Жон Томас Гулик: Гавайи миссионері және табиғатты зерттеушісі
J. T. Gulick
Жон Томас Гулик (1832-1923) – американдық миссионер, табиғатты зерттеуші. Гавайи бұршақтарын зерттеп, эволюция теориясын дамытты, "дивергенттік эволюция" терминін енгізді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық миссионер және натуралист (1832–1923)
American missionary and naturalist (1832–1923)
Джон Томас Гулик (13 наурыз 1832 – 14 сәуір 1923) – Гавайиден шыққан американдық миссионер және натуралист. Ол Ахатинелла туысына жататын гавайилік бұршақтарды зерттеулеріне негізделген қазіргі эволюциялық ойлаудың алғашқыларын қалыптастырушылардың бірі болды. Ол өрбуге қабілетті популяциялардың географиялық оқшаулануы арқылы түрлердің қалыптасуын сипаттағандардың алғашқыларынан болды. Ол негізін қалаушы әсері және қазір Болдуин әсері деп белгілі нәрсе туралы алғашқы идеяларды дамытты. Ол "дивергентті эволюция" терминін енгізді.
John Thomas Gulick (March 13, 1832 – April 14, 1923) was an American missionary and naturalist from Hawaii. He was one of the pioneers of modern evolutionary thinking based on his studies of Hawaiian snails of the genus Achatinella. He was among the first to describe the formation of species through geographic separation of breeding populations. He developed early ideas on the founder effect and what is now known as the Baldwin effect. He coined the term "divergent evolution".
Өмір
Гулик Гавай корольдігі кезінде Кауаи аралындағы Уаймеа қаласында дүниеге келген. Оның әкесі миссионер Питер Джонсон Гулик (1796–1877) және анасы Фанни Хинкли Томас Гулик (1798–1883) болды. Өмірінің алғашқы жылдары Орегонға барып, Калифорнияда алтын іздеді. 1851 жылы ол гавайи құз шаяқтарын жинап, зерттей бастады. Ол жасөспірім кезінен бастап шаяндарға қызығушылық танытты (қазіргі кезде конхология деп аталатын сала) және олардың эволюциясы туралы түсінікті өз бетінше дамытты. Ол көптеген шаян түрлерінің аралдардағы белгілі бір аймақтарда ғана кездесетінін және бұл аймақтар арасында ешқандай үйлесімсіздік жоқ екенін анықтады. 1853 жылы Чарльз Дарвиннің «Бигльдің саяхаты» және Хью Миллердің «Жаратушының іздері» атты еңбектерін оқығаннан кейін Гулик «Өсімдіктер мен жануарлардың таралуы» атты еңбегін Пунахоу мектебінің пікірсайыс қоғамына ұсынды. 1855 жылы Нью-Йорк университетінде, содан кейін Массачусетс штатындағы Уильямс колледжінде бір жыл оқыды және олардың Табиғат тарихы лицейінде оқыды. 1859 жылы ол лицейдің президенті болып сайланды және «А» бағасымен бітірді. Содан кейін ол Уильямс колледжінде теологиялық мектепке барудың отбасылық дәстүрін ұстанды (1859) және Нью-Йорктегі Юнион теологиялық семинариясына 1859–1861 жылдары оқуға түсті. Сол жерде ол Дарвиннің «Түрлердің пайда болуы» атты еңбегін оқыды. Содан кейін ол Панама мен Жапонияда қабықтарды жинады. 1872 жылы ол «Жаратылыс» журналында жарияланған «Ахатинеллиналар арқылы суреттелген олардың географиялық таралуына байланысты түрлердің өзгеруі туралы» атты еңбегін жазды. 1872 жылы ол екі жылға Англияға сапар шекті. Бұл мақала «Линнеан қоғамының Лондон зоологиясы журналында» 1873 жылы жарияланған «Бір қатар сыртқы жағдайдағы эволюцияның әртүрлілігі туралы» деп аталды. Содан кейін Гулик Қытайға оралып, 1875 жылға дейін сол жерде қалды. Алғашқы әйелі 1875 жылы қайтыс болғаннан кейін, ол миссионерлік қызметін жалғастыру үшін Жапонияға көшіп барды. Қытайдағыдай, ол миссионерлік қызметте жүріп шаяндарды зерттеді. 1880 жылы 31 мамырда Франсис Амелия Стивенске (1848–1928) үйленді. 1889 жылы ол құрметті А. М. және Ph. D. дәрежесін Батыс резерв университетінің Адельберт колледжінен алды. 1891 жылы Лондонның Линнеан қоғамының журналында «Интенсивті бөліну немесе тәуелсіз трансформация арқылы айырмашылық» атты тағы бір мақала жарияланды. Кейін 1905 жылы Гавайиге оралып, өзінің қабық коллекциясын Бернис П. Бишоп мұражайының жаңа кураторы Чарльз Монтегью Кук-младшеге сатты. Ол 1923 жылы 14 сәуірде Гонолулуда қайтыс болғанға дейін сол жерде қалды. Олардың екі баласы – Аддисон мен Луиза (Гулик) Уитакер болды.
