Элизабет Швейгаард Зельмер: Норвегиялық заңгер және саясаткер
Elisabeth Schweigaard Selmer
Элизабет Швейгаард Зельмер (1923-2009) – норвежский юрист, политик, участница Сопротивления во время нацистской оккупации. Биография и вклад в историю Норвегии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық заңгер және саясаткер (1923–2009)
Norwegian jurist and politician (1923–2009)
Элизабет Швейгард Селмер (туған Рагнхильд Элизабет Швейгард, 18 қазан 1923 – 18 маусым 2009) – Норвегиялық заңгер және Консервативтік партияның саясаткері. Норвегияның нацистік оккупациясы кезінде Элизабет Швейгард «Hjemmefronten» норвегиялық қарсылық қозғалысында нацистік әріптестік жасаған Квислинг режиміне қарсы күресті. Элизабет сол кезде жасөспірім болған.
Elisabeth Schweigaard Selmer (born Ragnhild Elisabeth Schweigaard, 18 October 1923 – 18 June 2009) was a Norwegian jurist and politician for the Conservative Party. During the Nazi occupation of Norway, Elisabeth Schweigaard worked with the Norwegian resistance movement "Hjemmefronten" against the Nazi collaborationist Quisling regime. Elisabeth was then just a teenager.
Жеке өмір
Ол Кристианияда Нильс Анкер Стэнг Швейгаард (1884–1955) және оның әйелі Бетти Реймерс (1886–1968) отбасында дүниеге келді. Оның екі үлкен қарындасы болды, және ол Теллеф Даль Швейгаардтың шөбересі, ал Антон Мартин Швейгаардтың атасының інісі еді. Рагнхильд Элизабет Швейгаард болып туған ол заң профессоры Кнут Сейерстед Сельмерге үйленді. Осылайша, ол Эрнст В. Сельмердің келіні атанды.
She was born in Kristiania to Niels Anker Stang Schweigaard (1884–1955) and his wife Betty Reimers (1886–1968). She had two older sisters, and was a great granddaughter of Tellef Dahll Schweigaard and great granduncle of Anton Martin Schweigaard. Born as Ragnhild Elisabeth Schweigaard, she married law professor Knut Sejersted Selmer. Through him she was a daughter in law of Ernst W. Selmer.
Мансап
1941 жылы ол НС-ке қарсы көзқарастары үшін Осло кафедралық мектебінен қуылды. 1945 жылы студент болып қабылданды және 1949 жылы заң ғылымдарының кандидаты (cand. jur.) атағын алды. Бітіргеннен кейін Әділет және Полиция министрлігінде хатшы болып жұмыс істеді, бірақ 1950 жылдан 1955 жылға дейін адвокат ретінде қызмет етті. Кейін ол Әділет министрлігіне қайта оралып, 1962 жылы аға хатшы болып тағайындалды. Жергілікті саяси деңгейде Селмер 1951–1955 жылдары Осло қалалық кеңесінің мүшесі болды. 1970 жылдың 3 қазанында Әділет министрі лауазымынан кетіп, оның орнына Эгиль Эндерсен келді. Содан кейін ол 1971 жылдан 1990 жылға дейін Жоғарғы Сот судьясы болып қызмет етті, 1970 жылы тағайындалды. Швейгаард Селмер көптеген кеңестер мен комиссиялардың мүшесі болды. 1975 жылдан 1978 жылға дейін Скандинавия федерациясының вице-президенті және ұзақ жылдар бойы кеңес мүшесі болды. Ол сондай-ақ Осло қалалық мұражайының, Норвегия мәдени тарих мұражайының және Норвегия қарсылық мұражайының кеңестеріне кірді. Риксмолды қолдаушы болған ол Норвегия тіл және әдебиет академиясының мүшесі болды. 1980 жылы Норвегия Корольдік Сент-Олаф орденінің командирі болып тағайындалды және 1940–1945 жылдар аралығындағы Қорғаныс медалін алды.
In 1941, she was expelled from Oslo Cathedral School because of anti NS behaviour. She enrolled as a student in 1945 and graduated as cand. jur. in 1949. After graduation, she started working as a secretary in the Ministry of Justice and the Police, but then worked as an attorney from 1950 to 1955. She then returned to the Ministry of Justice, being promoted to assisting secretary in 1962. On the local political level, Selmer had been a member of Oslo city council during the term 1951–1955. She left the Minister of Justice position on 3 October 1970, when replaced by Egil Endresen. She then served as a Supreme Court Justice from 1971 to 1990, having been appointed in 1970. Schweigaard Selmer was a member of many boards and councils. She was vice president of the Norse Federation from 1975 to 1978, and a long time board member. She also sat on the boards of Oslo City Museum, the Norwegian Museum of Cultural History and Norway's Resistance Museum. A Riksmål proponent, she was a member of the Norwegian Academy for Language and Literature. She was proclaimed Commander of the Royal Norwegian Order of St. Olav in 1980, and has the Defence Medal 1940 – 1945.