Кіріспе
Таулы рацион (немесе "M Ration") – Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропалық театрындағы биік таулы аймақтардағы операциялар үшін АҚШ әскерлері үшін әзірленген арнайы АҚШ әскери рационы.
The Mountain Ration (or "M Ration") was a United States military ration developed for use by U. S. troops operating in high altitude or mountainous regions of the European theatre of World War II.
Шығуы, дамуы және қолданылуы
Тау рационының құраушы бөліктері 1941–42 жылдары АҚШ армиясының офицерлерімен эксперименталды тау соғысы компанияларында әзірленді, олардың көп бөлігі бұрынғы шаңғы оқытушылары, орман сақшылары және басқа да тәжірибелі альпінистерден тұрды. Олардың ұсыныстары негізінде Тау рационы Чикагодағы (Иллинойс штаты) Квартирмейстер корпусының Азық-түлік зерттеу зертханасының қызметкерлерімен тау және альпілік әскерлер үшін жасақталды. Рационды биік климатқа бейімдеу үшін Тау рационы арнайы жинақталған рацион ретінде жасалды, оны биік биіктіктегі ортада дайындау оңай, жеткілікті мөлшерде талшықтар бар, және қыздырылғанда бір күнде төрт адамды биік биіктікте қанағаттандыру үшін жеткілікті көлемде және мөлшерде, салмағы кем, және күніне бір адамға арналған мөлшері . Рацион 1942 жылдың қарашасында ресми түрде қабылданды. Тау рационы 1942 жылдан 1943 жылға дейін өндірілді және бірнеше элиталық АҚШ және Британдық одақтас күштерінің сарбаздарына альпілік немесе қысқы ұрысқа дайындық кезінде берілді, әсіресе 10-шы тау дивизиясы мен Бірінші арнайы қызмет күштеріне. Жинақталған Тау рационы бір күнге төрт адамға (бір адамға үш рет тамақтануға) арналған. Ол әдетте взвод немесе отряд деңгейінде дайындалатын, бірақ 10-шы дивизия сарбаздары оны жеке дайындауға үйретілді. 1-ші арнайы қызмет күштері Тау рационын алғаш рет 1942 жылдың 28 қарашасында Монтана штатының Макдональд асуына оқу патрулі кезінде сынап көрді: «1400-де барлық рота командирлері және әр ротадан тағы бір офицер және тағы бірнеше адам жүк көлігімен Макдональд асуына қыста өмір сүруге тырысу үшін және жаңа тау рационын сынап көру үшін жолға шықты. Тау рационы төрт түрлі болып келеді, әр қорапта 4 адамның 3 рет тамақтану рационы болады, бұл орташа адам жей алатыннан көп. Олар: ұнтақталған сорпа және сүт, консервіленген ет және май, жарма, шоколад, печенье, қысылған жемістер, қант, шай және кофе және лимон ұнтағы». Оның жомарт мөлшері, мамандануы және айтарлықтай жоғары құны үшін Тау рационын Квартирмейстер командасы, оның ұйымы оны сатып алу, сақтау және жөнелтуі керек болған генерал-квартирмейстер Эдмунд Б. Грегори басқарды, қатты ұнатпады. Өздерінің дәлелін нығайту үшін Квартирмейстер корпусы мен азық-түлік бөлімінің қызметкерлері Тау рационын салмағы үшін қатты сынға алды, бірақ калориялық мазмұны бойынша бір күндік рацион басқа консервіленген C рационынан жеңіл болды және K рационынан асып түсті. Тау рационы дайындық уақытына байланысты де сынға ұшырады; Тау рационы жылуды қажет етті, оны жеке немесе отряд деңгейіндегі пішін пештері жоқ қарапайым жауынгерлер үшін жүзеге асыру қиын болды, бірақ бұл 10-шы тау дивизиясы сияқты тау әскерлеріне әсер етпеді, олар осындай жабдыққа ие болды. Басқа елдердің альпілік әскерлері сияқты, 10-шы дивизия офицерлері де биіктікте ыстық, оңай қорытылатын тағамның ерекше пайдасын мойындады. Алайда, кейбір 10-шы тау сарбаздары қыздыру жабдықтарының және қосымша аспаптардың шуы мен көлемін ұнатпады, олар Тау рационын кенеттен жау шабуылдарына ұшырамайтын бивак аймақтарына немесе тау бекіністеріне жақсырақ сәйкес келеді деп есептеді. Ерекше маңызды, тамақтанудың нашарлауы мен витаминнің жетіспеушілігі туралы диагноз қойылған жағдайлар, олар ұзақ уақыт бойы K рационын тұтынуға мәжбүр болған ETO-дағы АҚШ армиясының басқа жеңіл жаяу әскер бөлімдерінде тіркелген, олар 10-шы тау дивизиясының сарбаздарында пайда болған жоқ. 1943 жылдың басында, қабылданғаннан кейін үш айдан аз уақыт өткенде, Квартирмейстер корпусының азық-түлік қызметі бөлімшесі Әскерден K және D рационынан басқа барлық стандартты емес жеңіл жеке рациондарды жоюды өтінді. Бұл Квартирмейстер корпусының азық-түлік қызметі бөлімшесінің үлкен жеңілісіне әкелді, дегенмен азық-түлік 1944 жылға дейін беріле берді. Оқу кезінде рационды алған 10-шы тау дивизиясы 1945 жылдың қаңтарына дейін ұрысқа шықпады; Соғыстың соңғы айларында Тау рационының қоры біткен кезде, 10-шы дивизияның ұрыста қызмет ететін сарбаздарына K рационы, C рационы немесе 10 in 1 рационы берілді. Соғыс соңында C рационының (бірқалыптылық пен салмақ) және K рационының (тағамның нашарлауы мен витаминнің жетіспеушілігі) кемшіліктері айқын болғаннан кейін, Квартирмейстер корпусы жеке рациондардың жеткіліксіздігі үшін жауапкершілікті ауыстыруға тырысты. Бұрынғы мәлімдемелеріне қайшы, QC қазір K және C рациондарын шамадан тыс пайдалану (екі немесе үш күннен астам) мәселені тудырды деп мәлімдеді. Тарихи қорытынды баяндамасында әскери командирлер күнделікті қарсыласпен байла...
