Серджио Перессон: Итальяндық скрипка шебері және оның аспаптарының тарихы

Кіріспе

Серджо Перессон (1913–1991) – итальяндық скрипка жасаушы. 1913 жылы Италияның Удине қаласында туған Серджио 1943 жылы алғашқы скрипкасын жасап, 1947 жылы Венесуэланың Каракас қаласына көшіп барды. Ол жерде ол негізінен Венесуэла симфониялық оркестрінің аспаптарын жөндеумен айналысып, жаңа аспаптарды аз ғана санымен жасады. 1963 жылы Филадельфияға көшіп келіп, Уильям Моэнниг және Ұлының жұмысына орналасты. Moennig шеберханасының көмегімен Перессон ең жақсы аспаптарды көріп, олардан үлгі алды. Ол ескі шеберлердің көптеген көшірмелерін жасады (соның ішінде 1743 жылғы концертмейстер Норман Кэролға тиесілі «Спальдинг» Гварнери дель Гессу) және музыканттар арасында танымал болды. 1971 жылы Моэннигтен кетіп, Нью-Джерси штатының Хэддонфилд қаласындағы үйінде жеке шеберханасын ашты. Перессонның ең жақсы аспаптары шамамен 1970 жылдардың ортасынан 1980 жылдардың басына дейін жасалғаны қабылданған. Перессонның аспаптарында ойнаған және оларға ие болған солистер: Исаак Стерн, Ехуди Менухин, Иван Галамиан, Уильям ДеПаскуале, Пинхас Цукерман, Норман Кэрол, Хайме Ларедо, Евгений Фодор, Мария Бахман, Ленута Цюлей, Мстислав Ростропович, Жаклин дю Пре және Александр Марков, ол 1970 жылғы Перессон скрипкасында Паганинидің 24 каприсінің танымал жазбасын орындады. Перессон көбінесе скрипкалар мен альттар жасады, бірақ оның виолончельдері ерекше сапалы. Филадельфия оркестрінің бұрынғы концертмейстері және екі Перессон скрипкасының иесі Норман Кэрол оны «әлемдегі ең көрнекті шебер» деп атады. 1970 жылдан бастап дю Пренің негізгі орындау аспабы Перессон виолончелі болды. 1970 жылы күйеуі Дэниел Баренбоймның тапсырысымен жасалған бұл аспап 1970 жылы Элгардың виолончель концертінің тікелей жазбасында қолданылды, Баренбойм Филадельфия оркестріне дирижерлік етті. Дю Пренің 1987 жылы қайтыс болғаннан кейін аспап біраз уақытқа Элисон Элдриджге берілді, ал қазір Баренбойм оны Иерусалимнің струнный квартетінің музыканты Кирилл Злотниковке уақытша берген. 1982 жылы Перессон сұранысты қанағаттандыра алмағандықтан аспаптарына жаңа тапсырыстарды қабылдауды тоқтатты. Оның әйелі Маргит айтуынша, сол кезде 180 музыканттан кезек күтіп тұрған тізім болған. Оның аспаптары Страдивариус немесе Гварнери аспаптарына ұқсас болғанымен, Перессон өзінің ерекше дыбысы бар екенін қалаған. Ол кез келген музыкалық аспаптың маңызды элементтері – әдемі және бай дыбыс, қуатты дыбыс беру және орындаушының саусақтарына сезімталдық деп сенді. Ол скрипка жасауды скрипка ойнаумен салыстырды, екеуінде де шынайы талантты жақсыдан оңай ажыратуға болады. Перессонның әйелі марқұм күйеуінің атынан хабарлама жолдады: «Менің аспаптарым – менің жеке үлгім, және менің ойымша, идеалдық скрипканың, альттің немесе виолончельдің басты қасиеттері – сұлулық, сапа, дыбыстың біркелкілігі және айқындығы, бай дыбыстық, қуатты дыбыс беру және жылдам және оңай жауап беру».

Sergio Peresson (1913–1991) was an Italian born violin maker. Born in 1913 in Udine, Italy, Sergio made his first violin in 1943 before moving to Caracas, Venezuela, in 1947. There he primarily did repair work for the Venezuelan Symphony Orchestra and had a modest production of new instruments. He moved to Philadelphia in 1963 and was employed by William Moennig and Son. It was under the aegis of the Moennig shop that Peresson was finally able to see and copy the best instruments. He fashioned many copies of old masters (among them the 1743 'Spalding' Guarneri del Gesù owned by concertmaster Norman Carol) and gained notoriety among players. He left Moennig in 1971 and established himself with a workshop in his home in Haddonfield, New Jersey. It is generally acknowledged that Peresson's finest instruments were crafted from about the mid 1970s to the early 1980s. Soloists who have owned and performed on Peresson instruments include: Isaac Stern, Yehudi Menuhin, Ivan Galamian, William DePasquale, Pinchas Zukerman, Norman Carol, Jaime Laredo, Eugene Fodor, Maria Bachmann, Lenuta Ciulei, Mstislav Rostropovich, Jacqueline du Pré, and Alexander Markov who performed his famous recording of Paganini's 24 Caprices on a 1970 Peresson violin. Peresson mostly made violins and violas, but his cellos are exceptional. Norman Carol, former concertmaster of the Philadelphia Orchestra and owner of two Peresson violins, called him "the most outstanding maker" in the world. From 1970, du Pré's primary performance instrument was a Peresson cello. Commissioned by her husband Daniel Barenboim in 1970, it was used in the live 1970 recording of the Elgar Cello Concerto, with Barenboim conducting the Philadelphia Orchestra. After du Pré's death in 1987 the instrument passed to Alison Eldridge for a time, and is on loan from Barenboim to Kyril Zlotnikov of the Jerusalem String Quartet. In 1982, Peresson stopped taking new orders for his instruments due to an inability to meet demand. At the time there was a waiting list of 180 musicians who had placed orders, said his wife, Margit. Although his instruments sound like those of the Stradivarius or Guarnerius instruments, Peresson liked to think there is also a distinct Peresson sound. He firmly believed that important elements in any musical instrument are a beautiful and rich tone, carrying or projecting power, and being responsive to the fingers of the player. He likened violin making to violin playing, in that with both, the genuinely great can be distinguished easily from the good. Mrs. Peresson sent a message on her late husband's behalf: "My instruments are my own model, and in my opinion the principal qualities of an ideal violin, viola or violoncello are beauty, quality, evenness and clarity of tone, rich sonority, powerful projection, and quick and easy response."

Цитаталар

Мен бұл аспапты кім үшін жасап жатқанымды айтсам, адамдар таңғалып маған қарады. Олар Джекидің "Давыдов Страд" және "Гофриллер" виолончельдері бар екенін үнемі еске салып отырды. Оған Серджо Перессонның аспабы не үшін керек болсын? |Серджо Перессон| Жаклин Дю Пре туралы айтты. Ростропович та заманауи шеберлердің аспаптарының қажеттігін түсінді; ол Серджо Перессон жасаған виолончельге ие болды және оны күштірек дыбыс керек болғанда пайдаланды. |Маргарет Кэмпбелл туралы айтты|