Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ристоцетин – Amycolatopsis lurida-дан алынатын гликопептидті антибиотик, бұрын стафилококк инфекцияларын емдеу үшін қолданылатын. Қазіргі уақытта клиникалық тәжірибеде қолданылмайды, себебі ол тромбоцитопения мен тромбоциттердің агглютинациясын тудырады. Бүгінде ол тек in vitro жағдайларда осы функцияларды зерттеу үшін, мысалы, фон Виллебранд ауруы (vWD) және Бернард-Сульер синдромы сияқты ауруларды диагностикалау үшін ғана қолданылады. Ристоцетиннің әсерінен тромбоциттердің агглютинациясы тек фон Виллебранд факторының мультимерлері болғанда ғана жүзеге асады, сондықтан егер ристоцетин фактор жетіспейтін қанға (немесе оның рецепторына) қосылса, тромбоциттер бірігіп жабыспайды. Белгісіз механизм арқылы ристоцетин антибиотигі фон Виллебранд факторын тромбоцит рецепторының Ib (GpIb) гликопротеінімен байланысуға итермелейді, сондықтан ристоцетинді қалыпты қанға қосса, ол агглютинацияны тудырады. vWD-ның кейбір түрлерінде (2B және тромбоциттерге қатысты типтерінде) пациенттің тромбоциттерге бай плазмасын қолданғанда, ристоцетиннің тіпті өте аз мөлшері де тромбоциттердің агрегациясын тудырады. Бұл парадокс осы типтердегі пайдалы мутациялармен түсіндіріледі, олар vWD жоғары молекулалық салмақты мультимерлердің тромбоциттердегі рецепторларына (гликопротеин Ib (GPIb) рецепторларының альфа тізбектеріне) күштірек байланысуына себеп болады. 2B типті vWD жағдайында пайдалы мутация фон Виллебранд факторына (VWF геніне) қатысты, ал тромбоциттерге қатысты vWD жағдайында мутацияның нысаны рецептор болып табылады (GPIb). Бұл байланыстың күшеюі vWD-ны тудырады, өйткені жоғары молекулалық салмақты мультимерлер плазмадағы айналымнан шығарылады, себебі олар пациенттің тромбоциттеріне бекініп қалады. Сондықтан, егер пациенттің тромбоциттері аз плазмасы қолданылса, ристоцетин кофакторының талдауы формалинде бекітілген стандартталған тромбоциттерді (яғни, қалыпты донорлардан алынған және формалинде бекітілген жинақталған тромбоциттерді) агглютинацияламайды, бұл басқа vWD түрлеріне ұқсас. Ристоцетин талдауының барлық түрлерінде тромбоциттер талдау жүргізілгенге дейін формалинде бекітіледі, бұл тромбоциттер гранулаларында сақталған фон Виллебранд факторының босап, тромбоциттердің жинақталуына қатысуын болдырмау үшін жасалады. Осылайша, ристоцетин кофакторының активтілігі тек плазмадағы фактордың жоғары молекулалық мультимерлеріне ғана байланысты.
Ristocetin is a glycopeptide antibiotic, obtained from Amycolatopsis lurida, previously used to treat staphylococcal infections. It is no longer used clinically because it caused thrombocytopenia and platelet agglutination. It is now used solely to assay those functions in vitro in the diagnosis of conditions such as von Willebrand disease (vWD) and Bernard–Soulier syndrome. Platelet agglutination caused by ristocetin can occur only in the presence of von Willebrand factor multimers, so if ristocetin is added to blood lacking the factor (or its receptor—see below), the platelets will not clump. Through an unknown mechanism, the antibiotic ristocetin causes von Willebrand factor to bind the platelet receptor glycoprotein Ib (GpIb), so when ristocetin is added to normal blood, it causes agglutination. In some types of vWD (types 2B and platelet type), even very small amounts of ristocetin cause platelet aggregation when the patient's platelet rich plasma is used. This paradox is explained by these types having gain of function mutations which cause the vWD high molecular weight multimers to bind more tightly to their receptors on platelets (the alpha chains of glycoprotein Ib (GPIb) receptors). In the case of type 2B vWD, the gain of function mutation involves von Willebrand's factor (VWF gene), and in platelet type vWD, the receptor is the object of the mutation (GPIb). This increased binding causes vWD because the high molecular weight multimers are removed from circulation in plasma since they remain attached to the patient's platelets. Thus, if the patient's platelet poor plasma is used, the ristocetin cofactor assay will not agglutinate standardized platelets (i. e., pooled platelets from normal donors that are fixed in formalin), similar to the other types of vWD. In all forms of the ristocetin assay, the platelets are fixed in formalin prior to the assay to prevent von Willebrand's factor stored in platelet granules from being released and participating in platelet aggregation. Thus, the ristocetin cofactor activity depends only upon high molecular multimers of the factor present in circulating plasma.