Чарльз Кулидж: Американ архитектор және әскери шенеунік

Кіріспе

Америкалық сәулетші, АҚШ армиясының офицері Чарльз Аллертон Кулидж (1858–1936) – Бостон және Чикаго қалаларындағы «Шепли, Рутан және Кулидж» архитектура фирмасының серіктесі, архитектор Генри Хобсон Ричардсон фирмасының ізбасары және АҚШ-тағы ең танымал архитектура фирмаларының бірі. Кулидж сондай-ақ осы фирманың кейінгі ұрпақтары «Кулидж және Шаттук», «Кулидж, Шепли, Булфинч және Эбботт» (Бостон) және «Кулидж және Ходждон» (Чикаго) фирмаларының аға серіктесі болды.

Өмір және мансап

Чарльз Аллертон Кулидж 1858 жылдың 30 қарашасында Бостонда, адвокат Дэвид Хилл Кулидж пен Изабелла (Шертлефф) Кулидж отбасында дүниеге келген. Ол Джон П. Хопкинсонның жеке мектебінде білім алып, 1877 жылы Гарвард колледжіне түсіп, 1881 жылы бітірген. Үш айдан кейін Ware & Van Brunt компаниясында жұмыс істеп, Массачусетс технология институтына сәулет өнері бойынша арнайы курсқа қабылданды. Van Brunt-пен тағы бір жыл жұмыс істеген соң, 1883 жылдың наурыз айында Бруклиндегі Генри Хобсон Ричардсонның студиясына көшті. 1886 жылдың сәуір айында Ричардсон қайтыс болғанда, Кулидж және тағы екі аға қызметкер – Джордж Фостер Шепли мен Чарльз Геркулес Рутан студияны және аяқталмаған жұмыстарын басқаруға кірісті. 1886 жылдың маусымында үш адам Ричардсонның практикасын жалғастыру үшін ресми серіктестік құрды – Шепли, Рутан және Кулидж, ал 1887 жылы кеңсе Бостонға көшті. Бірлесіп, олар сол дәуірдегі ең ірі американдық сәулет фирмаларының бірін құрды. 1892 жылы фирмаға Чикаго өнер институтының дизайнын жасау жұмысы тапсырылды. Осы және басқа да жобаларды жүзеге асыру үшін фирма Чикагода екінші кеңсе ашты, оны тікелей Кулидж басқарды. Кулидж 1900 жылға дейін Чикагода тұрды, содан кейін Бостонға оралды. 1924 жылы Шаттак қайтыс болғаннан кейін Бостон фирмасы Кулидж, Шепли, Булфинч және Эбботт деп аталды. Кулидж 1930 жылы Чикаго серіктестігінен зейнеткерлікке шықты, бірақ Бостон фирмасын өмірінің соңына дейін басқара берді. Оның өмірінде фирмалары салып бітірген ірі жұмыстар: Стэнфорд университетінің кампусы (1891 және 1906), Эймс ғимараты (1893), Оңтүстік вокзалы (1899) және Бостон балалар ауруханасы (1914) Бостонда, Чикаго өнер институты (1893) және Чикаго мәдени орталығы (1897), Хатчинсон Коммонс (1903) және Чикаго университетінің Харпер мемориалдық кітапханасы (1912) Чикагода, Джон Картер Браун университетінің кітапханасы (1904), Гарвард медицина мектебі (1906) және Гарвард мемориалдық шіркеуі (1932) Гарвард университеті үшін, сондай-ақ Рокфеллер университетінің кампусы және Нью-Йорк ауруханасы (1932) Нью-Йоркте. Шетелде олар Париж көрмесіндегі АҚШ павильонын (1900), Стамбулдағы қыздарға арналған американдық колледж кампусын (1914) және Пекиндегі Пекин одағы медициналық колледжінің кампусын (1920) жобалады. Джулия (Шепли) Кулидж 1935 жылы қайтыс болды. 1936 жылдың 1 сәуірінде Нью-Йорктегі Локуст-Вэллиде қызы, Рентшлер ханымның үйінде дүние салды. 1900 жылы Кулидж Париж көрмесіндегі еңбегі үшін Францияның Құрмет легионының кавалерімен марапатталды. Ол сонымен қатар 1906 жылдан 1908 жылға дейін және 1912 жылдан 1913 жылға дейін сәулет өнерінен лекция оқыды, 1921 жылдан бастап жоспарлау кеңесінің мүшесі және 1922 жылдан 1928 жылға дейін Гарвардтың Бақылау кеңесінің мүшесі болды.

Charles Allerton Coolidge was born November 30, 1858, in Boston to David Hill Coolidge, a lawyer, and Isabella (Shurtleff) Coolidge. He was educated in the private school of John P. Hopkinson and entered Harvard College in 1877, graduating in 1881. After three months with Ware & Van Brunt he entered the Massachusetts Institute of Technology for a special course in architecture. After another year with Van Brunt he moved to the studio of Henry Hobson Richardson in Brookline in March 1883. When Richardson died in April 1886 Coolidge and two other senior employees, George Foster Shepley and Charles Hercules Rutan, took charge of the studio and its uncompleted work. In June 1886 the three formed a formal partnership, Shepley, Rutan & Coolidge, to succeed to Richardson's practice, and in 1887 moved the office to Boston. Together, they developed one of the largest American architectural firms of its era. In 1892 the firm was awarded the commission to design the Art Institute of Chicago. To execute this and other projects the firm opened a second office in Chicago, under the direct management of Coolidge. Coolidge lived in Chicago until 1900, when he returned to Boston. In 1924, following Shattuck's death, the Boston firm became known as Coolidge, Shepley, Bulfinch & Abbott. Coolidge retired from the Chicago partnership in 1930, but continued to direct the Boston firm until his death. Major works completed by his firms during his lifetime included the Stanford University campus (1891 and 1906), the Ames Building (1893), South Station (1899) and Boston Children's Hospital (1914) in Boston, Art Institute of Chicago (1893) and Chicago Cultural Center (1897) and Hutchinson Commons (1903) and the Harper Memorial Library (1912) of the University of Chicago in Chicago, the John Carter Brown Library of Brown University (1904), the Harvard Medical School (1906) and Harvard Memorial Church (1932) for Harvard University and the Rockefeller University campus and New York Hospital (1932) in New York City. Abroad they designed the United States pavilion at the Paris Exposition (1900), the American College for Girls campus (1914) in Istanbul and the Peking Union Medical College campus (1920) in Beijing, Julia (Shepley) Coolidge died in 1935. He died April 1, 1936, in Locust Valley, New York, at the home of his daughter, Mrs. Rentschler. In 1900 Coolidge was made a Chevalier of the Legion of Honor for his work at the Paris Exposition. He also served as a lecturer in architecture from 1906 to 1908 and 1912 to 1913, a member of the planning board from 1921 and a member of the Harvard Board of Overseers from 1922 to 1928.