Nash Rambler: Америкалық шағын автомобиль тарихы

Кіріспе

Nash Motors компаниясы шығарған кішкентай көліктер.

1950-1955 жылдар аралығындағы Nash Rambler осы платформадағы алғашқы модель болды. AMC сол құралдарды пайдаланып, дерлік бірдей 1958 жылғы "жаңа" Rambler American-ды екінші модель ретінде қайта шығарды. Бұл автомобиль тарихында сирек кездесетін, екі бөлек және сәтті модель қатарының болуы еді.

1950 жыл

Nash Rambler 1950 жылдың 13 сәуірінде, модель жылының ортасында таныстырылды. Жаңа Rambler тек "Landau" деп аталған екі есікті люкс кабриолет түрінде ғана қол жетімді болды. Шатыры болмағандықтан және сол кездегі желге қарсылығы төмен конструкциясының арқасында, қатарлы 6 цилиндрлі қозғалтқыш жақсы өнімділік пен жанармай үнемдеуді қамтамасыз етті, тіпті опциялық автоматты қосымша беріліспен (overdrive) бірге одан да көп үнемдеуге болатын. Компактты Nash Rambler маркетингтік стратегиясына бірнеше фактор енгізілді, оның ішінде Корея соғысы кезіндегі болатпен шектелген жабдықтауды тиімді пайдалану, сондай-ақ автокөлік өндірушісі жаңа Rambler желісінен максималды пайда табу стратегиясын таңдады. Жаңа Nash Rambler тек кабриолет корпусында шығарылды, бұл стиль нарықта жоғары бағаға ие болды және ашық төбелі модельдерді әдеттегі көліктерге қарағанда демалысқа арналған пайдалануға ыңғайлы ететін көптеген стандартты жабдықтармен жабдықталды. Бастапқы бағасы 1808 доллар (қазіргі ақшамен шамамен … долларға тең), Nash Rambler бағасы өзінің басты бәсекелестерінің кабриолет моделінен сәл төмен болды. Сатып алушылар үшін құндылығын арттыру мақсатында, Nash Rambler бәсекелестерімен салыстырғанда жақсы жабдықталған және стандартты жабдыққа ақ түсті доңғалақ шиналары, толық доңғалақ қаптары, электр сағаты және тіпті түймелі AM радиосы сияқты көптеген элементтер кірді, бұл мүмкіндіктер басқа автомобильдерде қосымша төлеммен қол жетімді болды. Қорытындылай айтқанда, "бұл стильді шағын автомобиль еді. Адамдар оның қолжетімді бағасын және қуатты 6 цилиндрлі қозғалтқышының жанармай үнемдеуін де ұнатыпты". Өндірілген алғашқы жылда 9 330 Nash Rambler кабриолеті сатылды.

1951 жыл

1951 жылы Nash Rambler желісі екі есікті универсал және екі есікті тірегі жоқ қатты шатыры бар Country Club моделімен толықтырылды. Қатты шатыры және кабриолет модельдерінде қосымша қауіпсіздік мүмкіндіктері болды. Екі деңгейде безендіруге болады: Custom және Super. 1951 жылы британдық The Motor журналы сынаған автомобильдің ең жоғары жылдамдығы және 21,0 секундта жылдамдану мүмкіндігі тіркелді. Отын шығыны да тіркелді. Сынақ машинасы АҚШ-та 1808 долларға сатылды, бірақ сол кезде Ұлыбританияда сатылымдар басталмаған еді. 1957 жылы Тунку Абдул Рахман Мелакада Малайя Федерациясының тұңғыш премьер-министрі ретінде елдің британдық үстемдіктен азат екенін жариялағанда 1951 жылғы Nash Rambler кабриолетін пайдаланды.

