add MS 22047, is still in its original condition with the exception of a written endorsement by Mary Fox from 1857 and some damage caused by an application of chemicals to reveal faded writing. The three rolls list 58 ships divided into classes based roughly on size and construction. Each ship is presented along with its name, tonnage, crew size and, in Anthony's own words, "the ordenaunce, artillery, munitions and habillimentes for warre". The first roll lists the carracks and one pinnace, beginning with the largest ship Henry Grace à Dieu. The second roll lists galleasses, a hybrid of oar powered and sailing vessels, and one galley. Finally, the third roll is reserved for pinnaces and "rowbarges", both basically smaller versions of galleasses.

Көркемдік талдау

Энтони Энтони кәсіби суретші болған жоқ. Суреттер «көзге жарасымды әрі батыл орындалған, бірақ [ ] жақсы өнер туындысы деп санауға қиын» деп сипатталады. Кемелер көбінесе стандартты үлгі бойынша салынған, тіпті ең күрделі суреттерде де айқын қайталаулар бар. Энтони стилі «наивтікпен сурет салу шеберлігі және форма мен түстерді лайықты деңгейде түсінетін мемлекеттік қызметкердің қабілеттеріне сәйкес келетін үлгіге ұңғылумен» сипатталады. Орамдардың барлығы шамамен бірдей ұзындықта, 15 фут (5 метр) шамасында болды және олар үстел үстінде немесе қабырғаға ілініп қойылғанда қатарластырылып көрсетілуі мүмкін. Бүкіл композицияның басты ортасы екінші, ортаңғы орамдағы, ерекше жақсы орындалған «Galley Subtle» кескінінде. Осы кеменің орталық сурет болуы үшін бірінші орамдағы «Mary James» кемесінің болуы айқын, ол әдетте (желкенді) кемелерге арналған. Бұл бастапқыда үшінші орамның басында, басқа шұңғымалар мен қайықтардың арасында орналастырылған, бірақ ұзындықтары тең болу үшін жылжытылды. Ренессанс князі Генрихтің бейнесін қалыптастыруға тырысқан Генрих галереяларды ерекше жақсы көретіні белгілі, және бұл Энтониға мәлім болған болар. Әріптер, шекара сызықтары және гүлдік өрнектер қызыл немесе қара түспен салынған, бірінші орамдағы алғашқы үш кеме алтынмен боялған. Суреттердің көпшілігі алдымен сызбамен белгіленген, содан кейін бояумен жабылды. Кеме ағаштары ақшыл қоңыр түсті, көлеңке арқылы мұңын және қабырғасын тереңдетілген, әшекейлер мен якорьдар қызыл түспен ерекшеленген, ал қару үшін жасыл түс қолданылған. Контурлар қара, ал теңіз «көкшіл жасылдан» «көкшіл көкке» дейін әртүрлі түстерде бейнеленген. Алғашқы екі орам шамамен бірдей егжей-тегжейлі салынған, ал кіші қайықтар (негізінен кішкентай галереялар) асығыс орындалған. Бірінші орамдағы алғашқы екі кеме, «Henry Grace à Dieu» және «Mary Rose», торлы үлгінің іздерін сақтайды, бұл олар басқа суреттен көшірілгенін көрсетеді, ал қалғаны қолмен салынған. Жалпы, кемелер түріне қарай белгілі бір үлгіні сақтайды. Алайда, 1544 жылы шотландтардан алынған «Mary Rose», «Salamander» және «Unicorn» кемелерінің суреттері ерекшеленеді. Ерекше көзге түсетіні – екінші орамның ортасында орналасқан «Galley Subtle». Ол галеастар мен кішкентай қайықтарға қарағанда Жерорта теңізіндегі галереяларға көбірек ұқсайды және басқа кемелерде жоқ көптеген егжей-тегжейлі сипаттамаларды қамтиды. Бұл кемеде ғана экипаж мүшелері көрінеді, олар жаудың жебелерінен қорғану үшін павизалардың артында отырған есушілер және «капот, кең юбкалы қару-жарақ және кең шалбар киген» бақылаушы, таяқ немесе жездене ұстап, есушілердің соққыларын реттейтіндей.

