Wemyss Ware – Шотландиялық әдемі керамикалық бұйымдар тарихы. 1882-ден бастап жасалған, коллекционерлер арасында танымал. Қазіргі Wemyss Ware өндірісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Wemyss Ware – 1882 жылы чех декораторы Карел Некола және Файф аймағындағы керамика иесі Роберт Херон жасаған қыш ыдыстардың түрі. Бұл керамика Файфтың шығыс жағалауында орналасқан Вемисс қамалының титулды иелері – Вемисс отбасының атымен аталды, олар Некола мен Херонның керамикалық туындыларының алғашқы және ынталы қолдаушылары болды. Өз кезінде сұранысқа ие болғандықтан, кейіннен бұл керамика коллекционерлер арасында кең танымал болды. 1985 жылдан бері бұл атау Файфтың Церес қаласындағы Грисэлда Хилл керамика фабрикасымен қолданылып келеді.
Wemyss Ware was a line of pottery first produced in 1882 by Czech decorator Karel Nekola and Fife pottery owner Robert Heron. The pottery took its name from the Wemyss family, titled incumbents of Wemyss Castle on the east coast of Fife, who were early and enthusiastic patrons of Nekola and Heron's ceramic creations. After being desirable in its own day, the pottery subsequently became extremely popular with collectors. Since 1985, the name has been used by the Griselda Hill Pottery in Ceres, Fife.
Тарих
Wemyss Ware атауы төрт ерекше кезеңнен өтті. 1882–1930 жылдар аралығында оны Кирккалдидегі Файф гончарлық шеберханасы, ал 1930 жылдан 1957 жылға дейін Девондағы Бови гончарлық шеберханасы қолданды. 1985 жылдан бүгінгі күнге дейін оны Файфтың Церес қаласындағы Гриссельда Хилл гончарлық шеберханасы пайдаланады, ол Wemyss сауда таңбасына ие.
The Wemyss Ware name has gone through four distinct phases of use. In the period 1882–1930, it was used by the Fife Pottery in Kirkcaldy, and then from 1930 to 1957, it was used by the Bovey Pottery in Devon. From 1985 to the present day, it is used by the Griselda Hill Pottery in Ceres, Fife which owns the Wemyss Trade Mark.
Вемис керамикасы
Киркалдыдағы бірнеше қыш құмыраханалардың бірі – Фиф қыш құмыраханасы немесе Галлатаун қыш құмыраханасы 1817 жылы Арчибальд пен Эндрю Грейлер құрған. Он жылдан кейін оны Джон Метвен сатып алды, кейін Роберт Херонға тиесілі болды. 1880 жылдары Роберт Херон мен Ұлы өз өнімдерін Wemyss отбасының құрметіне "Wemyss ware" деп таңбалады, олар ынталы және табысты демеушілер болған. 1882 жылы Роберт Херон Богемия тумасы Карел Неколаны Киркалдыға әкеліп, декорация шеберханасының басшысы етіп тағайындады. 25 жасында ол, Херон Богемия шеберлерімен Еуропаға саяхаттап оралғаннан кейін, декораторлар тобының арасында Шотландияда қалған жалғыз адам болды. Некола Херонның аспазына үйленді және олардың алты баласы болды. 1910 жылы Неколаның денсаулығы нашарлай бастады, сол себепті оның жұмысын жалғастыруы үшін үйінің жанында қыш құмырахана салынды. Ол 1915 жылы қайтыс болды, ал оның орнын Стаффордширден келген суретші Эдвин Сэндленд басты, ол ұзақ тарихы бар шебер қыш құмырашылар әулетінен шыққан еді. Ол 1928 жылы 55 жасында қайтыс болғанға дейін қыш құмыраханада жұмыс істеді.
One of several potteries in Kirkcaldy, the Fife Pottery or Gallatown Pottery was founded in 1817 by Archibald and Andrew Grey. It was bought ten years later by John Methven, and from there passed to Robert Heron. By the 1880s, Robert Heron and Son were branding their products as "Wemyss ware" in honour of the Wemyss family who were avid and lucrative patrons. Karel Nekola, a native of Bohemia, was brought over to Kirkcaldy in about 1882 by Robert Heron to become head of the decorating shop there. Aged 25, he was the only one of a group of decorators to remain in Scotland, after Heron had returned from a Grand Tour of Europe with a group of Bohemian craftsmen. Nekola married Heron's cook, and the couple had six children. Nekola's health began to deteriorate in 1910, and a pottery was built at his home in order to allow him to continue to work. He died in 1915, and was succeeded by Edwin Sandland, a painter from Staffordshire that descended from a long line of master potters, who worked at the pottery until he died in 1928, aged 55.