"At 1400 hours all company commanders and one other officer from each company and a few others left by truck for MacDonald Pass to try living under winter conditions and try a new mountain ration On arrival at the selected spot the party broke up into groups of four and built shelters and fires of many different types. The Mountain ration, which comes in four varieties, is packed in boxes, each box containing the rations of 4 men for 3 meals, this proved to be more than the average man could eat. They included powdered soup and milk, canned meat and butter, cereal, chocolate, biscuits, compressed fruits, sugar, tea and coffee and powdered lemon." Because of its generous portions, specialization, and significantly higher cost, the Mountain ration was intensely disliked by the Quartermaster Command, headed by Quartermaster General Edmund B. Gregory, whose organization had to procure, store, and ship it. To bolster their argument, Quartermaster Corps and Subsistence Branch staff heavily criticized the Mountain ration for its weight, although for its caloric content a day's ration was lighter than alternative canned C rations, and it had nearly more than the K ration. The Mountain ration was also criticized for its involved preparation times; the Mountain ration required heating, which was difficult to accomplish for ordinary infantry soldiers without individual or squad level cooking stoves, though this did not affect mountain troops such as the 10th Mountain Division, who had such equipment. In common with the alpine troops of other countries, the 10th's officers recognized the distinct benefits of heated, easily digested foods at high altitudes. However, the noise and bulk of heating equipment and additional cooking utensils was disliked by some 10th Mountain troopers, who viewed the mountain ration as better suited to bivouac areas or mountain strongholds not subject to sudden enemy assault. Significantly, diagnosed cases of malnourishment and vitamin deficiency, which had been reported among other light infantry units of the U. S. Army in the ETO who had been forced to consume the K ration for extended periods of time, did not arise among troops of the 10th Mountain Division, who received a wider variety of food rations including the Mountain ration, K ration, C ration, and 10 in 1 group ration while in the field. By early 1943, less than three months after adoption, the Quartermaster Corps' Food Services Branch was already requesting the Army to abolish all non standard lightweight individual rations except for the K and D rations. To the immense relief of the Quartermaster Corps's Food Services branch, though supplies continued to be issued well into 1944. The 10th Mountain Division, which was issued the ration while in training, did not deploy to combat until January 1945; in the last months of the war, with supplies of the Mountain ration exhausted, most of the 10th's troopers serving in combat were issued the K ration, the C ration, or the 10 in 1 ration. At war's end, after the shortcomings of the C ration (monotony and weight) and the K ration (malnourishment and vitamin deficiency) had become apparent, the Quartermaster Corps attempted to shift responsibility for individual ration inadequacies. Contravening their earlier statements, the QC now asserted that overuse of the K and C rations (beyond two or three days) had caused the problem. Having successfully obtained the discontinuance of suitable alternative packaged rations, the QMC's Historical Summary report was conspicuously silent on how Army commanders could have observed this new ration restriction for troops in daily contact with a determined enemy. Surprisingly, even with this new admission, the QC still refused to abandon their prior recommendation for standardization on a single type of canned wet individual ration, a recommendation that was eventually adopted. At war's end, rather than introduce a new and improved lightweight ration designed for prolonged use, the K ration was itself promptly discontinued (along with the 10 in 1 small group ration, which had proven somewhat useful in boosting nourishment levels for men living for extended periods on C or K rations). Instead, the C ration, still designated for "infrequent use", went through a series of largely unsuccessful minor revisions.