1952 жыл

1952 жылғы модельге ешқандай маңызды өзгерістер енгізілген жоқ. Модельдер қатарында жаңа Deliveryman 2 есікті вагон 1,892 долларға сатылды. "Custom" модельдері стандартты жабдық ретінде Nash's Weather Eye кондиционерлік жүйесімен және AM радиосымен жабдықталған. Жаңа Greenbrier вагон-коляскалары екі түсті сыртқы бояуы бар жаңартылған интерьерге ие болды және олардың бағасы 2,119 долларды құрады, бұл Custom Landau Convertible моделінің бағасына тең. Жыл ішінде барлығы 53,000 Nash Rambler шығарылды. Капот сызығы төмендетілді және Джордж Петти салған жаңа капот орнаменты опция ретінде ұсынылды. "Жағымды" орнамент "көңілді әйел адам болашаққа қарай иіліп, кеудесін көрсетіп, жол көрсетіп тұрғандай" болды. Стандартты қозғалтқыштардың қуаты артты, механикалық беріліс қорабы бар автомобильдерде I6 қозғалтқышы, ал General Motors ұсынған "Hydra Matic" автоматты беріліс қорабы бар автомобильдерде басқа I6 қозғалтқышы қолданылды. Custom модельдері Nash's "Weather Eye" жылыту және желдету жүйесімен, сондай-ақ стандартты жабдық ретінде радиомен жабдықталды, ал кабриолет және қатты шатырлы нұсқаларға қосымша төлемсіз континенталды дөңгелек орнатылды. 1,500,000 миль (2,414,010 км) жүргеннен кейін иелерінің шағымдары артқы орындықтағы аяқтарға арналған кеңістіктің жетіспеуі, судың ағып кетуі және диммерлік қосқыштың дұрыс емес орналасуы болды, бірақ Rambler жүргізушілерінің ешқайсысы жылдамдатуды қанағаттандырмайтын деуге келмеді. Төрт есікті модельдер ұзын дөңгелек базасында жасалған. Сол кездегі өнеркәсіптік практикаға сәйкес, жылытқыш пен радио енді опция ретінде ұсынылды. Балама опциялар тізіміне Nash's эксклюзивті интеграцияланған автомобиль кондиционерлік жүйесі қосылды, бұл "өте күрделі жүйе" болып табылды, ол жылыту, желдету және кондиционерлеуді бір жүйеде біріктірді және "басқа кез келген жүйеден арзанға түсті; 345 долларға ол айтарлықтай жетістік болды". Төрт есікті Rambler седаны бастапқыда тек "Custom" жиынтығында қол жетімді болды. "Country Club" қатты шатыры арзан "Super" жиынтығында және "Custom" моделінің стандартты Continental шинасысыз (сыртқы қосалқы шина тасымалдағышы) қол жетімді болды. 4 есікті универсалдар Cross Country деп аталды. Олардың ерекшелігі – седанның шатырының көлбеуіне сәйкес келетін ерекше шатыр сызығы, содан кейін артқы орындық аймағының артында төмендеп, тегістеліп, артқа қарай жалғасатын болды. Билл Реддиг салған дизайн седан мен универсалдың есік жақтауларын жасау үшін бірдей формаларды пайдалануға мүмкіндік берді, ал шатырдың артқы бөлігіндегі төмендеу универсалдың төмендетілген шатырының визуалды әсерін азайту үшін стандартты жабдық ретінде шатыр сөресін қамтыды. 1954 жылдың 1 мамырында Nash және Hudson Motor Car Company бірігу туралы жариялады, ал құрылған жаңа корпорация American Motors Corporation (AMC) деп аталды. Біріккеннен кейін Hudson дилерлері Hudson маркалы автомобильдер ретінде сатылатын Ramblerлерді ала бастады. Hudson Rambler және Nash Rambler бірдей болды, тек марка атауы мен шағын безендіру элементтерінен басқа.

There were no major changes for the 1952 model year. Models included a new Deliveryman 2 door utility wagon for $1,892. The "Custom" models featured Nash's Weather Eye conditioning system and an AM radio as standard equipment. The new Greenbrier station wagons received upgraded trim with two tone painted exteriors and they were priced at $2,119, the same as the Custom Landau Convertible model. A total of 53,000 Nash Ramblers were made for the year. The hood line was lowered and a new hood ornament, designed by George Petty was optional. The "racy" ornament "was a sexy woman leaning into the future, bust down, and pointing the way." The standard engines were increased with manual transmission cars receiving a I6 producing , while a I6 powered cars with the optional "Hydra Matic" automatic supplied by General Motors. The Custom models added Nash's "Weather Eye" heating and ventilation system, as well as a radio as standard equipment, with the convertible and hardtop versions all getting a continental tire at no extra cost. After they had driven a total of 1500000 mile (2414010 km), owners' complaints included a lack of rear seat legroom, water leaks, and poor dimmer switch position, but none of the Rambler drivers rated acceleration as unsatisfactory. The four door body styles rode on a longer, wheelbase. Following the industry practice at the time, the heater and radio were now made optional. Added to the options list was Nash's exclusive integrated automobile air conditioning system, a "very sophisticated setup" for the time incorporated heating, ventilation, and air conditioning in one system that was "priced lower than any other competing system; at $345, it was a remarkable advance." The four door Rambler sedan was at first only available in "Custom" trim. The "Country Club" hardtop became available in the lower priced "Super" trim and without the "Custom" model's standard Continental tire (external spare tire carrier). The 4 door station wagons were designated Cross Country. They featured an unusual roofline that followed the slope of the sedan's roof, then dipped down behind the rear seat area before leveling and continuing rearward. The design by Bill Reddig allowed the use of the same dies to produce door framing for sedans and station wagons, while the dip in the rear portion of the roof included a roof rack as standard equipment to reduce the visual effect of the wagon's lowered roofline. On 1 May 1954, Nash and Hudson Motor Car Company announced a merger, and the successor corporation was named American Motors Corporation (AMC). Following the merger, Hudson dealers began receiving Ramblers that were badged as Hudson brand cars. The Hudson Ramblers and Nash Ramblers were identical, save for the brand name and minor badging.