Anthony Anthony was not a trained, professional artist. The illustrations are described as "striking and boldly executed, but [ ] have few claims to be fine works of art". The vessels are for the most part painted according to a standard formula, with distinct repetitions even in the more elaborate depictions. Anthony's style is signified by a "naive draughtsmanship and conformity to a pattern [ ] consistent with the abilities of a government official with a decent amateur grasp of form and colour". The rolls were all of roughly the same length, about 15 feet (5 m), and would most likely have been presented side by side for display on a table or hung on a wall. The focal point of the whole composition is in the second, middle roll where the exceptionally well executed painting of the Galley Subtle is placed. That this ship was intended to be the centrepiece illustration is made clear by the presence of the pinnace Mary James in the first roll, which is otherwise reserved for (sailing) ships. This appears to have originally been placed at the beginning of the third roll, among the other pinnaces and rowbarges, but was moved to achieve more equal lengths. In his pursuit of living up to the image of a Renaissance prince Henry is known to have been particularly fond of galleys, something which would have been known to Anthony. The lettering, framing lines and floral pattern decorations are painted in red or black with the exception of the first three ships of the first roll, which also feature gold. Most of the illustrations were first sketched with plummet outlines and were then painted over in washes. Ship timbers are a light brown that are shaded in the bow and stern to achieve depth, decorations and anchors are highlighted with red, and green is used for guns. Contours are in black and the sea is in shades varying from "greyish green" to "a richer blue". The first two rolls were done with roughly the same amount of detail while the lesser rowbarges (essentially small galleys) were done more hastily. The first two ships of the first roll, the Henry Grace à Dieu and the Mary Rose, have traces of a grid pattern, indicating that they were transferred from a different drawing while the rest are done in freehand. Overall, the ships follow a formula depending on the type of ship. The exceptions are stern galleries of some of the galleasses and the figureheads of the Mary Rose, Salamander and the Unicorn, the latter both captured from the Scots in 1544. The prominent exception is the Galley Subtle placed in the middle of the second roll. It is more consistent in type with Mediterranean type galleys than the galleasses and small rowbarges, and features a considerable amount of detail not present in the other ships. It is the only ship where any crew is visible, in this case rowers behind pavisades as protection from enemy arrows and an overseer wearing "a bonnet, full skirted armorial doublet and baggy breeches" holding a stick or baton, as if beating the time of the strokes of the rowers.

Тарихи дереккөз ретінде пайдалану

Тарихи құжат ретінде Энтони тізімі көп жағынан ерекше. Бұл Тюдор дәуіріндегі патшалық теңіз күшінің толық суреттелген жалғыз тізімі, алайда суреттерді нақты өмірден алынған толық бейнелеу деп қарауға болмайды. Мысалы, жоғары лауазымды мемлекеттік шенеунік жасаған нақты жазба саналатын жеке кемелердің қару-жарақ тізімі, суреттермен шамамен ғана сәйкес келеді. Кемелердің құрылғылары шамамен дәл ғана, ал Мэри Роуз қазбаларының археологиялық жоба жетекшісі Маргарет Рул оларды "күлдірлердің, қадамдардың және тіреулердің шатастыратын жиынтығы" деп сипаттаған. Көптеген егжей-тегжейлер келтірілген, бірақ кейбіреулері жоқ, мысалы, тізбекті қабырғалар (кеменің қабырғаларынан созылатын көлденең платформалар), оларға мачталарды тұрақтандыру үшін параллель арқандар (күлдірлер) бекітілген.

