Жало Сарғыл Бас: Минесотаның алғашқы швед қоныс салушысы
Jacob Fahlström
Жакоб Фальстрём – Миннесотадағы алғашқы швед қоныс салушы, «Сары Бас» атымен де белгілі. Өмірі, мансабы, және Оджибве тайпасымен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
басқа да адамдар Сары басМинесотадағы алғашқы швед қоныстанушысы
other people named Yellow HeadFirst Swedish settler in Minnesota
Джейкоб Фальстром (шамамен 1794–1859), сонымен қатар Әке Джейкоб деп те белгілі, Минесотаға қоныстанған алғашқы швед болды. Ол оджибве тайпасы үшін Озаавиндиб немесе "Сары бас" деп, ал басқа ақ қоныстанушылар үшін "Швед индейі" деп аталды. Манитобадағы Гудзон шығанағы компаниясының тері саудасында жұмыс істегеннен кейін, ол Фон-дю-Лакта (қазіргі Дулут) американдық тері компаниясына қайықшы ретінде қосылды. 1823 жылы ол Пьер Бонганың, француз-африкалық аудармашының қызы, орташа дәрежеде оджибве қызына үйленді. 1825 жылдары ол АҚШ үкіметінде ағаш кесуші, пошта тасушы және Снеллинг фортының жанындағы Сент-Питерс үндістер агенттігінде теміршінің көмекшісі ретінде жұмыс істей бастады. 1838 жылы Фальстром Минесотадағы алғашқы методистке айналды. 1840 жылы ол методист епископ шіркеуінің дін қызметкері болды және аймақтағы үндістерге ең табысты миссионерлердің бірі саналды. Ол оджибве және ағылшын тілдерін еркін білген, сонымен қатар француз, дакота және ирокез тілдерін де білетін, оған қоса ана тілі – швед тілін білді. Оның пастырлық шеңбері Рум өзенінен Супериор көліне дейін созылды. Оның даладағы бастан кешкен оқиғалары мен үндістермен кездесулері туралы әңгімелер оны Минесота тарихындағы аңызға айналдырды. Өмірінің соңғы он жылында ол 1859 жылы жерленген Минесота штатының Афтон қаласындағы отбасылық шаруашылығына жақын жерде өсіп келе жатқан қауымның бір бөлігіне айналған, жаңадан көшіп келген шведтерге уағыз айтты. 1948 жылдың маусым айында Швеция ханзадасы Бертиль Сент-Пол қаласындағы Келлог бульварынде оның құрметіне тақташа ашты.
Jacob Fahlström (c.1794–1859), also known as Father Jacob, was the very first Swede to settle in Minnesota. He was known as Ozaawindib or "Yellow Head" to the Ojibwe, and to other white settlers as the "Swede Indian." After working in the fur trade for the Hudson's Bay Company in Manitoba, he joined the American Fur Company at Fond du Lac (in present day Duluth) as a boatman. In 1823, he married Margaret Bonga, the part Ojibwe daughter of Pierre Bonga, a French African interpreter in the fur trade. Around 1825, he started working for the U. S. government as a woodsman, mail carrier, and blacksmith's striker at the St. Peter's Indian Agency next to Fort Snelling. In 1838, Fahlström became the first Methodist convert in Minnesota. In 1840, he became a lay preacher for the Methodist Episcopal Church and was considered one of their most successful missionaries to Native Americans in the region. Fluent in Ojibwe and English, he also spoke French, Dakota and Iroquois, in addition to his native Swedish. His parish extended from the Rum River to Lake Superior. Stories of his adventures in the wilderness and his encounters with Indians made him a legendary figure in Minnesota history. During the last decade of his life, he also preached to newly immigrated Swedes who became part of a growing community near his family farm in Afton, Minnesota where he was buried in 1859. In June 1948, Prince Bertil of Sweden unveiled a plaque in his honor on Kellogg Boulevard in Saint Paul.