1955 жыл

Nash Rambler-дің 1955 жылғы ең маңызды өзгерісі алдыңғы дөңгелек құдықтарын ашу болды, нәтижесінде бұрылыс радиусы алдыңғы жылғы үлгілерге қарағанда 6 фут (2 м) қысқарды, ал екі есікті модельдердегі радиус индустриядағы ең кіші – 36 фут (11 м) құрады. «Традициялық» Nash тұрақты крылолары алынып тасталды және алдыңғы доңғалақ іздері (доңғалақтың осімен жанасқандағы орталық нүктелері арасындағы қашықтық) Rambler-дің артқы доңғалақ іздерінен де үлкен болды. «Popular Science» журналы 1955 жылғы жаңа дизайнды әжуалы түрде сипаттады: «кішкентай Rambler шалбарын жоғалтты». 1955 жылғы жаңарту аясында Rambler-дің радиатор торы да қайта жобаланды, енді тек орталық эмблемасы Nash және Hudson дилерлері сататын автомобильдерді ажырататын болды. Rambler Hudson дилерлері үшін жаңа модель болды және ол ықшам Hudson Jet-ті ығыстырды. Nash Rambler-дің интерьерін Хелен Ротер әйелдердің көңілінен шығу үшін жасады. American Motors автомобильдің жарнамасында «Таңдаулы талғаныңызға сай жасалған» деген ұранды пайдаланды, әйелдердің автомобильде нені іздейтінін білді және Ротердің дизайнында түстері мен безендірілуі үйлесетін әсем, сәнді және қымбат маталар қолданылды. Модельдер мен жиынтықтардың комбинациялары қайтадан жаңартылды, екі есікті Suburban және Club седандары «Deluxe» немесе «Super» нұсқаларында қол жетімді болды. Төрт есікті седан мен универсалдар «Super» немесе «Custom» үлгілерінде ұсынылды, ал жаңа төрт есікті «Deluxe» седаны енгізілді. Тірексіз Country Club купесі тек «Custom» жиынтығымен ғана саудаға түсті, ал кабриолет үлгісі енді қол жетімді болмады. Флотқа сатуға арналған нұсқаларға тұрақты каталогта көрсетілмеген Deliveryman универсалы, сондай-ақ тағы бір жаңа модель – үш орындық бизнес-купе кірді: артқы орындығы жоқ екі есікті седан. Автокөлік өндірушісінің жарнамалық күш-жігеріне American Broadcasting Company (ABC) телеарнасында Disneyland телешоуының демеушілігі кірді. Алғашқы эфир 1955 жылдың 25 қазанында өтті, жаңа Rambler-лер Nash және Hudson дилерлік орталықтарында көрсетілгеннен бес күн өткен соң, Дисней шоуы АҚШ-тағы ең көп тамашаланатын бағдарламалардың біріне айналды, бұл AMC-ге көбірек автомобильдерді сатуға көмектесті. Отынның тиімділігі мен пайдалану экономиясына баса назар аударылды. Rambler төрт есіктісі 1955 жылғы Mobil Economy Run жарысында автоматты берілісі бар автомобильдер арасында жаңа рекорд орнатты. Мэриленд штатының Бетесда қаласындағы Williams Nash Motors компаниясының иесі болған бұл машинаны Нью-Йорк штатының Бронкс қаласынан Тони Бонадиз жеңіске жеткізді. Ол 25 автомобильден тұратын қатардың соңында 0,40 шақырымдық трассадағы жартылай арақашықтықта тұрақты түрде көшбасшылыққа ие болды. Nash Rambler 100 мильдік (161 км) жарысты бірде-бір тоқтаусыз аяқтаған жалғыз автомобиль болды. 1952 жылдың 18 шілдесінде Ланхам спидвейінде өткен NASCAR Short Track жарысы 0,2 мильдік (0 км) тас төселген овал трассада 400 айналымнан тұрды, жалпы ұзындығы 80 миль (129 км) құрады. Тони Бонадиз 1952 жылғы Nash көлігімен жарысты 4-ші орында аяқтады.