Девон
Фифтің түпнұсқа қыш құмырасы 1930 жылы Ұлы депрессия кезінде жабылды, ал «Вемисс тауарының» құқықтарын Девондағы «Бови» қыш құмырасы сатып алды. Карел Неколаның өзі дизайнер болған ұлы Джозеф Девонға көшіп барды, онда ол «Вемисс тауарын» өндіруді және Эстер Уикс (туған есімі Кларк) сияқты шәкірттерді оқытуды жалғастырды. Джозеф оған әкесінен үйренген сурет салу техникаларын үйретті. «Плихта» және «Вемисс» аттары арасында шатасу туындауы мүмкін, себебі кейде «Вемисс» безендірушілері «Плихта» үшін өнімдер жасады, бірақ көбінесе «Плихта» өнімдері сапасы төмен болды. «Вемисс» атауына құқықтарды «Роял Дультон» сатып алған деп есептелді, бірақ олар «Вемисс» тауарынан бір ғана дана жасады – Король ананың 80 жылдық мерейтойына арналған естелік тостаған. Бұл туынды сонымен қатар «Вемисс тауарының» 100 жылдығын атап өтті, бірақ екі жыл ертерек, «Вемисс» өндірісінің 1880 жылдан басталғанын тойлады, ал ол шындығында 1882 жылы басталған еді.
The original Fife pottery closed in 1930, during the Great Depression, and the rights to Wemyss Ware were bought by the Bovey pottery in Devon. Karel Nekola's son Joseph, himself a designer, moved to Devon, where he carried on producing Wemyss Ware and training apprentices, including Esther Weeks (née Clark). Joseph taught her painting techniques he had learned from his father. Some confusion exists between the Plichta and Wemyss names, as sometimes Wemyss decorators produced items for Plichta, but in the most part Plichta items are inferior in quality. The rights to the Wemyss name were assumed to be acquired by Royal Doulton, but they produced one piece of Wemyss, a commemorative goblet for the Queen Mother's 80th birthday. This piece also commemorated the centenary of Wemyss Ware, but was two years early, celebrating the production of Wemyss from 1880, when it had commenced in 1882.
Жаңғыру
Вемисс есімі 1980-ші жылдары Гризельда Хилл Лондонда сурет сабақтарын оқытып жүргенде керамикаға қызығу арқыты қайта жанданды. 1984 жылы Файф аймағына көшіп келген ол, Кирккалди мұражайы мен өнер галереясында Wemyss Ware көрген соң, Wemyss Ware үлгісінде керамикалық бұйымдар жасауға бекінді.
The Wemyss name was resurrected in the 1980s when Griselda Hill became interested in pottery while teaching art in London. She moved to Fife in 1984, and after seeing Wemyss Ware in the Kirkcaldy Museum and Art Gallery, she decided to create Wemyss Ware inspired pottery.
Стил және техника
Құймадан кейін, керамикалық бұйымдарды алдымен төмен температурада күйдіріп, бояу жағуға болатын кезекті, тесікті бисквиттік денеге айналдырған. Содан кейін түстер жағылды, одан кейін қорғасынды керамикалық глазурь жағылды, бұл техника underglazing деп аталады. Гриссельда Хиллдің керамикасы басқа техника қолданады және ол әлдеқайда мықты.
After moulding, the pottery was first fired at a low temperature to produce a porous biscuit body onto which paint could be applied. The colours were then applied, followed by a lead ceramic glaze, a technique known as underglazing. Pottery produced by the Griselda Hill pottery uses a different technique, and is much more robust.
Жинақтау
Өз кезінде ізделіс тудырған керамика кейіннен коллекционерлер арасында өте танымал болды. Wemyss Ware-тің жоғары құны жалған өнімдердің, әсіресе шошқалардың көптеп жасалуына себеп болды. 2004 жылы Sotheby's жылдық шотландтық аукционында ұйықтап жатқан шошқалардың бір жұбы әрқайсысы үшін сатылды.
After being desirable in its own day, the pottery subsequently became extremely popular with collectors. The high value of Wemyss Ware has led to a proliferation of fakes, in particular of pigs. In 2004, a pair of sleeping piglets were sold for each at the Sotheby's annual Scottish Sale.