Мануэль Антонио Тарин: Техас революциясының қатысушысы және әскери өмірі
Manuel Antonio Santiago Tarin
Мануэль Антонио Тарин (Леал) – Техас революциясына қатысқан мексикалық әскери, Сан-Антониода туған. Әулеті, өмірі және Техас тарихындағы рөлі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мануэль Антонио Сантьяго Тарин (1811–1849) (Мануэль Леал деп те аталады) – мексикалық солдат, Техас революциясына қатысушы және тексиандық жақтан сарбаз жинаушы.
Manuel Antonio Santiago Tarín (1811–1849) (also known as Manuel Leal) was a Mexican soldier and a recruiter and participant in the Texas Revolution on the Texian side.
Ерте өмір
Ол Сан-Антонио-де-Бексарда (қазіргі Сан-Антонио, Техас, АҚШ) дүниеге келген. 1846 жылға дейін Мария Луиза Касареске үйленіп, кем дегенде екі баласы болды. Әскери офицер Висенте Тарин мен оның әйелі Хуана Исидора Лиалдың ұлы, ол ранчо иесі Хоакин Лиалдың немересі және Сан-Антонионың алғашқы алькадесі (мэрі) Хуан Лиалдың шөбересі болды. Тарин туылғаннан кейін екі күн өткен соң Сан-Антонио-де-Валеро миссиясында ("Аламо") крещениеден өтті. 1813 жылы аймақта үлкен саяси жағдай болды. Оның әкесі, испан офицері, Гутьеррес-Мэджи экспедициясының шабуыл тобына қосылды. Медина шайқасында жеңіліс тапқаннан кейін, ол испандықтардың жазалауынан қашып, Луизиана аймағына жер аударылды, Мануэль мен анасын католик священнігінің қамқорлығына қалдырды. 1814 жылы әкесіне шартты кешірім берілгенімен, ол одан бас тартып, испан тәжінен қарсы көтерілісте қалуды жөн көрді. 1830 жылға қарай Мануэль Тарин Сан-Карлос-де-Паррас (Аламо-де-Паррас) екінші жеңіл әскер полкінің сарбазы болды, алдымен Аламода, содан кейін Форт-Тенокститланда қызмет етті. Мексика үкіметінің шекарадағы бекіністерін қолдаудан бас тартуы салдарынан, олардың әскері мен отбасылары ең қиын жағдайларға тап болды. Тарин екі рет дезертирлік жасады, бірақ екі рет те қызметке қайтарылды. Оның бөлімі ақырында Сан-Антонио мен Аламоға оралды. Сальвадор Флорес және Мануэль Лиал Сан-Антонионың оңтүстік-батысындағы ранчолардан 41 техано еріктісін тартып, ұйымдастырып, қазан айының ортасында Саладо ағысында техастық күштерді нығайтты. Бұл Хуан Сегуин мен Викториядан Пласидо Бенавидес шамамен 70 адамды жинап, командир Стивен Ф. Остинге көмектескеннен кейін болды. Ол Стивен Ф. Остин басшылығымен Бехарды қоршау шайқасында күресті. Сегуинмен бірге Сан-Хасинто шайқасына барғанмен, денсаулығының нашарлығы соңғы шайқаста қатысуына кедергі келтірді. Тарин 1837 жылдың шілдесінде әскерден кетті. Техас армиясындағы ефрейтор қызметі үшін, ол бірнеше жүз акр жерді сыйлық ретінде және наградалармен алды. Ол 1849 жылдан кейін қайтыс болды.
He was born in San Antonio de Béxar (now San Antonio, Texas, United States). He married María Luisa Cásares by 1846 and had at least two children. The son of a military officer, Vicente Tarín and his wife, Juana Isidora Leal, he was grandson of rancher Joaquin Leal and great great grandson of Juan Leal, first alcalde (mayor) of San Antonio. Tarín was baptized at the San Antonio de Valero Mission ("the Alamo") two days after his birth. In 1813, there was much political turmoil in the region. His father, a Spanish officer, joined the invasion forces of the Gutiérrez Magee Expedition. After the defeat at the battle of Medina, he fled the Spanish repercussions. He went into exile in the Louisiana territory leaving Manuel and his mother in the care of a Catholic priest. Though his father was given a conditional pardon in 1814, he refused it and chose to remain in exile, continuing in the rebellion against the Spanish crown. By 1830, Manuel Tarín became a soldier in the Second Flying Company of San Carlos de Parras (Álamo de Parras), serving first at the Alamo and then Fort Tenoxtitlán. The Mexican government's failed support of its frontier outposts forced its men and their families to suffer under the harshest of conditions. Tarín deserted twice, but was returned to duty both times. His unit ultimately returned to San Antonio and the Alamo. Salvador Flores and Manuel Leal recruiting and organizing 41 Tejano volunteers from ranches southwest of San Antonio reinforced the Texan forces on the Salado Creek, in mid October, a few days after Juan Seguin and Plácido Benavides of Victoria had gathered almost 70 men to aid Commander Stephen F. Austin. He fought at the siege of Béxar under the command of Stephen F. Austin. Although traveling with Seguín to the Battle of San Jacinto, illness prevented him from being in the final fight. Tarín left the military in July 1837. For his service as a Corporal with the Texas army, he was awarded several hundred acres in donation land grants and bounty warrants. He died sometime after 1849.