Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рафаэльдің суреті
Painting by Raphael
Қызғылт түсті Мадонна (шамамен 1506 – 1507 жж.) – итальяндық Ренессанс шебері Рафаэльге жатқызылатын ерте діни сурет. Ол Рафаэль үшін алғаш рет, өте улы ырыс ағашына маймен салынған және қазір Лондондағы Ұлттық галереяда ілуде.
The Madonna of the Pinks (c. 1506 – 1507, ) is an early devotional painting usually attributed to Italian Renaissance master Raphael. It is painted in oils on highly toxic yew wood, a first for a Raphael, and now hangs in the National Gallery, London.
Мақсаты
Суретке жас Мариям Мәсіх баламен ойнап, оған гвоздика гүлдерін ұсынып тұрғаны бейнеленген. (Италиялық атауы, La Madonna dei garofani, шын мәнінде «Гвоздика Мадоннасы» дегенді білдіреді.) Бұл гүлдердің ботаникалық атауы – dianthus (грекше «Құдайдың гүлі») – христиандық аңыз бойынша, Мәсіхтің азаптарының алға басушысы болып табылады. Аңызға сәйкес, бұл гүл алғаш рет Марияның Мәсіхтің айып тартуына жылағанда пайда болған. Оқиға жарық аз түсетін, Голландия өнерінен әсер алған тұрмыстық ортада өтеді. Композиция Леонардо да Винчидің «Бенуа Мадоннасына» тым жақын, бірақ Марияны пейзажбен байланыстыратын көк және жасыл түстер схемасы Рафаэльге тән. Арка тәрізді терезе арқылы біз тау шаңырағын және қираған ғимаратты көреміз, бұл Урбинодағы Герцог сарайының батысында орналасқан, 1789 жылы француз әскерлерімен қиратылған Альборноз бекінісіне сілтеу болуы мүмкін.
The painting depicts a youthful Virgin Mary playing with the Christ child and handing him carnations. (The Italian title, La Madonna dei garofani actually means The Madonna of the Carnation.) These flowers, whose botanical name is dianthus (Greek for ‘flower of God’), are a premonition of Christ's Passion – according to Christian legend the flower first appeared when the Virgin wept at the Crucifixion. The event takes place in a dimly lit domestic setting influenced by Netherlandish art. The composition is based closely on the Benois Madonna by Leonardo da Vinci, although the colour scheme of blues and greens that link the Virgin with the landscape is Raphael's own. Through the arched window, we see a mountaintop with a ruin, possibly alluding to the Fortezza Albornoz to the west of the Palazzo Ducale in Urbino which was reduced by French soldiers in 1789.
Шығу тегі
Суреттің тақырыбы мен көлемі, "Сағаттар кітабынан" аздап ғана үлкен болғандықтан, ол жылдам алып жүруге қолайлы дұғаға көмекші құрал ретінде жасалған болуы мүмкін. Рафаэль осы жылдары негізінен бір ғана герцогтық отбасы үшін жұмыс істегенімен, оның бастапқы тапсырыс берушісінің кім екені қазіргі таңда ресми түрде белгісіз. Бірақ 1850 жылдарға жатқан, күдікті жалған инвентаризация мәліметтеріне сәйкес, бұл сурет Маддалена дельи Оддиге (бәлкім, мүлдем болмаған) тапсырылған, ол Перуджадағы белгілі отбасының мүшесі және діни уақыттарды өткерген болуы мүмкін. 19 ғасырда сурет суретші Винченцо Камуччиниге тиесілі болды, оны оның ағасы, жаман атқа ие сурет сатушы және жиі қалпындаушы Пьетро күмәнді жағдайларда сатып алған деген болжам бар.
The subject matter and size of the painting, little larger than a Book of Hours, might suggest that it may have been intended as a portable aid to prayer. Although Raphael almost exclusively worked for one Ducal family in these years the identity of its original patron is currently officially supposed unknown, although a probably forged inventory from the 1850s suggests that it was commissioned for a (probably non existing) Maddalena degli Oddi, supposedly a member of a prominent Perugian family, after she had taken holy orders. In the 19th century it was property of the painter Vincenzo Camuccini, supposedly bought by his brother, the infamous art dealer and serial forger Pietro under highly dubious circumstances.
Рафаэльге берілген
Тек 1991 жылы Ренессанс ғалымы Николас Пенни бұл суретті Рафаэльдің шынайы туындысы деп анықтады. Рафаэльді зерттеушілер 1853 жылдан бері Алнуик қамалында ілінген бұл туындының бар екенін білгенімен, оны жоғалған түпнұсқаның сақталған бірнеше көшірмесінің ең жақсысы деп есептеген. Көпшіліктен үлкен қолдаудан кейін, 2004 жылы «Гүлдер Мадоннасын» Ұлттық галерея Нортумберленд герцогынан 34,88 миллион фунт стерлингке сатып алды, мұнда Heritage Lottery Fund және National Art Collections Fund тартарлық үлес қосты. Бұл шығынды негіздеу үшін картина Манчестер, Кардифф, Эдинбург және Барнард қалаларына бүкіл ел бойынша турнеге шықты. Ұлттық галереяның «Гүлдер Мадоннасы» картинасын Рафаэльдің туындысы деп санауға алғашқы сыншы болған Джеймс Бек, өзінің аргументтерін танымал баспасөз беттерінде, түрлі ғылыми журналдарда және одан әрі, өлімінен кейін жарық көрген «Дуччодан Рафаэльге: Санаттану дағдарыста» (2007) атты еңбегінде жариялаған мақалалар сериясында баяндады. Брайан Сеуэлл картинаның сапасы төмен және жалған болуы мүмкін екенін айқын сынап, Мадоннаның оң аяғының денесінен ажырағандай көрінетініне назар салды.
Only in 1991 was the painting identified as a genuine Raphael, by the Renaissance scholar Nicholas Penny. Although Raphael scholars were aware of the existence of the work, which had hung in Alnwick Castle since 1853, they considered it merely the best of several copies of a lost original. After a major public appeal the Madonna of the Pinks was bought in 2004 by the National Gallery from the Duke of Northumberland for £34.88 million, with contributions from the Heritage Lottery Fund and the National Art Collections Fund. To justify the expenditure it went on a nationwide tour to Manchester, Cardiff, Edinburgh and Barnard Castle. An early critic of the attribution of the National Gallery's painting Madonna of the Pinks to Raphael was James Beck, who set out his arguments in a series of articles published in the popular press, in various scholarly journals, and more extensively in a posthumous publication From Duccio to Raphael: Connoisseurship in Crisis (2007). Brian Sewell notably criticised the painting for being of low quality and possibly forged, pointing out how the Madonna's right leg seems disconnected from her body.
Бояу материалдары
Рафаэльдің басқа туындыларымен салыстырғанда палитрасы салыстырмалы түрде шектеулі. Аспан мен Құдай ананың көк жамылғысы табиғи ультрамарин және азуритпен боялған, ал суретші қорғасын-қалай сары, малахит және вердигрис түстерін де пайдаланған.
The palette is relatively limited compared to other works by Raphael. The sky and the blue drapery of the Virgin are painted in natural ultramarine and azurite; the artist further employed lead tin yellow, malachite and verdigris.