The Nash Rambler's most significant change for the 1955 model year was opening the front wheel wells resulting in a 6 feet (2 m) decrease in the turn circle diameter from previous year's versions, with the two door models having the smallest in the industry at 36 feet (11 m). The "traditional" Nash fixed fender skirts were removed and the front track (the distance between the center points of the wheels on the axle as they come in contact with the road) was increased to be even greater than was the Rambler's rear tread. Tongue in cheek, Popular Science magazine described the altered design for 1955: the "little Rambler loses its pants." As part of the facelift for 1955, the Rambler's grille was also redesigned with only the center emblem differentiating the cars now sold by both Nash and Hudson dealers. The Rambler was a new model for Hudson dealers and it replaced the compact Hudson Jet. The interiors of the economical Nash Rambler were designed by Helene Rother to also appeal to the feminine eye. American Motors featured "Created to Your Discriminating Taste" in the car's marketing knowing what women looked for in a car and Rother's designs featured elegant, stylish, and expensive fabrics that coordinated in colors and trim. Model and trim combinations were again reshuffled with a two door Suburban and Club two door sedans available in "Deluxe" or "Super" versions. Four door sedans and wagons came as Super or Custom models, while a new Deluxe four door sedan was introduced. The pillarless Country Club hardtop was reduced to only the "Custom" trim, while the convertible model was no longer available. Fleet sales only versions included a Deliveryman wagon that was not shown in the regular catalog, as well as another new model, a three passenger business coupe: a two door sedan with no rear seat. The automaker's marketing efforts included sponsorship of the Disneyland television show on the American Broadcasting Company (ABC) network. The inaugural broadcast was on 25 October 1955; just five days after the new Ramblers debuted in both Nash and Hudson dealerships, and the Disney show quickly became one of the top watched programs in the U. S., thus helping AMC sell more cars. The focus continued on fuel efficiency and economy of operation. A Rambler four door set a new record for cars with automatic transmissions achieving in the 1955 Mobil Economy Run. Owned by Williams Nash Motors of Bethesda, Maryland, the car was driven to victory by Tony Bonadies of Bronx, New York. He stayed in the back of the 25 car field on the quarter mile (0.40 km) track until making a steady move up to the lead position. The Nash Rambler was also the only car to run the entire 100 mile (161 km) race without making a pit stop. On 18 July 1952, the NASCAR Short Track race at the Lanham Speedway, was 400 laps on a 0.2 mile (0 km) paved oval for a total of 80 mile (129 km). Tony Bonadies finished the race in 4th place in a 1952 Nash.

Ауыстыру

1953 және 1954 жылдар аралығында Форд пен Шевроле арасындағы сату соғысы, отандық Үлкен Үштік (General Motors, Ford және Chrysler) ұсынған стандартты өлшемдегі модельдермен бәсекелесуге тырысқан қалған автоөндірушілердің нарықтық үлесін азайтты. American Motors 1954 жылы ұсынған, дөңгелек базасы ұзартылған төрт есікті нұсқаларын жетілдіру арқылы нарықтағы өзгерістерге жауап берді. 1956 жылғы Rambler, «American Motors компаниясының ең маңызды көлігі» деп санауға лайық, себебі ол жаңа нарық сегментін қалыптастырып қана қоймай, ықшам дизайнның артықшылықтарын көрсетті, сонымен қатар компанияға екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі сатушы нарығынан сатып алушы нарығына өту кезеңінде өркендеуге мүмкіндік берді. Жаңа Rambler көліктері тек төрт есікті модельдерде ғана шығарылды. Кәдімгі төрт есікті седан мен универсалмен қатар, индустрияда алғаш рет төрт есікті қатты шатырлы седан және төрт есікті қатты шатырлы универсал пайда болды. 1956 жылы бұрынғы модельдерде қолданылған L тәрізді қозғалтқышты алмастыру үшін OHV нұсқасы да ұсынылды. OHV I6 қозғалтқышы 1956 жылғы Rambler көліктерінде қол жетімді болған жалғыз қозғалтқыш болды, жаңа AMC V8 қозғалтқыштары 1957 жылғы модельге дейін пайда болған жоқ.