Өмірбаян
Якоб Фальстром 1794 жылы Стокгольмде, жақсы жағдайдағы отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол әдемі ән даусымен танымал болды. Оның кемежайға дейін алып келген, саяхатқа құмар аяғы болды, ол өзінің танысының кемесінде кабина мальчик ретінде теңізге шықты. Жас Якоб Англия жағалауында кеме апатынан аман қалды. Содан кейін ол Лондонға барды, онда 1807 жылы лорд Селкирктің Гудзон шығанағына жасаған экспедициясына қосылды. Бір күні, Жаңа әлемде аң аулап жүргенде, ол жолдан адасып, сегіз күн бойы сахарада сарсаңдады, сосын оны ожибве әйелі қабылдады. Ол ожибве тілін үйреніп, үнді киімдерін киді. Оның сары шашының құрметіне ожибве тайпасы оны Озаавиндиб немесе "Сары Бас" деп атады, ал ақ қоныс салушылар оны үнді киімі үшін "Швед Индейі" деп білді. Якоб Фальстромтың портреті Миннеаполистегі Швеция өнер институтында да ілінген. Алайда, бұл өнер туындысы емес, керісінше, қараңғы және қатал, жартылай шеңберлі сақалмен, адамның мейірімді, адал және берілген мінезін көрсетпейді. Август Истонның "Сент-Круа аңғарының тарихы" (1909) еңбегінде ол былай сипатталған: Якоб Фальстром уағыздаушы еді, ол жақсы дұға ете білді және жақсы тамақ күтіп отырса, оған сенім артуға болатын. Ол Карлиде (Стиллвотердегі Тамарак үйі) ескі үлгідегі дұғалары үшін көптеген жақсы тамақтарды жеді. Капосия және Ред-Рок миссионерлері "Әке Якобты" (осы кезде оны осылай атады) өрттен құтқарылған құнды нәрсе деп есептеді, сондықтан оның дінге келуі сиу тайпасы арасындағы олардың нәтижесіз еңбектері үшін өтемақы сияқты көрінді. Ақсақал Брансонның айтуынша, осы оқиға ғана Капосия миссиясының болуын ақтады. Ол қызыл терілі адамдарды олардан жақсырақ түсіне білетін, Индиялықтар мен ақ қоныс салушылар арасында, қазіргі Вашингтон округіндегі барлық қауіпті сапарларында Жақсы Жаңалықты жеткізуге сенімді болатын адам еді.
Jacob Fahlstrom was born in Stockholm around 1794 into a well to do family. As a boy, he was known for his beautiful singing voice. He also had a wandering foot which took him down to the docks where he set sail as cabin boy on a vessel captained by his uncle. Young Jacob survived a shipwreck on the English coast. He then made his way to London where he joined up with Lord Selkirk's expedition to Hudson Bay in 1807. One day, while out hunting in the New World, he got lost and wandered for eight days until he was taken in by an Ojibwe woman. He learned the Ojibwe language and wore Indian attire. He became known to the Ojibwe as Ozaawindib or "Yellow Head" because of his blond hair, and became known to the white settlers as the "Swede Indian" for his Indian dress. Jacob Fahlstrom has also been honored by having his portrait hung in the Swedish Art Institute of Minneapolis. It is not a work of art, however, but rather dark and forbidding with a half circle fringe of whiskers, revealing nothing of the character of the man which was kindly, sincere and devoted. In Augustus Easton's History of the St. Croix Valley (1909), he is described as follows: Jacob Fahlstrom was a sort of preacher, and he could pray pretty well, and could be depended on upon to do so, providing a good meal was in sight. Many a good meal he got at Carli's (Tamarack House at Stillwater) in return for his old fashioned prayers. The missionaries at Kaposia and Red Rock considered "Father Jacob" as he had now came to be called, such a valuable brand snatched from the burning that his conversion seemed like compensation for their unproductive labors among the Sioux. Elder Brunson is said to have stated that this event alone justified the existence of the Kaposia mission. Here was one who understood the red men far better than they, one who could be depended upon to carry the Gospel on all his adventurous journeys among the Indians and likewise the white settlements in what is now Washington County.