Мэри-розамен салыстыру

"Мэри Роза" кемесінен табылған заттармен салыстыру, "Ролл" деп аталатын жазбалардағы мәліметтердің дәлдігін тексеруге мүмкіндік берді. Кеменің суреті масттар мен желкендер саны сияқты негізгі құрылымдық ерекшеліктері туралы ақпарат береді. 1514 жылғы кеме тізімімен салыстырғанда, сурет көбінесе дәл екені анықталды. Дегенмен, құрылыстың егжей-тегжейлерін қарастырғанда, Энтони суретші ретінде еркіндік танытқаны байқалады. Суреттегі қару-жарақ көрінеу артық көрсетілген. Су түбіне жақын орналасқан, кормаға қарай бағытталған ауыр зеңбіректер (stern chasers) орлоп палубасындағы зеңбірек тесіктері арқылы орнатылуы мүмкін емес еді, себебі орлоп палубасы болмаған және кеменің осы бөлігінде тік бұрышы (шығымы) өте тік болған. Кеменің бортындағы зеңбірек тесіктерінің саны да дәл емес – ол екі қатарға сәл ығысқан тоғыз тесік бар екенін көрсетеді, ал "Мэри Роза" кемесінің сақталған оң жағындағы басты палубада бір ғана қатарда жеті тесік бар. Бас қамалдың (forecastle) дәлдігін анықтау қиын болды, өйткені оның қалдықтары табылған жоқ; оның қалай болғаны туралы әртүрлі пікірлер айтылды. Бас қамалдың арт жағындағы зеңбіректердің мағынасы түсініксіз болды, бірақ бір теория бойынша, олар кеменің кормасында алға қарай бағытталған, бірақ суретте көрсетілген бұрыштан жасырылған зеңбіректерді толықтыру үшін салынған. Оқ-дәрілер, ұсақ қарулар, садақтар, жебелер, сүңгілер және айқасқыштардың тізімі археологиялық мәліметтермен сәйкес келеді. "Мэри Роза" кемесінің батып кетуіне ең жақын уақытта жасалған дереккөз ретінде, ол археологиялық жоба үшін, әсіресе экипаждың санын бағалауда маңызды рөл атқарды.

Тулар мен әшекейлер

"Антонийдің тізімі" кемелерде қолданылған тулар туралы толыққанды мәлімет береді. Вексиллог Тимоти Уилсонның сөзіне сәйкес, кемелерден желбіреген тулар "Генрих VIII патшаның кемелеріндегі тулар туралы біздегі ең толық мәліметтер көзі болып табылады, себебі олар басқа барлық көздерге қарағанда визуалды жағынан бай". Суреттердегі ең көзге түсетін тулардың бірі – барлық кемелерден әртүрлі санымен желбіреген салтанатты желектер. Бұл тулар, тудың тірегіне жақын жердегі көтеруде, ақ түс фонға салынған Қасиетті Георгийдің қызыл кресімен және жасыл мен ақ түстің жолақты өте ұзын құйрығымен бейнеленген. Олардың барлығында қызыл және жасыл түстер алтынмен, ал ақ түс күміспен (қазір қара түске тотыққан) боялған. Бұл көркемдік тәсіл тулардың желбіреуін көрсету үшін немесе кейде оларды безендіру үшін қолданылатын металл жіп пен бояуды көрсету үшін пайдаланылған. Барлық кемелердің қоршауларында, әсіресе үлкен карактарда және "Галле Субтл" кемесінде, әртүрлі геральдикалық суреттерді бейнелейтін тулардың қатары орналасқан, олардың ішінде ағылшыл патшалық гербі, француз гербінің бір немесе үш лилиясы, Қасиетті Георгий кресі және Генрих VIII-нің монограммасы ("HR") көк түс фонға алтынмен, сондай-ақ Тюдорлар үйінің жасыл және ақ түстері бар. Кемелердегі тулар мен байрақтардың бейнелері геральдикалық және әскери тұрғысынан шамамен дұрыс, бірақ толыққанды сәйкес келмейді. Әртүрлі кемелер арасындағы басқару жүйесі тулардың мачталардағы орналасуында көрініп тұр, бірақ ол жүйелі түрде сақталмаған. 20 ғасырдың геральдисі Джордж Беллю осы геральдикалық суреттердің кейбіреулерін "мүмкін емес" деп сипаттаған, бірақ Уилсон оларды кем дегенде "сенімді" деп бағалаған.