1866-1884: ПВ&Б көпірі
1866 жылы жақын орналасқан Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор (PW&B) теміржол көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін Балтимор мен Филадельфия арасындағы пойыздар алғаш рет паромсыз-ақ Сускеханна өзенін кесіп өте алды. B&O осы кезден бастап Филадельфия және Джерси-Ситиге пойыздар қатынайтын болды, бұл үшін PW&B теміржолында жол пайдалану құқығын қолданды. Осылайша B&O минималды капиталдық шығындармен қызмет көрсету аумағын кеңейте алды. B&O жолаушылар пойыздары PW&B арқылы өзенді 1884 жылдың 12 қазанында жол пайдалану туралы келісім мерзімі біткенге дейін кесіп өте берді. Көпір келесі бөлімдерден тұрды: 212 фут (65 м) батыс жақын виадук, төрт 480 фут (146 м) Уиппл палубалық фермалық конструкция, батыс кеме жүзедітін арнадан 520 фут (158 м) фермалық конструкция, 200 фут (61 м) палубалық фермалық конструкция, Гаррет аралынан 1942 фут (592 м) виадук, бір 380 фут (116 м) және бір 520 фут (158 м) Уиппл палубалық фермалық конструкция, шығыс кеме жүзедітін арнадан 380 фут (116 м) фермалық конструкция және соңында 242 фут (74 м) шығыс жақын виадук. Шығыс жақын орналасқан жерде PRR-дің Колумбия және Порт-Депозит теміржолымен де қиылысты. Филадельфия желісінің қалған бөлігінен өзгеше, көпірде тек бір ғана жол болды. Көпірді салуға 1,7 миллион доллар жұмсалды. Ол 1886 жылдың 11 мамырында салтанатты түрде ашылды. Жүк тасымалы сол жылдың 25 мамырында, ал жолаушылар тасымалы 23 тамызында басталды. Жаңа бағыт бойынша Вашингтондан Нью-Йоркке барған алғашқы пойыз 15 желтоқсанда өтті. 1890 жылдан бастап көпір арқылы өтетін жолаушылар пойыздары «Royal Blue Line» деген атпен таныстырылды. PRR, B&O-ға жаңа екі жолдан тұратын көпір арқылы пойыздарды аударту құқығын берді, сондықтан B&O мен PRR арасында Swan Creek (Havre de Grace-ден батысқа қарай) және Aiken (Перивиллдің жанында) жерлерінде рельстік қосылыстар салынды. Айкенде екі жолдың арасындағы тік көлбеуге қосымша локомотивтердің көмегі қажет болды. Бұл ауысу Сасквеханна көпірінің жөндеу жұмыстары аяқталғанға дейін сақталды.
The bridge consisted of the following segments: a 212 feet (65 m) western approach viaduct, four 480 feet (146 m) Whipple deck truss spans, a 520 feet (158 m) through truss span over the western navigation channel, a 200 feet (61 m) deck truss span, a 1942 feet (592 m) viaduct over Garrett Island, one 380 feet (116 m) and one 520 feet (158 m) Whipple deck truss spans, a 380 feet (116 m) through truss span over the eastern navigation channel, and finally a 242 feet (74 m) eastern approach viaduct. The eastern approach also crossed the PRR's Columbia and Port Deposit Railroad. Unlike the remainder of the Philadelphia line, the bridge contained only a single track. The bridge cost $1.7 million to construct. It was opened with a ceremonial train on May 11, 1886. Freight operations began on May 25 of that year; passenger operations followed on August 23. The first Washington to New York train to use the new route crossed on December 15. Starting in 1890, passenger trains that used the bridge were marketed under the name Royal Blue Line. The PRR granted the B&O the right to detour trains over its new double track bridge, and so track connections between the B&O and PRR were built at Swan Creek (west of Havre de Grace) and Aiken (near Perryville). At Aiken, the steep grade between the two lines required the use of helpers. This detour was maintained while the renovations to the Susquehanna Bridge were completed.