Нэш Рамблер Палм Бич

Американдық Моторс итальяндық дизайнер Баттиста "Пиннин" Фаринамен стильдік кеңесші ретінде жұмыс істеуі нәтижесінде 1956 жылы Nash Rambler Palm Beach пайда болды. Концепт-көліктің барлық маңызды механикалық бөліктері Nash Rambler шассиінен алынған. Көрсетілімдік автомобильдің шығу тегін көрсететін жалғыз белгі – доңғалақ қақпақшаларындағы Rambler "R" эмблемалары. Аэродинамикалық және техникалық жаңалықтарға ықпал етіп, Palm Beach "нарыққа қысқа мерзімде енгізілуі үшін" құрастырылды. Толыққанды жұмыс істейтін көрсетілімдік автомобиль Nash Healey-ді алмастыру мақсатында жасалған, бірақ 1956 жылға қарай AMC өнімдеріне спорттық автомобильдер енбеді.

Жаңғыру

AMC экономикалық тұрғысынан тиімді автомобильдерге баса назар бергендіктен, басшылық 1958 жылғы экономикалық төмендеуді шағын дөңгелек аралығы бар Nash Rambler моделін қайта жандандыру мүмкіндігі ретінде қарастырды. Автокөлік өндіруші ескі құрал-жабдықтарды сақтап алып, ескі модель үлкен дөңгелек аралығы бар отбасылық Ramblerлер мен импортталған екі орындық Nash Metropolitan дөңгелек аралығының арасына орналастырылды. Бұл сол кездегі ірі үш автокөлік компаниясы сатқан стандартты өлшемдегі автомобильдерге қарағанда кішірек және тиімдірек балама болар еді. Ескі Nash дизайны сәл өңделіп, AMC-нің "жаңа" 1958 жылғы Rambler American үшін пайдаланылды.

Эпилог

1895 жылдан 1970 жылға дейін жаңалықтарға айналған 75 ерекше американдық автомобильдерді тізімдеген кітапта: "1950 жылғы Nash Rambler екі себеппен тарихи автомобиль болды: оның шыққан тегі және кішкентай көлемі". Henry J, Hudson Jet және Willys Aero сияқты шағын тәуелсіз автоөндірушілер де компакт көліктерді ұсынғанмен, тарихқа нақты орын табу үшін Rambler ғана жеткілікті уақытқа сақталды. 1960 жылдары автокөлік өндіруші "Nash Rambler арқасында гүлденді, бұл компакт көлік Томас Б. Джеффридің 1902 жылы Висконсин штатындағы Кеноша зауытында құрастырған және AMC-нің негізгі өндіріс орны болып қалған көліктің атын еске түсірді". 1950 жылдардың басынан бастап Үш үлкен отандық автокөлік өндірушілер кірістік деңгейдегі автомобиль нарығынан шетелдік өндірушілерге жол берді. Автомобиль тарихшысы Билл Вэнс "Nash Rambler көбіне есімізде қалмайды, бірақ олар сенімді, экономикалық және берік қызмет көрсетті" дейді. Зауыттық жағдайына толыққанды қалпына келтірілген автомобильдер коллекционерлерге аукционда сатылды.

Танымал мәдениетте

Nash Rambler 1958 жылы танымал болған "Бип Бип" әнінде еске алынады. Cadillac көлігін жүргізіп келе жатқан әнші, өзінің үлкен әрі қуатты машинасымен жарысуға тырысып, одан қалыспай келе жатқан "кішкентай Nash Rambler" көлігін көріп қатты таңғалады. Бірақ, ақырында Rambler жүргізушісі екінші берілістен қалай шығу керегін білмейтіні белгілі болады. 1959 жылдың соңында Time журналы бұл әннің Rambler көлігінің сатылымын рекордтық деңгейге көтеруге көмектескенін, ал AMC компаниясының өндірісі бұрынғы жылмен салыстырғанда екі есеге артқанын жариялады.