Gulick was born in Waimea on Kauai Island, during the Kingdom of Hawaii. His father was missionary Peter Johnson Gulick (1796–1877) and mother was Fanny Hinckley Thomas Gulick (1798–1883). Early in life he went to Oregon and sought gold in California. In 1851, he started to collect and study Hawaiian land snails. He had been interested in snails (a field now known as Conchology) since his early teens, and developed independently the concept of their evolution. He discovered many species of snails were only found in very specific areas within the islands, and there was no overlap between these areas. In 1853, after reading Charles Darwin's The Voyage of the Beagle and Hugh Miller's The Footprints of the Creator, Gulick presented his paper, "The Distribution of Plants and Animals", to the Punahou School Debating Society. In 1855, he enrolled for one year at New York University and then Williams College in Massachusetts, and studied in their Lyceum of Natural History. In 1859, he was elected Lyceum President, and graduated with an A. B. degree. He then followed the family tradition of attending theological school at Williams College (1859) and enrolled in Union Theological Seminary in New York City from 1859 to 1861. While there, he read Darwin's On the Origin of Species. He then collected shells in Panama and Japan. In 1872, he wrote "On the Variation of Species as Related to Their Geographical Distribution, Illustrated by the Achatinellinae", which was published in the journal Nature. In 1872, he traveled to England for two years. That paper was "On Diversity of Evolution Under One Set of External Conditions", which was published in the Journal of the Linnean Society of London, Zoology in 1873. Gulick then returned to China, and remained there until 1875. After his first wife died in 1875, he moved to Japan to continue missionary work. As in China, he studied snails while performing as a missionary. On May 31, 1880, he married Frances Amelia Stevens (1848–1928). In 1889, he received an honorary A. M. and Ph. D from Adelbert College of Western Reserve University. In 1891, another paper, "Intensive Segregation, or Divergence Through Independent Transformation" was published in the Journal of the Linnean Society of London, Zoology. Later in 1905, he returned to Hawaii and sold his shell collection to Charles Montague Cooke Jr. the new curator of the Bernice P. Bishop Museum. He remained there until his death in Honolulu on April 14, 1923. They had two children, Addison and Louise (Gulick) Whitaker.
Эволюциялық теориялар
1872 жылы Гулик эволюциялық өзгерістердің көп бөлігінің кездейсоқ вариациялардың нәтижесі болып табылады деген теорияны алғаш ұсынды, бұл вариациялар түрдің тірі қалуына және көбею қабілетіне әсер етпейді (қазіргі кезде "генетикалық дрейф" деп аталады). Ол бұл теорияға Гавайи құрлық қабықшаларының (Achatinella) жергілікті популяцияларындағы үлкен әртүрлілікті байқағанда келді, олар көріне бірдей экологиялық жағдайларда кездейсоқ өзгерістер көрсетті. Гулик эволюциядағы кездейсоқ факторлардың маңыздылығын қолдағанмен, Дарвиннің табиғи іріктеуінің де жақтаушысы болды, бұл Мориц Вагнердің түрлердің пайда болуы туралы "Көші-қон теориясымен" келіспеушілікке әкелді. Романс Гулик туралы былай деді: "Мен оның осы тақырыптағы мақалаларын Дарвиннің қайтыс болғаннан кейінгі Дарвиншіл ой-пікір саласындағы кез келген басқа жұмыстан жоғары бағалаймын."
In 1872, Gulick was the first to propose the theory that the majority of evolutionary changes are the result of chance variation, which has no effect on the survival and reproductive success of a species (today called "genetic drift"). He came to this theory while noting that there was a large diversity of local populations of Hawaiian land snails (Achatinella) which showed random variation under seemingly identical environmental conditions. Although he certainly promoted the importance of random factors in evolution, he also was a strong supporter of Darwinian natural selection, and this led to disagreement with Moritz Wagner's "Migration Theory" of the origin of species. Romanes said of Gulick:<blockquote> to his essays on the subject I attribute a higher value than to any other work in the field of Darwinian thought since the date of Darwin's death.